Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၃၉၃)</h2> <h2 style="text-align:center">ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <p> </p> <p>​"ငါတော့ မလာချင်ဘူး "</p> <p>​ဒါကတော့ ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲ၌ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> သူ ထိုနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ခွဲထွက်၍ မရနိုင်သော အခြေအနေမျိုးတွင် လူကြားထဲ၌ ထင်ထင်ပေါ်ပေါ် အဖြစ်မခံလိုပေ။</p> <p>​သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ လူအများ၏ အကြည့်များသည် လိုက်လံရှာဖွေပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စုပြုံကျရောက်လာကြသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ပင်လျှင် သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p>​“စီနီယာ... သူလား ”</p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အဖိုးအိုသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး လက်ကို ထပ်မံယမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါမှသာ သူ ခေါ်နေသည်မှာ ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သတိထားမိသွားကြတော့သည်။</p> <p>​ထိုကျင့်ကြံသူမှာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝတ်ရုံဖြူ အဖိုးအို၏ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။</p> <p>​“တော်သေးတာပေါ့ ”</p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မေးလိုက်သည်</p> <p>“ကြာနီမိတ်ဆွေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ ”</p> <p>​“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ရှင်က ဒီနေရာက ထူးခြားသူရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီလို့ ထင်သွားလို့ပါ ”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလျက် အားပေးစကား ဆိုသည်</p> <p> “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ထူးခြားသူတွေရဲ့ အမွေအနှစ်အချို့ကလည်း ကျွယ်မင်နန်းတော်ထက် သာချင်မှ သာမှာပါ။ ဒါကို အရမ်းကြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ ”</p> <p>​“အင်း အင်း ”</p> <p>ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ လေးနက်မှုအချို့ တိုးဝင်လာသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ထူးခြားသူများမှာ ယန်နတ်ဘုရား များဖြစ်ကြောင်း သိထားသလို၊ သူတို့သည် မိစ္ဆာ များနှင့် အမြဲတစေ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း သိထားသည်။</p> <p>​ထူးခြားသူများ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရခြင်းမှာ မိစ္ဆာများ၏ အမြင်တွင် ထူးခြားသော အချက်ပြမှုတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်သလား</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသည့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဝတ်ရုံဖြူ အဖိုးအို၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပြသမှုကို ရရှိထားပုံရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>​သူသည် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နတ်ဆေးပင် ရရှိပါက အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်လာမည့်သူမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့ ကံကောင်းခြင်းမျိုးကို ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်ရာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်လာရန်မှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​မကြာမီမှာပင် ထူးခြားသူများ အုပ်စုမှာ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ ကံကောင်းခြင်း ရရှိသွားသော တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုမူ စီနီယာအစ်မကြီးက ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p>​ထို့နောက်တွင် ထိုပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစီရင်လှေများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း စတင်ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p>​“ငါတို့လည်း သွားကြရအောင်၊ ဒီမှာ အကြာကြီး မနေနဲ့တော့ ”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆိုသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> သူသည် အစမှ အဆုံးအထိ လီကျန်းနျန်နှင့် စကားပြောရန် မကြိုးစားခဲ့သလို၊ တစ်ဖက်လူကလည်း သူ ရှိနေသည်ကို မြင်ပုံမရပေ။</p> <p>နောင်တစ်ချိန် တွေ့ဆုံသည့်အခါမှသာ သူ ဘာကြောင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်နေရသနည်းဟု မေးမြန်းရပေမည်။</p> <p>​ထိုထူးခြားသူများ အုပ်စုသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်အလိုရှိသလို ကိုယ်ထင်ပြနိုင်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အတိုင်းအဆမရှိသော အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ကြခြင်းလော</p> <p>​နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ကျယ်ပြောလှသော တုံ့ပြန်မှု စွမ်းအားစုများမှာ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာပြီး၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာကာ ကောင်းကင်ယံတွင်လည်း လျှပ်စီးများ လက်ပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p>​ဘေးဒုက္ခ ရောက်လာလေပြီ။</p> <p>​ထိုဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပါက ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​“ဒီစွမ်းအားတွေက... ဖန့်ဝူရှီး နဲ့ ဖန့်ယိန့်ကွမ်း ဆီကလာတာပဲ။ သူတို့တွေက မသေမျိုး အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားကြပြီ ”</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ အရင်ဦးဆုံး တက်လှမ်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ယခုအခါ တုံ့ပြန်လာသော စွမ်းအားများက သူ့ကို ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တွန်းပို့ပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​စမ်းသပ်ပွဲပြီးကတည်းက ယခုအချိန်အထိ ဆယ်စုနှစ် လေးငါးခုမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ သူသည် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို အလွန်ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>​နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး လေးလေးနက်နက် ဆိုသည်</p> <p>“ဖန့်မိတ်ဆွေ... ရှင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်မှုက တကယ်ကို လျင်မြန်လှတာပဲ ”</p> <p>​သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိုကာလအတွင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်ခဲ့သော်လည်း ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းမှ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သာမန်ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ပုံမှန် အရှိန်အဟုန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမကဲ့သို့ဆိုလျှင် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်းအတွင်း တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ပြဿနာမရှိပေ။</p> <p>​တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှ မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာမူ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားအတွက် အလွန်ခက်ခဲသော အဟန့်အတားတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အခွင့်အရေး ပိုများလှပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော မည်သည့်လမ်းစဉ်ထက်မဆို ပို၍ လျှောက်လှမ်းရ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍ မသေမျိုးလမ်းစဉ်အတွက် သီးသန့်တောင်းဆိုချက်မျိုး မရှိပါက အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်လာရန်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။</p> <p>​“အဓိကကတော့ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ဝူရှန့်သားရဲအချို့နဲ့ တွေ့ခဲ့ပြီး သူတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်းကနေ အကျိုးအမြတ်အချို့ ရခဲ့လို့ပါပဲ ”</p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​“ရှင့်ရဲ့ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က ပဉ္စမမြားအထိ ရောက်နေပြီပဲ။ ရှင်က တကယ်ပဲ ဒီအတတ်ကို အဓိက မသေမျိုးအတတ်အနေနဲ့ လေ့လာဖို့ စိတ်ကူးထားတာလား ”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က မေးသည်။</p> <p>​“စွမ်းအားကလည်း မသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ရန်သူက ကိုင်တွယ်ရခက်အောင် အရိပ်ပမာ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်နေတာဆိုတော့... အဓိက မသေမျိုးအတတ်အနေနဲ့ မထားရင်တောင်မှ ဒီအတတ်ပေါ်မှာ အချိန်ပေးပြီး လေ့လာဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ် ”</p> <p>ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်</p> <p>​“ဖန့်မိတ်ဆွေ... ရှင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့်က တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ပဲ၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ အဆင့် ၁ မသေမျိုးပေါ့။ ဒီအကွာအဝေးက ကြည့်ရတာ ဝေးနေသလိုရှိပေမဲ့ ရှင့်အတွက်တော့ အနီးလေးတင် ဖြစ်နေမှာပါ။ ရှင် ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ရခဲ့တဲ့ နတ်ဆေးပင်ကို ဂုဏ်ထူးမှတ်ဆောင် မှာ ဂုဏ်ထူးမှတ် အများအပြားနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရနိုင်တယ်။ အဲဒါတွေက ရှင့်အတွက် အဆင့် ၁ မသေမျိုးဆေး နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ လောက်ငမှာပါ။ ရှင် ဘယ်လို မသေမျိုးလမ်းစဉ်မျိုးကို လျှောက်လှမ်းမယ်လို့ စဉ်းစားထားပြီးပြီလဲ ”</p> <p>​“လောလောဆယ်တော့ မစဉ်းစားရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်အထင်တော့ လျှောက်မယ်ဆိုရင် ရှေးဟောင်းမသေမျိုး  အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်မျိုးကိုပဲ လျှောက်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ် ”</p> <p>ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p>​“ဟုတ်တာပေါ့၊ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကလည်း ဒါကိုပဲ ရွေးချယ်ကြတာပဲ။ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် မသေမျိုးစားရင်းဝင်ခွင့်  တစ်ခုပဲ လိုအပ်တာကိုး။ ဒါပေမဲ့... ဒီမသေမျိုးလမ်းစဉ်တွေမှာ ဖြစ်နိုင်တာက တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆင့် ၉ အထိ တက်လှမ်းသွားပြီးသား ဖြစ်နေတာမျိုးပဲ။ လမ်းစဉ်တစ်ခုမှာ အဆင့် ၉ က တစ်ယောက်ပဲ ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ ဖန့်မိတ်ဆွေ ကြားဖူးလား ”</p> <p>​“အဲဒါကိုတော့ မကြားဖူးပါဘူး...”</p> <p>ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အံ့အားသင့်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ</p> <p>“ဒီကိစ္စကို ကျုပ် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ကြာနီမိတ်ဆွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”</p> <p>​“ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေကို ဖတ်ရင်းနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သိခဲ့ရတာပါ။ အမှန်လား အမှားလားတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် သတိထားကြည့်မယ်ဆိုရင် အထက်သုံးနယ်မြေမှာတောင် အဆင့် ၉ မသေမျိုးရဲ့ နာမည်ကို ကြားရတာ အရမ်းရှားတယ် မဟုတ်လား ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အဆင့် ၉ မသေမျိုးက ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် ရှင် ကြားဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အမာခံတပည့်တွေတောင် တွေ့ဖူးကြမှာ မဟုတ်ဘူး ”</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်</p> <p>“ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခု ရှိပါတယ်။ တစ်ခုက အဆင့် ၉ မသေမျိုးက အလွန်ရှားပါးလွန်းလို့ သူတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယ်ထင်မပြတော့ဘဲ အောက်ခြေက ကိစ္စတွေကို အမာခံတပည့်တွေကိုပဲ လွှဲပေးထားတာမျိုး။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက နယ်မြေသစ် လုပွဲတွေမှာတောင် သူတို့ ထွက်မလာခဲ့သလို အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတွေတောင် လာမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တော့ အများကြီးကို အသေသတ်ပြီး အနိုင်အရှုံး ခွဲနေဖို့ မလိုတော့ဘူးလေ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး မရှိတာမျိုးပဲ ”</p> <p>​သူမက ခေတ္တရပ်ကာ</p> <p> “ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်ခြေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဆင့် ၉ မသေမျိုးဆိုတာ တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းပြီး ကြားရတာတောင် မလွယ်လှဘူး။ ဒါကိုကြည့်ရင် အဲဒီ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ထဲက စကားကလည်း မမှားနိုင်ဘူး။ လမ်းစဉ်တစ်ခုမှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး တစ်ယောက်ပဲ ရှိနိုင်တယ် ”</p> <p>​“ဒါဆိုရင်တော့... အဆင့် ၅ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၄ တောင် မရောက်နိုင်တဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်တွေကမှ အဆင့် ၉ ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိမှာပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီလမ်းစဉ်တွေမှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး မရှိသေးလို့လား ”</p> <p>ဖန့်ချန်က စဉ်းစားကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ယမ်းလိုက်သည်</p> <p>“အဲဒီလမ်းစဉ်တွေမှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး မရှိတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ အဲဒီလမ်းစဉ်တွေကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်မထားတာကြောင့် သာမန်လူတွေ မလျှောက်လှမ်းနိုင်တာပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ရှင်ထင်နေတဲ့ လမ်းစဉ်အချို့က ပြင်ပလောကမှာ အဆင့် ၅ အထိပဲ ရောက်နိုင်တယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆက်တွဲ အဆင့် ၆၊ အဆင့် ၇ တွေကို မမြင်ဖူး မကြားဖူးဘူး ဖြစ်နေပေမဲ့၊ အဲဒီလမ်းစဉ်ကလည်း အဆင့် ၉ မသေမျိုးတစ်ပါးရဲ့ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံထားရတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပါပဲ ”</p> <p>​သူမက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများက လေးနက်သွားသည်</p> <p> “တကယ်လို့  ဖန့်မိတ်ဆွေမှာ လုံလောက်တဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ် ကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ် ”</p> <p>​“ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်  အသေးစိတ် ပြောပြပေးပါဦး ”</p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။</p> <p>​“ဒါကလည်း ကျွန်မ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သိခဲ့ရတာပါ၊ အမှန်လား အမှားလားဆိုတာတော့ ခွဲခြားလို့ မရသေးဘူး။ ကျွန်မ ပြောပြမယ်၊ ရှင် နားထောင်ကြည့်ပေါ့ ”</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆိုသည်</p> <p>“ကျွန်မဖတ်ဖူးတဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ထဲမှာ ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ် သုံးခုအကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။ တစ်ခုက ဂူမသေမျိုး  လမ်းစဉ်၊ တစ်ခုက ဓားမသေမျိုး လမ်းစဉ်၊ နောက်တစ်ခုက စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ လမ်းစဉ်တို့ပဲ ”</p> <p>​“စစ်မှန်သော မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဒါက မသေမျိုးလမ်းစဉ် မဟုတ်ဘူးလား ”</p> <p>ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန် ကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p>​သို့သော် ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း၊ သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင်မူ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save