Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းဒီလိုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားဘူး အစ်ကိုယန်ရှန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖိုရမ်ပေါ်ရှိ ကျန်းရှောင်၏ပို့စ်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ရေပန်းစားလာခဲ့ပြီး မှတ်ချက်ပေးသူ သုံးထောင်ကျော်သွားသဖြင့် စာဖတ်သူများနှင့် စာရေးဆရာ အများအပြားမှာ တန်ယန်က ဝတ္ထုအသစ် စတင်ရေးသားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။</p> <p>စာဖတ်သူများမှာ ဝတ္ထုကို ၎င်းတို့၏ စာရင်းထဲသို့ အပြိုင်အဆိုင် ထည့်သွင်းနေကြသလို စာရေးဆရာများကလည်း တန်ယန်၏ ဝတ္ထုအသစ်မှ ဇာတ်ကွက်နှင့် စိတ်ကူးသစ်များကို လေ့လာကာ ၎င်းတို့၏ လက်ရာများအတွက် အတုယူရန် ကြိုးစားကြသည်။ တော်သေးသည်မှာ သူမအနေဖြင့် သိသာထင်ရှားသော ခိုးချမှုမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ရသေးသဖြင့် လက်ရှိ အွန်လိုင်းစာပေလောက၏ အခြေအနေအပေါ် သူမ အထင်ကြီးမိသွားသည်။</p> <p>တန်ယန်၏ အယ်ဒီတာမှာလည်း သူမ၏ လက်အောက်တွင် ဤမျှ ဝီရိယရှိပြီး ထူးချွန်သော စာရေးဆရာမတစ်ဦး ရှိနေသည့်အတွက် ဝတ္ထုအသစ် တင်လိုက်သည်ကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ အမှန်စင်စစ် တန်ယန်သည် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်တည်းနှင့်ပင် အွန်လိုင်းစာပေ လောကတွင် ဂန္ထဝင်စာရေးဆရာမ တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ် ပြုခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ပလက်ဖောင်းဘက်မှ သူမ၏ အရည်အချင်းကို အလွန်အမင်း အသိအမှတ်ပြုထားသဖြင့် သူမ၏ ဝတ္ထုအသစ်မှာ တင်ပြီးပြီးချင်းမှာပင် ထိပ်တန်းအကြံပြုချက် နေရာကို ရရှိခဲ့သည်။ အယ်ဒီတာကျင့်မုန့်သည် ချက်ချင်းပင် ဒီဇိုင်းဆိုင် တစ်ဆိုင်ကိုရှာကာ ကြော်ငြာပုံရိပ်များကို ပြုလုပ်စေခဲ့ပြီး နှစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် တန်ယန်၏ ဝတ္ထုအသစ် ကြော်ငြာကို အစီအစဉ်တကျဖြစ်အောင် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျင့်မုန့်သည် သူမကိုယ်သူမ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး ဖုန်းမှ စခရင်ရှော့ရိုက်ကာ တန်ယန်သိရှိစေရန် လိုင်းမှတစ်ဆင့် ပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် တန်ယန်သည် ဝက်ဘ်ဆိုက်၏ နောက်ကွယ်မှ အချက်အလက်များကို ဝင်ကြည့်သည့်အခါ သုံးခန်းသာ တင်ရသေးသော သူမ၏ ဝတ္ထုအသစ်မှာ တစ်ပတ်တာအတွင်း စာဖတ်သူ အကြိုက်ဆုံး စာရင်းတွင် နံပါတ် (၁) နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သတိပြုရမည်မှာ ယနေ့သည် ထိုအပတ်၏ နောက်ဆုံးရက်ပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူမသည် ဤအောင်မြင်မှုကြောင့် ဘဝင်မြင့်မသွားခဲ့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် အရင်ဘဝက အတွေ့အကြုံများကို အသုံးချနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>ယနေ့အတွက် အခန်းသစ်ကို ရေးသားပြီးစီးပြီး နောက်တွင်မှ သူမသည် အယ်ဒီတာ၏ မက်ဆေ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပထမဆုံးဝတ္ထု အလွန် အောင်မြင်ခဲ့သည့်အတွက် ဤဒုတိယဝတ္ထုမှာ စရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း သူမသည် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ကမ်းလှမ်းခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် နိုဝင်ဘာလသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး S မြို့တော်၏ ရာသီဥတုမှာလည်း စတင် အေးစိမ့်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနေ့က တန်ယန်သည် အတန်းထဲတွင် စာသင်နေစဉ် အတန်းပိုင်ဆရာမက သူမကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားသည်။ သူမသည် အထက်တန်း ဒုတိယနှစ်မှ တတိယနှစ် (၁) အတန်းသို့ အတန်းကျော် တက်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အတန်းပိုင်မှာလည်း ဆရာမဟွမ်ဟု အမည်ရသော ဆရာမအသစ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ဆရာမဟွမ်... သမီးကို ဘာကိစ္စရှိလို့ ခေါ်တာလဲဟင်" </p> <p>တန်ယန်သည် အတော်ကြာ စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း ဆရာမအနေဖြင့် သူမကိုခေါ်စရာ အကြောင်းရင်းကို မတွေးမိပေ။</p> <p>"တန်ယန်... ဒီနှစ်ကျောင်းရဲ့ နှစ်သစ်ကူး ဖျော်ဖြေပွဲမှာ ပါဝင်ချင်သလား ပွဲစီစဉ်တဲ့ဆရာက ဒီနေ့ ဆရာမဆီလာပြီး သမီးကို အခမ်းအနားမှူးအဖြစ် လုပ်စေချင်တယ်လို့ ပြောတယ် အဲဒါကြောင့် သမီးရဲ့ သဘောထားကို အရင်မေးကြည့်တာပါ၊ သမီးစိတ်ကြိုက် ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်" </p> <p>ဆရာမက သူမ၏သဘောထားကို သိလိုသဖြင့် နူးညံ့စွာပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>တန်ယန်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားရသည်။ သူမတွင် အခမ်းအနားမှူး လုပ်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ လုံးဝမရှိပါဘဲနှင့် ပွဲစီစဉ်သူဆရာက ဘာကြောင့် သူမကို ရွေးချယ်ရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ဆရာမ... သမီးမှာ ဒီလိုမျိုး အတွေ့အကြုံ တစ်ခါမှ မရှိဖူးဘူးရှင့်"</p> <p>"ဒီနှစ်က ကျောင်းက မြို့တော်လူကြီးတွေကိုပါ ဖျော်ဖြေပွဲကြည့်ဖို့ ဖိတ်ထားတာလေ သမီးက အရင်တုန်းက နိုင်ငံတကာဆု ရထားဖူးတော့ သူတို့က သမီးကို စံပြကျောင်းသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ထားချင်ပုံရတယ်"</p> <p>"ဆရာမ... အခမ်းအနားမှူးတော့ မလုပ်ပါရစေနဲ့ရှင် သမီးမှာ ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်အများကြီး မရှိလို့ပါ ဒါပေမဲ့ ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ် တစ်ခုမှာတော့ ပါဝင်ဖို့ စာရင်းပေးပါ့မယ်"</p> <p>"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို ဆရာမဖျက်ပေးလိုက်မယ် အစီအစဉ်အတွက်တော့ ပွဲစီစဉ်တဲ့ဆရာကို ညီမလေးဆီ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ခိုင်းလိုက်မယ်လေ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာမ ဒါဆို သမီး အတန်းထဲ ပြန်သွားလိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p>*</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ်ပိတ်ရက် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ တန်ယန်သည် သက်တော်စောင့် အချို့နှင့်အတူ နံနက်စောစောမှာပင် H မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ ချင်ယွီရုံတစ်ယောက် ဘေကျင်းတွင် ရုတ်တရက် အရေးပေါ်ကိစ္စ ပေါ်လာသဖြင့် လိုက်မလာနိုင်ဘဲ ထိုဘက်သို့ အမြန်သွားရောက် ဖြေရှင်းနေရသည်။</p> <p>ယနေ့ သူမသည် C ကုမ္ပဏီ၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ H မြို့တွင် ကျင်းပမည့် ရှိုးပွဲတစ်ခုသို့ တက်ရောက်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လျန်ရှန့်ရွှီ၏ မွေးနေ့ပါတီသို့လည်း တက်ရောက်ရန် အစီအစဉ်ရှိသည်။</p> <p>H မြို့သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မွန်းတည့် ၁၂ နာရီ ကျော်နေပြီဖြစ်သည်။ တန်ယန်သည် သူမ၏ သက်တော်စောင့်များကို ယွီချန်းနျန်၏ လူနေရပ်ကွက်သို့ တိုက်ရိုက် မောင်းပို့ခိုင်းလိုက်သည်။ သူမသည် ဆရာကတော်နှင့်အတူ နေ့လယ်စာစားရန် ကြိုတင်ချိန်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တန်ယန်သည် သက်တော်စောင့်များကို ဟိုတယ်သို့သွား၍ အရင်အနားယူရန်နှင့် ညနေမှသာ သူမကို လာကြိုရန် မှာကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွီချန်းနျန်နှင့် ဇနီးဖြစ်သူအတွက် လက်ဆောင်ပေးရန် လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်များကို သယ်ဆောင်လျက် အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ဆရာနဲ့ ဆရာကတော်... သမီးရောက်ပါပြီ" </p> <p>တန်ယန်သည် ခြံဝင်းတံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် အိမ်ထဲသို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p>နာရီဝက်မပြည့်မီမှာပင် ဆရာကတော်က တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး သူမကိုမြင်သည်နှင့် မျက်လုံးများ ဝင်းခနဲဖြစ်ကာ ပြုံးရွှင်သွားတော့သည်။</p> <p>"မြန်မြန်ဝင်ခဲ့၊ အပြင်မှာ အေးနေတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>တန်ယန်က အိမ်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်ရင်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>"မအေးပါဘူးရှင့်၊ အခုက အအေးဆုံးအချိန် မရောက်သေးဘူးလေ"</p> <p>"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ ဒါနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ... ဒီနေ့ သမီးရဲ့ အစ်ကိုယန်ရှန်းက သူ့ရည်းစားကို အိမ်ကို ခေါ်လာတယ်လေ လာ... အတူတူ တွေ့လိုက်ရအောင်" </p> <p>ဆရာကတော်၏ မျက်နှာမှာ ပြုံးပန်းဝေနေပြီး ချွေးမလောင်းလေး ရောက်လာသည့်အတွက် အလွန်ဝမ်းသာနေပုံ ရသည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် တန်ယန်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလဲ ဆရာကတော်... အတော်လေး သဘောကျနေတယ် မဟုတ်လား" </p> <p>ဆရာကတော် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် သူမက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကြည့်ရတာတော့ အတော်လေးကို ကျေနပ်နေပုံပဲ ကဲ... သမီးရဲ့ ယောင်းမလောင်းလေးက ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ဝင်ကြည့်ရအောင်"</p> <p>အိမ်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် စာဖတ်မျက်မှန်တပ်ကာ သတင်းစာဖတ်နေသည့် ယွီချန်းနျန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဘေးနားရှိ လက်ဖက်ရည်ပွဲလေးမှာမူ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ လက်ဖက်ခြောက်အိတ်များကို သယ်ဆောင်လာသော တန်ယန်ကို မြင်သောအခါ သူက ရယ်မောလျက် </p> <p>"မင်းအစ်ကို ယန်ရှန်းက ငါ့ကို လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပေးမယ်ဆိုတာကို ငါကငြင်းလိုက်တာ သမီး လက်ဖက်ရည် ယူလာမယ်ဆိုတာ သိနေလို့လေ" </p> <p>ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"ဆရာ... ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေတာလဲဟင်" </p> <p>တန်ယန်က ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်သော်လည်း ယောင်းမလောင်းလေး၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။</p> <p>"မင်းအစ်ကို ယန်ရှန်းက သူ့ရည်းစားကို အပေါ်ထပ် ခေါ်သွားလေရဲ့ သူတို့ ပြန်ဆင်းလာရင် လျှောက်ကြည့်မနေနဲ့ဦး၊ သွား... လက်ဖက်ရည် အရင်ဖျော်ချေ" </p> <p>ယွီချန်းနျန်က ခေါင်းခါရင်းဆိုသည်။ ဒီခေတ်ကလေးတွေကတော့ တကယ်ကို စိတ်မထိန်းနိုင်ကြပါလား။</p> <p>တန်ယန်က ပုခုံးလေးတွန့်ပြကာ လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရန် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။</p> <p>နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက်မှသာ ယွီယန်ရှန်း၏ ချစ်သူနှင့် တရားဝင် ဆုံတွေ့ခွင့်ရတော့သည်။ သူမသည် အလွန်ပင် အနေအေးပြီး လိမ္မာယဉ်ကျေးပုံ ရသည့်အပြင် ပညာတတ်ဆန်သော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် လိုက်ဖက်ညီလှသည်။</p> <p>"မင်္ဂလာပါ ယောင်းမလောင်းလေးရေ... ကျွန်မကတန်ယန်ပါတွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်ရှင်"</p> <p>"မင်္ဂလာပါ၊ အစ်မနာမည်က မုန့်ဟန်ပါ။ အာယန်ပြောပြလို့ ညီမလေးအကြောင်း ကြားဖူးပါတယ် အခုလို လူချင်းတွေ့ရတာ တကယ်ဝမ်းသာတယ်၊ ညီမလေးက တကယ်ကို တော်တာပဲနော်" </p> <p>မုန့်ဟန်၏ စကားပြောသံမှာ နူးညံ့ပြီး အပြုံးမှာလည်း နွေးထွေးလှရာ တန်ယန်အဖို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုမှာတင် အထင်ကြီးစရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p>"တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချီးကျူးမနေကြပါနဲ့တော့ ငါ့အမြင်မှာတော့ ညည်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးက တော်ကြတဲ့ သူတွေချည်းပါပဲ ကဲ... စားကြ စားကြ" </p> <p>လုမုန်လန်၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးမှာလည်း မပျက်ပေ။ ထိုင်ခုံမှာ နေရာယူသည်နှင့် သူမသည် ချွေးမလောင်းလေးအတွက် ဟင်းများခပ်ပေးရန်သာ အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။</p> <p>"ဟူး... မုန့်ဟန်အစ်မ ရှိနေတော့လည်း ဆရာကတော်ရဲ့ နှလုံးသားက အစ်မဆီပဲ အကုန်ရောက်သွားတော့တာပဲ" </p> <p>တန်ယန်က မနာလို ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ သက်ပြင်းလေးချ၍ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကလေးမလေးကတော့နော်... ငါကဘယ်တုန်းက ဘက်လိုက်လို့လဲ ဒါ ညည်းအကြိုက်ဆုံး ကြာစွယ်ကပ်ကြော် မဟုတ်လား" </p> <p>လုမုန်လန်က တန်ယန်နောက်နေသည်ကို သိသဖြင့် ရယ်မောကာ ဆူသလိုလုပ်ရင်း ဟင်းရည်တစ်ခွက် ခပ်ပေးရန်လည်း မမေ့ပေ။</p> <p>ဟင်းရည်ပန်းကန်ကို လှမ်းယူရင်း တန်ယန်က လျှာလေးထုတ်ကာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဟီးဟီး... ဆရာကတော်က သမီးကို ချစ်နေသေးမှန်း သိသားပဲ"</p> <p>ထမင်းဝိုင်းအတွင်းရှိ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ မုန့်ဟန် စိတ်အေးသွားရသည်။ အစပိုင်းတွင် ချစ်သူ၏ မိသားစုဝင်များမှာ အလွန်တည်ကြည် လေးနက်သူများ ဖြစ်နေမလားဟု သူမ စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အားလုံးမှာ အလွန်ပင် ပေါင်းသင်းရ လွယ်ကူသူများ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>သူမသည်ပြုံးလျက် ယွီယန်ရှန်း၏ အကြည့်ကို လှမ်းဆုံလိုက်ရာ ယန်ရှန်းထံမှလည်း ချစ်ခင်ကြင်နာသော အကြည့်များကို ပြန်လည် ရရှိလိုက်သည်။ သူမကပြုံးရင်း ခေါင်းခါပြကာ ဟင်းများ ပြည့်လျှံနေသော သူမ၏ပန်းကန်ကို ငုံ့ကြည့်လျက် အမြန်ပင် စတင်စားသောက်လေသည်။</p> <p>ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသောက်ပြီးနောက် တန်ယန်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ မှီထိုင်နေသည်။ မုန့်ဟန်ကမူ သူမ၏ ဘေးနားတွင် အနည်းငယ် ရှိန်နေပုံရလျက် ထိုင်နေသည်။</p> <p>"မုန့်ဟန်အစ်မ... အစ်မနဲ့ ယန်ရှန်းကိုကိုနဲ့ ဘယ်လို စဆုံခဲ့ကြတာလဲဟင်" </p> <p>တန်ယန်သည် မုန့်ဟန်၏ အရှိန်အဝါကို လျှော့ချပေးချင်သလို သူတို့နှစ်ဦး၏ အချစ်ဇာတ်လမ်းကိုလည်း တကယ်ပင် စပ်စုချင်နေမိသည်။</p> <p>"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် တို့နှစ်ယောက် ဆုံခဲ့ပုံက တကယ့်ကို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ"</p> <p>"မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့တာလားဟင်"</p> <p>မုန့်ဟန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ စတင်ရှင်းပြတော့သည်။</p> <p>"အင်း... အဲဒီနေ့က အစ်မအပြင်သွားရင်း လှေကားထစ်တွေကို သတိမထားမိဘဲ ခြေထောက် ခေါက်သွားတာလေ အရမ်းနာနေတာနဲ့ ဆေးရုံကို တက္ကစီနဲ့ သွားခဲ့ရတယ် ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်တဲ့အခါ ခြေထောက်က ပိုနာလာတာနဲ့ တစ်ဖက်တည်းနဲ့ပဲ ခုန်ပြီး သွားနေခဲ့ရတာပေါ့"</p> <p>"အဲဒီအချိန်မှာပဲ ညီမလေးရဲ့ အစ်ကိုက အနောက်ကနေ ရောက်လာတာလေ အစ်မရဲ့ ပုံစံကိုကြည့်ပြီး ရယ်ချင်စရာကောင်းနေလို့လားတော့ မသိဘူး၊ သူက ဝှီးချဲတစ်စီးကို ကြင်ကြင်နာနာနဲ့ တွန်းလာပြီး အစ်မကို ကူညီပေးခဲ့တာ"</p> <p>"တကယ်တော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက တို့ရဲ့ 'နတ်သားလေး' က တို့ကိုကယ်တင်ဖို့ ရောက်လာတာပဲလို့တောင် ထင်မိသွားရတယ် အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ သူ့ကိုတွေ့ဖို့ အကြောင်းပြချက်တွေ အမြဲရှာရင်းနဲ့ပဲ မကြာခင်မှာ တို့နှစ်ယောက် တွဲဖြစ်သွားကြတာပါပဲ" </p> <p>ဤသို့ပြောရင်း မုန့်ဟန်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းလေးငုံ့သွားသည်။</p> <p>တန်ယန်မှာမူ သစ်သီးပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသော ယွီယန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>ယွီယန်ရှန်းက သစ်သီးပန်းကန်ကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး မုန့်ဟန်၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ စူးစမ်းသလို မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ ယန်ယန်က ဘာလို့ ငါ့ကို အဲဒီလိုကြီး ကြည့်နေရတာလဲ"</p> <p>"ကိုကိုယန်ရှန်း... ကိုကိုက ဒီလိုမျိုး လူစားမျိုးမှန်း ကျွန်မ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save