Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အစီအစဉ်များသည် အပြောင်းအလဲများနှင့် မကိုက်ညီတော့ပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မစ္စယန်ယန်... ခွေးကလေးတစ်ကောင် ကောက်ရလာတာလားခင်ဗျာ" </p> <p>အိမ်တော်ထိန်းကျန်းသည် တံခါးဝတွင် စောင့်နေပြီး သူမ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ခွေးကလေးကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ခုနက ဝါးတောထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာပါ အေးလို့ တုန်နေတာနဲ့ ခေါ်လာခဲ့တာ"</p> <p>အိမ်တော်ထိန်းကျန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးများ ပြည့်လျှံသွားကာ </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ မစ္စယန်ယန်က တကယ်ကို စိတ်နှလုံး ကောင်းမွန်တာပဲ ကျွန်တော့်ဆီ ပေးပါခင်ဗျာ၊ သူ့အတွက် အိပ်ရာလေးတစ်ခု သွားလုပ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>တန်ယန်သည် ခွေးကလေးကို လွှဲပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ခွေးကလေးသည် သူမရှိနေသည်ကို သိနေသည့်အလား သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ဖက်တွယ်ထားကာ အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ညည်းတွားနေရှာသည်။ </p> <p>"သူ ကြောက်နေပုံရတယ်၊ ကျွန်မပဲ အထဲကို ခေါ်သွားလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် ခွေးအိမ်အသစ်တစ်ခု သွားပြင်လိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>ထိုခွေးကလေးကို ယိတျန်တျန်၏ ခွေးအိမ်ဘေးတွင် နေရာချပေးကာ ဆိတ်နို့မှုန့်အချို့ တိုက်ကျွေးပြီး နောက်တွင်မူ ခွေးကလေးသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် လေတက်ကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ တန်ယန်သည် စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသဖြင့် ယိတျန်တျန်ကို သေချာစောင့်ကြည့်ပေးရန် မှာကြားခဲ့သည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် ခွေးကလေးမှာ ပြန်လည်လန်းဆန်း တက်ကြွလာသဖြင့် တန်ယန်သည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ကျောင်းသို့ သွားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အချိန်များမှာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ခရစ္စမတ်ကာလသို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ အိမ်ထဲတွင် ခရစ္စမတ် သစ်ပင်များ၊ အလှဆင် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်ကာ ခရစ္စမတ်ပြီးလျှင် နှစ်သစ်ကူးသို့ ကူးပြောင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ တန်ယန်သည် သူမ တစ်ဖန်ပြန်လည် ရှင်သန်လာသည့် တစ်နှစ်ခွဲ ကာလအတွင်း သူမ၏အိမ်တွင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲတိုးတက်လာသည်များကို ပြန်လည် တွေးတောမိသည်။</p> <p>မစ္စတာနှင့် မစ္စတန်သည် အတွင်းပိုင်း အလှဆင်လုပ်ငန်းမှ အိမ်ခြံမြေ လုပ်ငန်းသို့ အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ S မြို့တော်ရှိ သူတို့၏ စီမံကိန်းမှာလည်း ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ မကြာမီ ရောင်းချတော့မည်ဖြစ်ရာ သူတို့၏ စီးပွားရေးမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ၏ ဒေါ်လေးမှာလည်း အချစ်သစ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး မောင်လေးဖြစ်သူမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပို၍ တိုးတက်လာသည်။ အခြားဦးလေးနှင့် ဒေါ်လေးတို့၏ မိသားစုများမှာလည်း သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်နေကြသည်။ သူမသည် ယခုအခါ အရင်ဘဝက အိပ်မက်ပင် မမက်ဝံ့ခဲ့သော ဘဝမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နေရပြီး သူမ၏ အနာဂတ်မှာလည်း အလွန်ပင် တောက်ပနေတော့သည်။</p> <p>ဒီဇင်ဘာလကုန်တွင် S မြို့တော် စမ်းသပ်အထက်တန်းကျောင်း၌ နှစ်သစ်ကူး အနုပညာ ဖျော်ဖြေပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။ တန်ယန်သည် အထူးဧည့်သည်တော်အဖြစ် "ကောင်းကင်နန်းတော်"တေးသီချင်းကို အဖွင့်တေးအဖြစ် တီးခတ်ဖျော်ဖြေခဲ့သည်။</p> <p>မီကိုသည်လည်း အနုပညာအတန်း၏ ပြဇာတ်ဖျော်ဖြေပွဲတွင် ကမ္ဘာကျော် ပြဇာတ်တစ်ခုဖြစ်သော "အဲလီယာအတွက်" ၌ အဓိကဇာတ်ကောင် အာရီယာအဖြစ် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကျောင်း၏ ဖျော်ဖြေပွဲကို အက်စ် S မြို့တော် ရုပ်သံလိုင်းနှင့် အခြားမီဒီယာများက Weibo ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်ခဲ့သဖြင့် မီကိုသည် ကုမ္ပဏီအငယ်စား အချို့ထံမှ စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ကမ်းလှမ်းမှုများ ရရှိခဲ့ရာ သူမအလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။</p> <p>ပို၍ အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ သူမ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း (တန်ယန်) သည် အမှန်တကယ်တွင် ရီယွီဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်း၏ သူဌေးဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီငယ်တစ်ခုက သူမကို စာချုပ်ချုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည့်အတွက် သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တန်ယန်နှင့် အခြားသူများကို ပြောပြခဲ့သည်။ တန်ယန်သည် မီကိုအနေဖြင့် အရင်ဘဝကကဲ့သို့ စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်ကာ ဆယ်နှစ်စာချုပ်ကြီးကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်မိပြီး သူမ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်း ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အစီအစဉ်များကို ပြောပြရန် မီကိုထံသို့ ဖုန်းအမြန် ဆက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>တန်ယန်သည် မူလက မီကို့ကို အနုပညာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် အာရုံမပျံ့လွင့် စေလိုသဖြင့် အထက်တန်းကျောင်းပြီးမှသာ ရီယွီဖျော်ဖြေရေးနှင့် စာချုပ်ချုပ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ "အစီအစဉ်ဟူသည် ပြောင်းလဲမှု၏နောက်သို့ အမြဲလိုက်မမှီနိုင်" ဟူသော စကားအတိုင်းပင် ဖြစ်နေရသဖြင့် မီကို့ကို ယခုကတည်းကပင် ရီယွီနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရီယွီတွင် မီကို့ကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်စွာ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မည့် ဆရာများရှိသလို ပိုမိုပြည့်စုံသော အနာဂတ် စီမံကိန်းများကိုလည်း ချမှတ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် မီကိုအနေဖြင့် ဘေကျင်းသို့ အရင်သွားရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ နေထိုင်ရေးအတွက် အဆင်သင့် စီစဉ်ပြီးသားဖြစ်၍ မီကိုသည် အချိန်မရွေး ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်နိုင်သည်။</p> <p>"ယန်ယန်... ငါတကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားမိတယ် နင်က ငါ့အတွက်နဲ့ပဲ ဖျော်ဖြေရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခု ထောင်လိုက်တာလား" </p> <p>မီကိုသည် ပုံမှန်ဆိုလျှင် ပေါ့ပေါ့နေတတ်သော်လည်း အသိဉာဏ်မရှိသူတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ပထမအချက်မှာ တန်ယန်ကိုယ်တိုင် အနုပညာ လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံးဝဆန္ဒမရှိခြင်း၊ ဒုတိယအချက်မှာ ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်ရန် ကြီးမားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လိုအပ်ပြီး အခြားလုပ်ငန်းများလောက် အမြတ်အစွန်း မရနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရီယွီ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကိုလည်း ကြားဖူးထားသည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူမ၏ အစ်မများမှာ အကျိုးအမြတ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးနေသည့် ပရဟိတ လုပ်ငန်းသဖွယ် လုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမအနေဖြင့် ဤကျေးဇူးကို မည်သို့ဆပ်ရမည်မှန်း မသိတော့ပေ။ </p> <p>"ယန်ယန်... ငါသေချာပေါက် ကြိုးစားသင်ယူပါ့မယ် ငါ နာမည်ကြီးလာတဲ့အခါ နင့်ကို ငါပြန်ပြီး စောင့်ရှောက်မယ်နော်"</p> <p>မီကိုသည် ယခုအချိန်တွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ကွာခြားချက်ကို အကြီးအကျယ် မခံစားရသေးသဖြင့် တန်ယန်ကို ပြန်လည်ထောက်ပံ့ပေးချင်သည့် စိတ်ရင်းရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ လုပ်ငန်းခွင်ထဲသို့ တကယ်တမ်း ဝင်ရောက်သွားသည့် အခါတွင်မှ ယခုပြောခဲ့သော စကားများမှာ မည်မျှအထိ ရှက်စရာကောင်းသည်ကို သိမြင်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ... အသေအချာ ကြိုးစားနော် ငါအပြင်သွားရင် ငါ့သူငယ်ချင်းက မင်းသမီးကြီး တစ်ယောက်ပဲလို့ လူတကာကို လိုက်ကြွားလို့ ရအောင်ပေါ့ လူတွေက ငါ့ကို မနာလို ဖြစ်ကုန်ကြမှာ သေချာတယ်"</p> <p>"ဟီးဟီး ငါကြိုးစားမှာပေါ့ နင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားနိုင်အောင် ငါအားလုံးကို အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်သွားမယ်"</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ မီကိုသည် နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက် ဘေကျင်းသို့သွားကာ ရီယွီဖျော်ဖြေရေးနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန်နှင့် ထိုနေရာတွင်ပင် သင်တန်းတက်ကာ ပညာသင်ကြားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမအတွက် သီးသန့်ဆရာများက ပညာရေး ဘာသာရပ်များကို သင်ကြားပေးမည်ဖြစ်ပြီး S မြို့တော်သို့ နောက်ဆုံးစာမေးပွဲ ဖြေဆိုရန်အတွက်သာ ပြန်လာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>အတန်းတင် စာမေးပွဲများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် တန်ယန်သည် YLနိုင်ငံသို့ လေယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ သူမသည် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>YL နိုင်ငံ M မြို့တော် လေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ရတ်ဒ်ဝင်းက သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် အသင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>နှင်းဆီဥယျာဉ် ရဲတိုက်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ တန်ယန်သည် စားဖိုမှူး ချက်ပြုတ်ထားသော အရသာရှိလှသည့် သိုးနံရိုးကင်ကို သုံးဆောင်ပြီးနောက် အိမ်၌ပင် ရနံ့ကုထုံးဖြင့် အပန်းဖြေလိုက်သည်။ လေယာဉ်စီးရသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပြေပျောက်သွားချိန်တွင်မှ သူမသည် ဖုန်းကိုထုတ်ကာ အယ်လီဆာတို့ အဖွဲ့ထံသို့ ဆက်သွယ်လိုက်တော့၏။</p> <p>ကာရင်း : "ယာနာ... ရောက်ပြီလား ဒီနေ့ ငါတို့တွေ အယ်လီဆာရဲ့ မြင်းကွင်းမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ကြတယ်လေ၊ အယ်လီဆာကတော့ တစ်နေကုန် ဒေါသတွေ ထွက်နေတာပဲ"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ကာရင်း... ဒါ ငါ့အပြားလို့ နင်ထင်နေတာလား"</p> <p>ကာရင်း: "အိုး... မဟုတ်ပါဘူး အချစ်ရယ် နင်ပြောတာ လုံးဝမှန်ပါတယ် အဲဒီဝန်ထမ်းကပဲ အမှားလုပ်ခဲ့တာ သိသာနေတာပဲ နင်လုံးဝမှန်တယ်နော်"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကတော့ တကယ့်ကို လူအပဲ မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ယောက်ကို မြင်တာနဲ့ ခြေထောက်တွေ ခွေသွားပြီး မျက်ရည်နှစ်စက်လောက် ကျပြတာနဲ့တင် အကုန်ယုံတာပဲ တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တုံးကြီး ပြီးတော့ အဲဒီမိန်းမကရော လှလို့လား ငါကြည့်တာတော့ တကယ့်ကို သာမန်ပါပဲ"</p> <p>ကာရင်း: "နင့်အစ်ကိုက ဒီလိုမျိုး သနားစရာကောင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင် ဟန်ဆောင်တဲ့ မိန်းကလေးမျိုးကို ပိုသဘောကျတာ ဖြစ်မှာပေါ့"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ဒါငါ့ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက်ရိုက်တဲ့ ဓာတ်ပုံတွေလေ ငါက နည်းနည်းပါးပါး ပိုတောင်းဆိုတာ ဘာမှားလို့လဲ ငါ့ရဲ့ သတို့သား ဟာဗန်ဒါတောင် ဘာမှမပြောဘူး၊ ငါ့အစ်ကိုကပဲ စကားတွေ များနေတာ ငါပြောထားမယ်နော် ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး လုံးဝပဲ"</p> <p>တန်ယန်: "ငါရောက်ပါပြီ၊ အခု နှင်းဆီဥယျာဉ်မှာလေ ပင်ပန်းနေလို့ Spa သွားလုပ်ပြီး အပန်းဖြေနေတာ"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ယာနာ... နင်နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့ငါဒီနေ့ တကယ့်ကို ကံဆိုးတဲ့နေ့ပဲဟယ် (ငိုနေသည့်ပုံ)"</p> <p>ကာရင်း: "ယာနာ... နင့်ကို အရမ်းလွမ်းနေတာ၊ အမြန်ဆုံး တွေ့ချင်လှပြီ"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ယာနာရေ... ငါ့အစ်ကိုက တကယ့်ကို ကောင်မလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် မနေနိုင်တဲ့သူပဲ သူများအတွက်နဲ့ ကိုယ့်ညီမ အရင်းကိုတောင် ပြန်ပြီး ဝေဖန်နေသေးတယ်"</p> <p>တန်ယန်: " အယ်လီဆာကို ဖက်ထားပေးမယ်နော် ဝမ်းမနည်းပါနဲ့တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို သေချာပေါက် သင်ခန်းစာ ပေးပါလိမ့်မယ်"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ယာနာ... ဘယ်သူက သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးမှာလဲငါ့မိဘတွေတောင် သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလေ"</p> <p>ကာရင်း: "ဟားဟားဟား... အယ်လီဆာရေ နင်က C နိုင်ငံရဲ့ စကားအသုံးအနှုန်းတွေကို အပေါ်ယံကြည့်ပြီး နားလည်လို့ မရဘူးလေ"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ဘာအကြောင်း ပြောနေတာလဲ"</p> <p>တန်ယန်: "ငါဆိုလိုတာက... နင့်အစ်ကိုက အခုဖြစ်ဖြစ် နောက်မှဖြစ်ဖြစ် မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့်နဲ့ ဒုက္ခရောက်ရလိမ့်မယ်လို့ ပြောတာပါ"</p> <p>အယ်လီဆာ: "တကယ်လား အဲဒါဆိုရင်တော့ သိပ်ကောင်းတာပဲအဲဒီနေ့ကို ငါမစောင့်နိုင်တော့ဘူး၊ အဲဒီနေ့ရောက်ရင် ငါသေချာပေါက် Hermès အိတ် ဆယ်လုံးလောက်ဝယ်ပြီး အောင်ပွဲခံပစ်မယ်"</p> <p>တန်ယန်: " အယ်လီဆာ... ဒီနေ့နင့်အတွက် အံ့သြစရာတစ်ခု ရှိတယ်၊ အိမ်မှာပဲ စောင့်နေနော်"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ဘာစပရိုက်လဲ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး"</p> <p>ကာရင်း: "ငါလည်း သိချင်နေပြီ"</p> <p>တန်ယန်: "အလွန်ဆုံး တစ်နာရီနေရင် သိရမှာပါ"</p> <p>နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်...</p> <p>အယ်လီဆာ: "ယာနာ... နင်တကယ်ပဲ... ငါ့ကို အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေတာပဲ"</p> <p>ကာရင်း: "ဘာဖြစ်လို့လဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>အယ်လီဆာ: (ပုံ ၁) (ပုံ ၂) (ပုံ ၃)</p> <p>အယ်လီဆာ: "ဘယ်လိုလဲ တကယ်လှတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>ကာရင်း: "ဒါက တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောစရာပဲ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ လက်ရာမျိုးပဲ"</p> <p>တန်ယန်: "နင်သဘောကျတယ် ဆိုရင်ပဲ ငါကျေနပ်ပါပြီ"</p> <p>အယ်လီဆာ: "ယာနာ... ဒါက တကယ်ကို အရမ်း အဖိုးတန်လွန်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း နင့်ကို ပြန်မပေး ချင်တော့လောက်အောင် သဘောကျနေပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save