Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှိုးပွဲကြည့်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဟန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယွီယန်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားရသည်။ သူ၏ အသက် ၃၀ သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ရည်းစားထားခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်က အရင်လိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ဟု ဝန်ခံရန် သူအတော်လေး ရှက်နေမိသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ ဤအချက်ကပင် သူသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်ဟု ပြန်တွေးကာ ဖြေသိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>"မုန့်ဟန်အစ်မ... အစ်မက ဇာတ်ညွှန်းရေး ဆရာမလို့ ကြားတယ်နော်" </p> <p>တန်ယန်သည် လုမုန်လန်ထံမှတစ်ဆင့် ကြားသိထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ် အဲဒါမှန်ပါတယ် အချိန်ပိုပြီး လွတ်လပ်မှုရှိလို့ ဇာတ်ညွှန်းရေးတဲ့ အလုပ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ တစ်ခါတလေ အလုပ်တွေ အရမ်းများပြီး စိတ်တိုရတဲ့ အချိန်တွေ ရှိတတ်ပေမဲ့ မနက် ၉ နာရီကနေ ည ၅ နာရီအထိ ရုံးတက်ရတဲ့ ဘဝထက်စာရင် ကိုယ်ပိုင်အချိန် ပိုရတာကို ပိုသဘောကျလို့ပါ"</p> <p>သူမ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်အကြောင်း ပြောသည့်အခါ မုန့်ဟန်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းပလာသည်။ သူမသည် ထိုအလုပ်ကို တကယ်ပင် မြတ်နိုးကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>"တကယ်ကို ကောင်းတာပဲနော် ညီမလည်း နောက်ကျရင် ကိုယ်ဝါသနာပါတဲ့ အလုပ်မျိုးကိုပဲ ရွေးချယ်ချင်တာ ဒါမှပဲ အသက်ရှင် ရပ်တည်ဖို့အတွက် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်အိပ်မက်တွေအတွက် ကြိုးစားနေရတယ်လို့ ခံစားရမှာ" </p> <p>ဟု တန်ယန်က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ညီမက အလုပ်လုပ်ဖို့ လိုသေးလို့လား" </p> <p>ဟု ယွီယန်ရှန်းက ပြန်မေးသည်။</p> <p>'ညီမရဲ့အလုပ်က ဘဝကို အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းပြီး ပျင်းပျင်းရိရိ နေဖို့ပဲလေ' ဟု သူမ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>အတိအကျပင် ထိုအချိန်တွင် ယွီချန်းနျန် ရောက်လာပြီး တန်ယန်၏ "ပျင်းပျင်းရိရိ နေချင်သည်" ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ပေါက်ကရတွေ ညည်းက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ပျင်းပျင်းရိရိ နေမှာလဲ တို့ရဲ့ယန်ယန်က စာလည်းတော်သလို၊ ပီယာနို တီးတာမှာလည်း ဘယ်သူမှ မလိုက်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေတာလေ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ပျင်းရိတဲ့သူ ဖြစ်မှာလဲ" </p> <p>ယွီချန်းနျန်က ယွီယန်ရှန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း</p> <p>"ဟန်ဟန် (မုန့်ဟန်) မျက်နှာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မင်းအမေနဲ့ ငါက မင်းကို မြင်တောင်မမြင်ချင်ဘူး"</p> <p>ယွီယန်ရှန်းမှာ နှာခေါင်းလေးကို ပွတ်လိုက်မိသည်၊ တန်ယန်ကို မစသင့်ခဲ့ပေ။ မုန့်ဟန်မှာမူ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းလေးကို စေ့ထားကာ ယွီယန်ရှန်း၏လက်ကို အသာအယာ အားပေးသည့် သဘောဖြင့် တို့လိုက်သည်။</p> <p>နေလယ်ပိုင်းတွင် တန်ယန်ကို ဟိုတယ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ အလှပြင်ပေးကြသည်။ သူမသည် ကားတီးယား ဖက်ရှင်ရှိုးသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သဖြင့် ယနေ့အသုံးပြုသော အလှကုန်နှင့် ပစ္စည်းများ အားလုံးမှာ ကားတီးယား အမှတ်တံဆိပ်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အဖြူရောင် Chanel စတိုင် ဂျာကင်အကျီနှင့် အနက်ရောင် စကတ်အရှည်ကို တွဲဖက်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရှတိုး ဒီ ကိုရယ်မှ ပုလဲဆွဲကြိုး နှစ်ထပ်ကိုလည်း ဆင်မြန်းထားသည်။ သူမ၏ဆံပင်ကို အနောက်တွင် အနိမ့်စည်းထားပြီး ခရင်မ်ရောင် ကက်ရှ်မီးယား ဘဲရတ်ထ်ဦးထုပ်လေးကို ဆောင်းထားကာ နားတွင်လည်း ရှတိုး ဒီ ကိုရယ် အမှတ်တံဆိပ် နားကပ်လေးများမှာ အလင်းရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။</p> <p>ဖက်ရှင်ရှိုး ကျင်းပရာ နေရာမှာ တန်ယန်၏ ဟိုတယ်နှင့် မဝေးလှဘဲ ကားဖြင့် ၁၀ မိနစ်ခန့်သာ မောင်းရသည်။ ရောက်ရှိချိန်တွင် C အမှတ်တံဆိပ်မှ ကိုယ်စားလှယ်ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြိုဆိုပြီး တန်ယန်ကို VIP နေရာသို့ လမ်းညွှန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"မစ္စတန်... ခဏလောက် အနားယူနိုင်ပါတယ်ရှင် ရှိုးပွဲက နောက် ၁၀ မိနစ်နေရင် စပါတော့မယ် အကယ်၍ သဘောကျတဲ့ ဝတ်စုံရှိရင် မှတ်ထားပေးပါဦးနော်၊ ကျွန်မတို့ ညီမလေးအတွက် အရင်ဆုံး ဖယ်ထားပေးပါ့မယ်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်မဘာသာပဲ ခဏနေလိုက်ပါ့မယ် အစ်မတို့လည်း သွားပြီး အလုပ်ရှုပ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>VIP နေရာများသည် အခြားထိုင်ခုံများနှင့် သီးခြားစီ ခွဲထားသည်။ အကွာအဝေးအားဖြင့် သိပ်မဝေးသော်လည်း အလယ်တွင် လမ်းကြားတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ထင်ထင်ရှားရှားပင် ကွဲပြားနေသည်။</p> <p>တန်ယန်၏ ဘေးပတ်လည်ရှိ ထိုင်ခုံများတွင် လူပြည့်နေပြီဖြစ်ပြီး အများစုမှာ H မြို့မှ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အမျိုးသမီးကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူမသည် ထိုသူများကြားတွင် အလယ်ဗဟို၌ ထင်ရှားနေပြီး သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့် ရုပ်ရည်မှာလည်း ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ သူမကိုသိသော အမျိုးသမီးများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ စုံစမ်းကြည့်ကြသော်လည်း သူမမှာ လူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်ကိုသာ သိရှိရသည်။</p> <p>"မစ္စတန်လား"</p> <p>ရုတ်တရက် သူမ၏ဘေးနားမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ တန်ယန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခုံတစ်ခုံခြားတွင် ထိုင်နေသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် လက်ရာမြောက်သော မိတ်ကပ်များ လိမ်းခြယ်ထားပြီး စီအင်န်တီမှ ဂန္ထဝင်ဒီဇိုင်းဖြစ်သော ပုလဲနားကပ်အကြီးကြီးများကို ဆင်မြန်းထားသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူမကို ဝမ်းသာအားရဟန်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။</p> <p>"ကျွန်မကို ခေါ်တာလားရှင့်" </p> <p>တန်ယန်က သူမကိုယ်သူမ ပြန်ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ တန်ယန်လေး" </p> <p>အမျိုးသမီးက မျက်လုံးလေးများ မှေးသွားသည်အထိ ပြုံးပြလိုက်ရာ အလွန်ပင် ကြင်နာတတ်မည့်ပုံ ပေါ်သည်။ </p> <p>"တို့တွေ အရင်က ပရဟိတ လေလံပွဲတစ်ခုမှာ ဆုံခဲ့ဖူးတယ်လေ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက လူတွေ အရမ်းများနေတော့ နှုတ်ဆက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘူး ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲ"</p> <p>တန်ယန်ကလည်း ရင်းနှီးဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်္ဂလာပါရှင်၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ဘေးရှိလူနှင့် ခုံချင်းလဲလိုက်ပြီး သူမနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အယောင် ပြလိုက်သည်။</p> <p>"တန်ယန်လေး... တို့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က 'ကျန့်' ပါ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် အန်တီကျန့်လို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့၊ အန်တီကျန့်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အမျိုးသမီး၏ အပြုံးမှာ ပို၍ ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။</p> <p>"တို့က ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးတွေကို တကယ်ပဲချစ်တာ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းချင်တော့ တို့မှာ သမီးမရှိဘူးလေ၊ သားတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ၊ အန်တီက သမီးလေးကို 'ယန်ယန်' လို့ပဲ ခေါ်လို့ရမလား"</p> <p>တန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ရပါတယ်ရှင့်"</p> <p>"ယန်ယန်... အန်တီ့ကို လိုင်းမှာ အပ်ထားပါလား နောက်ဆိုရင် ဖက်ရှင်ရှိုးတွေကို အတူတူ သွားကြတာပေါ့" </p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူမသည် အိတ်ထဲမှ နောက်ဆုံးပေါ် အိုင်ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး WeChat အပ်ပြီးသည်နှင့် မီးများမှိန်သွားကာ ရှိုးပွဲမှာစတင်တော့သည်။</p> <p>ယနေ့၏ အဓိက အကြောင်းအရာမှာ "နွေဦးမြက်ခင်းပြင်" ဖြစ်ပြီး သဘာဝဆန်သော အဝတ်အထည်များနှင့် အသုံးအဆောင်များကို တင်ဆက်ထားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိသော်လည်း လက်ရာမြောက်သော အသေးစိတ် အပြင်အဆင်များစွာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။</p> <p>တန်ယန်သည် အဝါနုရောင် ကာဒီဂင်အင်္ကျီနှင့် တွဲဖက်ဝတ်ဆင်ထားသော အဖြူရောင် ဂါဝန်လေးနှင့် နှလုံးသားပုံစံ လွယ်အိတ်လေးကို သဘောကျသွားသည်။ ထိုဝတ်စုံမှာ အရောင်နှစ်မျိုးဖြင့် လာပုံရသဖြင့် သူမသည် အားလုံးကို ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ယန်ယန်... ဘယ်ဟာကို သဘောကျလဲ အန်တီကျန့်က လက်ဆောင်အဖြစ် ဝယ်ပေးပါရစေ"</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီကျန့်၊ ဒါပေမဲ့ မလိုပါဘူးရှင့် ဒီနေ့က ဒီအတိုင်း လာကြည့်ရုံ သက်သက်ပါပဲ" </p> <p>တန်ယန်က ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူမသည် အခြားသူများထံမှ လက်ဆောင်များကို အလွယ်တကူ လက်ခံတတ်သည့် အလေ့အကျင့် မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>"ရပါတယ်ဆို၊ သဘောကျတာ ရှိရင်သာပြော အန်တီကျန့်မှာ စုထားဆောင်းထားတာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်" </p> <p>ကျန့်ရှင်းယွဲ့သည် တန်ယန်ကို မြင်မြင်ချင်း ခင်မင်သွားပြီး တကယ်ပင် သဘောကျနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် ပရဟိတလေလံပွဲတုန်းက သူမကို စကားမပြောလိုက်ရသဖြင့် အတော်ကြာအောင် နောင်တရနေခဲ့ရသည်။</p> <p>ယနေ့ ထပ်မံဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ တကယ့်ကို ရေစက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသူများ၏ ထူးဆန်းသလို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမသည် ထိုမိန်းကလေးကို သူငယ်ချင်းအဖြစ် အတင်းအကျပ် အပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>C အမှတ်တံဆိပ်၏ရှိုးပွဲ ပြီးဆုံးသောအခါ ကျန့်ရှင်းယွဲ့က တန်ယန်အား စူပါမားကတ် ကတ်ပြားတစ်ခုကို မရရအောင် ပေးခဲ့သည်။</p> <p>"အန်တီတို့ မိသားစုက 'ချန်ရုန်' စူပါမားကတ်ကို ပိုင်တာလေ၊ သိတယ်မလား အဲဒါ အန်တီတို့ မိသားစုလုပ်ငန်းပဲ ဒီကတ်ထဲမှာ ငွေအများကြီး မရှိပါဘူး၊ တို့တွေက မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ဖောက်သည်တွေကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ လုပ်ထားတာပါ အားမနာပါနဲ့ စူပါမားကတ်မှာ ဈေးဝယ်လို့ရသလို၊ စူပါမားကတ် ဘေးနားက စားသောက်ဆိုင်တွေမှာလည်း သုံးလို့ရတယ်လေ"</p> <p>တန်ယန်က အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီကျန့်" </p> <p>ဟု ဆိုလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>ထိုအခါမှ ကျန့်ရှင်းယွဲ့သည် ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်ကာ သူမ၏ ကားပေါ်သို့တက်၍ မောင်းထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>တန်ယန် ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် C ကုမ္ပဏီ၏တာဝန်ရှိသူထံမှ ဖုန်းဝင်လာသည်။</p> <p>"မစ္စတန်... ညီမလေး သဘောကျတဲ့ ဝတ်စုံတွေ အားလုံးကို S မြို့တော်က ဇူးယုန်းဗီလာကိုပဲ ပို့ပေးရမလားရှင့်" </p> <p>ဟု တာဝန်ရှိသူက အတည်ပြုရန် မေးမြန်းလာသည်။</p> <p>"အင်း... အဖြူရောင် လွယ်အိတ်တစ်လုံးနဲ့ ပုလဲလက်ဝတ်ရတနာ တစ်စုံကိုတော့ နယူးဝေါလ် ဟိုတယ်ကအခန်းကို ပို့ပေးပါ ဒါနဲ့... မစ္စကျန့်ရှင်းယွဲ့ရဲ့လိပ်စာ ရှိပါသလား ဒီနေ့ရှိုးပွဲက ပုလဲလက်ဝတ်ရတနာ တစ်စုံရယ်၊ ပိုးပဝါအသစ် တစ်ထည်ရယ်ကို သူမဆီ ပို့ပေးလိုက်ပါ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ မစ္စတန်"</p> <p>တန်ယန်သည် အခြားသူတစ်ဦးကို အမြဲတမ်း အရှုံးမခံတတ်သူ၊ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ကျန့်ရှင်းယွဲ့က သူမကို လက်ဆောင်ကတ် ပေးသဖြင့် သူမကလည်း C အမှတ်တံဆိပ်မှ ပစ္စည်းများကို ပြန်လည် လက်ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ပစ္စည်း၏တန်ဖိုးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ စေတနာကိုသာ အလေးထားသည်။</p> <p>ရေချိုးပြီးနောက် မီကိုနှင့် ဗီဒီယိုကော ခေတ္တခဏ ပြောပြီးနောက် တန်ယန်သည် ကွန်ပျူတာကိုဖွင့်ကာ စာပြန်ရေးတော့သည်။ သူမ၏ ဝတ္ထုအသစ်မှာ အခန်းများများစားစား မတင်ရသေးသော်လည်း အခြားစာရေးဆရာများမှာ သူမ၏ပုံစံကို အတုယူကာ စတင်ရေးသားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မကြာမီတွင် ဝက်ဘ်ဆိုက်တစ်ခုလုံး 'ခေတ်ကျော် သို့မဟုတ် တစ်ဖန်ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း' ဇာတ်လမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့မည်မှာ မလွဲဧကန် ဖြစ်ပေသည်။ </p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ 'ခေတ်ကျော်ခြင်း' နှင့် 'စနစ်ပါသောဝတ္ထု' များသည် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရန် မသင့်တော်ဘူးလားဟု သူမရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ 'ထားလိုက်ပါတော့... ရေးပြီးသွားပြီပဲ၊ နောက်စာအုပ်ကျမှပဲ အဲဒီအကြောင်းကို ထည့်စဉ်းစားတော့မယ်' ဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>နှစ်နာရီခန့် ဝီရိယရှိရှိ စာရေးပြီးနောက် သူမ၏မူကြမ်းထဲတွင် စာလုံးရေ သုံးသောင်းခန့် ထပ်မံ စုဆောင်းမိသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် အိပ်စက်လိုက်ပါတော့၏။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် တန်ယန်သည် ယွီချန်းနျန်၏အိမ်သို့ ညစာစားရန် သွားရောက်ခဲ့ပြီး မုန့်ဟန်အတွက် လက်ဆောင်ပေးမည့် အဖြူရောင် လွယ်အိတ်လေးကို ဆရာကတော်မှတစ်ဆင့် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မနေ့ညက သူမဝယ်ယူခဲ့သော ပုလဲရတနာ အစုံကိုလည်း ဆရာကတော်အား လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ဆရာကတော်၏ ပုံစံမှာ ပုလဲနှင့် ကျောက်စိမ်းရတနာများ ဆင်မြန်းလိုက်လျှင် အလွန်တင့်တယ် လှပမည်ဟု သူမ အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>လုမုန်လန်သည် လက်ဆောင်ကို လက်ခံရရှိသောအခါ အလွန်ပင် အံ့သြဝမ်းသာသွားရသည်။ 'သမီးမိန်းကလေးတွေဟာ မိခင်တွေအတွက် နွေးထွေးတဲ့ ဝတ်စုံလေးတွေလိုပဲ' ဆိုသည့်စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ဆရာကတော်သည်လည်း မိခင်တစ်ဦးပင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>"ယန်ယန်လေးကတော့ ပိုက်ဆံတွေ ထပ်ကုန်ပြန်ပြီ ညည်းမှာ ပိုက်ဆံမရှားဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့ နောက်ခါကျရင် ဒီလိုတွေ အပိုမသုံးပါနဲ့တော့" </p> <p>လုမုန်လန်သည် ဆွဲကြိုးကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ကာ တသသဖြင့် ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>"တကယ်ကို လှတာပဲ ဒါပေမဲ့ အန်တီက အခုဆို အဘွားကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ဒါကြီးကို ဆင်မြန်းပြီး အပြင်ထွက်ဖို့ အခွင့်အရေးက သိပ်မရှိတော့ပါဘူး"</p> <p>"ဆရာကတော်ကလည်း... ဘယ်နားမှာ အဘွားကြီး ဖြစ်နေလို့လဲရှင့် အကယ်၍ ဆရာကတော်သာ သမီးနဲ့အတူ အပြင်ထွက်ရင် လူတွေက သမီးတို့ကို အမွှာညီအစ်မတွေလို့တောင် ထင်သွားကြမှာ ပြီးတော့ ရတနာဆိုတာ သူများမြင်အောင် ဝတ်ပြဖို့သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်ချမ်းသာဖို့အတွက် ဝတ်တာပါ သမီးကြည့်ရသလောက်တော့ ဆရာကတော် ဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံနဲ့ ဒီဆွဲကြိုးက တကယ်ကို လိုက်ဖက်မှာပဲ ကဲ... တစ်ခါတည်း ဝတ်ကြည့်လိုက်ပါလားဟင်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save