Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​အနီးနားရှိ အမာခံတပည့်များ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အံ့အားသင့်မှုများမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ဖန့်ချန် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> ထိုအံ့အားသင့်မှုများ၏ နောက်ကွယ်တွင်ပင် သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု အစအနလေးများ ကပ်ပါနေသည်။</p> <p>​သူတို့အားလုံးသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် တကယ်ကြီး ပဋိညာဉ် အောင်မြင်သွားလိမ့်မည်ဟု တစ်ထပ်မှ မထင်ထားခဲ့ကြပုံရပေ။</p> <p>​"စီနီယာအစ်မကြီး... ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ယောက်နဲ့ အစီရင်ဗဟိုချက်  ကြားက ဆက်နွယ်မှုက သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူးပဲ "</p> <p>​နန်မင်ရုယွဲ့က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်</p> <p> "ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ အစီရင်ဗဟိုချက်နဲ့ လူနဲ့အစီရင် တစ်သားတည်းကျခြင်း အဆင့်ထိ ရောက်နိုင်တဲ့ အမာခံတပည့်သစ်တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာတော့မယ် ထင်တယ် "</p> <p>​"အဆင့် ၁ မသေမျိုး မဖြစ်ခင်မှာတင် တစ်လတောင် မပြည့်တဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အစီရင်ဗဟိုချက်နဲ့ ပဋိညာဉ် အပြည့်အဝ ဖွဲ့နိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ကို မရိုးရှင်းပါဘူး "</p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ရင်း</p> <p> "တစ်သားတည်းကျနိုင်မလား ဆိုတာကတော့ နောင်ရေးကိုပဲ ကြည့်ရမှာပေါ့။ အခုတော့... ဘယ်သူသွားပြီး သူမကို ဖိတ်ခေါ်မလဲ "</p> <p>​"ကျုပ် သွားလိုက်မယ် "</p> <p>လီရှမ်းဇီက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စေတနာ့ဝန်ထမ်းလုပ်ကာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>​"မိန်းကလေး... ငါနဲ့အတူ စီနီယာအစ်မကြီးကို သွားတွေ့ရအောင် "</p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေရော "</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် လီရှမ်းဇီကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေသည့်အလား မျက်လုံးများကို ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ကြည့်နေသည်။</p> <p>​ယွီဝူးရှီး နှင့် လင်းယွမ် တို့မှာ စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိကြပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များလည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ ပါရမီမှာ အလွန်တောင့်တင်းသဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်လေးစားမိကြသော်လည်း၊ အနာဂတ် အမာခံတပည့်တစ်ဦး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားခြင်းမှာလည်း သေးငယ်သော အခွင့်အရေး  မဟုတ်ပေ။</p> <p>​"ဖန့်ချန်ကို ပြောတာလား သူ စီနီယာအစ်မကြီး ဘေးမှာ ရှိပါတယ် "</p> <p>လီရှမ်းဇီ၏ မျက်နှာထားမှာ တစ်မျိုး ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် သူနှင့်အတူ အစီရင်လှေ  ပေါ်သို့ လိုက်ပါလာပြီး ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါမှ ဘာမှမဖြစ်သည်ကို သိသွားပြီး သိသိသာသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။</p> <p>​"မင်းရဲ့ နာမည်ရင်းက ဟုန်ကျီ၊ လင်းကွေ့ ကြယ်စု ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဆင်းသက်လာတာလား "</p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ် "</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p>​"အင်း... အချိန်တန်ရင် လင်းကွေ့ ကြယ်တာရာဘက်ကို မင်း အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားတဲ့ သတင်း ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းဟာလည်း အချိန်တိုအတွင်းမှာ အင်အားကြီးလာပြီး မင်းတစ်ယောက်တည်းကြောင့် ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဟာ ထွန်းတောက်လာမယ့် အလားအလာ ရှိသွားပြီ "</p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးရင်း ဆက်ပြောသည်</p> <p>"မင်းမှာ အခုလောလောဆယ် အစီရင်လှေ မရှိသေးတော့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကုန်တဲ့အထိ ငါ့ဘေးမှာပဲ နေပါ။ အချိန်စေ့ရင် မင်းကို ကျွယ်မင်နန်းတော်ဆီ ငါကိုယ်တိုင် ခေါ်သွားပေးမယ် "</p> <p>​"ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်း ကျမမှာလည်း အစီရင်လှေ တစ်စင်း ရှိလာမှာပေါ့။ သူတို့တွေ ကျမရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်လို့ရမလား "</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဖန့်ချန်တို့ကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲတွေက မင်းအတွက် အဆင့် ၁ နဲ့ အဆင့် ၂ မသေမျိုး အချို့ကိုလည်း စီစဉ်ပေးပါလိမ့်မယ် "</p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ရှင်းပြသည်</p> <p>"ဒါက အမာခံတပည့်တွေ ရရှိတဲ့ ခံစားခွင့်ဖြစ်သလို၊ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက်လည်း ဖြစ်ပါတယ် "</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် မိမိကို ပူလောင်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည့် ကျိထျန်းကျွင်း  ကို သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p>သူမ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ</p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ရှင် ကျမရဲ့ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား "</p> <p>​"ရှိတာပေါ့ "</p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဝမ်ချုံစန်းကို ရှာရန် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်ချုံစန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ အထောက်အထားက ပို၍ အရေးကြီးပုံရသည်။</p> <p> ယခု သူမ အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားပြီး မိမိက သူမ၏ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာခြင်းက နောင်တွင် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရရှိစေပေလိမ့်မည်။</p> <p>​"ကျုပ်တို့လည်း ဆန္ဒရှိပါတယ်ဗျ "</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟုန်မိတ်ဆွေ... အရင်က ကျမ ရှင့်ကို ခဏခဏ စကားနိုင်လုခဲ့တာတွေအတွက် စိတ်ထဲမှာ အငြိုးမထားပါဘူးနော် "</p> <p>မုံ့ချင်လင်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အကယ်၍ ငါက အငြိုးထားတယ်ဆိုရင်ရော "</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရှားရှားပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​"အငြိုးထားတယ်ဆိုရင်တော့ ရှင် ကျမကို နေ့တိုင်း အော်ဟစ်နေမှာ စိုးလို့ ရှင့်အဖွဲ့ထဲ မဝင်တော့ဘူး "</p> <p>မုံ့ချင်လင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆိုသည်။</p> <p>​"အငြိုးမထားပါဘူး၊ နင် ငါ့ကို ဘာမှလည်း ဆိုးဆိုးဝါးဝါး လုပ်ခဲ့တာမှ မရှိတာ "</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့ "</p> <p>မုံ့ချင်လင်၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။</p> <p>​သူမလည်း အမာခံတပည့်တစ်ဦး၏ လက်အောက်ခံ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လိုသည်။</p> <p>သူမ၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းနှင့် တက်လှမ်းလိုက်ရသလိုပင်။</p> <p>​"ဒါနဲ့... ဒီမှာ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ အဆင့် ၁ နဲ့ အဆင့် ၂ မသေမျိုးတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ။ မင်း နောက်ထပ် အနည်းငယ်လောက် ထပ်မရွေးချင်ဘူးလား "</p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက အကြံပေးလိုက်သည်။</p> <p>​နန်မင်ရုယွဲ့က ဒါကို မြင်သည်နှင့် လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်</p> <p>"အမာခံတပည့်တွေရဲ့ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ထဲ မပါရသေးတဲ့ မသေမျိုးတွေ အားလုံး ရှေ့ထွက်ခဲ့ကြ "</p> <p>​ချက်ချင်းပင် မသေမျိုး အတော်များများ ပျံဝဲရောက်ရှိလာကြသော်လည်း အချို့မှာတော့ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p>ထိုသူများမှာ အဆင့် ၄ နှင့် အဆင့် ၅ မသေမျိုးများဖြစ်ကြပြီး သူတို့သည် အမာခံတပည့်များ၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ရာ အရှင်သခင်ကို အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>​"ဟုန်ညီမလေး... ဒီထဲကနေ ကြိုက်တာ ရွေးလိုက်။ အားလုံးက ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အပြင်စည်း ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတော့ ယုံကြည်လို့ ရပါတယ် "</p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ဆိုသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျိထျန်းကျွင်းနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသော်လည်း သူမက တခြားသူများဆီသို့ အကြည့်လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။</p> <p> ကျိထျန်းကျွင်းမှာ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p>​"စီနီယာအစ်မကြီး... ဒီကိစ္စကို ကျွယ်မင်နန်းတော် ပြန်ရောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့ "</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ မင်း လျှောက်မသွားနဲ့တော့နော်။ မင်းအတွက် ကိုယ်ပိုင်အစီရင်လှေ မရမချင်း ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လှုပ်ရှားလို့ မရဘူး "</p> <p>​ဖန့်ချန်တို့သည် ဆက်လက်၍ ရှာဖွေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး၊ အချိန်စေ့လျှင် ဆင်းသက်သည့်နေရာတွင် ပြန်ဆုံကြရန် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ချိန်းဆိုခဲ့ကြသည်။</p> <p> လင်းယွမ်တို့က ဖန့်ချန်နှင့်အတူ လိုက်လိုကြသော်လည်း ဖန့်ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။</p> <p>​"မှန်လေး.. ဒီအနားမှာ ကောင်းတာလေးတွေ ရှိလား "</p> <p>​"ရှိတော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့... မသေမျိုးကျောက်တုံး   ၂၀၀ လောက်တော့ လိုလိမ့်မယ် "</p> <p>​"ဒီ ဘိုးကြီး လိမ်နေတာ "</p> <p> </p> <p>​"သောက် ကောင်လေး... ဒီပစ္စည်းက မင်းအတွက် အသုံးဝင်လို့ ပြောနေတာကို၊ ကျေးဇူးမသိတတ်လိုက်တာ "</p> <p>​"ဓားငယ်လေး အတွက် အသုံးဝင်တာလား "</p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ် သုံးခုအကြောင်း ပြောပြပြီးနောက်၊ ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်  လည်း ပါဝင်နေသဖြင့် သူသည် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ရောက်သည့်အခါ ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ရန် စိတ်ကူးထားသည်။</p> <p>​တစ်ဖက်တွင် ယင်လောက ၏ လမ်းစဉ်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်တွင် ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ် ဖြစ်သဖြင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပဋိပက္ခ ဖြစ်စရာ မရှိပေ။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် မသေမျိုးကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို ထုတ်ယူကာ မှန်လေး ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ဝါးမြိုခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>​မှန်လေးက ဝါးမြိုပြီးနောက် ဖန့်ချန်အား စာမျက်နှာ ၂၄၃ ကို လှန်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p> ထိုနေရာတွင် အလွန်ထူးဆန်းသော ငါးရောင်ခြယ်တောင်ကြီး တစ်လုံး ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင် အစွမ်းထက်ဆုံးသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး စွမ်းအားများ စုစည်းမှုဖြင့် လောကအလယ်တွင် နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတိုင်တိုင် အနည်ထိုင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တောင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဒါက ဘာကြီးလဲ ဓားငယ်လေးအတွက် အသုံးဝင်လို့လား "</p> <p>ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက အစစ်အမှန်ဆုံး ဓာတ်ငါးပါး စွမ်းအားတွေ စုစည်းထားတဲ့ နတ်တောင်ပဲ။ လူသားတွေ ပြုပြင်ထားတာ မရှိလို့ အသန့်ရှင်းဆုံးပဲ။ တကယ်လို့ လက်နက်လုပ်တဲ့သူ သာ ဒီပစ္စည်းကို တွေ့ရင် အနည်းငယ် ပြုပြင်လိုက်ရုံနဲ့ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါတွေ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်လာနိုင်တယ် "</p> <p>​မှန်လေး က အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆက်ပြောသည်</p> <p> "မင်းသာ ဝူရှန့်ငရဲထဲမှာ ရှိမနေရင်၊ ဒီတောင်ကလည်း မင်းနဲ့ မဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိမနေရင်၊ ဘယ်သူ့လက်ထဲမှ မရောက်ဖူးသလို ကံကြမ္မာအနှောင်အဖွဲ့ တွေ မရှိနေရင် မသေမျိုး ကျောက်တုံး ၂၀၀ နဲ့ ဒီသတင်းကို ဝယ်လို့ မရဘူး "</p> <p>​"ဒီပစ္စည်းက တကယ်ပဲ ငါ့အတွက် အသုံးဝင်တာလား "</p> <p>ဓားငယ်လေးသည် မှန်လေး၏ အပေါ်တွင် မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ဝဲပျံနေတော့သည်။</p> <p>​"အသုံးဝင်ရုံတင် ဘယ်ကမလဲ။ မင်းသာ ဒါကို ဝါးမြိုနိုင်ရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ တိုးတက်လာမယ့်အပြင် အဆင့် ၁၀ ထိ တိုက်ရိုက်တက်ဖို့တောင် ပြဿနာမရှိဘူး "</p> <p>​"အဆင့် ၁၀ ထိ တက်မှာလား ဒါဆိုရင် ဝိညာဉ်ရတနာအဖြစ် အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲဖို့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာပေါ့ "</p> <p>ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။</p> <p>​"နောက်ထပ် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်၊ အခုတော့ အကုန်ပြောမနေတော့ဘူး။ မြန်မြန်သွားစမ်းပါ၊ တခြားသူတွေ တွေ့သွားဦးမယ်။ အခု ဝူရှန့်ငရဲထဲမှာ လူတွေက အရမ်း စည်ကားနေတာ "</p> <p>မှန်လေး က အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဖန့်ချန်... ငါတို့ မြန်မြန်သွားရအောင် "</p> <p>ဓားငယ်လေးကလည်း စကားအရှည်မဆက်တော့ဘဲ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင် ဖန့်ချန်သည် ဓားနှင့်လူ တစ်သားတည်းကျကာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>​ခြောက်လ ကြာပြီးနောက်...</p> <p>​ငါးရောင်ခြယ် တောက်ပနေသော နတ်တောင်ကြီးတစ်ခုသည် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ထိုနတ်တောင်နှင့် အနည်းဆုံး မိုင်တစ်ထောင်ခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မရဘဲ အထက်အောက် ယိမ်းထိုးလာပြီး ရှေ့ဆက်တိုးရန် ခက်ခဲလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​"ဒါဟာ ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်ပဲ။ ဘယ်လို မှော်ဝင်ရတနာ မှ ဒီအနားကို ချဉ်းကပ်လို့ မရဘူး၊ လောကမှာရှိတဲ့ အရာရာတိုင်းကို ချုပ်ကိုင်ထားသလိုပဲ "</p> <p>မှန်လေး က မှတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save