Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းသည် ကောင်းမွန်စွာ မတုံ့ပြန်ခဲ့သော်လည်း သူ မေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နားကွဲမတတ် ကျိန်ဆဲသံများ ညည်းညူသံများနှင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများသည် နောက်ထပ် အကြိမ်ကြိမ် အပြစ်တင်ကြပြီး အများအားဖြင့် သူ့ကို "<strong>မောက်မာတယ်</strong>" "<strong>အသိပညာ မရှိဘူး</strong>" "<strong>‌ောက်မှန်းကန်းမှန်း နားမလည်ဘူး</strong>" "<strong>သေသင့်တယ်</strong>" နှင့် "<strong>ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး</strong>" ဟု ခေါ်ဆိုကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းသည် သူတို့ အားလုံး ကျိန်ဆဲပြီးသည်အထိ စိတ်ရှည်စွာ နားထောင်ပြီးနောက် စားပွဲထိပ်ရှိ လူသုံးဦးကို မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မူကျန့်၊ ရိထုံနဲ့ ယိကျွင်း... မင်းတို့ သုံးယောက်က လီယွင်ရှောင်နဲ့ အရင်ဆုံး အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့တာ။ မင်းတို့ အမြင်က ဘယ်လိုလဲ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲတွေ အရင်က ပြောခဲ့တာကို ငါ သဘောတူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက် ထည့်ပြောရမယ်... သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး"</p> <p> </p> <p>မူရိထုံက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်... သူ့ရဲ့ ပါရမီက အတိုင်းအဆ မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>မူယိကျွင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီတုန်းက အရှေ့ပင်လယ်မှာ ကွမ်းယွမ်ကို ငါတို့ ကယ်တင်ခဲ့တုန်းက ဒီကောင်လေးက အဆင့်မြင့် သိုင်းအဓိပတိတောင် မဖြစ်သေးဘူး။</p> <p> </p> <p>အခု နှစ်နှစ်လေး အတွင်းမှာပဲ သူက ဒီအဆင့်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့တယ်။ အဲဒါက တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ"</p> <p> </p> <p>"နှစ်နှစ်လေး အတွင်း..."</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းသည် အချိန်အကြာကြီး တွေးတောနေပြီး အခြား အကြီးအကဲများ၏ အမူအရာများမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>နှစ်နှစ်တည်းဖြင့် သူသည် အလယ်အလတ် သိုင်းအဓိပတိ အဆင့်မှ ဤအဆင့်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းရုံတင် မကဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဆိုသော စကားလုံးကပင် ၎င်းကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မူချိုးက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲနှစ်ယောက် အမှားလုပ်မိတာ ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီတုန်းက သူက ကြယ်ကိုးပွင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူ ဖြစ်နေပြီး သူ့ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားတာများလား"</p> <p> </p> <p>မူရိထုံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခု ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီတုန်းက ငါတို့က တစ်ချက် ကြည့်ရုံနဲ့ ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်ခဲ့တယ်...</p> <p> </p> <p> ပြီးတော့ ကွမ်းရှန်းကို လိုက်ဖမ်းတဲ့ သူတွေနဲ့ တိုက်ပွဲ အကြိမ်ကြိမ် အတူတူ တိုက်ခဲ့ကြတာ။ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲကို အတူတကွ ယှဉ်တွဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် မိမိ၏ ခွန်အားကို မတွေ့ရှိစေရန် ဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းက အသံနက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲကျန့်... သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ခန့်မှန်းလို့ မရဘူးလို့ မင်း အခုလေးတင် ပြောခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p> မင်း အမြင်အရ အဲဒါက ဘယ်လောက်တောင် နက်ရှိုင်းလဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒီ..."</p> <p> </p> <p>မူကျန့် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မူညီအစ်ကို နှစ်ဦးကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ သတ္တိမွေး၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ နှိမ့်ချတဲ့ အမြင်အရ... လီယွင်ရှောင်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက သာမန် သူတော်စင်နယ်ပယ်ထက် သာလွန်နေပါပြီ။ ကျင်းချီလို မဟာအရှင်သခင်တောင် သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲတွင် သံသယဖြစ်မှုများနှင့် မယုံကြည်မှုများဖြင့် ဆူညံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူဝမ်က နှာမှုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မူကျန့်... မင်း ထောက်ခံထားတဲ့ လူရဲ့ ကောင်းကွက်တွေကို မီးမောင်းထိုးပြချင်ရင်တောင် သူ့ကို ဒီလောက် အရှက်မရှိ မြှောက်ပင့်ပေးနေစရာ မလိုပါဘူးကွာ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မူဝမ်... မင်း မဝသေးဘူးလား။ ငါ မင်းကို အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ပဲ"</p> <p> </p> <p>မူဝမ်က အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ အဲဒီအတိုင်း ကစားပေးမယ်။ ငါ မူဝမ်က ခွန်အားမှာ မင်းကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင်... ငါ့မှာ ငါ့ရဲ့ ကျောရိုးနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>မူရိထုံ ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲကျန့်ရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်ကို ငါ သဘောတူတယ်"</p> <p> </p> <p>မူယိကျွင်းသည် မူဝမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါလည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲအများစုမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ မူကျန့်နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ အကြီးအကဲများကြားတွင် အလွန် လေးစားခံရပြီး အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံးက တူညီသော စကားကို ပြောလျှင် ကွာခြားချက် ရှိရင်တောင် ၎င်းမှာ သိပ်ကြီးမားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲသုံးယောက်က ငါနဲ့ ယှဉ်ရင် လီယွင်ရှောင်ကို ဘယ်လို ထင်လဲ"</p> <p> </p> <p>ခန်းမမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်လုံး အားလုံး လူသုံးဦးအပေါ် ကျရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူသုံးဦးစလုံး၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့မှာ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားကြ၏။ သူတို့ အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သေချာပေါက် မယှဉ်နိုင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းသည် အမူအရာ ကင်းမဲ့နေပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အိုး... မင်းတို့ သုံးယောက် တကယ်ပဲ အဲဒီလို ထင်တာလား"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်၏ လက်ဝါးများမှ ချွေးများ အလွန်အမင်း ထွက်လာပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လီယွင်ရှောင်က မယှဉ်နိုင်ရင်တောင်... သူက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ အရမ်း နီးကပ်နေပါပြီ"</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် တကယ် ယုံကြည်နေလျှင်တောင် ယွင်ရှောင်၏ ခွန်အားမှာ မူကျွမ်းထက် သာလွန်ကြောင်း သူတို့ ဘယ်တော့မှ ပြောရဲမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ သုံးယောက်ရဲ့ အမူအရာတွေကို ကြည့်ရတာ... မင်းတို့ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို ငါ အကြမ်းဖျင်း နားလည်နိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>လူသုံးဦးစလုံး တုန်ရီသွားပြီး ခေါင်းငုံ့ထားကာ စကားမပြောရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>တောအုပ်တွင် ယွင်ရှောင် ပေးစွမ်းခဲ့သော တုန်လှုပ်မှုမှာ ကြီးမားလှပေသည်။ ကျင်းချီသည်လည်း ထိုနေရာတွင် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီး သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ ၎င်းကို သူတို့၏ အရိုးများထဲအထိ ထွင်းထုထားခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်မှာ ကြည်လင်နေကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>" သူတော်စင် နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်လာသူတွေ ကြားမှာတောင် သူတို့ကြားက ခွန်အား ကွာဟချက် ကြီးမားနေသေးတာက ငြင်းမရတဲ့ အမှန်တရား တစ်ခုပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီကောင်းကင်ကြီးက ကမ္ဘာဆယ်ခုအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီး အဆင့်အနေနဲ့ ဒသမအဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ပေမဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း အတွင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်တဲ့ အစွမ်းထက်သူ အများအပြား ရှိခဲ့ပြီး သာမန် နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ပညာရှင်တွေတောင် သူတို့အတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြဘူး။</p> <p> </p> <p> ကောင်းကင်သိုင်းပညာကုန်းမြေကြီးရဲ့ ထိပ်တန်း ပညာရှင်တွေ ကြားမှာ ဒီပြိုင်ဘက်ကင်း ပညာရှင်တွေကို '<strong>အထွတ်အထိပ်</strong>' လို့ ခေါ်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"နတ်ဘုရားနဲ့တူတဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး... အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိတာလား"</p> <p> </p> <p>ခန်းမထဲရှိ အကြီးအကဲအားလုံး အသက်ရှူအောင့်ထားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူချိုး ရုတ်တရက် လန့်ဖြတ်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဆိုလိုတာက လီယွင်ရှောင်က..."</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့။ အကြီးအကဲသုံးယောက်ရဲ့ ဖော်ပြချက်တွေအရ လီယွင်ရှောင်က 'အထွတ်အထိပ်' အဆင့်ကို မရောက်သေးပါဘူး။</p> <p> </p> <p> ငါ့အမြင်အရ တံခါးပိတ် မျိုးနွယ်စုတွေ ကြားမှာ လူသုံးယောက်လောက်ပဲ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိနိုင်လောက်တယ်"</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သုံးယောက်လဲ"</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်း၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်နေပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပထမ ရွေးချယ်မှုက သဘာဝကျကျ အရှင်ထျန်းချမ် ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ဤ "ကောင်းကင်အရှင်" ၏ အထောက်အထားမှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း မူကျန့်မှာ အမြဲတမ်း နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့လေသည်။ ယခုအခါ ကောင်းကင်အရှင်၏ ခွန်အားမှာ အနည်းဆုံးတော့ မူကျွမ်းထက် သာလွန်နေပြီး သူသည် မူကျွမ်း၏ လေးစားမှုကို ရရှိထားကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နောက်တစ်ခုက မြေကမ္ဘာအရှင်ပဲ။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာရဲ့ ဒီဆရာကြီး နှစ်ပါးက ဒီကမ္ဘာရဲ့ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများတွင် လွမ်းဆွတ်တောင့်တမှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျန်တဲ့ တစ်ယောက်ကကော"</p> <p> </p> <p>သူသည် မူကျွမ်း၏ အမြင်ကို သဘောမတူပေ။ နှင်းအင်ပါယာ အတွင်းရှိ ဖုန်းယောင်လီ၏ ခွန်အားကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုပင် သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် မူကျွမ်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တတိယ တစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါလည်း သေချာ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်ရင်တောင် အဲဒီနဲ့ အရမ်း နီးစပ်လောက်တယ်။ အဲဒီလူက နန်ချိုးယွီပဲ"</p> <p> </p> <p>အမည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး အတော်လေး ယုံကြည်သွားပုံ ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူချိုး သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာရဲ့ ဆရာကြီး နှစ်ပါး ပူးပေါင်းလို့ မရတာ နှမြောစရာပဲ... မဟုတ်ရင် ကောင်းကင်သိုင်းပညာကုန်းမြေကြီးကို ဖြတ်ကျော် တိုက်ခိုက်တာက ကိတ်မုန့်စားသလို လွယ်ကူမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရင်က ငါလည်း အဲဒီလို ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ ငါတို့က ကောင်းကင်သိုင်းပညာကုန်းမြေကြီးရဲ့ ခွန်အားကို လျှော့တွက်ထားခဲ့ပုံပဲ၊</p> <p> </p> <p>ဒီကြောက်မက်ဖွယ် ပါရမီရှင် ယွင်ရှောင်က တံခါးပိတ် ဂိုဏ်းတွေကို ဖြတ်ကျော် တိုက်ခိုက်ဖို့ လုံလောက်ပြီး ပြိုင်ဘက် မရှိပါဘူး။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ကောင်းကင်အရှင် ဒါမှမဟုတ် ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးရဲ့ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှု တကယ် လိုအပ်လို့လား"</p> <p> </p> <p>မူဝမ်က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... မူကျန့်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်ပါနဲ့။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင်... လီယွင်ရှောင်ကို သေချာပေါက် ဖိနှိပ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အခြားသူများ သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ဤအမြင်ကို အပြင်းအထန် ထောက်ခံကြောင်း ပြသလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မောက်မာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတဲ့ မင်းတို့နဲ့ မတူဘဲ ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းချီကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပေမဲ့ အဲဒါက သေချာပေါက် အရမ်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းချီရဲ့ စရိုက်အရဆိုရင် အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအား မရှိဘဲ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ အကြောက်ဆုံး အရာက လီယွင်ရှောင်က ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနယ်ပယ် ကြယ်ကိုးပွင့် အလယ်အလတ် အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း တုန်ရီသွားကြပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်လာသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။ သူတို့သည် အရေးကြီးဆုံး အချက်ကို မေ့သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အသက်အရွယ်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မူကျန့်က ရှေ့ဆက်၍ ပိုမို တွေးတောလိုက်ပြီး မြင့်မြတ်လက်နက် အတွင်းရှိ ပညာရှင် အများအပြားကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားလိုက်၏။ သူတို့သာ အင်အား အပြည့်အဝဖြင့် ထွက်လာပါက မည်သည့် အဓိက အင်အားစုကိုမဆို ယှဉ်ပြိုင်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲတွေ လောဘတကြီး မဖြစ်လာစေဖို့ ယွင်ရှောင်မှာ နတ်ဘုရားရုပ်သေးရုပ်နဲ့ မြင့်မြတ်လက်နက် ရှိနေတာကို ထုတ်ဖော်မပြောဖို့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က တကယ် မှန်ကန်တယ်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သာ လောဘကြောင့် လီယွင်ရှောင်နဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း ရန်သူ ဖြစ်သွားရင် အဲဒါက ကပ်ဘေး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p> ဒီစာအုပ်ကြီးသမား အကြီးအကဲတွေက အခြေအနေကို သေချာ မမြင်နိုင်တာက ရယ်စရာပဲ</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူသာ ဒီလို ဆက်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာမယ်ဆိုရင်... သူ သူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်တဲ့အခါ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိဖို့ ခွန်အား ရှိလာလောက်တယ်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင်... သူ သူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ဆိုတာ အချိန်ပြဿနာ တစ်ခုပါပဲ။ အဲဒါ အရမ်း မဝေးတော့ဘူး ဆိုတာကိုတောင် ငါ ခံစားမိတယ်"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း လေးလံမှုကို ခံစားလိုက်ကြရပြီး ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမမှာ အလွန် ဖိနှိပ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးလံသော အမူအရာများကို မြင်သောအခါ မူကျွမ်းသည် မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ အရမ်း ဝန်ပိမနေပါနဲ့။ လီယွင်ရှောင်က အခု ငါတို့ဘက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံး အဆင်ပြေရင် သူက ငါ့မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ သားမက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒါက ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ခံစားချက် အမျိုးမျိုး ရောနှောသွားကြပြီး မူဝမ်၏ မျက်နှာ အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူကျွမ်း နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်ကာ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ အကြီးအကဲများသည် စတင် စကားပြောကြပြီး အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူဝမ်သည် မူကျန့်ထံမှ စူးရှသော အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲ၍ ထွက်ပြေးသွား၏။</p> <p> </p> <p>"ဟမ့်... အနည်းဆုံးတော့ ဒီကောင်လေး မြန်မြန် ပြေးသွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>မူကျန့် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သူသည် မူဝမ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>လီယွင်ရှောင်၏ ပေါ်လာမှုသည် လူတိုင်းအပေါ် ကြီးမားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး သူတို့ အားလုံး ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံရန် ပြန်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>နွေဦးလခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယွင်ရှောင်သည် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကာကွယ်ရေး အတားအဆီး အများအပြားကို တည်ဆောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံး ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်အတိုင်း ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူတို့သည် ကောင်းကင်စစ်သည်ဆယ့်နှစ်ပါး ရုပ်သေးရုပ်များကို ထုတ်ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးခေတ်က အန္တရာယ် အများဆုံး အစီအရင် သုံးခုအနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်သော မဟာပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သုခဘုံအစီအရင်သည် ၎င်း၏ စွမ်းအား တစ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိလျှင်တောင် သူတော်စင်တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နတ်ဘုရားနဲ့ မိစ္ဆာ အစီအရင် ဆယ့်နှစ်ခုကိုသာ အပြည့်အဝ တည်ဆောက်နိုင်ပါက ဤကောင်းကင်အောက်တွင် တကယ်ကို တားဆီး၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် မူမျိုးနွယ်စုမှ လူ ချန်ရစ်ခဲ့သော သိုလှောင်ကွင်း တစ်ကွင်းကို ကောက်ယူလိုက်ရာ ၎င်းတွင် "<strong>မူချန်</strong>" ဟူသော အမည်ကို ထွင်းထုထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤ "မူချန်" သည် အပြာရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူ ဟုတ် မဟုတ် မသိရသော်လည်း ၎င်းအတွင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရုပ်သေးပညာရပ်များမှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး သူသည် ထိုလူ မဟုတ်ရန် အလားအလာ အများဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းရှိ ကျောက်စိမ်းပြားများအနက် တစ်ခုတွင် ရုပ်သေးပညာရပ်၏ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်နှင့် အထွေထွေ အခြေခံမူများအပြင် ၎င်း၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် ပတ်သက်သော ခန့်မှန်းချက်များ ပါဝင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် ၎င်းကို အရင်က မြင်ဖူး၏။ ထိုအချိန်က ၎င်းမှာ အလွန် ဆန်းသစ်ပြီး ထူးခြားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ ယင်းမှာ ရုပ်သေးရုပ်များကို လူသားများထက် မနိမ့်ကျသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ရှိသည့် လုံးဝ သစ်လွန်သော မျိုးနွယ်စု တစ်ခုအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဖတ်ကြည့်သောအခါ သူ၏ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p> မူချန်က ကျောက်စိမ်းပြားတွင် အပြည့်စုံဆုံး ရုပ်သေးရုပ်ဟု ယူဆရသော "<strong>ယွီထျန်းရိ</strong>" အမည်ရှိ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ကို ဖန်တီးခဲ့ကြောင်း ပြောထားပြီး ၎င်းမှာ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှု တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ ၎င်းအကြောင်းကို အသေးစိတ် မပြောပြခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မူမျိုးနွယ်စု၏ မဟာရုပ်သေးအတတ် သုံးခု ဖြစ်သော "ပဲစေ့တွေကို စစ်သည်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း" နှင့် "ကောင်းကင်စစ်သည်ဆယ့်နှစ်ပါး" တို့မှာ မှော်ဆန်သော်လည်း မူချန်၏ ရုပ်သေးရုပ် သီအိုရီကို အတည်မပြုနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ ဖန်တီးခဲ့သော "<strong>ယွီထျန်းရိ</strong>" သည် ပထမဆုံး မဟာရုပ်သေးအတတ်နှင့် သက်ဆိုင်နေနိုင်မည်လော။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် မူချန်သည် သေဆုံးသွားသော အပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ်လူ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ တွေးတောသော်လည်း အောင်မြင်မှု မရပြီးနောက် ယွင်ရှောင်သည် ၎င်းအကြောင်းကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ကောင်းကင်စစ်သည်ဆယ့်နှစ်ပါးကို သေချာစွာ စတင် လေ့လာလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤရုပ်သေးရုပ် ဆယ့်နှစ်ရုပ်ကိုလည်း မူချန်က ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ အဆင့်ကိုးတွင် ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p> ရုပ်သေးရုပ်များသည် တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး မတူညီသော ဆန်းကြယ်လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အသက်ဝင်သော အမူအရာများ ရှိပြီး တစ်ခုနှင့် တစ်ခု မတူညီကြပေ။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်သည် တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ကာ သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်၏။ ၎င်းမှာ သုံးလက်မ အရွယ်အစား ရှိပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် လေးလံလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း တံဆိပ်တုံး စာလုံး နှစ်လုံးကို အရုပ်လေး၏ ရင်ဘတ်နှင့် ကျောဘက်တွင် ထွင်းထုထားပြီး ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်စစ်သည်ဆယ့်နှစ်ပါး၏ အမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save