"အလင်းကွင်းခုနစ်ကွင်း"
အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အာမေဋိတ်အသံများ ပြိုင်တူ ထွက်ပေါ်လာကာ အင်မော်တယ်သောင်းချီသည် ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးအထက်ရှိ မိုးကြိုးစက်ကွင်း ခုနစ်ခုကို ကြည့်နေရင်း ကိုယ့်မျက်လုံးကိုယ် မယုံနိုင်ဖြစ်နေကြသည်။ တံခါးရွက်အရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက် နောက်ပစ်ထားသော လူငယ်လေးက မိုးကြိုးများ ဝန်းရံ၍ ဓားဝိညာဥ်ထံမှ မိုးပြာရောင်အလင်း တစ်ချက်တစ်ချက် ဖြာထွက်လာနေ၏။
"ဒါက ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ အဆင့်မျိုးတောင် ရောက်နေပြီ"
လူတိုင်းက ကျောက်ခဲမျိုချမိသည့်အလား လည်ချောင်းများ တစ်ဆို့၍ ထိုအတွေး စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ လက်မခံနိုင်ဟန်ဖြင့် အသည်းအသန် ခေါင်းယမ်းနေမိကြ၏။ သူတို့ကိုယ်တိုင် မကြာသေးခင်က သိုးမည်းတစ်ကောင်ဟု သတ်မှတ်ထားသူကို ဒူးထောက်၍ အရိုအသေပေးရမည်မှာ ခက်ခဲလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။ ပိုင်ကျိကျွင်း၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်လျှင် မဟာကောင်းကင်ကျောင်းတော် တပည့်များ မည်မျှ မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။
"အဖေ ဒါက ဖြစ်နိုင်လို့လား။ မိုးကြိုးဧကရာဇ်ရဲ့ သားတောင်မှ ကွင်းငါးခုတည်း ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တာမလား"
ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ အရှင်သခင် ရှစ်ပါးအနက် တစ်ယောက်အပါအဝင်ဖြစ်သော အဆင့်တစ် အရာရှိ မိုးကြိုးဧကရာဇ်၏ မျိုးဆက်ပင် ဤအဆင့်မျိုး မရနိုင်ခဲ့ပေ။
"ဘာဖြစ်ဖြစ် ဒီကောင်က သက်ဆိုးရှည်တော့မယ်"
ပိုင်တိက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း ပိုင်လင်းအာမှာမူ လက်မခံချင်ခဲ့ပေ။
"အဖေ ဒါက မသေချာသေးပါဘူး။ မဟာတာအိုနယ်မြေမှာ နောက်ခံမရှိဘဲ ပါရမီသာ မြင့်မားနေရင် အဆုံးမရှိတဲ့ ပြဿနာတွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ သမိုင်းတလျှောက် သေဆုံးကုန်တာ ဒီလိုလူမျိုးကြီးပဲ"
ထိုစကားက အမှန်ပင် ဖြစ်ပြီး မနာလိုမှုသည် ကြီးမားလှသော အမုန်းတရားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဥပမာအားဖြင့် ပိုင်ကျိကျွင်းအတွက် အလင်းကွင်းခုနစ်ခု ဆိုသည်မှာ လက်ခံရန် ခက်ခဲလွန်းပြီး အမုန်းတရားကြောင့် မျက်နှာပင် အရောင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲကုန်သည်။ ညစာစားပွဲသို့ တက်ရောက်လာသော လူငယ်တိုင်း မှုန်ကုပ်ကုပ် ဖြစ်နေကြပြီး ကောင်းကင်ရုံးတော်တွင် မြင့်မားသော ပါရမီကို နောက်ခံ မရှိဘဲ ထုတ်ပြမိလျှင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသာ ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။ လူ့သဘာဝအရ ကိုယ့်ထက်သာလျှင် မုဒိတာ ထားနိုင်သူမှာ အလွန့်အလွန် နည်းပါးပြီး အလင်းကွင်းခုနစ်ခုအောက်တွင် ထိုလူများ၏ စိတ်ထဲတွင် အဆိုးရွားဆုံး အတွေးများသာ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ အကယ်၍ ယွမ်ရှောင်သာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်၏ မျိုးဆက်ဖြစ်နေလျှင် သူတို့အားလုံး မျက်နှာလိုမျက်နှာရဖြင့် ဒူးထောက်နေကြပေလိမ့်မည်။
"လူမိုက် ကံကောင်းပါလား"
"ဓားအရိုးကို ဆွဲထုတ်ပြီး လုလိုက်ရင် ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို ရနိုင်မလား"
ဤလူစု၏ နှလုံးသားတွင် အမှောင်ဖုံးနေသဖြင့် ပိုင်တိမှ ပိုင်နိုင်စွာ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
"ဒီကောင်က ကောင်းကင်ရုံးတော်ကို လှုပ်ခတ်ပြီး အထက်ကို တက်နိုင်တော့မယ်လို့ ထင်နေပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် ပိုကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ရောက်လာတော့မယ်"
"မှန်တယ်။ ကောင်းကင်ရုံးတော်က နောက်ထပ် စစ်ဧကရာဇ်တစ်ယောက် ပေါ်လာမှာကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ချောင်ရှန်း မပြောနဲ့၊ မဟာစစ်သူကြီးတောင် ဒါမျိုး မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး"
ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသော လျှပ်စီးသခင်ပိုဟုန်က ဝင်ရောက် ထောက်ခံလိုက်ပြီး သူတို့အမြင်တွင် ယွမ်ရှောင်ကို လက်ခံထားသည့် ချောင်ရှန်းတစ်ယောက် ဒုက္ခလှလှ တွေ့ပြီ ဖြစ်၏။
"မဟာစစ်သူကြီးက သူနဲ့ ဘာအဆက်အသွယ်မှ မရှိလို့ ချက်ချင်း ကန်ထုတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ တကယ်တမ်းပြောရရင် ဒီအချိန်မှာ မနာလိုအဖြစ်ဆုံးက အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးပဲ"
ပိုင်တိက လှောင်ရယ်၍ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက်ရှင်းပြ၏။
"သူက သေကာနီး ဖြစ်နေတော့ လူငယ်ဘဝကို ပြန်သွားချင်နေတယ်။ သူက လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို စိတ်ပါလက်ပါ ချီးကျူးနေတာ စိတ်ကောင်းရှိလို့ ထင်မနေနဲ့။ ဒီလိုရုပ်ရည် ဒီလိုပါရမီနဲ့ ဆိုရင် သူ ပြန်လည် မွေးဖွားဖို့ အကောင်းဆုံး အခွံပဲလေ။ ချောင်ရူတောင်မှ အသည်းအသန် ဆက်ဆံချင်နေတာ၊ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ"
ဤအချက်များအပြင် မဟာစစ်သူကြီးသည် ချောင်ရူအပေါ် ခံစားချက်များ ရှိနေသဖြင့် နှစ်ယောက်သား နားလည်ဟန်ဖြင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ကာ ပြုံးပြလိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့က ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး ခန်းမအတွင်း ရှိ ချောင်ရူသည်လည်း ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်နေရာမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
"မင်းက ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး ထူးခြားနေသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် နဂါးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာရင် မကောင်းဆိုးရွားတွေက ဝါးမျိုစားသောက်ချင်ကြလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ဘဝက အထက်မရောက်ခင်မှာတင် ပျက်စီးသွားမှာပါ"
အကယ်၍ ယွမ်ရှောင်သာ ဤမျှအစွမ်းထက်ကြောင်း သိထားလျှင် ဤနေရာတွင် ထုတ်မပြရန် သူမကိုယ်တိုင် တားဆီးမိပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် လမ်းစဥ်၏ မှတ်တိုင်ကို မကျော်ဖြတ်လျှင် အစွမ်းထက်လာနိုင်စရာ မရှိချေ။ ဤလမ်းကြောင်းသည် အစကတည်းက အခက်အခဲ ဆူးငြောင့်ခလုတ်များ ပြည့်နှက်နေ၍ အင်မော်တယ် ခေါ် လူသားအဆန်ဆုံး မကောင်းဆိုးဝါးများသည် အခြားသူတစ်ယောက် အထက်သို့ ရောက်သွားမည်ကို မနာလိုမရှုစိမ့်ကြပေ။ ဖြစ်ရပ်အားလုံး၏ လက်သည်ဖြစ်သော ယွမ်ရှောင်ကမူ အရာရာကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ဓားပိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်လာရန်သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထား၍ အလင်းကွင်းခုနစ်ခုကိုပင် အလေးမထားချေ။
"ဓားပိုင်နက်က သန်မာလွန်းနေတယ်။ ကွင်းခုနစ်ကွင်းနဲ့တောင် မဖိသိပ်နိုင်ဘူး။ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ"
ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးရှိ အစီအရင်သည် မိုးကြိုးစွမ်းအားများ စုစည်း၍ ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းဓားဝိညာဥ်ကို ထပ်ကာတလဲလဲ ရိုက်နှက်နေသဖြင့် တဘုန်းဘုန်း မြည်သံများဖြင့် ဆူညံလှသည်။ ဓားအော်ရာ အလွှာတစ်သန်းနီးပါးက ပိုင်နက်တစ်ခုအလား စုစည်းနေသော်လည်း ဓားသွားအတွင်း ကြာပန်းတစ်ပွင့် ရှိကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းသောကြောင့် ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးပင် နိမ့်ကျသွား၏။
"ဟုတ်သားပဲ။ အရင်က ဒီအာကာသ ဓားအင်မော်တယ်ရဲ့ အစွမ်းကို ငါ ရဖူးထားတာပဲ"
သူက နဖူးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်မိပြီး အဆိုပါ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ပြန်လည် ခံစားရသောအခါတွင်မှ အမှတ်ရသွားသည်။ ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါး၏ ကန့်သတ်ချက်က ကွင်းခုနစ်ကွင်း ဖြစ်ပုံရသောကြောင့် ၎င်းသာ ဓားပိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် မဖိသိပ်နိုင်လျှင် ဆိုသော အတွေးသည် စိတ်ဓာတ်ကျစရာပင်။
လက်ရှိတွင် မိုးကြိုးဌာနတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသောကြောင့် မဟာစစ်သူကြီး၊ ချောင်ရှန်း၊ ကူစုဝမ်၊ ကျန်းထိုင်ပင်းနှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာကာ ဤညတွင် မိုးကြိုးကိုးသွယ် ရင်ပြင်ထက်ပင် ပို၍ စည်ကားနေသည်။
"မဟာစစ်သူကြီးနဲ့ စစ်သူကြီးချောင် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"
ပတ်ဝန်းကျင်၌ အသက်မပါလှသော ဂုဏ်ပြုစကားသံများ ချက်ချင်း လွင့်ပျံလာခဲ့လေသည်။
***