Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ကျောကို ဓားဖြင့်ထိုးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာ.........”</p> <p>ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် ဤသတင်းကို ကြားရသောအခါ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရုံမျှမက ဒေါသများလည်း အလိပ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ သူတို့သည် လုပ်လက်စအလုပ်များကို ချက်ချင်းရပ်တန့်၍ ယွဲ့ချန်ရှိရာသို့ အပြင်းအထန် ပြေးလွှားသွားကြတော့၏။</p> <p>သူတို့ သုံးဦးကြားတွင် ထားရှိထားသော ကတိကဝတ်အရ တစ်ဦးဦး ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ကျန်နှစ်ဦးက မဖြစ်မနေ ကူညီကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သူတို့ သုံးဦးသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီခိုအားထားရင်း ရုန်းကန်ရှင်သန်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ချေ၏။</p> <p>ယခုအခါ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက ယွဲ့ချန်ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာခြင်းမှာ အခြေအနေ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ယွဲ့ချန်၏ ကျင့်ကြံမှုများ အလုခံရပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့၏ အလှည့် ရောက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် သွေးယင်ကမ်းပါး အနီးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် သွေးအလိမ်းလိမ်း ဖြစ်နေသော ယွဲ့ချန်ကို စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူက လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။</p> <p>သူတို့သည် နောက်ထပ် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ယွမ်ဝူကို ဝိုင်းရံ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့၏။</p> <p>“သေချင်နေတာပဲ.........”</p> <p>ယွမ်ဝူသည် သူတို့၏ တိုက်ကွက်များကို အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ချိတ်ကောက်ဓားကို ထုတ်ယူကာ ယွိချီဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်၏။</p> <p>ယွိချီသည် ယွမ်ဝူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။ သူသည် တိုက်ကွက်တစ်ခုကိုပင် မနည်းခုခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် အသာစီး အပေးလိုက်ရကာ သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ပေါင်တို့တွင် ဓားဒဏ်ရာများ ရရှိသွားရချေပြီ။</p> <p>တွမ်ချန်းရှောင်က ဘေးမှနေ၍ ဝင်ရောက်မကူညီပါက စုတ်ပြတ်သတ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးပေါင်းသည်ပင် ယွမ်ဝူကို မနိုင်နိုင်ဘဲ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ် ဟန့်တားရုံမျှသာ တတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>“ယွဲ့ချန်... အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ ဒဏ်ရာတွေ ပြင်းထန်နေလား.........” တွမ်ချန်းရှောင်က တိုက်ပွဲကြားမှပင် အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>သူတို့ သုံးဦးအနက် ယွဲ့ချန်သာလျှင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၄) တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူနှင့် ယွိချီမှာမူ အဆင့် (၃) တွင်သာ ရှိနေကြသေးသဖြင့် အဆင့် (၆) မှ ကျဆင်းလာသော ယွမ်ဝူနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>“ခဏလောက် ထိန်းထားကြပါဦး... ရတော့မယ်.........”</p> <p>ယွဲ့ချန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းကို သွေးတို့ဖြင့် တို့ထိကာ လေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ပေသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် အားတက်သွားရ၏။</p> <p>ယွဲ့ချန်၏ အထူးကျွမ်းကျင်သော အတတ်မှာ သွေးဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း ပင် ဖြစ်ချေသည်။ သူမ ဆင့်ခေါ်လိုက်သော သွေးဝိညာဉ်မှာ ကြာရှည်မခံသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။</p> <p>ထိုအရာပေါ်လာပါက ယွမ်ဝူကို တွန်းလှန်နိုင်ပြီး လက်ရှိ အကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယွမ်ဝူသည်လည်း ယွဲ့ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိလိုက်ပေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ယွဲ့ချန်ဆီသို့ ညွှန်လိုက်၏။ ယွမ်ဝူ၏ လက်မှ လတ်ဆတ်သော သွေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခိုင်မာလှသော သွေးမြှားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယွဲ့ချန်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပစ်လွှတ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး... ဒီသွေးမြှားကို တားမှဖြစ်မယ်.........”</p> <p>ယွိချီ၏ မျက်နှာတွင် ပြတ်သားမှုများ ပေါ်လာ၏။ သူသည် သံချေးတက်နေသော ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ သွေးမြှား၏ ရှေ့တွင် ကာရံလိုက်ပေသည်။</p> <p>“ဒေါင်.........”</p> <p>သွေးမြှားမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး နားကွဲမတတ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သံချေးသစ်များ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာကာ ယခင်ကထက်ပင် ပို၍ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားရချေပြီ။</p> <p>“ဟင်း... ကိုယ့်အားကိုယ် မသိတဲ့သူတွေပဲ.........”</p> <p>ယွမ်ဝူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ နောက်ထပ် သွေးမြှား လေးငါးစင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်၏။</p> <p>ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် သူတို့၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးပြု၍ ထိုသွေးမြှားများကို မနည်းတားဆီးရင်း ယွဲ့ချန်အတွက် အချိန်ဆွဲပေးနေကြပေသည်။ သူတို့၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိနေသော်လည်း ယွဲ့ချန်အတွက် လုံလောက်သော အချိန်ကိုမူ ရရှိစေခဲ့ပေသည်။</p> <p>ယွဲ့ချန်သည် နောက်ဆုံးမျဉ်းကြောင်းကို လေထဲတွင် ဆွဲလိုက်၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေး ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ခန်းခြောက်သွားပြီး သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းရှိ ရေမျက်နှာပြင်မှာလည်း သိသိသာသာ နိမ့်ဆင်းသွားရပေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွဲ့ချန် ရေးဆွဲခဲ့သော နေရာမှ အေးစက်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့၏။</p> <p>ထိုသွေးဝိညာဉ်၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့မှာ ဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး ယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာမှာမူ ခက်ထန်သွားပေသည်။</p> <p>ဒီယွဲ့ချန်က သွေးဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတတ်ကို ဒီအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ်ပဲ ထင်မထားခဲ့ဘူး.........</p> <p>သို့သော် ဤအတတ်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း အချိန်များစွာ ပေးရသဖြင့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများတွင်မူ အသုံးပြုရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံများ လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် သွေးဝိညာဉ်၏ ပုံရိပ်မှာ အသွင်ပေါ်လာပေသည်။ ၎င်းသည် ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူသယောင်ရှိသော်လည်း ကျားမဟုတ်ဘဲ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ၎င်းသည် ပေါ်လာသည်နှင့် ယွမ်ဝူကို ပစ်မှတ်ထားကာ တဟုန်ထိုး ခုန်အုပ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>ယွမ်ဝူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုသွေးဝိညာဉ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။ ဟန်ဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တစ်ဖက်လူ ယုံကြည်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသွေးဝိညာဉ်မှာ သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်လာချိန်တွင် မူလက သဘောတူထားသကဲ့သို့ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့ကို ကျောဘက်မှ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ... သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်၍ ယွမ်ဝူကိုသာ ကိုက်ဖြတ်လိုက်တော့ပေသည်။</p> <p>ယွမ်ဝူမှာ မထင်မှတ်ဘဲ အတိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အသည်းအသန် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရ၏။ သို့သော် ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် ဤအခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်များကို အသုံးပြု၍ ယွမ်ဝူကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပေသည်။</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရပေသည်။ သူသည် စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်များကို အသည်းအသန် ခုခံလိုက်ရ၏။</p> <p>မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းမှာ သွေးဝိညာဉ်၏ ကိုက်ဖြတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ပုခုံးရင်းမှ ပြတ်တောက်ကာ ထိုပါးစပ်ကြီးအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားရချေပြီ။</p> <p>“အား.........”</p> <p>ယွမ်ဝူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး ယွဲ့ချန်မှာ တစ်ချိန်လုံး ဟန်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပေသည်။ သူမ တိုက်ခိုက်လိုသူမှာ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့ မဟုတ်ဘဲ သူသာလျှင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p>“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ် ..... ယွဲ့ချန်... နင်က တကယ်ကို တော်တဲ့သူပဲ.........” ယွမ်ဝူက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ “ယွိချီ... တွမ်ချန်းရှောင်... နင်တို့ ငတုံးနှစ်ယောက်၊ နင်တို့ ဒီလိုဒဏ်ရာတွေ ရနေတာက ယွဲ့ချန်က နင်တို့ အရင်ကထားခဲ့တဲ့ သွေးသစ္စာကို ဖောက်ဖျက်လိုက်လို့ဆိုတာ သိရဲ့လား.........”</p> <p>ဤစကားကြောင့် ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားရပေသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် သံသယများစွာ ဝင်လာကြ၏။ သို့သော် ယွဲ့ချန်က အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... ဒီလောက် နိမ့်ကျတဲ့ သွေးခွဲစကားတွေက အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ကျွန်မသာ မလှုပ်ရှားခဲ့ရင် ဂျူနီယာညီအစ်ကို ယွိချီနဲ့ တွမ်ချန်းရှောင်တို့က စီနီယာအစ်ကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သွေးအိတ်တွေပဲ ဖြစ်သွားကြမှာပေါ့.........”</p> <p>ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ယင်သွားပြီး အဖြစ်မှန်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပေသည်။ ယွမ်ဝူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယွဲ့ချန်၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ အားနည်းလှပေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် သူတို့သည် ယွဲ့ချန်ကို ယွမ်ဝူထက် ပိုမို သိရှိနားလည်ကြပေ၏။ မည်သို့ပင်ကြည့်စေကာမူ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူမှာသာ ပို၍ အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သွေးဝိညာဉ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ယွမ်ဝူကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြတော့၏။ ယွဲ့ချန်သည်ပင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော်လည်း တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပေသည်။</p> <p>ယွမ်ဝူမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ခြားသွားရ၏။ လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အသာစီးရရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>“နင်တို့ ငတုံးတွေလား။ ယွဲ့ချန်က သစ္စာဖောက်လိုက်တာကို သူမဘက်ကနေ ကူတိုက်နေကြတုန်းလား.........”</p> <p>ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့မှာ မည်သည့် စကားမျှ မဆိုတော့ဘဲ တိုက်ကွက်များကိုသာ ပိုမိုပြင်းထန်အောင် တိုးမြှင့်လိုက်ကြပေသည်။ သွေးဝိညာဉ်သည်လည်း သူ၏ ပါးစပ်ကြီးကို ပြန်လည်ဖွင့်ဟ၍ ယွမ်ဝူ၏ အသားစများကို ကိုက်ဖြတ်ဝါးမြိုနေတော့၏။</p> <p>ယွမ်ဝူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲမှ ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် နှိမ်နင်းကာ သွေးရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးသွားတော့ပေသည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည် ယွဲ့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပေသည်။</p> <p>ယွဲ့ချန်၏ မျက်ဝန်းတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာ၏။ သူမသည် ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ ထိုသွေးရောင်ပုံရိပ်နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့ပေသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူနဲ့ ရန်ငြိုးကတော့ ဖြစ်သွားပြီ။ သူသာ ပြန်ကောင်းလာရင် ကျွန်မတို့ကို သေချာပေါက် လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ..... အခုလို အားနည်းနေတဲ့အချိန်မှာပဲ အပြတ်ရှင်းရမယ် .....”</p> <p>ဤစကားကြောင့် ယွိချီနှင့် တွမ်ချန်းရှောင်တို့သည်လည်း ယွဲ့ချန်၏နောက်မှနေ၍ ယွမ်ဝူထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးကြတော့၏။</p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးနှင့် ယွဲ့ချန်ကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။ သူတို့၏ တည်နေရာများမှာလည်း ယွဲ့ချန်ကို အလယ်တွင် ထား၍ ဝိုင်းရံထားသော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save