စီနီယာအစ်မကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အတော်ကြာမှ ဖန့်ချန်သည် အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဟွမ်ဝူကျိကို ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။
“ဟိုတစ်ယောက် ထွက်သွားပြီလား... ခုနက သူ့ဆီကထွက်တဲ့ ဖိအားကတော့ ကျုပ်သာ သူ့ရှေ့မှာဆိုရင် တစ်ကွက်တောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ”
ဟွမ်ဝူကျိက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။
သူ့ကိုယ်သူ အဆင့် ၄ ဓားမသေမျိုးအဖြစ် လုံလောက်အောင် သန်မာပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။
သူ၏ တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သာမန်အဆင့် ၅ မသေမျိုးထက်ပင် မနိမ့်ပါပေ။
သို့သော် လူသားလောက ကိုးနယ်မြေ ရဲ့ တကယ့် ထိပ်သီးပညာရှင်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံရချိန်မှာတော့ အနီးကပ် ထိတွေ့မှုပင် မရှိသေးဘဲ နှစ်ဦးကြားက ကြောက်မက်ဖွယ် ကွာဟချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“အဲဒီစီနီယာက အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်သလို အစီရင်လှေပေါင်းစပ်စွမ်းအား ကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သူပဲ။ သူ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းရည်က ခန့်မှန်းလို့တောင် မရနိုင်ဘူး၊ မင်း အခုလို ခံစားရတာ သဘာဝကျပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းလည်း အစီရင်လှေ ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး မသေမျိုးအစီရင်အတတ်ပညာတွေကို အသုံးချနိုင်ရင် ဒီကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံမှာ ထိပ်သီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပါပဲ ”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
ဟွမ်ဝူကျိသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မျက်နှာတွင် အပြုံးနုနုလေး ပေါ်လာကာ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခြင်းကပင် ထိပ်သီးဖြစ်လာရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ မဟုတ်ပါလား။
သူသည် ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင် အနီးတွင် ဆက်လက် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ ဖန့်ချန်အတွက် အစောင့်အရှောက် အဖြစ် ဆက်နေခဲ့သည်။
ဖန့်လူသား ၏ မမြင်ရသော နှိမ်နင်းမှုအောက်တွင် ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်သည် ဓားငယ်လေး ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို အမြဲတမ်း ခံနေရသည်။
၎င်း၏ သိစိတ်က ရုန်းကန်ချင်သော်လည်း ထိရောက်သော ခုခံမှုမျိုးကို တစ်စက္ကန့်မျှပင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဒါဟာ ဝိညာဉ်အသိ မပွင့်သေးတဲ့ အရာနဲ့ ပွင့်နေတဲ့ အရာကြားက ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်း စွမ်းအားချင်း ယှဉ်မည်ဆိုလျှင် ဤယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်က ဓားငယ်လေး ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသည်။
ဓားငယ်လေး သည် ၎င်း၏ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်မျှသာ ရှိသေးသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ၈ နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်သည် အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း အတွင်းပိုင်း အနှစ်သာရများမှာ ဓားငယ်လေး ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို အကုန်အစင် ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဓားငယ်လေး ၏ သန့်စင်နိုင်စွမ်းမှာ အရင်က ဝိညာဉ်ရတနာတွေကို ဝါးမြိုစဉ်ကထက် အများကြီး ပိုမြန်လာသည်။
အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်သည် အလွန်တရာ သန့်စင်လွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒါဟာ သူတစ်ပါးလက်ထဲက ပစ္စည်းကို လုယူရတာထက် မြေပြင်ပေါ်မှာ ကျနေတဲ့ ပစ္စည်းကို ကောက်ယူရတာက ပိုလွယ်ကူသလိုမျိုးပင်။
ဓားငယ်လေး သည် မြေပေါ်က ပစ္စည်းကို ကောက်ယူနေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အခက်အခဲမှာ အနိမ့်ဆုံးသို့ ရောက်နေသည်။
ဤနေ့တွင် ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပွားအချို့ထံမှ တုံ့ပြန်မှုများကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
ထိုတုံ့ပြန်မှုများမှာ ဖန့်ပါဟွမ် ၊ ဖန့်လျို့ပိ ၊ ဖန့်ပုဆာ ၊ ဖန့်ချန်းလေး ၊ ဖန့်ယင်ပင်း နှင့် ဖန့်ဒါရှန် တို့ထံမှ ဖြစ်သည်။
ထိုကိုယ်ပွား ၆ ခုစလုံးသည် နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် အဆင့် ၁ မသေမျိုးအဖြစ် အသီးသီး အဆင့်တက်လှမ်းသွားကြသည်။
ထိုဆင့်ကဲ တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် ဖန့်ချန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် မိုးကြိုးများ တဒုန်းဒုန်း ပစ်ခတ်လာတော့သည်။
မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာသည့် ခဏမှာပင် ဝမ်ချွမ်းမြစ် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ပြင်က ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးကို ဝါးမြိုလိုက်သကဲ့သို့ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ဘာမှမဟုတ်တော့အောင် ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။
ခဏချင်းမှာပင် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တလိမ့်လိမ့် တက်လာကာ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ရောက်ရှိသွားသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိတ်ပြီး စုဆောင်းလာခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း ဤအချိန်တွင် အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွင် နှစ်ပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော အဘိုးကြီးများထက်ပင် အဆပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက ပိုမို သိပ်သည်းလှသည်။
သူ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်သွားသည့်အခါ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် အသန့်စင်ဆုံးသော မသေမျိုးစွမ်းအား များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဦးမည်ဖြစ်ရာ သူသည် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ထိပ်သီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေဦးမည်သာ။
ထိုကျင့်ကြံမှုအခြေခံကို ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ် နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက နောင်တွင် သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် ရန်သူများအတွက်တော့ အလွန်ဆိုးဝါးသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
"အစ်ကို.. မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေခံအုတ်မြစ်အရဆိုရင် မူလရွှေဓာတ်အငွေ့အသက် ကို တိုက်ရိုက် သောက်သုံးလို့ ရပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ အကြံပေးချင်တာကတော့ ဓားငယ်လေးဟာ ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးဓား အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတဲ့အချိန်ကျမှ အတူတူ အဆင့်တက်တာ ပိုကောင်းမယ် ”
မှန်လေး၏ အသံက ဖန့်ချန်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်
“ဓားငယ်လေး အောင်မြင်သွားတဲ့အချိန်ကျမှ မင်း အဆင့် ၁ ဓားမသေမျိုးအဖြစ် အဆင့်တက်မယ်ဆိုရင် သူ့ကိုပါ တစ်ပါတည်း ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်နဲ့ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါတွေကိုပါ ပိုပြီး တိုးတက်စေလိမ့်မယ် ”
“အင်း ”
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဟွမ်ဝူကျိ အဆင့် ၄ ဓားမသေမျိုး ဖြစ်လာစဉ်ကလည်း သူ၏ အသက်ဝိညာဉ်ဓားပါ တစ်ပါတည်း ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒါဟာ ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ အပိုဆောင်း အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုပင်။
ဓားငယ်လေး မှာ ဝိညာဉ်အသိ ရှိနေပြီးသားဖြစ်ရာ ဒါဟာ ကျားရှေ့ မိုးကြိုးပတ်သလို ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာစေမည် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ၂ နှစ် ကုန်လွန်သွားပြန်သည်။
ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်၏ အတွင်းပိုင်းမှ ရုတ်တရက် အုန်းအုန်းဒိုင်းဒိုင်း အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်းသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။
တောင်ကြီး ပြိုကျရုံတင်မကဘဲ တောင်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအားများပါ ပြိုကွဲကုန်သည်။
၎င်းတို့သည် အငွေ့အသက်တန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဓားငယ်လေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်သွားကြသည်။
ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ငါးရောင်ခြယ် နတ်ဓားတစ်စင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ဟွမ်ဝူကျိသည် အဝေးမှ ရပ်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ဝိညာဉ်ဓားမှာလည်း ငါးကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ဘေးတွင် ဝဲပျံနေသည်။
ငါးရောင်ခြယ် နတ်ဓား ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ထိုအသက်ဝိညာဉ်ဓားက မနာလိုစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်
“အရှင်... သူ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ကြောက်စရာကြီးဗျာ၊ ကျုပ် အခု သူ့နားကို မချဉ်းကပ်ရဲဘူး၊ ကျုပ်ကို စားပစ်မှာ ကြောက်လို့ ”
“စိတ်ချပါ၊ သူ မင်းကို မစားပါဘူး၊ ငါတို့က လူချင်းတွေပဲဥစ္စာ ”
ဟွမ်ဝူကျိက အသာအယာ ချော့မြှူလိုက်သည်။
ထို့နောက် ထိုနတ်ဓားကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ချီးကျူးအံ့သြမှုများနှင့်အတူ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများပါ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ထိုသခင်လေးသည် လူသားလောကတွင် ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်နိုင်ခြေ များသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် လူသားလောက ကိုးနယ်မြေမှ ဓားကျင့်ကြံသူများမှာ အရင်ကလို အဖေမရှိ အမေမရှိ ဘဝမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ နောက်ခံအင်အားကြီးတစ်ခု ရှိလာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။
“ဓားငယ်လေး... မင်း ဘယ်လို ခံစားရလဲ ”
ဖန့်ချန်သည် ဓားငယ်လေး ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။
ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်ကို ဝါးမြိုပြီးနောက် ဓားငယ်လေး ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်နေသည်။
ဒါဟာ သာမန် ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာတွေရဲ့ စွမ်းအားထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ယွမ်လုံ အစီရင်လှေနှင့် တွေ့မည်ဆိုပါက ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် ပြတ်တောက်သွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဟေးလုံ သို့မဟုတ် အစီရင်လှေ များနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ၎င်းတို့၏ ခံစစ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးပေ။
“ဖန့်ချန်... ငါ ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ ခံစားရတယ် ”
ဓားငယ်လေး ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်
“ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အရောင်အသွေး စုံလင်ပြီး ကြွကြွရွရွကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ ”
“သောက်ကောင်လေး... ဒါက ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအားတွေရဲ့ ပြယုဂ်ပဲလေ၊ မင်း နည်းနည်းလေး ထိန်းချုပ်လိုက်ရင် အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားမှာပါ ”
မှန်လေးက လှောင်ပြောင်ရင်း ဆိုသည်
"ငါကတော့ မင်းရဲ့ ဒီလို ကြွကြွရွရွ ပုံစံလေးက မင်းနဲ့ ပိုလိုက်ဖက်တယ်လို့ ထင်တာပဲ ”
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း ”
ဓားငယ်လေး က မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း မှန်လေး၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
မကြာမီ ငါးရောင်ခြယ် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သို့သော် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဓားရိုးပေါ်တွင် ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုသည့် ငါးရောင်ခြယ် အစင်းကြောင်း ၅ ခု ပေါ်နေလေသည်။
“အစ်ကို.. မင်း အခု အဆင့် ၁ မသေမျိုးအဖြစ် အဆင့်တက်လို့ ရပြီ ”
မှန်လေးက ဆိုသည်။
“အခုတော့ မဖြစ်သေးဘူး၊ နတ်ဆေးပင် တစ်မျိုး လိုသေးတယ်။ အကယ်၍ ငါ ဒီနေရာမှာတင် အဆင့်တက်လိုက်ရင် ငါ ဘယ်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်နေလဲဆိုတာ သူတို့ စစ်ဆေးတွေ့ရှိသွားလိမ့်မယ် ”
ဖန့်ချန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
သူရရှိထားသော ဂုဏ်ထူးအမှတ်များဖြင့် အဆင့် ၁ နတ်ဆေးပင် တစ်ခုကို လဲလှယ်ပြီးမှသာ သဘာဝကျကျ အဆင့်တက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဆက်လက်ပြီး အပြန်လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖန့်ချန်သည် မိမိ၌ရှိသမျှ မသေမျိုးကျောက်တုံးအားလုံးကို နတ်ဆေးပင် သတင်းအချက်အလက်များ ဝယ်ယူရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။
သူ စုရပ်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သူ၏ လက်ဝယ်၌ နတ်ဆေးပင် ၇ မျိုး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
တစ်မျိုးစီမှာ အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်များ ဖြစ်ကြပြီး မသေမျိုးကျောက်တုံး ထောင်ချီ တန်ဖိုးရှိသည်။
၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဂိုဏ်းသို့ အပ်နှံလိုက်လျှင်တောင် သူ၏ လက်ထဲတွင် မသေမျိုးကျောက်တုံး ၂,၀၀၀ ကျော် ကျန်ရှိဦးမည့်အပြင် မယုံနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ဂုဏ်ထူးအမှတ်များကိုလည်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ကျွယ်မင်နန်းတော်သည် လူတွေကို ခေါင်းပုံဖြတ်နေသည်ဟု အထင်မခံပေ။
ထို့ကြောင့် ဂုဏ်ထူးအမှတ်စနစ်ကို ထိရောက်စွာ အသုံးပြုကာ အောက်ခြေ ကျင့်ကြံသူများကို အပ်နှံချင်စိတ် ပေါက်အောင် လုပ်ဆောင်ထားသည်။
ထို့ပြင် ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဝယ်ယူ၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်များကိုလည်း ထိုအမှတ်များဖြင့် ပြန်လည် လဲလှယ်ပေးသည်။
ဒါကြောင့်လည်း ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ ဘယ်သူမှ စောင့်ကြည့်မနေသော်လည်း မိမိသဘောနှင့်မိမိ အပ်နှံကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အချို့ဆိုလျှင် မိမိနောက်ကွယ်မှ မိသားစုများမှတစ်ဆင့် အရှုံးခံကာ အပ်နှံပြီး ဂုဏ်ထူးအမှတ်များ စုဆောင်းကြသည်အထိပင်။
ဆင်းသက်သည့် နေရာတွင် ရပ်နေသော ဖန့်ချန်သည် နေမင်းကြီးတစ်စူးသဖွယ် အလွန်တောက်ပနေသည်။
အကြောင်းမှာ သူ၏ဘေးမှ ဖြတ်သွားသမျှ ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ နတ်ဆေးပင် ရှာဖွေရေးကျောက်ပြားများသည် အလွန်အမင်း ပူလောင်လာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဒီလူ့ဆီမှာ နတ်ဆေးပင်တွေ ရှိနေတာပဲ၊ ဘယ်ကြယ်တာရာကလဲ ”
“ငါ့ကျောက်ပြားက အရမ်းပူနေတာပဲ၊ ဒါ ဘယ်နှစ်ဆင့် နတ်ဆေးပင်တွေလဲဟ ”
“ငါဖြင့် အသေအလဲ ရှာတာတောင် တစ်ပင်မှ မတွေ့ဘူး၊ အခုတော့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်က အကုန်ဦးသွားပြီပဲ ”
အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ မသေမျိုး အတော်များများက ဖန့်ချန်ကို မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေကြတော့သည်။
***