Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လျူချောင်သည် လျူမူ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ခဏမျှ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားကာ ရပ်တန့်သွား၍ သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ မေးခွန်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မေးလိုက်သော ဟန်ပန်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ပြင်းထန်စွာ စိတ်ဖိစီးနေပြီး နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ကျလာသော စကားလုံးတိုင်းမှာ တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ သူ စကားပြောမည့်ဆဲဆဲတွင် လျူကျိုးယွီက ပခုံးပေါ် လက်တင်ပြီး မပြောရန် အကြည့်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"သမီးအစ်ကိုက ကံကောင်းတယ်။ သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကို ကျော်ပစ်နိုင်မယ့် ဉာဏ်အလင်း တစ်ခု ရခဲ့တာပါ"</p> <p>မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲနေသော သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ဖခင်ထံ လှည့်သွားပြီး ဆက်မေးသည်။ "အဲဒီတော့ အောက်ဘုံက သေမျိုးလူသားတွေရဲ့ သက်တမ်းကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဝါးမြိုတာကို ဉာဏ်ပွင့်လင်းတယ်လို့ ခေါ်လိုက်တာလား။ လှပတဲ့ နာမည်တွေက အဖေတို့ကျူးလွန်နေတဲ့ ရက်စက်တဲ့ အပြစ်တွေကို မေ့သွားစေတာလား"</p> <p>ထိုစကားများက လျူချောင်၏စိတ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး တုန်လှုပ်သွားကာ အံကြိတ်လျက် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်ချင်သော်လည်း တားဆီးခံလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> “အစ်ကိုက..."</p> <p>"မပြောနဲ့၊ ဒါက ကောင်းကင်ရုံးတော် မှာ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ဆိုတာ သမီးသိပါတယ်။ သမီး မလုပ်ရင် တခြားတစ်ယောက်က လုပ်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က သမီးကို ကျော်တက်ပြီး နင်းချေသွားလိမ့်မယ်။ သမီးရဲ့ နှလုံးသားက အရမ်းနူးညံ့လွန်းတယ်။ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အမှန်တရားတွေကို နားမလည်သေးဘူး"</p> <p>"အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ရဲ့ ရက်စက်မှုက အဖေတို့ရဲ့ ပြစ်မှုတွေအတွက် ဆင်ခြေတစ်ခုလား"</p> <p>သူမ ရိုသေလေးစားခဲ့သော ဖခင်ဖြစ်သူသည် ယခု လုံးဝ သူစိမ်းတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>"တော်လောက်ပြီ။ သူများထက် ပိုပြီးဖြူစင်သလို ဟန်ဆောင်နေတာကို ရပ်လိုက်စမ်း-။ ဒါက ကောင်းကင်ရုံးတော် လက်ခံထားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုပဲ။ အဆင့် ၈ စီရင်သူ တပ်မှူးလေး တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မင်းက ဝေဖန်ဖို့ အနေအထား မရှိဘူး"</p> <p>"လက်ခံထားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တဲ့လား"</p> <p>သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။</p> <p> "အဖေ၊ အဲဒါတွေက အသက်ရှူနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေပါ။ အစ်ကို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေဖို့ လူဘယ်နှယောက်ကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ။ အပြစ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ကျူးလွန်ခဲ့ပြီးပြီလဲ။ ရေတွက်ကြည့်ဖူးရဲ့လား။ ဒီလောက် ကြီးလေးတဲ့ အပြစ်တွေကို ကျူးလွန်တာက ဝဋ်လည်ဖို့ သေချာနေတာပဲ။ လူများစွာ ကျူးလွန်နေကြလို့ ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုက အပြစ်မရှိတာမျိုး ဖြစ်မသွားဘူး"</p> <p>လျူကျိုးယွီ၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားပြီး လျူမူကို ရုတ်တရက် ပါးရိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေပြီးနောက် ဆူပူသည်။</p> <p> "ငါ မင်းကို သတိပေးမယ်၊ ကောင်းကင်ရုံးတော် ရဲ့ ဥပဒေတွေက ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာတယ်။ မင်းက ရိုးအတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်းက ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီ။ မပြေဘဲ သိထားရမယ့် စည်းမျဉ်းတွေကို မင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုသိသေးတယ်။ မင်းမှာ အစွမ်းရှိရင်၊ တခြားလူတွေကို သွားပြီး အပြစ်တင်လိုက်။ မင်းအစ်ကိုကို ပစ်မှတ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ အနာဂတ်ကို အန္တရာယ် မပေးနဲ့"</p> <p>ထိုပါးရိုက်ချက်သည် သူမဘဝတွင် မျှော်လင့်ချက် အမဲ့ဆုံး အခိုက်အတန့် ဖြစ်လာသည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ် မလွဲပေ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေရသော သူမ၏ ပါးပြင်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် ပူလောင်နေကာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ခေါင်းယမ်းရင်း လျူကျိုးယွီကို ကြေကွဲဆို့နင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>"ညီမ အချစ်ရဆုံး မိသားစုက လောဘ သားကောင်ဖြစ်သွားပြီး အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်မှာ မှန်ကန်တဲ့ ယုံကြည်မှုကို စွန့်လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး"</p> <p>သူမ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး သွေးမျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသော အနီရောင် မျက်လုံးများဖြင့် လျူချောင်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကို၊ လူတွေအများကြီး လုပ်နေတာနဲ့ပဲ အမှားတစ်ခုက အမှန်ဖြစ်မလာဘူး။"</p> <p>" ညီမလေးက တကယ်ကို ရိုးသားလွန်းတယ်။ လူတိုင်းက ယှဉ်ပြိုင်နေကြတာလေ။ ငါသာ မလုပ်ရင်၊ ကောင်းကင်ရုံးတော်မှာ ငါ့အတွက် အနာဂတ် မရှိဘူး"</p> <p>လျူချောင်ချောင်က အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခိုင်မာလာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"အစ်ကို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလား"</p> <p>သူမ၏ အမြင်တွင် အစ်ကိုဖြစ်သူသည် ဥပဒေနှင့် တရားမျှတမှု၏ ပြယုဂ်ဖြစ်သင့်သည်။</p> <p>"မိုက်မဲတုံးအ မနေနဲ့။ ဒါက အင်မော်တယ်တွေရဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ။ မင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရင် ထွက်သွားလိုက်။ အသုံးမကျတဲ့ မင်းရဲ့ချစ်သူ၊ လုအန်းနဲ့အတူ မင်းရွေးချယ်ထားတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကို ထွက်သွားပြီး ပူပင်သောကကင်းမဲ့တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းလိုက်တော့။ မင်းကို ငါ့သမီးအဖြစ် မွေးမလာတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"</p> <p>"လုအန်း"</p> <p>ထိုအမည်ကြောင့် ကြေကွဲစုတ်ပြတ်နေပြီဖြစ်သော နှလုံးသားသည် အသစ်တဖန် နာကျင်သွားပြန်၏။ ယခုအချိန်ထိ၊ သူတို့က သူမကို အရူးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံ၊ လိမ်ညာနေကာ လုပ်ခဲ့သမျှကို ဖုံးကွယ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ မမြင်ရသော သေလွန်ဝိညာဉ်များသည် သူတို့၏ အနောက်တွင် ရုန်းကန်အော်ဟစ်နေကြကာ လူသားလောက၏ အကြင်နာတရား အမဲ့ဆုံးသော ကပ်ဘေးကြီးဖြစ်ကာ  ကိုးကွယ်ခံ အင်မော်တယ်များက အသက်အားလုံးကို လောဘကြီးစွာ ဝါးမြိုနေကြသည်။ ကောင်းကင်ရုံးတော် ၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများက ၎င်းကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ပူဇော်သက္ကာရများကို လက်ခံခြင်းဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း မည်သူမျှ ပေါ်တင် မဆန့်ကျင်ရဲသဖြင့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် အရှက်မရှိကြေညာနေကြဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ခု ငါပြောလိုက်မယ်"</p> <p> လျူကျိုးယွီက စကားလုံးတိုင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှင့် လေးနက်စွာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ရဲ့ လှေကားထစ်ပေါ်မှာ၊ အောက်ခြေ လူတွေက ဝက်တွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ တူတယ်။ ထိပ်ဆုံးကမှ တကယ့် လူသားစစ်စစ်တွေပဲ။ သာမန်လူတွေက တိရစ္ဆာန်တွေကို သူတို့ရဲ့ ထမင်းစားပွဲပေါ် တင်နိုင်ရင် အင်မော်တယ်တွေကရော သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်တွေကို ဘာကြောင့် ဝါးမြိုလို့ မရမှာလဲ"</p> <p>သူ၏ စကားများကို မည်သို့ ချေပရမည်ကို သူမ သိသော်လည်း စိတ်ပျက်လွန်း၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လူသားများက သက်ရှိများတွင် ဉာဏ်ရည်အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်ကာ မိစ္ဆာနှင့် နတ်ဆိုးများသည်ပင် ဉာဏ်ပညာရရှိရန် လူသားပုံစံယူရန် လိုအပ်သည်။ အင်မော်တယ်ဆိုသူများက အမှန်တကယ်ရော မြင့်မြတ်သည်လားဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလှ၏။ သူမက ခေါင်းယမ်းကာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး၊ မျက်ရည်များသည် အမှောင်ထဲတွင် အလွန် တောက်ပနေသည်။</p> <p>"သေချာ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေစမ်း"</p> <p>လျူကျိုးယွီက ထပ်မံ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသော လျူချောင်ကို ခေါ်ကာ ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသောအခါ တံခါးကြီးများ ပိတ်သွားပြီး ဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုသော ခန်းမရှေ့တွင် လျူမူ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်တင်းမာလာသည်။</p> <p>"လုအန်း၊ နောက်ဆုံးတော့ ရှင့်ကို နားလည်သွားပါပြီ"</p> <p>သူမ၏ လက်ဖဝါး တုန်ယင်သွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သော ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံး တစ်ခု ရှိနေပြီး ချစ်ရသူ၏ အငွေ့အသက်များဖြင့် နွေးထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ သွေးကြောမျှင်များ ယှက်သန်းနေသော မျက်လုံးများတွင် နောက်ဆုံး၌ နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြုံးရိပ်သန်းသွား၏။</p> <p>"ရှင်က အမြဲတမ်း သတ္တိအရှိဆုံးပါ"</p> <p>သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ပါရမီဖြင့်ဆိုလျှင် အခြားမိသားစုမှ သခင်လေး တစ်ဦး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သည့်တိုင်အောင် လုအန်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဇွဲလုံ့လ၊ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မှု၊ ကြင်နာမှု၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ အားကိုးရမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ အမှောင်ဘက်ခြမ်းတွင် ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိလျှင် ဤစရိုက်လက္ခဏာ တစ်ခုမှ အရေးမပါခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် မီးတောက်အတွင်း ဝင်တိုးသော ပိုးဖလံကဲ့သို့ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်သို့ပျံသန်း မြို့တော်တွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုပင် မဖြစ်လာခဲ့ဘဲ အိမ်ပြန်မလာနိုင်တော့မည့် သားဖြစ်သူကို သနားစရာကောင်းစွာ စောင့်မျှော်နေသော မျက်မမြင် မိခင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မိခင်တစ်ယောက်၏ အလိုအလျောက် သိနိုင်စွမ်းက ထက်မြက်၍ အဖြေကို မကြားရသေးသရွေ့  မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ယနေ့၌ လုအန်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သောအရာများနှင့် သူ ထမ်းပိုးထားခဲ့ရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများအကြောင်းကို သူမ သိသွားခဲ့သည်။</p> <p>လုအန်းသည် ကောင်းကင်ရုံးတော် ၏ အဆင့် ၉ စီရင်သူ အဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သေမျိုးလောကအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေလိုသော ဆန္ဒပြင်းဖြင့် ပိုးဖလံကဲ့သို့ မီးတောက်အတွင်း သေဆုံးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လုအန်းသည် လျူကျိုးယွီနှင့် ကျန်းထိုက်ပင်းတို့ကို အားကိုးအဖြစ် ယုံကြည်ကာ သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အသတ်ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မသိခဲ့ပေ။</p> <p>"လုအန်း"</p> <p> လျူမူက သူ၏နာမည်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရင်း မျက်ရည်များ ထပ်မံ ကျဆင်းလာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကြည့်များ ပြတ်သား ပြင်းထန်နေကာ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်မည့် သတ္တိတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို စောင့်နေပါ..."</p> <p>သူမသည် စက်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် တီးတိုးရေရွတ်ပြီး ကောင်းကင်အုပ်စိုးသူ အိမ်တော်၏ အရိပ်များအောက်တွင် အလင်းရောင်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း</p> <p> ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် ၏ အစည်ကားဆုံး စျေးလမ်းတလျှောက်တွင် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော စည်တီးသံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ညဘက်ဖြစ်၍ လူအများ၏ အာရုံကို သဘာဝကျကျပင် ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>"ကောင်းကင်အုပ်စိုး စည်တော် ရဲ့ အသံနဲ့ တူတယ်"</p> <p>"ဘယ်သူက တရားမျှတမှု တောင်းဆိုနေတာလဲ"</p> <p>"နေပါဦး၊ ကောင်းကင်အုပ်စိုး စည်တော်ကို ဘာကြောင့် စျေးလယ်ကောင်အထိ ရွှေ့လာတာလဲ"</p> <p>စည်တီးသံများသည် သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော လူအုပ်ကြီးကို စျေးလမ်းသို့ ဒီရေအလား ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ ယနေ့ညတွင် လျူမူသည် ခမ်းနားသော စီရင်သူ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အမူအရာ ရဲရင့်ပြီး စိတ်ဓာတ်က ကြီးမြတ်နေသည်။ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး သူမ၏ လက်များက ခွန်အားပါပါဖြင့် ကောင်းကင်အုပ်စိုး စည်တော် ကို အကြိမ်ကြိမ် ထုနှက်လိုက်ရာ ရိုက်ချက်တိုင်းတွင်း ဂယက်ထစေခဲ့သည်။</p> <p>"တပ်မှူးလျူက ဒီနေ့ည အတော်လေး မြင့်မြတ်လှပနေတယ်"</p> <p>ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်တွင် သူမကို မသိသူ မရှိဘဲ ထင်ရှားသော မိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ထူးခြားသော ပါရမီရှိကာ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှုနှင့် သမာသမတ်ကျသော စရိုက်လက္ခဏာကြောင့် လူသိများသည်။</p> <p>"တပ်မှူးလျူ က အရေးကြီးတဲ့ တစ်ခုခုကို ထပ်ကြေညာမလို့လား"</p> <p>"မြန်မြန် သွားရအောင်"</p> <p>"သတင်းကောင်း ဖြစ်ရမယ်"</p> <p>ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်သည် သတင်းကြေညာရန်အတွက် စည်တော် ကို တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးသောကြောင့် လူအုပ်ကြီးသည် စိုးရိမ်မကင်းလည်း ဖြစ်နေကာ စည်တီးသံ ၃၉ ကြိမ် အပြီးတွင် အနည်းဆုံး လူသောင်းနှင့်ချီ၍ စုရုံးရောက်ရှိနေ၍ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသူများလည်း များစွာရှိနေသည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ တပ်မှူးလျူ"</p> <p>သူမကို ပိုကြည့်လေလေ၊ သူတို့ ပို၍ စိတ်မအေးဖြစ်လေ ဖြစ်လာသည်။ တစ်ခုခု လွဲချော်နေကာ ပြင်းထန်ပြီး ပြတ်သားပုံပေါ်နေသော်လည်း လူအုပ်ကြီးသည် စုတ်ပြတ်ပြီး ပြိုလဲနေသော နှလုံးသားတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဒုန်း</p> <p>ထိုရိုက်ချက်နှင့်အတူ စည်တီးခြင်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p>စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် လျူမူ၏ လက်ဖဝါး၌ ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံး အနည်းငယ် ပေါ်လာကာ သိုလှောင်အိတ်ကြီးတစ်ခုဖြင့် သယ်ဆောင်လာသော စက်လုံးများကိုလည်း ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်၏ အင်မော်တယ်များထံ အလင်းတန်းများသဖွယ် ပစ်ပေးလိုက်၏။</p> <p>"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ"</p> <p>ဤစက်လုံးများအတွင်း အဖြေရှိနေသည်ကို သူတို့အားလုံး သိကြသောကြောင့် အုပ်စုကိုယ်စီ စုဝေးကာ   ဖမ်းယူထားသော မြင်ကွင်းများကို စတင်ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save