Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာနှင့် ကယ်တင်ရှင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်တွင် ယွမ်ရှောင်၏ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးမုန်တိုင်းသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p>"အ…အ…အ"</p> <p>လူသားများသည် သူတို့၏ လျှာများ ပါးစပ်ထဲတွင် ခွေလိပ်နေပြီး ထိန်းချုပ်မရဘဲ ဖြစ်နေကာ သွေးကြောများနီရဲနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် မေ့ဖျောက်၍မရနိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု စွဲထင်နေသည်။ ကောင်းကင်အုပ်စိုးအိမ်တော်၏ လှေကားထစ်များတွင် ဒူးထောက်နေသော အဘိုးအို၏ ခေါင်းကို ဓားလက်ကိုင်တစ်ခုက ထိုးဖောက်ထားပြီး ဓားသွားသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ အောက်ဘက်မြေပြင်သို့ စိုက်ဝင်နေသည်။ ပတ်ပတ်လည်တွင် စီရင်သူများနှင့် ကောင်းကင်အရာရှိများ၏ ရုပ်အလောင်းများဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေကာ မြို့တော်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးနှင့် အချမ်းသာဆုံးသူများ၏ ကြောက်စရာ အဆုံးသတ်ပင်။</p> <p>မြို့စားကျန်း၏ အလောင်းဘေးတွင် သွေးမြူနှင့် မီးခိုးမည်းများ ရစ်ပတ်ပြီး ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးများ၌ သွေးများပေကျံနေသော လူငယ်တစ်ဦးသည် မြို့စားကျန်း၏ခေါင်းမှ ထွက်နေသော ဓားရိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရပ်၍ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေဟန်ဖြင့် ပြုံးရွှင်နေသည်။ သူက ဓားဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားပြီး မတ်မတ် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်း ခေါင်းငိုက်ကျသွားကာ နဖူးမှ သွေးများ စီးထွက်လာ၏။</p> <p>"လန်းဆန်းသွားတာပဲ"</p> <p>သူ၏ သွေးနီရောင် မျက်လုံးများသည် လူအုပ်ကြီးအပေါ် ရုတ်တရက် ကြည့်လာသောအခါ အကြောက်တရားများ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခြေထောက်များ သစ္စာဖောက်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား ချက်ချင်း ပြေးကြသည်။</p> <p>"မင်းတို့က အမှန်တရားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သေချာမသိသေးဘူးပဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ တစ်နေ့ကျရင် ဘယ်သူက မိစ္ဆာ၊ ဘယ်သူက ကယ်တင်ရှင်ဆိုတာကို မင်းတို့ နားလည်လာလိမ့်မယ်"</p> <p>ယွမ်ရှောင်၏ အကြည့်များတွင် မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ ဓားကို မြှောက်လိုက်၍ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တော့မည်ဟု လူအုပ်ကြီးက ထင်နေချိန်မှာပင် အမှောင်ထု လွှမ်းမိုးသွားကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအားလုံး စီးထွက်သွားသည်။ သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ နောက်ပြန် လဲကျသွားပြီး ဦးခေါင်းနှင့် မြေကြီး ဆောင့်မိကာ ကျယ်လောင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"လုယောင်၊ မင်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" လျူမူသည် ဤလူငယ်လေး သတ်ဖြတ်နေသည်မှ စ၍ မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်အထိ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေခဲ့သည်။</p> <p>"အဟွတ်၊ အဟွတ်"</p> <p>ယွမ်ရှောင်က ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးပြီး ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်ကာ သူမကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ "သူတို့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ်တွေကို ယူပြီးတော့ ငါ့ကို ခေါ်သွားဖို့ ဓားယာဉ်တစ်ခုကို မြန်မြန်သုံး"</p> <p>စကားပြောပြီးသည်နှင့် မျက်ခွံများ တုန်ခါကာ သူ၏ ခြေလက်များ အားပျော့သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် သတိမေ့သွားသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ"</p> <p>ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင်ပင် သိုလှောင်အိတ်များကို စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ရာ လုယောင်မှ လွဲ၍ အခြား မဟုတ်နိုင်သောကြောင့် သူမ စိတ်အေးသွားသော်လည်း အခြားသူများ မြင်သွားလျှင် ပြဿနာတက်ပေလိမ့်မည်။ ယခု အသက်ရှင်နေသူများထဲတွင် မိစ္ဆာဓားသမား မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိသူမှာ သူမတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိ၍ မြန်မြန် လှုပ်ရှားရပေမည်။</p> <p>သူမက ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသဖြင့် မည်သည်ကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အကောင်းပကတိရှိနေသော သိုလှောင်အိတ်တိုင်းကို ယူဆောင်ခဲ့ပြီး လျူကျိုးယွီ၏ အိတ်ကိုပင် မချန်ထားခဲ့ပေ။ ဓားယာဉ်များကို ကောင်းကင်အုပ်စိုးသူ အင်မော်တယ် အိမ်တော်၏ အဝင်ဝတွင် ဆိုက်ကပ်ထားသဖြင့် သူမက လူဆယ်ဦးဆန့်သော ဓားယာဉ် အကြီးတစ်စီးကို ဆင့်ခေါ်ကာ ယွမ်ရှောင်ကို ပွေ့ချီ၍ ယာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"အခု ထွက်သွားရင်၊ ဒီတစ်သက် ပြန်လာခွင့်ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p>ဤနေရာသည် သူမ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော နေရာဖြစ်ကာ အရာအားလုံးက လှပခဲ့သော်လည်း ခါးသီးသော အမှန်တရားများနှင့် ရက်စက်သော အာဏာလောဘတို့က အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ လုအန်း သေဆုံးသွားသော နေ့မှစ၍ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန် မရှိတော့ပေ။ သခင်မယုကို ခေါ်ထုတ်သွားရန် သူမသည် ဓားယာဉ်ကို လျှို့ဝှက်အိမ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>"ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်"</p> <p>ယာဉ်က ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားစဉ် အောက်ဘက်ရှိ ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေများကို ငုံ့ကြည့်ကာ အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောနေခဲ့စဉ် ဘေးရှိ လူငယ်သည် မူလရုပ်သွင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"</p> <p>စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသော နေရာကို ဆက်မကြည့်လိုတော့၍ သူမက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"နာလိုက်တာ”</p> <p>ယွမ်ရှောင်က သတိလစ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အာရုံများသည် ရှင်းလင်းနေဆဲဖြစ်ကာ မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေရင်း အစိတ်အပိုင်းတိုင်း နာကျင်၍ ဆံပင်များပင် မကျန်ချေ။ အထူးသဖြင့် ကြယ်သွေးကြောများသည် ဓားမိစ္ဆာ သွေးကြောနှင့် ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် စုတ်ပြဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားမိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးမသွားရန် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ဓားဝိညာဉ်သည်လည်း အခြေအနေ မကောင်းလှဘဲ ကြာပန်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင် သွေးစီကြောင်းများသည် လျော့နည်းသွားပုံရပြီး အချိန်ယူကာ စွမ်းအားများ ပြန်လည်စုပ်ယူရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ယွမ်ရှောင်သည် အခြေအနေကို ကယ်တင်ရန် သားရဲလေး၏ အကူအညီကို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဓားမိစ္ဆာက နှလုံးသားနှင့် ချိတ်ဆက်နေပြီး ဒေါသထွက်နေချိန်တွင် ကိုယ်တိုင်ပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သားရဲလေးသည် အဓိကအားဖြင့် အခြေခံ ကာကွယ်ရေးအတွက် စွမ်းဆောင်နိုင်သော်လည်း ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုနှင့်ပတ်သက်လာပါက ဓားမိစ္ဆာမှာ ပို၍ ထိရောက်သည်။</p> <p>"နောက်တစ်ကြိမ် ငါ အဲဒါကို သုံးနိုင်မယ့်အချိန်က ဘယ်တော့ဖြစ်မလဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလို စိတ်လွတ်သွားလောက်တာမျိုး နည်းနည်းပဲ သုံးတာ ပိုကောင်းပါတယ်"</p> <p>ဒဏ်ရာများက မနက်ဖြန် မိုးကြိုးဌာန ရွေးချယ်ပွဲတွင် သူ၏ အခွင့်အရေးကို ထိခိုက်စေမည်လား သေချာမသိပေ။</p> <p>"အနာဂတ်အတွက် တွေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"</p> <p>ဓားယာဉ်သည် ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ ယွမ်ရှောင်၏ စိတ် တည်ငြိမ်သွားပြီး နိုးလာခဲ့သောအခါ အကျယ်အဝန်း လုံလောက်သော ယာဉ်အတွင်း လျူမူနှင့် သခင်မယုတို့ သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေသည်။</p> <p>"အမေ..."</p> <p>သူ၏ ပထမဆုံး အကြည့်သည် ဘေးရှိ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမျိုးသမီးထံ ရောက်သွားသည်။</p> <p>"ယောင်အာ၊ သား အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p>"မငိုပါနဲ့၊ တကယ် ကောင်းပါတယ်"</p> <p>ယွမ်ရှောင်က သူမကို အလျင်အမြန် နှစ်သိမ့်လိုက်ရပြီး လုအန်းအကြောင်း သိလိုက်ရ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန်သာ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။</p> <p> "အမေ၊ သား လက်စားချေပေးခဲ့ပြီ။ ဓားနဲ့ အဲဒီမိန်းမရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ပစ်လိုက်တယ်"</p> <p>သခင်မယုက မျက်ရည်များဖြင့် ခေါင်းခါရင်း ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> "သား ဘေးကင်းနေဖို့က အရေးကြီးဆုံးပါပဲ"</p> <p>"အမေ၊ ဒီနေ့ကစပြီး မျက်ရည်မကျရတော့ဘူး။ သူဖြစ်ဖြစ် သားဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အမေ့ကို တကယ် ပျော်ရွှင်စေချင်တာပါ"</p> <p>ယွမ်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို အမေ ကတိပေးပါတယ်"</p> <p>သူမက မျက်ရည်များကို အလျင်အမြန် သုတ်ပြီး အတင်းပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>"အမေ့မျက်လုံးတွေ ပြန်ကောင်းလာအောင် ကုသဖို့ နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်။ ဒါမှ သားကို အမေ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နိုင်မှာ"</p> <p>ယွမ်ရှောင်က ကတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်မှာ မင်း လုပ်ခဲ့တာတွေကြောင့် ကောင်းကင်ရုံးတော် မှာ မင်း ဆက်နေလို့ရပါ့မလား"</p> <p>"သားက ဆက်နေလို့ရပေမယ့် အမေနဲ့ ဆရာကတော့ ထွက်သွားရလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဘယ်ကိုလဲ"</p> <p>လျူမူသည် ဤအချိန် ရောက်လာမည်ကို သိထားပြီး ခပ်တိုးတိုးလေး မေးလာသည်။</p> <p>" အစ်ကိုလု သေဆုံးသွားတဲ့ ကမ္ဘာဆီကိုပေါ့။ အပြာရောင်လောက ပြိုကျပျက်စီးနေပြီ။ နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ရေး နတ်အပ် နဲ့ သွားပြီး လောကကြီး တည်ငြိမ်အောင်နဲ့ သေတတ်သူတွေရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ ဆရာ့ကို တောင်းဆိုပါတယ်"</p> <p>လျူမုမုက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါက ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းက ငါတို့နဲ့ မလိုက်ဘဲ ကောင်းကင်ရုံးတော် မှာ နေခဲ့မှာ သေချာလား။ ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်မှာ ဖြစ်ခဲ့သလို အရာရှိတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တာက သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ဖြစ်လာစေပြီးတော့ မကြာခင် မင်းဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဒါဆိုရင် မင်း ဘာလုပ်မှာလဲ" လျူမုမုက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ် အချိန်လုပြီး လုပ်ရလိမ့်မယ်။ ဘာပဲလုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့၊ ရာထူးမြင့်မြင့်ကို မြန်မြန် တက်လှမ်းနိုင်သရွေ့ ဘယ်သူမှ မထိနိုင်ဘူး"</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ယုံကြည်ချက်များ တောက်လောင်လျက် အာမခံလိုက်၏။</p> <p>"မိုးကြိုးဌာန ရွေးချယ်ပွဲလား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p>"မင်း တကယ် ယုံကြည်ချက်ရှိလား"</p> <p>အဆင့် ၉ စီရင်သူ လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် မိုးကြိုးဌာနမှ အားကောင်းသော အင်မော်တယ်များကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်မည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p>"သူတို့က ကိုယ်ကျိုးရှာပြီး လောဘကြီးလေလေ၊ ပိုပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိလေလေပဲ"</p> <p>ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိရသောအခါ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်အေးသွားကြောင်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ငါတို့ မင်းဆီက သတင်းကောင်းကို စောင့်နေမယ်"</p> <p>"ခရီးစဉ်ကို သတ်မှတ်ထားပြီးပြီ။ အပြာရောင် သေမျိုးလောကကို ရောက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ဆရာတို့ကို လာကြိုလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဘယ်သူလဲ"</p> <p>"နောက်ထပ် သား တစ်ယောက်"</p> <p>ထို့နောက် ယွမ်ရှောင်သည် ထိုနေ့က ရရှိခဲ့သော အရင်းအမြစ်များကို စီစဉ်ကာ သိုလှောင်အိတ်အတွင်း ထည့်၍ လျူမူထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါတွေက သူ့အတွက်ပါ"</p> <p>"ကိုယ်ပွားလား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p>တစ်ဖက်လူတွင် အဆုံးမရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသည်ကို သူမ အမြဲတမ်း သိထားခဲ့ပြီး ဤစကားကို ကြားရသောအခါ မျှော်လင့်ချက်များ ပိုမို ထက်သန်လာသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ။ နောက်ကွယ်က ကိစ္စတွေကို ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်"</p> <p>"ကောင်းပါပြီ"</p> <p> ယွမ်ရှောင်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ စီးနင်းလာသော ဓားယာဉ်ကြီးတွင် တစ်ယောက်စီး ဓားယာဉ် သုံးစီးကိုလည်း သယ်ဆောင်လာသဖြင့် သူက နောက်ထပ် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ယွမ်ရှောင်သည် တစ်စီးအတွင်း ဝင်ရောက်သွားကာ မိုးကြိုးဌာနသို့ ဦးတည်လိုက်၏။</p> <p>"လုယောင်"</p> <p>ယွမ်ရှောင် ထွက်ခွာသွားစဉ် လျူမူက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဆရာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>သူက ဓားယာဉ်အသေးထဲမှ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက လူသတ်သမား မိစ္ဆာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်မယ့် ကြီးမြတ်တဲ့ လူဆိုတာ ငါ ယုံကြည်တယ်"</p> <p>သူမ အော်ပြောလိုက်သော စကားကြောင့် ယွမ်ရှောင် ခဏတန့်သွားပြီး အံ့အားသင့်ခဲ့သော်လည်း သူ ပြုံးကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်မိလေသည်။</p> <p>"ဒီလို ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ရမှာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save