Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၄</h2> <h2 style="text-align: center;">အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အမည် - ကျွင်းစန်းချန်</p> <p>လူမျိုး - လူသား</p> <p>လိင် - ကျား</p> <p>ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - အန္တိမ (သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဍာန်)</p> <p>နောက်ခံသမိုင်း - အထွတ်အထိပ် စေတီ (အတည်ပြုရန် ကျန်ရှိ)</p> <p>ဆက်ဆံရေး - ၅၅ (သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် ဆက်ဆံရေး)</p> <p>မွေးရာပါ ပါရမီ - ထောက်လှမ်း၍ မရနိုင်ပါ (အဆင့်များကြား ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ထောက်လှမ်း၍ မရနိုင်ပါ)</p> <p>လက်ရှိအခြေအနေ - သူက ကတိကဝတ်များစွာ ရှိသော ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းမင် ထပ်မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ကြောင်း သေချာသွားပြီးနောက် သူက ကျန်းမင်၏ နဖူးထဲသို့ ဓားကို ထိုးစိုက်၍ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p>စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် ကျန်းမင်က သူ့နဖူးကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရင်တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေဆဲပင်။</p> <p>သူ သေသွားခဲ့ပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်သော်လည်း သူ့နှလုံးသားမှာ တုန်ယင်နေဆဲပင်။</p> <p>လူငယ်၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးရန် လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>'ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဍာန်… အဲ့ဒါက ဘာလဲ… ပြီးတော့ သူက အထွတ်အထိပ် စေတီက လူတစ်ယောက် ဟုတ်၊ မဟုတ် အတည်မပြုရသေးဘူးလား… သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီကို ထောက်လှမ်းလို့ မရဘူးတဲ့လား… သူ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တောင် သိပ်မရှိပါလား… ငါက အရမ်း အားနည်းလွန်းနေလို့လား…'</p> <p>ကျန်းမင် စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>လိုဟန် ရောက်လာပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။</p> <p>"ညီအစ်ကိုကျန်း… မင်း တကယ်ပဲ ဆဋ္ဌမမြောက် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာလား… တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ…"</p> <p>"ငါ သတ္တမမြောက် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ… ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ့ပြိုင်ဘက်က ငါ့ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူသွားတယ်…" ကျန်းမင်က သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ညီအစ်ကိုကျန်း… ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ…" လိုဟန်က ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ပဉ္စမမြောက် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး စံချိန်ချိုးခဲ့တာကို သိရဲ့လား… ပြီးတော့ ဆဋ္ဌမမြောက် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာ ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩဖို့ ကောင်းလဲ ဆိုတာကော သိရဲ့လား… ငါဆို စတုတ္ထမြောက် အဆင့်ကိုတောင် မဖြတ်ကျော်နိုင်ဘူး… မင်းကျ သတ္တမမြောက် အဆင့်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်လို့ စိတ်ပျက်ပြီး သက်ပြင်းချနေတယ်… လူတွေက နှိုင်းယှဉ်မှု မရှိရင် စိတ်ပျက်စရာ မရှိဘူးလို့ အမြဲ ပြောကြတယ်… အဲ့ဒီစကားက ဘယ်လောက် မှန်လဲ ဆိုတာ အခုမှပဲ ငါ သိတော့တယ်…"</p> <p>"မင်းလည်း လုပ်နိုင်မှာပါ…" ကျန်းမင် ပြုံးလိုက်၏။ သူ လေထဲသို့ ခုန်တက်ပြီး သတ္တမမြောက် တိုက်ခိုက်ရေး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သည်။</p> <p>"ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်ဦးမယ်…"</p> <p>သတ္တမမြောက် တိုက်ခိုက်ရေး စင်မြင့်ပေါ် သူ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် လူငယ်က ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>"မင်း အခုထိ လက်မလျှော့ချင်သေးဘူးလား…" ကျွင်းစန်းချန်က ခေါင်းခါယမ်းကာဖြင့်… "ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မင်းရဲ့ လက်ရှိအဆင့်နဲ့ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး… မင်း အဆင့် ၆ ကို ရောက်သွားရင်တောင် ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက နည်းနေသေးတယ်… တကယ်လို့ မင်း အဆင့် ၇ ကို ရောက်နိုင်ရင်တော့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိကောင်း ရှိနိုင်လိမ့်မယ်…"</p> <p>"အဆင့် ၆ တောင် မရဘူးလား…" ကျန်းမင်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားကို အခြေခံပြီး ခန့်မှန်းကြည့်မယ် ဆိုရင်… ငါ အဆင့် ၆ ကို ရောက်တဲ့အခါ ငါ့ကျင့်ကြံမှုက ဆယ်ဆ တိုးလာနိုင်ပြီး ငါ့တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက အဆတစ်ရာလောက် တိုးလာနိုင်တယ်… အဲ့ဒါက မလုံလောက်သေးဘူးလား…"</p> <p>"အဲ့ဒီအကြောင်းကို တွေးတောင် မတွေးနဲ့…" ကျွင်းစန်းချန်က ပြန်ဖြေသည်။ "မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု စနစ်မှာ အန္တိမအဆင့် ဆိုတာက သေမျိုးလောကမှာ ရှိတဲ့ စည်းမျဉ်း ဥပဒေသတွေကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်တာကို ဆိုလိုတယ်… စည်းမျဉ်း ဥပဒေသတွေရဲ့ အောက်မှာ ရှိတဲ့ အရာအားလုံးက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး… ယေဘုယျအားဖြင့် သုခဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က အန္တိမ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး…”</p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒုတိယ တစ်ယောက်က ပထမ တစ်ယောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုမှာ ရှိနေလို့ပဲ… တာအို စည်းချက်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ လူတစ်ယောက်က သူ့တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ရာခိုင်နှုန်း အတော်များများကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်… ဒါဆို သူတို့ ဘယ်လို လုပ်တိုက်မလဲ… အားအနည်းဆုံး အန္တိမ ကျင့်ကြံသူကတောင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူလို့ မရနိုင်တဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုပဲ…"</p> <p>"တကယ်လို့ ငါ့ပြိုင်ဘက်က မီး တာအိုကို ကိုင်စွဲထားရင်ကော…"</p> <p>"ဟား ဟား… ရေတာအိုကတစ်ဆင့် မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရေတွေကို ငါ ခြယ်လှယ်နိုင်လို့ မင်း ငါ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား… တကယ်လို့ မင်းက မီး တာအိုကို သုံးတဲ့ ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင်… သူက မင်းရဲ့ နှလုံးသားကို လိုချင်တပ်မက်မှုတွေ၊ ဒေါသတွေနဲ့ လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တယ်… ဒါမှမဟုတ် မင်းကို အတွင်းထဲကနေ လောင်ကျွမ်းစေပြီး ပြာပုံအဖြစ်တောင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်…" ကျွင်းစန်းချန်က ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပြန်ပြော၏။</p> <p>"အန္တိမအဆင့်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ သင်ယူစရာတွေ အများကြီး ရှိသေးပုံပဲ…" ကျန်းမင်လည်း  သက်ပြင်းချနေမိသည်။</p> <p>"အန္တိမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က အဲ့ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေမှတော့… အထွတ်အထိပ် စေတီရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို အခြေခံပြီး ကြည့်ရင်… လူတစ်ယောက်က မူလဝိညာဉ် အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ပထမဆုံးနေ့မှာတင် အန္တိမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမယ် ဆိုရင် စမ်းသပ်မှုကို ဘယ်လို ဖြတ်ကျော်မလဲ… ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်က အန္တိမ အဆင့်ကို ရောက်သွားရင်… သူတို့က အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို အနိုင်ယူရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလား… အဲ့ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်ဘူးလား…"</p> <p>"မတူညီတဲ့ အဆင့်တွေမှာ မတူညီတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ်… ကောင်းပြီ… စကားပြောတာ တော်လောက်ပြီ… မင်း တိုက်ချင်လား၊ မတိုက်ချင်ဘူးလား…" ကျွင်းစန်းချန်က သူ့လက်စွပ်ကို ခါယမ်းလိုက်၏။</p> <p>"ငါ ကျော်သွားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်… ဘယ်နှစ်ကြိမ်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား မင်းကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့လေ… ငါတို့ နောက်အဆင့်မှာ ပြန်တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်… အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ မင်းကို အနိုင်ယူဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်…"</p> <p>"အင်း… မင်းမှာ အလားအလာတော့ ရှိပါတယ်…"</p> <p>ကျန်းမင်က ကျွင်းစန်းချန်အား အရိုအသေပေးပြီး စင်္ကြံလမ်းဆီ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ့အမှတ်များကို ကြည့်လိုက်ရာ အစပိုင်းတွင် သုံးမှတ်သာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ၃၅ မှတ် ရှိနေလေပြီ။</p> <p>သူက ပထမအဆင့် ငါးခုအတွက် အမှတ်များကို ရရှိပြီးသား ဖြစ်ပြီး ဆဋ္ဌမမြောက် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စုစုပေါင်း ၃၂ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ သတ္တမမြောက် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့လျှင် ၆၄ မှတ် ရနိုင်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် ထိုအမှတ်များ ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိမရှိ သူ သိချင်နေမိ၏။</p> <p>"ညီအစ်ကိုကျန်း…" လိုဟန်က စပျစ်ရည် တစ်ခွက် ကမ်းပေးရင်း သူ့ကို ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးပဲ…" ကျန်းမင်က လှမ်းယူလိုက်၏။ သူ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြုံး၍… "ဒီစပျစ်ရည် နည်းနည်းလောက် ထပ်ရနိုင်မလား… ငါက တောင်ပေါ်မှာ နေတာဆိုတော့ စပျစ်ရည်ကောင်းကောင်း သောက်ရခဲတယ်… ဒီစပျစ်ရည်က စွဲမက်စရာ ကောင်းတယ်… ပြီးတော့ ကျင့်ကြံပြီးတဲ့ အချိန်မှာ ဒါကို တစ်ခွက်လောက် သောက်ရတာ တကယ်ကို အရသာ ရှိမှာ သေချာတယ်…"</p> <p>"မင်းက လူမှန်ကို တောင်းလိုက်တာပဲ… ငါ့ဆီမှာ တခြားအရာတွေ မရှိရင်တောင် စပျစ်ရည်တွေကတော့ အများကြီးပဲ…" လိုဟန်က ကျန်းမင်အား လက်စွပ်တစ်ကွင်း ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလက်စွပ်ထဲမှာ စပျစ်ရည် စုစုပေါင်း ၁,၈၀၀ ရှိတယ်… ငါ ကိုယ်တိုင် စုဆောင်းထားတာ… အခု မင်းကို ပေးမလို့… ကျေးဇူးပြုပြီး ယူလိုက်ပါ… ငါ့ကမ္ဘာမှာ လူမျိုးနွယ်ပေါင်း ဘီလီယံချီ ရှိပြီး သက်ရှိ သတ္တဝါပေါင်း သန်းချီ ရှိတယ်… ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေလည်း ပေါများတယ်… မင်း စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံး ငါတို့ဆီမှာ ရှိတယ်…"</p> <p>"မင်း အတင်းပေးနေမှတော့ ငါလည်း ဝမ်းသာအားရ ယူလိုက်ပါ့မယ်…" ကျန်းမင်က လက်စွပ်ကို လှမ်းယူလိုက်၏။ သူ့စိတ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းအတွင်း၌ နေရာလွတ် ကြီးမားစွာ ရှိနေပြီး ပုလင်း မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း မြင်နေရသည်။</p> <p>"ညီအစ်ကို လိုဟန်… နောင်တစ်ချိန် မင်း တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ငါ့ကို ပြောပါ… ငါ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်…"</p> <p>"ဟား ဟား… ကျေးဇူးပါပဲ…"</p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက် အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောဖြစ်ကြပြီးနောက် ကျန်းမင်က အနားယူရန် ဘေးသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ့စွမ်းအင်များ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာပြီးနောက် ကောင်းကင် လှေကားထစ်ဆီသို့ ဦးတည်သွား၏။</p> <p>သူက အဆင့် ၁၈ သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာခဲ့သည်။ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူပြီး အဆင့် ၁၉ သို့ ဆက်တက်လိုက်၏။</p> <p>ဝုန်း…</p> <p>သူ့စိတ် တုန်ခါသွားပြီး မျက်မြင်မရသော လှံတစ်လက်က သူ့ထံ ပြေးဝင်လာကာ သူ့စိတ်ဆန္ဒနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>"ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလင်းတန်း…"</p> <p>ကျန်းမင်လည်း သူ့အထူးစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းရ‌တော့သည်။</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြုတ်ကျမသွားခဲ့ပေ။</p> <p>"ငါ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ… ငါ့မှာ အန္တိမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ရှိနေပြီ…" သူ အကျယ်ကြီး ပြုံးမိလိုက်၏။</p> <p>သူ ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားပြီး အဆင့် ၂၂ သို့ ရောက်ချိန်တွင် သူ့အမြင်အာရုံများ မှောင်မိုက်သွားပြီး မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် စင်္ကြံလမ်းထဲ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကောင်းလိုက်တာ ညီအစ်ကိုကျန်း…" လိုဟန်က မှတ်ချက်ချပေး၏။</p> <p>"ငါ အဆင့် ၂၇ အထိ ရောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းသွားပုံ ရပါတယ်…" ကျန်းမင် သက်ပြင်းချမိသည်။</p> <p>"င… ငါ… မင်းကို ထိုးကြိတ်ချင်စိတ် ဘယ်လောက်တောင် ထိန်းထားရလဲ သိလား…" လိုဟန်က အံကြိတ်ရင်း ပြောလာ၏။ "ငါ ဘယ်နှစ်ဆင့်လောက် ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့လဲ မင်း သိလား… ၁၀ ဆင့်… ၁၀ ဆင့်တည်းရယ်… အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးပဲ… မင်းကျတော့…"</p> <p>သူ လှည့်ထွက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p>ကျန်းမင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိ၏။</p> <p>သူ့အမှတ်များကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပိုကျယ်ပြန့်လာသည်။</p> <p>အဆင့် ၁၉ မှာ သုခဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ညီမျှပြီး သူ အမှတ် ၁၀၀ ချီးမြှင့်ခံရသည်။ အဆင့် ၂၁ နှင့် အဆင့် ၂၂ အတွက်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ တနည်းအားဖြင့် သူ အမှတ် ၃၀၀ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အမည် - ကျန်းမင်</p> <p>ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - အဆင့် ၅</p> <p>စုဆောင်းရရှိထားသော အမှတ် - ၃၃၅ မှတ်</p> <p>ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်း - စင်မြင့် ၆ ခု စံချိန်၊ အဆင့် ၂၁ စံချိန်၊ အထူးစွမ်းရည် ၉၉၂ မျိုး</p> <p>ဤတစ်ကြိမ် သူ အမှတ်များစွာ ရခဲ့ပြီး သူ့ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းများလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>ကျန်းမင်က ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်များနှင့် တာအိုကျောက်တိုင်များကို လှမ်းကြည့်မိသည်။ သူ ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p>စကားပြောခန်းထဲရှိ သူငယ်ချင်းများ၏ အဆိုအရ အဆင့် ပိုမြင့်လေ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည် ဆိုသည်။</p> <p>သူက တာအိုမျိုးစေ့ အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့် သူ့အဆင့်ကို မူလဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ကနဦးဝိညာဉ် အဆင့်သို့ အရင်မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။</p> <p>"ငါ နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ ထင်တယ်…" ကျန်းမင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေပြီ။</p> <p>လိုဟန်အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူက သူ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ ပထမဆုံး လုပ်ခဲ့သည့် အရာမှာ ဂျူနီယာညီမလေး၏ အခြေအနေနှင့် ကျီယန်တောင်ထွတ်ရှိ ယွဲ့ချန်၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးခြင်းပင်။ သို့သော် တစ်နာရီခန့်သာ ကြာသေးသဖြင့် မည်သည့် အရာမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။</p> <p>ကျန်းမင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် လဝက် အကြာတွင် ကြီးမားသည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာတော့မည်ကို သူ သိထား၏။</p> <p>သို့သော် သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ရန် အချိန် အလုံအလောက် ရှိနေသေးသည်။</p> <p>ကျန်းမင်က ချူယန် တောင်ထွတ်၏ အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူသို့ ရောက်လာပြီး တိမ်တိုက် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်သည်။ ဤနေရာကို ချိတ်ပိတ်ရန် သေခြင်း ရှင်ခြင်း ဝင်္ကပါပြားကို အသုံးပြုပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။</p> <p>သူ့စိတ်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ရာ သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသော တာအိုမျိုးစေ့ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အချိန်နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထား၏။ ထို့ကြောင့် မဟာတာအို အနန္တတန်ခိုးရှင်ကျမ်းကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းများစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့က ပေါင်းစည်းသွားပြီး တာအိုမျိုးစေ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>တာအိုမျိုးစေ့မှာ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားပြီး ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားကာ အတွင်းမှ နှလုံးခုန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည့် သန္ဓေသားအိမ် တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွဲကွာသွားချိန်က အသံမျိုးနှင့် ဆင်တူနေသည်။ သူ့အသိစိတ်ပင်လယ် တုန်ခါသွား၏။ ၎င်းက ထပ်မံ၍ အသွင်ပြောင်းလဲလာပြီး အတွင်းရှိ နေရာလွတ်မှာ ပိုတည်ငြိမ်လာသည်။</p> <p>အကာအကွယ် အမြှေးပါးက လှုပ်ရှားသွားပြီး ၎င်းသိပ်သည်းမှုမှာ ထပ်မံ မြင့်တက်လာ၏။</p> <p>နေရာလွတ်၏ အရွယ်အစားမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း အရည်အသွေးမှာမူ ကြီးမားသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။ သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင် ထပ်မံ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ဆယ်ဆထက်မက တိုးများလာခဲ့သည်။</p> <p>ဤအသံကလည်း ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့သွေးကြောများကို အသွင်ပြောင်းလဲစေကာ အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းပေးသည်။ ကလီစာများကို သန့်စင်ပေးပြီး ကြွက်သားများကို သန်မာစေ၏။ သူ့အရေပြားပင် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး ၎င်း ခံနိုင်ရည်နှင့် ခွန်အား နှစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဒုတ်… ဒုတ်…</p> <p>အသံက ပုံမှန် စည်းချက်တစ်ခုဖြင့် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>အသွင်ပြောင်းလဲမှုက စတင် ရပ်တန့်လာလေပြီ။</p> <p>'နောက်ဆုံးတော့… မူလဝိညာဉ် အဆင့်ပဲ…'</p> <p>ဝိညာဉ်တစ်ခုက တာအိုမျိုးစေ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ၎င်းမှာ မူလဝိညာဉ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်၏ အဆင့် ၆ ပင်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ကျန်းမင်က မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး နှစ်ရက် အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p>သူက လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကံကောင်းစွာဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း မည်သည့် အရာမျှ ဖြစ်ပျက်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့နောက် သူက အထွတ်အထိပ် အမိန့်တော်ကို အသက်သွင်းပြီး အထွတ်အထိပ် စေတီသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် သူ့ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ မြက်ခင်းပြင် တစ်ခုပင်။</p> <p>"ကျန်းမင်… မင်းက နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် စမ်းသပ်မှုကို ထပ်ဖြတ်ကျော်ဖို့ လိုတယ်… တကယ်လို့ မင်း စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရင် အထွတ်အထိပ် စေတီထဲ ဝင်ခွင့်ရမယ်… တကယ်လို့ မင်း ကျရှုံးရင်တော့ အထွတ်အထိပ် စေတီထဲ ဝင်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားပြီး အထွတ်အထိပ် အမိန့်တော်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်…"</p> <p>"စမ်းသပ်မှုကို အဆင့် သုံးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်…"</p> <p>ကျန်းမင်က ညွှန်ကြားချက်များကို သေချာ နားထောင်လိုက်၏။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူ အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ်ပူပန် မနေခဲ့ပေ။</p> <p>ပထမအဆင့်မှာ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့်မှာ စိတ်ဆန္ဒ စမ်းသပ်မှု ဖြစ်ကာ တတိယအဆင့်မှာ အသိပညာ စမ်းသပ်မှု ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က ၎င်းတို့ အားလုံးကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>အထွတ်အထိပ် စေတီ၏ စတုတ္ထထပ်တွင် ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားချက် မရှိလှချေ။</p> <p>ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်များ၊ တာအိုကျောက်တိုင်များ၊ ကောင်းကင် တိုက်ပွဲစင်မြင့်နှင့် တာအိုသောင်းချီ ပုံရိပ်ကားချပ်တို့ကို သူ တွေ့မြင်နိုင်၏။</p> <p>သို့သော် ဤနေရာတွင် လူတစ်ယောက်မျှ မရှိသဖြင့် ဧရိယာကို ပိုကျယ်ဝန်းစေသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ… ဒါက မဆိုးပါဘူး…"</p> <p>ကျန်းမင် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုဖာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် စပျစ်ရည် တစ်အိုးကို ဆွဲထုတ်ပြီး စတင် သောက်သုံး၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ့လက်ထဲသို့ တက်ဘလက် တစ်လုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းထဲတွင် အထူး ဖိုင်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူ နှိပ်ဝင်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့၏။</p> <p>သူက ဖိုင်ထဲရှိ အရာအားလုံးကို သုံးရက်နှင့် သုံးညတိုင်တိုင် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ စတုတ္ထမြောက် နေ့ရောက်မှသာ မလိုလားစွာဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ဒါကို ဆက်မကြည့်ရင် ငါ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်…"</p> <p>ကျန်းမင်က ခေါင်းခါယမ်း၍ တက်ဘလက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး မူလဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင် စုပ်ယူ၏။</p> <p>မူလဝိညာဉ် အဆင့်တွင် အရာအားလုံးမှာ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ကြီးထွားလာခြင်း အကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့တွင် ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒနှင့် လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရှိနေသည်။ သူ လိုအပ်သည်မှာ အချိန်သာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းမွန်သည့် အချက်မှာ သူ ဤနေရာတွင် အချိန်မည်မျှပင် ကုန်ဆုံးစေကာမူ အပြင်ကမ္ဘာတွင် တစ်နာရီခန့်သာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အချိန်များ နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကျန်းမင်က ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်လေးထောင်စာ ကျင့်ကြံမှုကို အသုံးပြုခဲ့ရလေပြီ။</p> <p>"ကောင်းကင် တိုက်ပွဲစင်မြင့်နဲ့ ကောင်းကင် လှေကားထစ်ကို စမ်းကြည့်ပြီး ငါ ကနဦးဝိညာဉ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မလား ဆိုတာ ကြည့်ရမယ် ထင်တယ်…"</p> <p>ထိုအတွေးဖြင့် သူ ခုန်ချလိုက်ပြီး ကောင်းကင် တိုက်ပွဲစင်မြင့်အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီတစ်ခါကော သူ့ကို သတ်နိုင်မလား မသိဘူး…"</p> <p>ကျန်းမင်က စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ခြေချလိုက်ပြီး ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save