Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မုန့်ဝမ်အား အမဲလိုက်လိုသူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းနေသော လေသင်္ဘော ပေါ်တွင် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို အသုံးပြု၍ စိတ်အာရုံထဲရှိ တောက်ပနေသော အလင်းစက်ကလေးတစ်ခုကို ကြည့်နေမိပေသည်။ ၎င်းမှာ သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် အချက်အလက်များပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p>သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း အတတ်မှာ သွေးလမ်းစဉ်၏ အခြေခံအတတ်ပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် သွေးစုပ်ကျင့်စဉ် မှ ရရှိခဲ့သော ဤကြမ်းတမ်းသည့် အတတ်ကို သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံကျင့်စဉ် အပေါ် အခြေခံ၍ ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ထားသော်လည်း ၎င်းမှာ ဒဏ်ရာကုသရန်ထက် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက်သာ ပိုမိုသင့်တော်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် “သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း” အတတ်မှာမူ မတူညီချေ။ ၎င်းသည် ဒဏ်ရာကုသရန်အတွက် သီးသန့်ဖန်တီးထားသော လျှို့ဝှက်အတတ်ဖြစ်၏။ သွေးအနှစ်သာရများကို သန့်စင်စေပြီး အသားနှင့်အရိုးများကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေကာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသူကိုပင် အသက်ပြန်သွင်းနိုင်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤအတတ်အား အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါက အသက်ရှူရုံမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ခဏချင်းအတွင်း မူလတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဤသို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးတွင်လည်း အားနည်းချက်များ ရှိနေသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။ အကယ်၍ ရန်သူ၏ ခွန်အားမှာ မိမိထက် အဆမတန် သာလွန်နေပါက ဤအတတ်ကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးပင် ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သို့မဟုတ် ရန်သူသည် အချိန်ဆွဲ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မကြောက်ရွံ့ပါကလည်း စွမ်းအားကွာခြားမှုကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထိုအချက်များမှလွဲလျှင် ဤအတတ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော ကုသရေးအတတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ထိုကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုလေ့လာနေ၏။ သူမ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု စွမ်းရည်မှာ သာမန်ထက် သာလွန်သဖြင့် မကြာမီမှာပင် ဤအတတ်ကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားပြီဖြစ်၏။</p> <p>သူမသည် လက်ကိုမြှောက်၍ လွဲချော်နေသော လက်ကောက်ဝတ်အရိုးကို အားဖြင့် ပြန်လည်ချိုးလိုက်ပေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်၏ နည်းလမ်းအတိုင်း သွေးအတွင်းရှိ အနှစ်သာရစွမ်းအားများကို သန့်စင်လိုက်၏။ သွေး၏ ပြောင်းလဲမှုများကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် သူမသည် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော သွေးလုံးတစ်လုံးကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်ယူကာ လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲစေလိုက်ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ထိုသွေးလုံးမှာ လျှင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာ၏။ လည်ပတ်မှု မြန်လာသည်နှင့်အမျှ သွေးလုံးမှာ ပိုမိုသေးငယ်၍ ခိုင်မာလာပြီး အရောင်မှာလည်း တောက်ပသော အနီရောင်မှသည် ဖျော့တော့သော အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် ကြာစေ့ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်း၏ အရောင်မှာလည်း အလွန်ပင် ဖျော့တော့သွားတော့၏။</p> <p>သူမ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ အရည်အသွေးပိုင်းအရ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ထိုသွေးအနှစ်သာရ “ကြာစေ့” လေးကို ဖမ်းဆွဲ၍ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ဒဏ်ရာဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်၏။ သို့သော် ထိုအနှစ်သာရမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသဖြင့် ဒဏ်ရာပေါ်သို့ မရောက်မီမှာပင် လေထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားရချေပြီ။</p> <p>ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာမှ ကုသခြင်းစွမ်းအားအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ ဒဏ်ရာကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေပေသည်။ ဤအတတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိပေသည်။</p> <p>သို့သော် သူမ သန့်စင်လိုက်သော သွေးပမာဏမှာ နည်းပါးလွန်းသဖြင့် ကုသခြင်းစွမ်းအားမှာလည်း အားနည်းနေချေ၏။ မုန့်ဝမ်သည် သွေးများကို ထပ်မံထုတ်ယူ၍ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် သန့်စင်နေတော့ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် ယွမ်ဝူသည် သူမကို ရှာဖွေရန် လက်မလျှော့သေးချေ။ သို့သော် သူသည် ဖီးနစ်တောင်ကြား တစ်ခုလုံးနှင့် မုန့်ဝမ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ တောင်ထိပ် ကိုးခုစလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူမကို မတွေ့ရသေးပေ။</p> <p>ဒီကောင်မလေး ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းနေတာလဲ.........</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေ၏။ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖြစ်လာပြီးကတည်းက သူသည် ဤကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်မှုကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးချေ။ ယွမ်ဝူသည် လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ အမှတ်အသားပြား တစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။</p> <p>သူသည် အေးစက်သော လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “ယွိချီ... ငါ မုန့်ဝမ်ကို အမဲလိုက်နေတယ်။ နင့်ရဲ့ နယ်မြေအတွင်းမှာ သူမ ရှိ၊ မရှိ ချက်ချင်း ရှာဖွေစမ်း!”</p> <p>ယွိချီသည် ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ရင်ထိတ်သွားသော်လည်း ငြင်းဆန်ရဲခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ပေသည်။ “ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ”</p> <p>ယွမ်ဝူသည် ထိုနည်းတူပင် တွမ်ချန်းရှောင်နှင့် ယွဲ့ချန်တို့ကိုလည်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။ တွမ်ချန်းရှောင်မှာ လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူခဲ့သော်လည်း ယွမ်ဝူအပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေခဲ့သော ယွဲ့ချန်မှာမူ သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... ကျွန်မ သတင်းတစ်ခု ကြားထားပါတယ်။ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၄) အထိ ကျဆင်းသွားတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲလား”</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ “ယွဲ့ချန်... နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”</p> <p>“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ထူးဆန်းတဲ့ သတင်းတစ်ခုမို့ မယုံနိုင်လို့ မေးကြည့်တာပါ။ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် နတ်သားတော်ကလွဲလို့ ဘယ်သူကများ စီနီယာအစ်ကို့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ အကြည့်များမှာ ပိုမိုခက်ထန်လာပေသည်။ “ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ကျဆင်းသွားရင်တောင် နင့်ကို ဆုံးမဖို့ လုံလောက်သေးတယ်။ ငါခိုင်းတာကိုပဲ လုပ်စမ်း... ဒါဆိုရင် နင့်ရဲ့ စော်ကားမှုကို ငါ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို”</p> <p>ယွဲ့ချန်က ရိုသေစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သော်လည်း အမှတ်အသားပြားကို ချလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။ သူမသည် မုန့်ဝမ်ကို ရှာဖွေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ယွမ်ဝူအတွက် မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်သာ ဖြစ်ချေ၏။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ယွမ်ဝူကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ပုန်းကွယ်နေခြင်းမှာ သူမ၏ အခြေအနေမှာ မကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ အကယ်၍ ယွမ်ဝူထက် အရင် သူမကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် မုန့်ဝမ်ထံမှ အကျိုးအမြတ်များကို သူမ ကိုယ်တိုင် ဘာကြောင့် မယူရမည်နည်း။</p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ သွေးလမ်းစဉ်၏ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ လေးဦးစလုံးမှာ လှုပ်ရှားလာကြတော့ပေသည်။ သို့သော် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးချေ။</p> <p>ဒီကောင်မလေး ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ... အခြားလမ်းစဉ်တွေရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ပုန်းနေတာများလား.........</p> <p>မုန့်ဝမ်ကို ရှာမတွေ့သဖြင့် ယွမ်ဝူမှာ ဒေါသထွက်လာရပေသည်။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများ မသက်သာမီ သူမကို အတင်းအကျပ် ထွက်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရပေတော့မည်။ ယွမ်ဝူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ သတင်းပို့ အဆောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အသုံးပြုလိုက်ပေသည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သတင်းတစ်ခုကို ရရှိလိုက်၏။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် မှ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ တစ်ဦးဖြစ်သူ လင်းကျူသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်၍ ကျားဟိန်းတောင်ထိပ် ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ဟူသော သတင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>သတင်းလာပို့သော တပည့်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေပေ၏။ “အရှင်... လင်းကျူက အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ဖို့ လာနေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ်ကြုတ်သွားပေသည်။ သူမနှင့် ထိုလင်းကျူမှာ မည်သည့် ရန်ငြိုးရန်စမျှ မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် သူမ၏ နယ်မြေအသစ်ကို လိုချင်၍လော သို့မဟုတ် အခြားသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်လောဟူ၍ စဉ်းစားနေမိပေသည်။</p> <p>“ဘာလို့ ပျာယာခတ်နေတာလဲ။ ကျားဟိန်းတောင်ထိပ်က မူလကတည်းက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ နယ်မြေပဲ။ သူတို့ လိုချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပေးလိုက်ရုံပေါ့” မုန့်ဝမ်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>သတင်းလာပို့သူမှာ အံ့ဩသွားရပေသည်။ “အရှင်... ကျားဟိန်းတောင်ထိပ်ကို ဒီတိုင်းပဲ လက်လွှတ်လိုက်တော့မှာလား”</p> <p>“ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ သူတို့နဲ့ သေလုမျောပါး တိုက်ရမှာလား။ ဒီလက ခုမှ စတာပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး” မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ “ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို ကြေညာလိုက်ပါ။ ကျားဟိန်းတောင်ထိပ်နဲ့ သမင်အော်တောင် မှာ ရှိတဲ့ တပည့်အားလုံးကို သွေးငန်းတောင် ဆီကို ပြန်လည် ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်ပါ”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် အမှတ်အသားပြားကို ချလိုက်ပြီး သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ဆက်လက်ကုသနေတော့ပေသည်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် ဤလျှို့ဝှက်အတတ်ကို အခြေခံအားဖြင့် ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပေသည်။ သို့သော် စနစ်တကျ အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက်မူ လေ့ကျင့်ချိန်များစွာ လိုအပ်နေသေးသည်ဖြစ်၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save