Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွမ်ဝူ၏ အကြံအစည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းကျူသည် ယွမ်ဝူ၏ စကားများကို ကြားသော်လည်း ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ ဟန်ကိုယ်ဖို့ဖြင့် ပြန်လည်ချေပလိုက်ပေသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... ဒီလိုစကားမျိုးပြောတာ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က လမ်းစဉ်ချင်း မတူတာပဲ ရှိတာပါ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောနေရတာလဲ။</p> <p>ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကျွန်တော် အိမ်မှာ အလုပ်မရှိဘဲ ပျင်းနေတာနဲ့ ထွက်လာရင်း... သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ အဆင့်တက်ခါစ ဂျူနီယာညီမလေးနဲ့ လက်ရည်စမ်းချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်က မရှိဘူးဆိုတော့လည်း သန့်စင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသွင်ပြောင်း မီးလျှံမြင်းကို စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူနဲ့ အကဲစမ်းကြည့်တာပေါ့”</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းကျူသည် မီးတောက်များ ဝေနေသော မီးလျှံမြင်းတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခွာသံများ တဗုန်းဗုန်းဖြင့် ယွမ်ဝူဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့၏။</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး လပြည့်ဝန်းသဏ္ဌာန် ကွေးညွတ်နေသော ချိတ်ကောက်ဓားမှာ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာကာ မီးလျှံမြင်းဆီသို့ လေထဲမှ ဝေ့ဝဲပျံသန်းသွားပေသည်။</p> <p>မီးလျှံမြင်း၏ မျက်ဝန်းတွင် မောက်မာမှုများ ထင်ဟပ်သွား၏။ သူသည် ရှေ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်သည့် ချိတ်ကောက်ဓားကို အသာအယာ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး ယွမ်ဝူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ခွာဖြင့် ပိတ်နင်းလိုက်ပေသည်။</p> <p>“သေချင်နေတာပဲ.........”</p> <p>ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး မီးလျှံမြင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးများကို အဝေးမှနေ၍ ဆွဲထုတ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>မီးလျှံမြင်း၏ ကြွက်သားများမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာပြီး ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် နားများမှ သွေးများနှင့် အနှစ်သာရများမှာ အပြင်သို့ ပန်းထွက်လာရချေပြီ။</p> <p>မီးလျှံမြင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ခွာအောက်မှ မီးတောက်များမှာ တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ယွမ်ဝူ မစုပ်ယူရသေးသော သွေးစွမ်းအင်များကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်၏။ ၎င်းနောက်တွင် မီးလျှံမြင်းသည် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလိုက်ပြီး မီးတောက်များအတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့ပေသည်။</p> <p>မီးလွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်</p> <p>ယွမ်ဝူသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိ၏။ ဤမီးလျှံမြင်းသည် မွေးရာပါ မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အပြင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး လွတ်မြောက်ခြင်း အတတ်များထဲမှ မီးဒြပ်စင်ကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လင်းကျူတစ်ယောက် ဤအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ယွမ်ဝူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါ်လာနိုင်သော လင်းကျူကို သတိကြီးစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေပေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယွမ်ဝူ၏ ကျောဘက်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုရန် တိုးဝင်လာ၏။ ယွမ်ဝူက အလွန်လျှင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သွေးရောင်အလင်းများ လွှမ်းခြုံကာ မူလနေရာတွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး မီးတောက်များမှ လွတ်အောင် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ယွမ်ဝူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် မီးပွားတစ်ခုမှာ မီးလျှံမြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွမ်ဝူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်တော့၏။</p> <p>“ဂွပ်.........”</p> <p>အရိုးကျိုးသွားသည့် အသံမှာ ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ ယွမ်ဝူ၏ ပုခုံးမှာ နက်ရှိုင်းစွာ နိမ့်ဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ လောင်မြဲနေရာ သွေးမြူခိုးများမှာလည်း အငွေ့ပျံကုန်ကြချေပြီ။ ယွမ်ဝူသည် အသည်းအသန် လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ မီးလျှံမြင်း၏ အနားမှ ခွာလိုက်ရပေသည်။</p> <p>သူ ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် ယွမ်ဝူ၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ပုခုံးမှာလည်း မဲမှောင်ကာ လောင်ကျွမ်းနေချေပြီ။ အင်္ကျီအပေါ်ပိုင်းမှာလည်း စုတ်ပြတ်နေသဖြင့် ကြည့်ရဆိုးလှပေသည်။</p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မီးလျှံမြင်းမှာမူ အေးအေးဆေးဆေးပင် လမ်းလျှောက်နေပြီး အားရပါးရ နှာမှုတ်နေသေး၏။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူကတော့ တကယ်ပဲ အရင်ကထက် အားနည်းသွားတာပဲ။ သွေးလမ်းစဉ်မှာ နေရတာ သိပ်အဆင်မပြေဘူးထင်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဆီကို ပြောင်းလာဖို့ စဉ်းစားကြည့်ပါလား”</p> <p>ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်၏။ သူသည် ဝတ်ရုံအသစ်တစ်ထည်ကို ထုတ်ဝတ်ကာ ပုခုံးပေါ်မှ ဒဏ်ရာကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>မီးလျှံမြင်းသည် ခွာကို ယက်၍ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားရပေသည်။</p> <p>ဝေးလံသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ သွေးရောင်အလင်းတန်း သုံးခုမှာ လျှင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး မီးလျှံမြင်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် လူပုံရိပ် သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>၎င်းတို့မှာ သတင်းရ၍ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသော ယွိချီ၊ ယွဲ့ချန် နှင့် တွမ်ချန်းရှောင် တို့ ဖြစ်ကြပေသည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ မီးလျှံမြင်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးသည်နှင့် အတူတကွ တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေကြ၏။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ မီးလျှံမြင်းက ပြုံးလိုက်ပေသည်။</p> <p>“သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ အဆင့်တက်ခါစ ဂျူနီယာညီမလေးက လူချစ်လူခင် တော်တော်ပေါတာပဲ၊ ကူညီပေးမယ့်သူတွေ ဒီလောက်တောင် များနေတာကိုး”</p> <p>ပြောပြီးနောက် မီးလျှံမြင်းမှာ လင်းကျူအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွမ်ဝူကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မျက်တောင်တစ်ဖက် ခတ်ပြလိုက်၏။ “စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူနဲ့ လက်ရည်စမ်းဖို့ နောက်တစ်ကြိမ်ကိုပဲ စောင့်ရတော့မယ် ထင်တယ်။ သွားပြီနော်”</p> <p>လင်းကျူသည် သူ၏လူများကို ဦးဆောင်၍ ခန့်ခန့်ကြီးပင် ထွက်ခွာသွားတော့ပေသည်။ ယွမ်ဝူမှာမူ လင်းကျူတို့ ထွက်သွားရာလမ်းကို ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသော်လည်း တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ချေ။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... သူတို့ကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်လိုက်တော့မှာလား” ယွဲ့ချန်က မကျေမနပ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p>“ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ နယ်မြေအများစုက အလုခံလိုက်ရပြီ၊ ပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ မုန့်ဝမ်ကတော့ အရိပ်တောင် မမြင်ရသေးဘူး။ ငါတို့က ရှေ့ထွက်ပြီး ကူညီမောင်းထုတ်ပေးတာတောင် ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်။</p> <p>သူမ လုပ်ရမယ့်အလုပ်ကို ငါတို့ကပဲ အကုန်လုပ်ပေးနေရမယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား” ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပေသည်။</p> <p>ယွဲ့ချန်မှာ ဆူပူခြင်း ခံလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမျှ ဖော်ပြခြင်း မပြုဘဲ ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူလိုက်၏။ “စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့က အလကားသက်သက် အပင်ပန်းခံလို့ မဖြစ်ဘူး။</p> <p>မုန့်ဝမ် ပေါ်လာတဲ့အခါကျမှ သူမဆီက အကျိုးအမြတ်တွေကို တိုက်ရိုက် တောင်းရမှာပေါ့။ ကျွန်မတို့ လေးယောက်လုံး ရှိနေတာဆိုတော့ သူမအနေနဲ့ ငြင်းရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယွမ်ဝူ၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားသော အတွေးအချို့ ဝင်လာရပေသည်။ အကယ်၍ ယွိချီ၊ ယွဲ့ချန်နှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ အစွမ်းကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မုန့်ဝမ်တစ်ယောက် ဒဏ်ရာသက်သာသွားလျှင်ပင် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သို့သော် ဤသုံးဦးမှာ အမြဲတမ်း စုပေါင်းလှုပ်ရှားတတ်ကြသူများ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကျဆင်းနေသဖြင့် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့ပြင် ယွမ်ဝူသည် အမြဲတမ်း ဗိုလ်ကျစိုးမိုးတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ သုံးဦးအပေါ် နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် အရင်းအမြစ်များကို လုယူခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ တိုက်ပွဲအတွင်း သူတို့က သူ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကြီးမားသော ပြဿနာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်... ဤသုံးဦးကို သွေးခွဲပြီး တစ်ဦးချင်းစီ သိမ်းသွင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိရပေမည်။</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူသည် ယွဲ့ချန်ကို လျှို့ဝှက်၍ အမိန့်အချို့ ပေးလိုက်သော်လည်း မျက်နှာထားမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ် ပေါ်လာတဲ့အခါကျမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့”</p> <p>ထိုသုံးဦးကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ယွမ်ဝူသည် သူ၏ သွေးယင်ကမ်းပါး သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လာခဲ့ပေသည်။ သူ အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခြင်း မပြုမီမှာပင် ယွဲ့ချန်မှာ တကယ်ပင် ရောက်ရှိလာတော့၏။</p> <p>ယွဲ့ချန်သည် ယွမ်ဝူကို မြင်သည်နှင့် ရိုသေစွာ အလေးပြုလိုက်ပေသည်။ “ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ။ ကျွန်မကို ဘာကိစ္စကြောင့် ခေါ်လိုက်တာလဲဆိုတာ သိပါရစေ.........”</p> <p>“ထိုင်ပါ” ယွမ်ဝူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အခု ငါနဲ့ မခြားနားတော့ဘူး။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှာ အစွမ်းထက်သူကို ဦးစားပေးတာမို့ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး”</p> <p>ယွဲ့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆို၏။ “စီနီယာအစ်ကိုက နောက်နေတာပဲ။ ကျွန်မတို့အတွက် အဆင့်ဆိုတာ စွမ်းအားကို တိုင်းတာတဲ့ တစ်ခုတည်းသော စံနှုန်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက စီနီယာအစ်ကိုထက် သာသွားရင်တောင် စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား.........”</p> <p>ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပေသည်။ ဤယွဲ့ချန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလိုက်သိတတ်လှပေ၏။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အပေါ်ယံတွင်မူ ရိုသေမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။</p> <p>“နင်က ယွိချီနဲ့ တွမ်ချန်းရှောင်တို့ထက် နောက်ကျပြီးမှ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖြစ်လာတာဆိုပေမဲ့ နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သူတို့ထက် သာလွန်နေပြီ။ ဒါက နင့်ရဲ့ ပါရမီကို ပြသနေတာပဲ”</p> <p>ယွဲ့ချန်က ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး နှိမ့်ချစွာပင် ဆို၏။ “ဒါက အနည်းအကျဉ်းပါပဲ၊ ပြောပလောက်စရာ မရှိပါဘူး”</p> <p>ယွမ်ဝူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ငါ နင့်ကို ခေါ်လိုက်တာက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဆွေးနွေးချင်လို့ပဲ”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ဘာပဲခိုင်းခိုင်း စိတ်ကြိုက်ခိုင်းနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မ လုပ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်”</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ဂူအတွင်းရှိ အစီအရင် ကို နှိုးဆွလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ယွဲ့ချန်ထံသို့ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ပေးပို့လိုက်ပေသည်။</p> <p>ယွဲ့ချန်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် ထူးခြားသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူမသည် အကျိုးနှင့် အပြစ်ကို လျှင်မြန်စွာ တွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သဘောတူလိုက်တော့ပေသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ .....”</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ “ဒါဆိုရင် နင် ပြန်သွားတဲ့အခါ ယွိချီနဲ့ တွမ်ချန်းရှောင်တို့ကို အပြင်ထွက်လာဖို့ သင့်တော်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာပြီး ဖိတ်ခေါ်လိုက်တော့.........”</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ယွဲ့ချန်သည် ဒဏ်ရာများစွာဖြင့် သွေးယင်ကမ်းပါးမှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးလာခဲ့ရပေသည်။</p> <p>သူမ၏ လက်ထဲတွင် အမှတ်အသားပြားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သွေးယင်ကမ်းပါးမှ လွတ်သည်နှင့် ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့ထံသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာထားဖြင့် သတင်းများ ပေးပို့လိုက်တော့၏။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက သူရဲ့ကျင့်ကြံမှုတွေကို ပြန်ရဖို့အတွက် ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်နေတယ် ..... ကျွန်မကို အမြန် လာကယ်ကြပါဦး .....”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save