Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အလုပ်ဆင်းတာနဲ့ မင်းကို တန်းလာကြိုပြီး အံ့အားသင့်စရာလေး တစ်ခု ပေးမလို့လေ" </p> <p> </p> <p>ဟု မိုဟန်ကျီက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်က အရင်တုန်းကကျတော့ လမ်းကြုံလို့ပါဆိုပြီး အကြောင်းပြတတ်တာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ရယ်မောလျက် စနောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့နှစ်ဦး ချစ်သူတွေ မဖြစ်ခင်က မိုဟန်ကျီသည် သူမကို လာကြိုတိုင်း 'လမ်းကြုံလို့' ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို အမြဲသုံးခဲ့သော်လည်း ထိုလမ်းမှာ မည်သို့သော လမ်းမျိုးဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူမ မသိခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>"အခုတော့ မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ တရားဝင်ချစ်သူ ဖြစ်နေပြီပဲ၊ လာကြိုတာက သဘာဝကျသလို အရာရာကလည်း တရားဝင် ဖြစ်သွားပြီပေါ့"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးကာ သူမ၏ ခေါင်းကို ကားအမိုးနှင့် မတိုက်မိစေရန် လက်ဖြင့် အသာအယာ အကာအကွယ်ပေးပြီးမှ သူကိုယ်တိုင် ကားမောင်းသူနေရာသို့ ဝင်ထိုင်</p> <p>လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓာတ်ခွဲခန်းမှ ထွက်လာသော ကျောင်းသားသစ် သုံးဦးမှာ မင်ယွဲ့သည် အရပ်ရှည်၍ ခန့်ညားလှသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လက်တွဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ မင်ယွဲ့ရဲ့ ချစ်သူလား၊ အရမ်း ခန့်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို နတ်ဖက်တဲ့ စုံတွဲပဲ၊ ကောင်းကင်က ဖန်တီးပေးလိုက်သလား အောက်မေ့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"နင်တို့ကလည်း ကျောပြင်ကို ကြည့်ရုံနဲ့ ချောမှန်း သိနေတာလား၊ အလိမ်အညာတွေ တော်တော် တတ်နေပါလား" </p> <p> </p> <p>ဟု ကျောင်းသားတစ်ဦးက ပြန်ပြောသော်လည်း မိန်းကလေးကမူ ခိုင်မာစွာ တုံ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ချောမှာပါ မင်ယွဲ့လို နတ်မိမယ်လေးက ဘယ်တော့မှ ရုပ်ဆိုးတဲ့သူနဲ့ တွဲမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ အဲဒီလူရဲ့ ကိုယ်ဟန်က အရမ်းကြည့်ကောင်းတာ၊ ကျောပြင်ကြည့်ရုံနဲ့တင် သိသာနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် မင်ယွဲ့၏ အချစ်ရေးအကြောင်းကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အချင်းချင်း အတင်းပြောနေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကားအတွင်း၌မူ မင်ယွဲ့သည် မိုဟန်ကျီကို စိုက်</p> <p>ကြည့်လျက် </p> <p> </p> <p>“ဒါဆို အရင်က လမ်းကြုံလို့ လာကြိုတယ်ဆိုတာက အကြောင်းပြချက်သက်သက်ပဲပေါ့လေ" </p> <p> </p> <p>ဟု ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ် မင်းအပေါ် ထားတဲ့ ခံစားချက်နဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေကို တစ်ခါမှ မဖုံးကွယ်ခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ တစ်ခါမှ ပြန်ပြီး တုံ့ပြန်မှု မပေးခဲ့ဘူးလေ" </p> <p> </p> <p>ဟု မိုဟန်ကျီက ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား.. အဲဒီတုန်းက ရှင် ကျွန်မကို သဘောကျနေလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>စင်စစ်တွင် မိုဟန်ကျီသည် သူမအပေါ် ဆက်ဆံပုံမှာ အခြားသူများနှင့် ကွာခြားသည်ကို မင်ယွဲ့ သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်က အချစ်ကို မယုံကြည်သူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ထိုအချက်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျောင်းတက်စဉ်ကာလက အမျိုးသားများစွာ သူမကို ရည်းစားစကား လာပြောခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ ပြောလာသည်နှင့် မင်ယွဲ့သည် သူတို့နှင့် ချက်ချင်း အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကာ သူစိမ်းများကဲ့သို့ နေပစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က သူမသည် အချစ်ကို စဉ်းစားရန် မရင့်ကျက်သေးဟု ထင်မြင်ခဲ့သည် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပိုမို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုစိတ်က ပိုမို ပြင်းပြခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ ယခုအထိ သူမသည် ပညာကိုသာ စွဲမြဲစွာ သင်ယူခဲ့သဖြင့် တောရွာလေးတစ်ရွာမှသည် မြို့ကြီးပြကြီး၏ ထိပ်တန်းကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အတိတ်က သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကြောင့်သာ ယခုအခါ သူမတွင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းစများစွာ ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီကဲ့သို့ ချစ်သူမျိုး ရရှိရန်မှာ သူမ၏ သာမန်ဘဝ စီမံကိန်းထဲတွင် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ယွမ်ပေါ့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းက သူမ၏ ဘဝကို လုံးဝ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ အချိန်အခါ၊ နေရာနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေး အားလုံးမှာ ကွက်တိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြဲ ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း အချစ်ဆိုသည်မှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် တန်းတူညီမျှမှုအပေါ်တွင်သာ အခြေခံသင့်</p> <p>သည်ဟု အခိုင်အမာ ယူဆထားသည်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူမတွင် အရည်အချင်း မရှိပါက မိုဟန်ကျီကဲ့သို့သော သူဌေးကြီးတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် သူမဘက်က လက်ခံရဲမည် မဟုတ်ပါ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကိုးနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ တစ်ပါးသူ၏ စေတနာအပေါ်တွင်သာ ပုံအောထားရသည့် ဘဝမျိုးကို သူမ မလိုလားပါ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ယွမ်ပေါ့ပေးအပ်သော အခွင့်အရေးတိုင်းကို အရယူကာ အတတ်ပညာမျိုးစုံကို သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အနာဂတ်သို့ တက်လှမ်းလိုသည့် ရည်မှန်းချက်များက အမြဲ ကိန်းအောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ယွဲ့ယွဲ့.. မင်းက တကယ့်ကို အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာလေး တစ်ပါးပဲ၊ မင်းက အရမ်းကို ထူးချွန်ပါတယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု မိုဟန်ကျီက လေးနက်စွာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်ကတော့ မြင်သမျှ အလှအပတွေကြားမှာ မျက်စိလည်နေတာပဲ နေမှာပါ" </p> <p> </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က ကျီစယ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ကြည်နူးမှုများ ပြည့်နှက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ် ဘယ်တော့မှ မုသားမဆိုပါဘူး၊ အမြဲတမ်း အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောတာပါ"</p> <p> </p> <p>"သိပါပြီရှင်၊ မစ္စတာမိုရဲ့ စကားက အမိန့်တော်ပဲ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ သာယာလှပသော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ဘဝသည်လည်း ပိုမို တောက်ပသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>"မေမေက မင်းရဲ့ မိဘတွေကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခိုင်းလိုက်တယ်၊ မင်းတို့ အိမ်က ယူလာတဲ့ ဒေသထွက် လက်ဆောင်တွေက အရမ်း စားကောင်းတယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ မိသားစုမှာ မင်ယွဲ့၏ မိသားစုကို နှိမ်ချခြင်း မရှိဘဲ ပေးပို့လိုက်သော လက်ဆောင်များအပေါ် လေးစားတန်ဖိုးထားကြသဖြင့် မင်ယွဲ့မှာ ဝမ်းမြောက်မိသည်။ </p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် မိုဟန်ကျီ၏ အဘွားဖြစ်သူက အလွန် သဘောကျနေကြောင်း သိရသည်။</p> <p> </p> <p>"အဘွားတို့ ကြိုက်တယ်ဆိုလို့ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ကျွန်မ မိဘတွေကိုလည်း သေချာ ပြန်ပြောပြလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့ကို ဦးစွာ ညစာ ကျွေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့.. အခုတလော ယွမ်ပေါ့ကို ဘာလို့ မခေါ်လာတာလဲ" </p> <p> </p> <p>ဟု သူက မေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုချစ်စရာကောင်းသော အကောင်လေးကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ အလုပ်များနေတော့ ယွမ်ပေါ့ကို ခေါ်လာဖို့က အဆင်မပြေဘူးလေ အဲဒီက စက်ပစ္စည်းတွေကလည်း ဈေးကြီးတော့ တစ်ခုခု ဖြစ်မှာ စိုးလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ယွမ်ပေါ့ကို ကိုယ့်အိမ်မှာပဲ ခဏ ထားခဲ့ပါလား အဘွားက အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ပျင်းနေတာ၊ ယွမ်ပေါ့ရှိရင် သူတို့အချင်းချင်း အဖော်ရတာပေါ့ လူလည်း အမြဲရှိနေတော့ မင်းလည်း စိတ်ချရတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ စဉ်းစားကြည့်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် ယွမ်ပေါ့ကို အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာပဲ ပိတ်မထားချင်ဘဲ လွတ်လပ်ခွင့် ပေးချင်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယွမ်ပေါ့မှာ ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အိမ်မှာ တစ်ဦးတည်း ထားခဲ့ရန် စိတ်မချ ဖြစ်နေခဲ့ရာ မိုဟန်</p> <p>ကျီ၏ အကြံပြုချက်မှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်</p> <p>နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို သဘောတူပြီနော် ညကျရင် ကိုယ် မင်းကို အိမ်ပြန်ပို့ရင်း ယွမ်ပေါ့ကို တစ်ခါတည်း လာကြိုသွားမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save