Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၄</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ဆုံးသတင်းစကား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံးများ၏ ရုန်းများက အသက်ဝင်လာပြီး ဖမ်းယူထားသော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ပြသနေပြီး စက်လုံးတိုင်းတွင် တူညီသော အကြောင်းအရာများ ပါဝင်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ အိုမင်းလာကြ၍ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များ ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ တွေဝေငေးမောနေကြပြီး ပညာရပ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံရန် အသက်ဓာတ်များကို အသုံးပြုနေကြသည်။</p> <p>"ဒီနေရာက သေမျိုးလောက ဖြစ်နိုင်လား"</p> <p>"သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"</p> <p>"ဒါက ပြုစားတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုနဲ့ တူတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က သက်ရှိတွေရဲ့ အသက်အားကို ဝါးမြိုနေတာပဲ"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုနည်းလမ်းကို မှတ်မိသွားသည်။</p> <p>"တကယ်ပဲလား"</p> <p>"ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေတာလဲ"</p> <p>"မှတ်တမ်းအရဆိုရင် သေမျိုး လူသားတိုင်းအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>မှတ်တမ်းတင်သူ၏ ရှုထောင့်အတိုင်း မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မက်မွန်ပန်း အစီအရင်တစ်ခု ရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားကာ ကလေးတစ်ယောက် ၎င်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒါက ဘယ်သူလဲ"</p> <p>အစပိုင်းတွင် မည်သူမျှ သူ့ကို မမှတ်မိကြသော်လည်း သိန်းနှင့်ချီသော လူများအနက် သူ့ကို မှတ်မိသူ အချို့ ရှိနေသည်။</p> <p>"အဲဒါက ကုစုထောင်ရဲ့ အစေခံတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ မြို့စားကတော် ကုစုဝမ် က သူမနဲ့အတူ ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် ကို တစ်ခါလာလည်တုန်းက အဲဒီကောင်လေး သူတို့နှစ်ယောက်နောက်ကို လိုက်လာတာ ငါမြင်ဖူးတယ်"</p> <p>"ဒါက ကုစုထောင် ရဲ့ လက်ချက်လား"</p> <p>ကုစုထောင်က ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်တွင် လူသိများသောကြောင့် လုအန်း သည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သက်သေကို ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် မြို့တော် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားကာ စက်လုံး သည် အရာအားလုံးကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သဖြင့် သက်သေအထောက်အထား ငြင်းဆန်၍မရနိုင်ဟု ဆို၏။</p> <p>"တပ်မှူးလျူ"</p> <p>လူအုပ်ကြီးသည် လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်သွားပြီး လျူမူထံ ကြည့်လိုက်မိကြသည်။</p> <p>"ကုစုထောင်ရဲ့ အမှားတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားကို အသုံးချနေတာလား"</p> <p>"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကုစုထောင်က နောက်ခံ အင်အားကြီးပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က လူအင်အားများပြီးတော့ သက်သေလည်း ရှိတယ်"</p> <p>လူအများမှာ တရားမျှတမှုအတွက် ဒေါသဖြစ်နေပြီး လောကတွင် ဤမျှဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်မျိုး ရှိနေသည်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့၏ အမုန်းတရားသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး သူမအတွက် ထိုတုံ့ပြန်မှုအရ ကောင်းကင်ရုံးတော် အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ ဒေါသ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန်တွင် သူမ၏ အကြည့်ကို ကောင်းကင်အုပ်စိုးအိမ်တော်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး တုန်ယင်သော အသံဖြင့် စတင်ပြောဆိုသည်။</p> <p> "မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက ကုစုထောင်ရဲ့ အမှားတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ဒီရောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>သူမသည် နောက်ဆုံး ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံးကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ပြီး စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးပြုကာ စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းကင်ရုံးတော်ရဲ့ သာမန်လူတန်းစား အားလုံးကို လုအန်းကနေတစ်ဆင့် ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အရက်စက်ဆုံး အမှန်တရားကို ပြောပြဖို့ ကျွန်မ ဒီကို ရောက်နေတာပါ"</p> <p>ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း အံ့သြမှင်သက်သွားကာ  နားလည်သူများမှာ ဦးရေပြား ကျိန်းစပ်သည်အထိ တုန်တက်သွားကြသည်။</p> <p>"လုအန်း"</p> <p>လူများသည် တာဝန်များဖြင့် အမြဲတမ်း အလုပ်များနေတတ်သော အဆင့် ၉ စီရင်သူ ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကြသည်။ လျူမူက ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သေဆုံးရန် အချိန်များ နောက်ပြန် ရေတွက်နေပြီဖြစ်ကာ မည်သည်နှင့်ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း မည်သူထက်မဆို ပို၍သိသည်။ ဤအမှန်တရားသည် ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ အောက်ခြေအဆင့်များအကြား ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားလျှင် ယခင်က တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးသော လှုပ်ခတ်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု အတိအကျ သိထား၏။ သေမျိုးလောကများ၏ အသက်အားကို စားသုံးပြီး အထက်အောက် အဆင့်ဆင့်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည့် ဤကောင်းကင်အရာရှိများအကြောင်း သာမန် အင်မော်တယ်များက မည်သို့ တွေးကြမည်ဟူသော အကျိုးဆက်အားလုံးကို သူမ သိသော်လည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပေသည်။</p> <p>"ကောင်းကင်တက်လှမ်း ရေကန်အကြောင်း၊ ကောင်းကင်ရုံးတော်မှာ တက်လှမ်းသူတွေ မရှိတာ အရမ်းကြာပြီဆိုတဲ့အကြောင်း၊ အင်မော်တယ်တွေ သေမျိုးလောကကို မဆင်းရဘူးဆိုတဲ့ ဥပဒေဟာ သေဒဏ်ပေးလောက်တဲ့အထိ ပြစ်မှုဖြစ်ပေမယ့် အကြိမ်ကြိမ် ချိုးဖောက်ခံနေရတဲ့ အကြောင်း ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ကျွန်မ ရှင်တို့အားလုံးကို ပြောပြချင်တယ်။ ဒါကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရဲတဲ့သူတိုင်းက မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးအတွက် အပြင်းထန်ဆုံး ပြစ်ဒဏ် ခံရလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့မှာ မဟာတာအိုနယ်မြေက အမှန်တရားကို ရှာဖွေသူတိုင်းဆီ ဒီဇာတ်လမ်း ပြောပြဖို့ ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ရင်းပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ"</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူများသည် အခြား ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံးဖြင့် စတင် မှတ်တမ်းတင်နေပြီ ဖြစ်ကာ မည်သူမျှ ငတုံးများ မဟုတ်ကြဘဲ နောက်လာမည့် စကားများသည် ကောင်းကင်ရုံးတော်ကို တုန်လှုပ်သွားစေမည်ဟု ကြိုတင် ခံစားမိနေသည်။ ထင်ရှားသော မိသားစုမှ မွေးဖွားလာသော ဤအမျိုးသမီးသည် လက်ရှိတွင် ပြတ်သားသော အကြည့် ထုတ်ဖော်ကာ တကယ့် အင်မော်တယ် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသော မြင့်မြတ်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမသည် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်၍ ဇာတ်လမ်းကို ကျစ်ကျစ်လစ်လစ် ပြောလိုက်သောအခါ သူတို့၏ စိတ်များအတွင်း မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။</p> <p>“သေမျိုးလောကများရှိ လူသားများ၏ အသက်ကို လူသားများအဖြစ် သတ်မှတ်သလား၊ သို့မဟုတ် သူတို့ကို တိရစ္ဆာန်များနှင့် သာမန် ဖုန်မှုန့်များထက် မပိုဟု ယူဆထားသလား”</p> <p>အမှန်တရားသည် ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် တလျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ များစွာသော ရည်မှန်းချက်များသည် ထိုနေရာ၊ ထိုအချိန်တွင်ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ လျူမူ ပြောခဲ့သောအရာမှာ သေမျိုးလောကများအပေါ် လွှမ်းခြုံနေသော အမှောင်ထုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြင်နာတရား အမဲ့ဆုံး ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ မှတ်တမ်းတင်ထားသော သေးငယ်သည့် အရာမှတစ်ဆင့် ပုံရိပ်ကြီးကို တစ်စွန်းတစ်စ မြင်တွေ့နိုင်၍ ဇာတ်လမ်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်၏ သာမန်လူများသည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသော အလေးချိန်အောက်တွင် အသက်ရှူရ ခက်ခဲကာ လူသားများ အသက်ရှူကြပ်လာသလို ခံစားကြရသည်။ လောကကြီးအတွက် တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်၍ သူမ စိတ်သက်သာရာရသွားပုံပေါ်ကာ လုအန်း ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းများအထက်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာ လှပ ပေါ့ပါးနေသည်။ သို့သော် လူတိုင်း သိကြသည်မှာ ထိုဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပြီးနောက်တွင် သူမ အသက်ရှင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>"တပ်မှူးလျူ"</p> <p>အမှန်တရားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုခဲ့သော ဤအမျိုးသမီးအပေါ် သိန်းနှင့်ချီသော အကြည့်များ စုရုံးရောက်ရှိနေကာ သူမ၏ နောက်ဆုံး အပြုံးလေးသည် မှတ်ဉာဏ်တွင် စွဲထင်သွားပြီး မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများအတွက် တစ်သက်လုံး အမှတ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>"အားလုံး၊ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပြီးပြီ။ အခု သွားကြတော့"</p> <p>သူမက အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူတို့သည် နီရဲသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြန်ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းပြခဲ့ကြသည်။</p> <p>"သွားတော့"</p> <p>နောက်တစ်ကြိမ်မှသာ သူတို့ စတင်ရွေ့လျားကြပြီး ခြေလှမ်းတိုင်း တွန့်ဆုတ်နေကာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>"လျူမူ"</p> <p>ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်ဘက်မှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံနက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ လျူကျိုးယွီ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ မြေပြင်၌ အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီး မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ြဖစ်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တုန်ယင်နေသည်။ ဘေးတွင် လျူချောင်သည်လည်း မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေကာ အဆိုးဆုံးအရာက လျူမိသားစုအပေါ် ကျရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။</p> <p>"စီရင်သူ တပ်မှူး လျူမူ၊ အထောက်အထားအတု ဖန်တီးမှု၊ ပြည်သူကို လှည့်စားမှုနဲ့ ကောင်းကင် ဥပဒေကို အသရေဖျက်မှုတို့အတွက် ရာထူးကို ရုတ်သိမ်းပြီး အပြစ်ပေးဖို့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းလိုက်စမ်း။"</p> <p>လျူမူသည် စီရင်သူ သံချပ်ကာကို ဖြုတ်ချကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့် ခေါင်းမော့ရင်ကော့ကာ စိန်ခေါ်နေခဲ့သည်။</p> <p>"လျူကျိုးယွီ၊ ငါ့ကို သတ်လိုက်စမ်းပါ"</p> <p>" ဖမ်းဆီးထားလိုက်စမ်း"</p> <p>လျူကျိုးယွီ၏ အနောက်တွင် စီရင်သူ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် သူမကို စိုက်ကြည့်ကာ ရပ်နေကြပြီး သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေသည်။</p> <p>ကျန်းထိုက်ပင်းသည် တည်းခိုဆောင်အတွင်း ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ငယ်သားတစ်ယောက် အလောတကြီး ဝင်ရောက်လာကာ သတင်းပို့အဆောင်တစ်ခု တင်ပြလိုက်၏။</p> <p>"မြို့စားကျန်း၊ သခင်မလု က သတင်းပို့လိုက်ပါတယ်။ ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်"</p> <p>"ဘာ"</p> <p>သတင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် သူက ယိုင်နဲ့သွားပြီး ပြိုလဲမတတ် ဖြစ်သွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပြာနှမ်းသွားသည်။</p> <p>"ပြီးသွားပြီ။ အားလုံး ပြီးသွားပြီ"</p> <p> သူ၏ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းနှင့်ပင် အလွန်ကြောက်နေသောကြောင့် ဤသတင်း မည်မျှပြင်းထန်သည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ သူက အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကာ ချောင်အိမ်တော် အတွင်း စစ်တုရင် ကစားနေကြသည့်  စစ်သူကြီး ချောင်ရှန်း နှင့် ဇနီး ကုစုဝမ်ထံ ရောက်သောအခါ အဆောင်ကို ဒူးထောက်ဆက်သလိုက်သည်။</p> <p>ချောင်ရှန်းက သတင်းကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းထိုက်ပင်းကို ရုတ်တရက် နားရင်းရိုက်ကာ ဩဇာပါပါဖြင့် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> "ထစမ်း၊ ဘာလန့်နေတာလဲ"</p> <p>"ဒီသတင်းက ကောင်းကင်ရုံးတော်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်စေမှာ သေချာတယ်"</p> <p>ကုစုဝမ်ကမူ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"လူထု သဘောထားကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ရုံးတော်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို နင် အထင်သေးနေတာပဲ"</p> <p>"ဒါပေမယ့် သိန်းနဲ့ချီတဲ့ သာမန်လူတန်းစားကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ</p> <p>ချောင်ရှန်းက ပခုံးတွန့်၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> "နှစ်တွေအများကြီး ကြာခဲ့ပြီ။ လျူမူလို မိုက်မဲပြီး ဖြောင့်မတ်ချင်တဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီလိုသတင်းတွေက အသစ်အဆန်း မဟုတ်ဘူး၊ အခုချိန်အထိ သတင်းတွေ ပြန့်သွားတာ မင်း မြင်ဖူးလို့လား"</p> <p>"ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်"</p> <p>ကျန်းထိုက်ပင်းက သေချာစဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ထိုစကားမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံပေါ်သည်။ ဤကိစ္စသည် ကောင်းကင်ရုံးတော် ၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများ၏ အဓိက အကျိုးစီးပွားများနှင့် ပတ်သက်နေရာ အရေးမပါသူများကို ပြဿနာရှာခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"စစ်သူကြီးချောင်၊ ဒါဆို ကျွန်တော်..."</p> <p>ချောင်ရှန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။</p> <p>"သခင်မလု ပြောသလိုသာ လုပ်ပါ။ သူမဆီမှာ သစ္စာဂူပိုးကောင် ရှိတယ် မဟုတ်လား။ လျူမူကို ကျွေး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး၊ ဖခင်နဲ့ အစ်ကိုကို လက်စားချေဖို့အတွက် လိမ်ညာမှုတွေ ဖန်တီးခဲ့တယ်ဆိုပြီး လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခိုင်းလိုက်။ သာမန်လူတွေရဲ့ ဒေါသကို မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေတယ်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် သတင်းအသစ်တချို့ ထွက်လာလိမ့်မယ်။ ပြီးရင် သူတို့က ဒါတွေအားလုံးကို မေ့သွားလိမ့်မယ်"</p> <p>ကုစုဝမ်က ပြုံးလျက် ဝင်ပြောသည်။</p> <p>"နင် နားလည်ထားရမှာ တစ်ခုရှိတယ်။ ပူဇော်မှုဆိုတာ သာမန် အင်မော်တယ် တွေကို မလောင်ကျွမ်းစေဘူး။ သူတို့နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးဆိုရင် နောက်ဆုံးအထိ ကိုယ်တိုင် အားထုတ်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ကောင်းကင်ရုံးတော် ရဲ့ အောက်ခြေအဆင့်တွေမှာပဲ နေကြရတဲ့ အကြောင်းရင်းဆိုတာ ရှိတယ်"</p> <p>ကျန်းထိုက်ပင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာရသွားပြီး ပြုံးလိုက်ကာ ဖြောင့်မတ်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။</p> <p>" နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် ကို ချက်ချင်း ပြန်သွားမယ်။ လျူမူကို သစ္စာဂူပိုးကောင် ကျွေးပြီး ဝန်ခံခိုင်းမယ်။ ပြီးရင် လူသိရှင်ကြား ခေါင်းဖြတ်မသတ်ခင် စျေးတန်းကို လှည့်လည်ခေါ်ဆောင်သွားမယ်"</p> <p>ညဥ့်နက်နေပြီဖြစ်ကာ ယွမ်ရှောင်သည် ချောင်ရူနှင့် အတူ မရှိဘဲ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး မိုးကြိုးဌာန၏ လမ်းထောင့်ပေါင်းစုံတွင် လျှောက်သွားနေစဉ်မှာပင် သတင်းပို့ အဆောင်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ တပ်မှူးလျူ နှင့် သူသာလျှင် ဤအဆောင်များကို မျှဝေအသုံးပြုကြသဖြင့် ရင်ထိတ်သွားသကဲ့သို့ ၎င်းကို ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီရဲသွားလေသည်။</p> <p>“ငါ မင်းအစ်ကိုဆီ သွားတော့မယ်၊ ဂရုစိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save