Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၀၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရတနာအလင်း ဗုဒ္ဓဓာတ်ငွေ့</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဆေးပင်များ ရှိနေသည်ကို အသေအချာ သိကြသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မသေမျိုး ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှောင်ချန်ဟယ် ကဲ့သို့ သူ၏အပေါ် မကောင်းကြံစည်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။</p> <p>​အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ယခုတစ်ခေါက်တွင် အမာခံတပည့် အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ခဲ့လျှင် မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ဦးက တကယ်တမ်း လက်ရဲဇက်ရဲ တိုက်ခိုက်လာပါကလည်း အခြားသူများက အလိုအလျောက် တားဆီးကြမည်ဖြစ်ရာ ဒါဟာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် စောင့်ကြည့်နေကြသလိုပင်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် တစ်နှစ်နီးပါးခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လင်းယွမ်၊ ယွီဝူရှီး၊ မုံ့ချင်လင် တို့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။</p> <p>​သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းသွားကြပြီ ဖြစ်ရာ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်မှာ မနည်းလှကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။</p> <p>​“ခေါင်းဆောင်... ကျုပ်တို့ သုံးယောက် ဒီတစ်ခေါက် ဘာတွေ ရှာတွေ့ခဲ့လဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး ”</p> <p>လင်းယွမ်က ဖန့်ချန်ကို မြင်မြင်ချင်းပင် အနားသို့ အပြေးရောက်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​“မသေမျိုးကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းကြီးများ ရှာတွေ့ခဲ့လို့လား ”</p> <p>ဖန့်ချန်က အမှတ်မထင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​သုံးဦးစလုံးမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားကြပြီး ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​လင်းယွမ်က သံသယစိတ်ဖြင့်</p> <p> “ခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျား ကျုပ်တို့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်နေခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် ”</p> <p>​“တကယ်ပဲ မသေမျိုးကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း ရှာတွေ့ခဲ့တာလား ဘယ်လောက် အတိုင်းအတာ ရှိလဲ”</p> <p>ဖန့်ချန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​“အတိုင်းအတာကတော့ သိပ်မကြီးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ သူ့ရဲ့ ဘေးထွက်တွင်းထွက်ပစ္စည်းတွေကလည်း တန်ဖိုးရှိတာပဲဗျ ”</p> <p>လင်းယွမ်က လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော မသေမျိုးကျောက်တုံးရိုင်း တစ်တုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ဤအရွယ်အစားမှာ အနည်းဆုံး စံနှုန်းမီ မသေမျိုးကျောက်တုံး ၂၀၀ ခန့် ခွဲထုတ်နိုင်သည်။</p> <p>​၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အဆင့် ၁ နတ်ဆေးပင် တစ်ပင်နှင့် ညီမျှသည်။</p> <p> အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် အဆင့် ၂ မသေမျိုးများပင် တွေ့ရှိခဲ့လျှင် တစ်ညတွင်းချင်း သူဌေးဖြစ်သွားနိုင်သည့် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဆုလဒ်မျိုး ဖြစ်ရာ ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးအတွက်ဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p>​“သူတို့က ဘယ်နယ်မြေသစ် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ကလဲ ဘာလို့ ရလဒ်တွေက ဒီလောက်တောင် ကောင်းနေရတာလဲ ”</p> <p>အဆင့် ၁ မသေမျိုး တစ်ဦးမှာ ထိုလက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ကျောက်တုံးရိုင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​“ဒီမသေမျိုးကျောက်တုံးရိုင်းတွေရဲ့ အနီးအနားမှာ ကျုပ်တို့က အထွတ်ထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး  အချို့ကိုလည်း တွေ့ခဲ့သေးတယ်၊ အဲဒီထဲမှာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတူညီတဲ့ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကိန်းအောင်းနေတာ ”</p> <p>ယွီဝူရှီး နှင့် မုံ့ချင်လင်တို့က အထွတ်ထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်း အချို့ကို အသီးသီး ထုတ်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p>​၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားအရဆိုလျှင် အထွတ်ထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀ မှ ၅၀ ကြား ခွဲထုတ်ရန် ပြဿနာ မရှိပေ။</p> <p> ဈေးကွက်ထဲတွင် အထွတ်ထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလျှင် အနည်းဆုံး မသေမျိုးကျောက်တုံး ၅ တုံးအထိ ပေါက်ဈေး ရှိသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။</p> <p> ထိုအထွတ်ထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထဲတွင် ဖန့်တျန်းဇွန် သန့်စင်ပြီးသား စွမ်းအားများနှင့် ထပ်တူမကျသော အမျိုးအစား တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​“ဒီကျောက်ရိုင်းထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ရတနာအလင်း ဗုဒ္ဓအငွေ့ ဖြစ်ရမယ် ”</p> <p>ဖန့်ချန်သည် မုံ့ချင်လင်၏ လက်ထဲမှ ထိုကျောက်ရိုင်းကို ယူ၍ စစ်ဆေးကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မဟာကောင်းကင်ဘုရင် ဆေးပညာကျမ်း ပါ အခန်းကဏ္ဍတွင် ထိုပညာရပ်အတွက် လိုအပ်သော ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ၉၉ မျိုးအကြောင်း အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသောကြောင့်သာ သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​“ဟူး...”</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရင်း</p> <p> “ခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျားက အထွတ်ထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေအကြောင်းကိုပါ နှံ့စပ်နေတာလား ”</p> <p>​သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် အထွတ်ထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဈေးကောင်းရသော ပစ္စည်းဟုသာ သိကြပြီး အတွင်း၌ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကိုတော့ အသေးစိတ် မလေ့လာကြပေ။</p> <p>အကြောင်းမှာ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ယခုခေတ်တွင် အမွေအနှစ်များ ပျောက်ကွယ်ကုန်ပြီ ဖြစ်ရာ ကိုက်ညီသော ကျင့်စဉ်မရှိလျှင် ထိုစွမ်းအားအနည်းငယ်မှာ ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ပေ။</p> <p>ဤဘာသာရပ်ကို စိတ်ဝင်စားသော စုဆောင်းသူများကို ရောင်းချခြင်းကသာ အထူးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ တကယ့်တန်ဖိုး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>​“အနည်းငယ်တော့ လေ့လာဖူးတာပေါ့ ”</p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ရင်း</p> <p> “ဂိုဏ်းကို အပ်နှံပြီးသွားတဲ့အခါ ကျရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်ထူးအမှတ်တွေနဲ့ တစ်တုံးလောက် ပြန်လဲယူလိုက်မယ် ”</p> <p>​လင်းယွမ်က ဝင်တားသည်</p> <p> “အထွတ်ထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ကစားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေ အများကြီး အရှုံးပေါ်တတ်တယ်ဗျ၊ ခေါင်းဆောင် ဒီဝါသနာကို မလိုက်စားတာ ပိုကောင်းမယ် ”</p> <p>​“ဒါကို ကစားတာက နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်ကျောက် တွေနဲ့ ကစားတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းမှာပါ မဟုတ်လား ”</p> <p>ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။</p> <p>​“ခေါင်းဆောင်က နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်ကျောက် တွေနဲ့ပါ ကစားဖူးတာလား ”</p> <p>လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်ကျောက် (လောင်းကစားကျောက်တုံး) နှင့် ကစားသူများသည် များသောအားဖြင့် ကောင်းသော နိဂုံး မရှိကြပေ။</p> <p>၁၀ ကြိမ် လောင်းလျှင် ၉ ကြိမ် ရှုံးသည် ဆိုသော စကားမှာလည်း ၎င်းကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ပေ။</p> <p>​“နတ်ဘုရား အရင်းအမြစ်ကျောက် တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အထွတ်ထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ကစားတာက တော်သေးတာပေါ့၊ ဝယ်မယ့်သူရှိရင် ပိုက်ဆံပြန်ရသေးတယ်လေ ”</p> <p>လင်းယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​“ခေါင်းဆောင်... ဒီတစ်ခေါက် ခင်ဗျားရော ဘာတွေ ထူးထူးခြားခြား ရခဲ့လဲ ”</p> <p>သူတို့ သုံးဦး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဆေးပင် ရှာဖွေရေး ကျောက်ပြားများ မရှိကြသဖြင့် ဖန့်ချန်တွင် နတ်ဆေးပင်များ ပါလာသည်ကို မသိကြပေ။</p> <p> ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေ မနာလိုစိတ်နဲ့ မျက်လုံးတွေ နီမြန်းနေကြတာဟာ သူတို့ရခဲ့တဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွင်းနဲ့ အထွတ်ထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကြောင့်လို့ပဲ ထင်နေကြသည်။</p> <p>​“အကျိုးအမြတ် သိပ်မများပါဘူး၊ နတ်ဆေးပင် ၇ ပင်လောက်ပါပဲ ”</p> <p>ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​“ဪ... ၇ ပင်...”</p> <p>လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားရင်း</p> <p> “၇ ပင် ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲဗျ ”</p> <p>​“နတ်ဆေးပင်... ခေါင်းဆောင် အခုလေးတင် ပြောလိုက်တာ နတ်ဆေးပင် ၇ ပင်လို့ ”</p> <p>ယွီဝူရှီးက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ရင်း သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။</p> <p>နတ်ဆေးပင်များသည် သူနှင့် တိုက်ရိုက်မပတ်သက်သော်လည်း သူတို့သည် တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်သောကြောင့် ဂုဏ်ထူးအမှတ်များကိုတော့ အညီအမျှ ခွဲဝေရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> ထိုဂုဏ်ထူးအမှတ်များဖြင့် လဲလှယ်နိုင်သော ပစ္စည်းအချို့မှာ အပြင်လောကတွင် မြင်ဖူးရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>​“ဒါကြောင့်လည်း သူတို့တွေ ကျုပ်တို့ကို ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြည့်နေကြတာကိုး...”</p> <p>မုံ့ချင်လင်၏ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားရင်း</p> <p>“တကယ်လို့ သာ သူတို့တွေက ကြာနီမိတ်ဆွေ လည်းအစီရင်ဗဟိုချက် ကို ရရှိသွားပြီး အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားတာကို သိလိုက်ရင်တော့ ကျုပ်တို့ ကိုးနယ်မြေ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ ရဲ့ နာမည်က ကျွယ်မင်နန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ ”</p> <p>​“ကျုပ်တို့ ကိုးနယ်မြေ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့က ဒီတစ်ခေါက်မှာ အကြီးမားဆုံး အောင်နိုင်သူလို့ ကျုပ် ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ  ကြာနီမိတ်ဆွေ က အစီရင်ဗဟိုချက်ကို ရခဲ့တာကရော ဂုဏ်ထူးအမှတ်ထဲ ထည့်တွက်မှာလား မသိဘူး ”</p> <p>လင်းယွမ်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်</p> <p>“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂုဏ်ထူးအမှတ်ထဲ ထည့်တွက်မှာလဲ၊ ဂိုဏ်းကို အပ်လိုက်တာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ။ ကြာနီမိတ်ဆွေ က ကိုယ်တိုင် သုံးစွဲလိုက်ပြီပဲဥစ္စာ။ အခု ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဒီကိစ္စကို အပြစ်ရှာ မနေတာနဲ့တင် ဝမ်းသာရမယ့်ကိစ္စကို ဂုဏ်ထူးအမှတ်တောင် လိုချင်သေးတယ်လား ”</p> <p>​သုံးဦးစလုံးမှာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ယူဆကာ ခေါင်းငြိမ်ငြိမ်လေး ငြိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​ခြောက်လခန့် ကြာပြီးနောက် နဂါးနက်အစီရင်လှေများ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> ဖန့်ချန် လေ့လာကြည့်လိုက်ရာ ယခုတစ်ခေါက်တွင် ချန်ရှင်းဟယ် အပြင် အခြား အမာခံတပည့် အချို့လည်း ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>သူတို့တွေဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အကွက်ချ လုပ်ကြံခြင်းကို ခံလိုက်ရတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အချိန်မီ ပြန်မရောက်လာတာလား ဆိုတာကိုတော့ မသိရပေ။</p> <p>​“မိတ်ဆွေ... အမာခံတပည့် လီ က ခင်ဗျားကို လာခဲ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေပါတယ်ဗျ ”</p> <p>တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် လီရှမ်းဇီ ရှိသော နဂါးနက်လှေဆီသို့ လိုက်သွားရာ လင်းတုန်းနှင့် အခြားသူများကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဖန့်ချန်ကို မြင်သည်နှင့် လင်းတုန်း၏ မျက်နှာမှာ ပန်းပွင့်သွားပြီး အကြည့်များမှာလည်း ထူးထူးခြားခြားပင် ကြင်နာယုယမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>​“လင်းတုန်း... မင်း ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကံကောင်းသွားပြီ။ သူ ရရှိထားတဲ့ ဂုဏ်ထူးအမှတ်တွေဟာ မင်းတို့ရဲ့ နံပါတ် ၄၃၂ နယ်မြေသစ် ကြယ်တာရာကို နောက်တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ပေးဖို့ လုံလောက်သွားပြီ။ မင်းအတွက် အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင် လဲလှယ်ဖို့ ဂုဏ်ထူးအမှတ်တွေလည်း လုံလောက်သွားပြီလို့ ထင်တာပဲ။ မင်း အလှည့်ရောက်ရင် အဆင့် ၄ ကို တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိသွားပြီ ”</p> <p>လီရှမ်းဇီ က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p>​လင်းတုန်းက နှိမ့်ချစွာဖြင့်</p> <p> “မဟုတ်တာဗျာ... ဒါတွေက ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ စနစ်တွေက ပြည့်စုံလွန်းလို့ အခုလို ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်ကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တာပါ ”</p> <p>​ဝမ်ရွှမ် နှင့် ရွှီချန့် တို့မှာမူ လင်းတုန်း၏ အနောက်တွင် ရပ်နေရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှိနေကြသည်။</p> <p>ဖန့်ချန် မရောက်လာခင်ကတည်းက ဖန့်ချန်တွင် နတ်ဆေးပင်များ ပါလာကြောင်း လီရှမ်းဇီ ထံမှ ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ဖန့်ချန် အစီရင်လှေပေါ်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကျောက်ပြားများမှာလည်း တပြိုင်နက်တည်း ပူလောင်လာကြသဖြင့် ဤသတင်းမှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p>​ပြီးခဲ့သည့် တစ်ခေါက်ကလည်း ထိုဂျူနီယာလေးသည် အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင် တစ်ပင် ရရှိခဲ့ပြီး၊ ယခု ဝူရှန့်ငရဲတွင်လည်း နတ်ဆေးပင်များကို ထပ်မံ ရှာတွေ့ခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံကို ဆန့်ကျင်သော ကံတရားမျိုးမှာ သာမန်လူတွေ မနာလိုလို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​“ကြားရတာက မင်း... ဟင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကို ရောက်သွားပြီလား ”</p> <p>လီရှမ်းဇီ ၏ မျက်နှာမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>​တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ရောက်သွားပြီလား</p> <p>ဝမ်ရွှမ် မှာလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>​ရွှီချန့် မှာမူ မှင်တက်သွားတော့သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူ နံပါတ် ၄၃၂ နယ်မြေသစ် ကြယ်တာရာသို့ စရောက်စက ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ခြင်းအဆင့်အစောပိုင်းမျှသာ ရှိသေးသည်...။</p> <p>​ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်လားအကယ်၍ သူ၏ ဂုဏ်ထူးအမှတ်များကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်လျှင်... သူဟာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး နတ်ဆေးပင်ကို လဲလှယ်ဖို့ သေချာပေါက် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ မဟုတ်ပါလား</p> <p>​“နှစ်ပေါင်း တစ်ရာတောင် မပြည့်သေးခင်မှာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့ ကံပါလာတာပဲ၊ ကောင်းတယ်... တကယ်ကို ကောင်းတယ် ”</p> <p>လီရှမ်းဇီက အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်</p> <p>“နှမြောစရာကောင်းတာက ဂျူနီယာညီမ ဟုန် က မင်းကို သဘောကျပြီး သူမရဲ့ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ထဲ ထည့်ချင်နေတာပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို ငါ့နောက် လိုက်ခိုင်းချင်တာ ”</p> <p>​ဂျူနီယာညီမ ဟုန်</p> <p>ဝမ်ရွှမ် နှင့် ရွှီချန့် တို့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>​လင်းတုန်းမှာလည်း ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်သေးပေ။</p> <p> သိသာသည်မှာ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းအရ လီရှမ်းဇီ က ထိုကိစ္စကို ဦးဆောင်ပြီး ပြောပြရန်မှာ သူတို့နှင့် မထိုက်တန်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save