Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်ပဋိညာဉ်၊ ချင်းမုခရိုင်၊   ပန်းပွင့်တာ့ဆွေ့၊ ဆင်းရဲသားတာအိုဆရာလေး ချောင်ချောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"ကျနော် နာမည်က လင်းဖုန်းကျီ ပါ၊ တုန်းလင်းစီရင်စု၊ ချီယွမ်တောင်က တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ  တစ်ယောက်ပါ။ ဒီနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတုန်းက ပိုင်ကျယ်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်က လူတွေ ကျနော် ဆီ ရောက်လာပြီး သူတို့အဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပါ"</p> <p>​"အရှိအတိုင်း ပြောရရင် ကျနော် လည်း ပိုင်ကျယ်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်အကြောင်း သိပ်မသိပါဘူး။ သူတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်ရိုက်မတွေ့ဘဲ လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ကြတာပါ။ ကျနော် ရဲ့ အထက်လူကြီးက နုကျွင်းကျယ် ဆိုတာပဲ သိပါတယ်"</p> <p>​"ပိုင်ကျယ်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်က အဖွဲ့ဝင်တွေအပေါ် သိပ်ပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကန့်သတ်မထားပါဘူး။ ပေးတဲ့တာဝန် ပြီးမြောက်ရင် ရပါပြီ။ ဒါ့အပြင် နုကျွင်းကျယ်က ကျနော် ကို အကြောင်းမရှိဘဲ ဘယ်တော့မှ မဆက်သွယ်ပါဘူး"</p> <p>​လီယန်ချူက တည်ကြည်အေးစက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် မေးလိုက်သည်</p> <p> "ဒီ နုကျွင်းကျယ် ဆိုတာက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ"</p> <p>​လင်းဖုန်းကျီက ရှင်းပြသည်</p> <p> "သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က ဘာလဲဆိုတာ ကျနော် လည်းထိုးထွင်းမသိနိုင်ဘူး။ သူက တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားပြီး ဒေါသထွက်နေတဲ့ မျက်နှာပုံစံရှိတဲ့ ကြေးနီမျက်နှာဖုံးကို တပ်ထားတတ်တယ်"</p> <p>​"မင်းမှာ ငါ့ကို ပိုင်ကျယ်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ထဲ ဝင်လို့ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိလား"</p> <p> လီယန်ချူက လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​လင်းဖုန်းကျီမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး လီယန်ချူကို သေချာအကဲခတ်ကာ ပြောသည်</p> <p>"တာအိုဆရာ ကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ပိုင်ကျယ်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေကိုပဲ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လက်ခံတာပါ။ လူသားကျင့်ကြံသူတွေကို လက်မခံပါဘူး"</p> <p>​လီယန်ချူက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> "မင်း သေသေချာချာ ထပ်ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ကျုပ်က တကယ်ပဲ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ"</p> <p>​တာအိုအတတ်</p> <p>အသွင်ပြောင်းအတတ်</p> <p>​လင်းဖုန်းကျီက မိစ္ဆာစွမ်းအားတွေကို မျက်ဝန်းမှာ စုစည်းပြီး သေချာအကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ မအောင့်နိုင်ဘဲ အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားသည်</p> <p> "ဟင်... တာအိုဆရာက ငါတို့ မြေခွေးမျိုးနွယ်နဲ့ တစ်မျိုးတည်းပဲလား"</p> <p>​လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်</p> <p> "ငါ မင်းကို မေးနေတယ်လေ၊ ငါ့ကို ပိုင်ကျယ်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ထဲ ဝင်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလားလို့"</p> <p>​လင်းဖုန်းကျီသည် လီယန်ချူ၏ လေသံမကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ အလောတကြီး ပြန်ဖြေသည်</p> <p> "သာမန်အချိန်ဆိုရင်တော့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာ ထိုက်ရွှီးကျောင်း က ဟွာယန်နတ်မိမယ် က ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တာကြောင့် လောကက တရားသောလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေကို ဖိတ်ကြားပြီး အောင်ပွဲခံအခမ်းအနား ကျင်းပဖို့ ရှိပါတယ်"</p> <p>​"နုကျွင်းကျယ်က သတင်းပို့ထားတာကတော့ လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာအမျိုးပေါင်း ဒါဇင်ဝက်လောက်ကို စုစည်းပြီး ရွှီကျိုးစီရင်စု ကို ဆူပူသောင်းကျန်းအောင် လုပ်ဖို့ပါပဲ။ ခြင်္သေ့ဘုရင်ကို ခေါင်းဆောင်ခိုင်းပြီး ကျနော်ကို အကူအဖြစ် ထားပါတယ်။ အလုပ်အောင်မြင်ရင် လူသားအသွင်ပြောင်းဆေး ဆုချမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ် "</p> <p>​"တာအိုဆရာက မြေခွေးမျိုးနွယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ပိုင်ကျယ်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ထဲကို ရောနှောဝင်ရောက်နိုင်မှာပါ"</p> <p>​"ထိုက်ရွှီးကျောင်းလား"</p> <p>လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ</p> <p> "တာအိုလမ်းစဉ်ရဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်တဲ့အပြင် အခု ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်ရှိတဲ့သူကလည်း ရှိနေတာ၊ မင်းတို့သွားတာ သေတွင်းထဲ ဆင်းတာနဲ့ မတူဘူးလား"</p> <p>​ထိုက်ရွှီးကျောင်းမှာ ဇီယွမ်နတ်မိမယ် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး တပည့်အားလုံးမှာ အမျိုးသမီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>မော်ရှန်းတောင်၊ ချင်ချန်တောင်တို့လောက် မကျော်ကြားသော်လည်း လျှော့တွက်၍ မရချေ။</p> <p>အထူးသဖြင့် ယခုအခါ တတိယအဆင့်ဖြစ်သည့် ယန်ဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သာမန်မိစ္ဆာတွေ ဘယ်လောက်သွားသွား အသက်ပေးရုံသာ ရှိမည်။</p> <p>​အဆင့် (၃) ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိခြင်းနှင့် မရှိခြင်းမှာ လုံးဝ ကွာခြားလှသည်။</p> <p>လက်ရှိတွင် ထိုက်ရွှီးကျောင်းသည်လည်း တာအိုဘာသာ၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ</p> <p>​လင်းဖုန်းကျီက ရှင်းပြသည်</p> <p> "နုကျွင်းကျယ်က ကျနော် တို့ကို သာမန်လူတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဆူပူမှုတွေ ဖြစ်အောင်ပဲ လုပ်ခိုင်းတာပါ။ ထိုက်ရွှီးကျောင်းကို သွားတိုက်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>​လီယန်ချူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး</p> <p>"စောစောက မင်းပြောတာတွေက တော်တော်လေး စိတ်ရင်းပါပုံရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက ငါ မင်းကို သိပ်မယုံဘူး။ မင်းသာ လမ်းမှာ သစ္စာဖောက်လိုက်ရင် ငါ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် မင်းကို သတ်လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"</p> <p>​ဟာ... သွားပြီ</p> <p>​လင်းဖုန်းကျီမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။</p> <p>မင်းက တကယ်ရော လူသားဟုတ်ရဲ့လား သူက အလောတကြီး ရှင်းပြသည်</p> <p> "တာအိုဆရာလေး... အဲဒီကိစ္စက ဖြေရှင်းလို့ရပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့"</p> <p>​"ဟင်"</p> <p> လီယန်ချူက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဝိညာဉ်ပဋိညာဉ် "</p> <p> လင်းဖုန်းကျီက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်</p> <p> "ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်မှာ ဒီအတတ်ကို ကျနော် သင်ဖူးပါတယ်။ ကျနော်ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို ဆရာလေးဆီ အပ်နှံလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျနော် ကို ဆရာလေး စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်လို့ ရပါပြီ။ အဲဒီအခါကျရင် ကျနော် ရဲ့ အသက်က ဆရာလေးရဲ့ စိတ်အလိုအတိုင်း ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်"</p> <p>​လီယန်ချူမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး သူ့ကို ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> ထိုကဲ့သို့ အရာမျိုးမှာ သူ့အတွက် မစိမ်းလှပေ။</p> <p>အွန်လိုင်းဝတ္ထုတွေထဲမှာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ပဋိညာဉ်၊ တန်းတူညီမျှ ပဋိညာဉ် သို့မဟုတ် ကျွန် ပဋိညာဉ် ဆိုတာမျိုးတွေ ခဏခဏ ဖတ်ဖူးသည်။</p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့ မိစ္ဆာနှင့် နတ်ဝိဇ္ဇာလောကထဲတွင် ကိုယ်တိုင်တွေ့ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့... ဒီလင်းဖုန်းကျီက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုအတတ်မျိုးကို အားအားယားယား သင်ထားတာလဲ။</p> <p>​ဘေးနားရှိ လိမ္မော်ရောင်ကြောင်က တစ်ချက်နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ</p> <p>"ဟွန်း... ရှက်စရာကြီး "</p> <p>ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ရွှီကျိုးစီရင်စု</p> <p>​မြောက်ပိုင်း စီရင်စုလေးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး လက်အောက်တွင် ခရိုင်နှင့် မြို့ပေါင်း ဒါဇင်ဝက်ခန့် ရှိကာ လူဦးရေ သန်းနှင့်ချီ နေထိုင်ကြသည်။</p> <p>ချင်းမုခရိုင် မှာ ရွှီကျိုးစီရင်စု၏ မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး တုန်းလင်းစီရင်စုနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေကာ တောင်တန်းကြီးများ ပေါများပြီး လူနေဟန်မှာလည်း ခက်ထန်ရဲရင့်ကြသည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ချင်းမုခရိုင်မြို့ထဲသို့ လူနှစ်ယောက်နှင့် ကြောင်တစ်ကောင် ရောက်ရှိလာရာ အလွန်ပင် ထင်ရှားနေတော့သည်။</p> <p>​တစ်ယောက်မှာ ချောမောသော စာဆိုတော်ဖြစ်ပြီး ကျောတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်စင်း လွယ်ထားသည်။</p> <p> နောက်တစ်ယောက်မှာ လူငယ်တာအိုဆရာဖြစ်ပြီး ထိုစာဆိုတော်ထက်ပင် ပိုမိုချောမော ခန့်ညားကာ ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်စင်း ချိတ်ဆွဲထားသည်။</p> <p>ထိုလိမ္မော်ရောင်ကြောင်မှာမူ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကျော့ရှင်းပြီး လမ်းလျှောက်ပုံမှာလည်း အလွန်ပင် မောက်မာလှသည်။</p> <p>​ရုပ်ရည်နှင့် အရှိန်အဝါအရ ဆိုလျှင် လူငယ်တာအိုဆရာမှာ နတ်သက်ကြွေလာသည့်အလား အတုမရှိ ထူးခြားလှသော်လည်း လူအများ၏ အကြည့်မှာမူ ထိုချောမောသည့် စာဆိုတော်ဆီသို့သာ အများဆုံး ရောက်နေကြသည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ လီယန်ချူသည် လူသိထင်ရှား ဖြစ်ရသည်ကို မနှစ်သက်သဖြင့် အမှောင်ဖုံးကွယ်အတတ် ကို အမြဲသုံးကာ မိမိ၏ တည်ရှိမှုကို လျှော့ချထားသောကြောင့်ပင်။</p> <p>​ချင်းမုခရိုင်ထဲတွင် ဝါးခပတ်ဆောင်းပြီး ခါးတွင် ဓားလွယ်ထားသည့် သိုင်းလောကသား ကျွမ်းကျင်သူများကို နေရာအနှံ့ တွေ့နိုင်သလို၊ ရံဖန်ရံခါတွင်လည်း တာအိုဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသည့် လှပသော တာအိုမယ် များကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ စိတ်ကြည်နူးစရာပင်။</p> <p> ထိုက်ရွှီးကျောင်း မှာ ချင်းမုခရိုင်မြို့အတွင်းမှာပင် တည်ရှိပြီး အလွန်ပင် နာမည်ကြီးကာ လာရောက်ဖူးမြော်သူ များပြားလှသည်။</p> <p>​လူနှစ်ယောက်နှင့် ကြောင်တစ်ကောင်မှာ လမ်းတကာ လှည့်ပတ်သွားလာပြီးနောက် မြို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ စံအိမ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> စံအိမ်၏ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် မင်ယွဲ့ရှောင်ကျူ ဟူသော စာလုံးကြီး လေးလုံးကို ရေးထွင်းထားသည်။</p> <p>​ချောမောသည့် စာဆိုတော်က ရှေ့သို့တက်ကာ တံခါးခေါက်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် အစေခံတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p> စံအိမ်အတွင်း၌ တံတားကလေးများ၊ စမ်းချောင်းငယ်များနှင့် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားရာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ဖော်ပြနေသည်။</p> <p>​မင်ယွဲ့ရှောင်ကျူ ၏ ပိုင်ရှင်မှာ ဆံပင်နှစ်ဖက် ဖြူနေသော သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>​"နတ်ဘုရားတွေကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်၊ ကျုပ်ရဲ့ အမည်က ရှောက်ယီ ပါ၊ လူကြီးမင်းတို့ လာမှာကို စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ"</p> <p>​သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဝိညာဉ်အလင်းများ ကွယ်ဝှက်နေပြီး အသားအရေမှာ ဖြူစင်နုနယ်လှသည်။</p> <p>သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ခန့်ညားထည်ဝါလှရာ ကျင့်စဉ်မြင့်မားသည့် တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>​စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေ့မှနေ၍ ဦးညွှတ်ကာ လမ်းပြလိုက်ရာ နောက်ဖေးဝင်းရှိ တံတိုင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>ရှောက်ယီ တာအိုဆရာက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တံတိုင်းမှာ ရေမျက်နှာပြင်ကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကွဲထွက်သွားပြီး ခန့်ညားသည့် တံခါးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် တံခါးကို ဖွင့်ကာ လူနှစ်ဦးကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p>​တံခါးနောက်ကွယ်တွင် ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခန်း ရှိနေပြီး စန္ဒကူးနံ့သာနံ့များ သင်းပျံ့နေကာ အပြင်အဆင်မှာလည်း ရှေးဆန်ပြီး ခန့်ညားလှသည်။</p> <p>ထိုနေရာတွင် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှသည့် မိစ္ဆာ (၇) ကောင် (၈) ကောင်ခန့် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး လင်းဖုန်းကျီကို မြင်သောအခါ အလောတကြီး ထရပ်၍ နှုတ်ဆက်ကြသည်။</p> <p>​"လူကြီးမင်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် "</p> <p>​လင်းဖုန်းကျီမှာ ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ပြီး နယ်ပယ်တစ်ခုကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် မိစ္ဆာကြီးဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် မရိုသေဘဲ မနေရဲကြချေ။</p> <p>လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဝိညာဉ်အလင်းများ လက်သွားသည်။</p> <p> ထိုမိစ္ဆာအချို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့နှင့် အာဃာတအငွေ့အသက်များ ရစ်ပတ်နေရာ လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>​ဤ ရှောက်ယီ တာအိုဆရာမှာလည်း ကြိုးကြာမိစ္ဆာ တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါကို ဖိနှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ရှောက်ယီ တာအိုဆရာက အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ ပြောသည်</p> <p> "ဒီမြို့ထဲမှာ ပညာရှင်ကြီးတွေ ရှိနေတာကြောင့် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ပေါက်ကြားသွားတာနဲ့      ထိုက်ရွှီးကျောင်းက သိသွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့ ဒီမှာပဲ စောင့်ဆိုင်းပေးကြပါ"</p> <p>​"ဟွာယန်နတ်မိမယ်ရဲ့ အခမ်းအနား ကျင်းပဖို့ သုံးရက်ပဲ လိုပါတော့တယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ထိုက်ရွှီးကျောင်းက တခြားအာရုံစိုက်နေရမှာဆိုတော့ မိတ်ဆွေတို့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်"</p> <p>​ရှောက်ယီ တာအိုဆရာက ပြောပြီးနောက် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p> သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်လှသော တာအိုလမ်းစဉ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရှိနေသဖြင့် သူ ထွက်ခွာသွားသောအခါ အခန်းတွင်းမှာ ပြန်လည် အေးစက်မှောင်မိုက်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော ရက်စက်သည့် အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p>​မိစ္ဆာအချို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုအထဲမှ ကျားသစ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ရှေ့သို့ ဦးညွှတ်တိုးထွက်လာကာ စကားပြောသည်</p> <p> "လင်းဖုန်းကျီ စီနီယာကြီးခင်ဗျာ၊ ကျုပ်ကတော့ ပန်းပွင့်တာ့ဆွေ့ ပါ၊ ဒီတစ်ခါ တာဝန်အတွက် ဘာတွေများ ထပ်ပြီး ညွှန်ကြားချင်တာ ရှိပါသလဲ..."</p> <p>​ကျားသစ်မိစ္ဆာ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ ထွားကျိုင်းလှသော ခေါင်းကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားတော့သည် လွင့်စင်လာသော သွေးစက်များမှာ ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာများ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စင်ဟပ်ကုန်ရာ အားလုံးမှာ မျက်နှာပျက်ပြီး တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။</p> <p>​"ကျားသစ်ကောင်ကများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တာ့ဆွေ့ (နတ်မင်း) လို့ ခေါ်ရဲတယ် "</p> <p>လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုဖော်မပြနိုင်သော ခွန်အားကြီးမှာ အားလုံးကို အံ့သြမှင်တက်သွားစေသည်။</p> <p>ဝံပုလွေမိစ္ဆာတစ်ကောင်မှာ စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်နေမိသည်  ဒီမျိုးနွယ်တူက ဘယ်လိုမျိုး ဝံပုလွေမျိုးလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတမ်းနေရတာလဲယုန်မိစ္ဆာတစ်ကောင်မှာလည်း မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့်  ငါတို့မျိုးနွယ်ထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ ခွန်အားပိုင်ရှင် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာရတာလဲ ဟု မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​အသွင်ပြောင်းအတတ် ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် သူတို့အားလုံးမှာ လီယန်ချူကို မိမိတို့နှင့် မျိုးနွယ်တူ အရှိန်အဝါဟု ထင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> အခြားသော အတတ်ပညာတွေကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် ထိုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းလှသော ခွန်အားတစ်ခုတည်းနှင့်တင် နယ်ပယ်တစ်ခုကို စိုးမိုးနိုင်သည့် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီ။</p> <p>​ထိုမိစ္ဆာများအားလုံး ကြောက်ဒူးတုန်သွားကြပြီ။</p> <p>​လင်းဖုန်းကျီသည်လည်း လီယန်ချူ ရုတ်တရက် လက်ပါလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အလောတကြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ရသည်</p> <p> "ဒါကတော့ အခုမှ အဖွဲ့ထဲဝင်လာတဲ့ မိတ်ဆွေ ချောင်ချောင်  ပါ၊ သူရဲ့ ကျင့်စဉ်က ကျနော်ထက်တောင် မြင့်မားပြီး အနာဂတ်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ အောင်မြင်မယ့်သူပါ"</p> <p>​ချောင်ချောင် ဆိုသည်မှာ လီယန်ချူက လင်းဖုန်းကျီကို ပြောပြထားသည့် သူ၏ တာအိုဘွဲ့နာမည်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save