ဘိုးဘေးသခင် ခန်းမဆောင်အတွင်း၌
ရွှမ်ချင်းသည် သူ၏အသိစိတ်များ လောကကြီးထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထိုအရှိန်အဝါသည် သူနှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာလေသည်။
သူသည် ရုတ်တရက်ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်သွားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရှုပ်ပွနေသော သစ်ရွက်များနှင့် သစ်ကိုင်းများကို စတင်ရှင်းလင်းလိုက်၏။
ထို့နောက် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာဖြင့်နေရာတွင် ရပ်လိုက်ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်လေသည်။
"တပည့် ရွှမ်ချင်း ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။"
"..."
ရှန်းယီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး စီနီယာရွှမ်ချင်း၏ ဟန်ပန်ကို ကြည့်ကာ ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။
ဤသည်မှာ အလွန်အကျွံတုံ့ပြန်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် စီနီယာ ထိပ်သီးစွမ်းအားရှင်များစွာ၏ ရှေ့တွင်ပင် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
မိမိက တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းကို အောင်မြင်သွားရုံမျှဖြင့် သူ မျက်ရည်ကျရသည်အထိ ဖြစ်သွားရသည်လော။
တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပေသည်။
ရှန်းယီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ စီနီယာ ရွှမ်ချင်းကို တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားစေနိုင်သည့် အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်၏။ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးမှာ ငါးခုမြှောက်ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားခြင်း ကိစ္စကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေမည်။
ဤကိစ္စသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်သက်တာအထုံးအဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိလေသည်။
ထားလိုက်ပါတော့၊ သူ၏ တာအိုနန်းတော်အတွက် နစ်နာကြေးပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာမတွေ့မချင်း ဆင်းရဲဒုက္ခကပ်ဘေး၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဆွေးနွေးခြင်းမှ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်မည်။
အကယ်၍ သူသည် ကပ်ဘေးငါးပါး၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန် တံခါးတစ်ချပ် တွန်းဖွင့်ရုံမျှသာလိုတော့ကြောင်းကို ရွှမ်ချင်း သိရှိသွားပါက၊ သူသည် ဘိုးဘေးသခင်၏ ရုပ်တုခြေရင်းတွင် ခေါင်းဆောင့်၍ သတ်သေကောင်းသတ်သေနိုင်သည် သို့မဟုတ် ဒုတိယမြောက် ယွဲ့ထျန်းကျီ အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။
ဤသည်မှာ တမင်သက်သက် မကောင်းအောင်လုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအတွေးဖြင့်၊ ရှန်းယီသည် ရွှမ်ချင်း၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာပုတ်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်၏။
"အခုက အချိန်အခါမဟုတ်သေးဘူး၊ နောက်မှပဲ ငါတို့ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။"
ရွှမ်ချင်းသည် သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ လက်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက်၊ သူ၏အကြည့်ကို ရှန်းယီထံသို့ ပြန်လည်လှည့်လိုက်လေ၏။
သူသည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကာ၊ မည်သည့်အမူအရာမျှ မရှိသကဲ့သို့ အပိုလှုပ်ရှားမှုများလည်း မရှိတော့ချေ။
အချိန်အခါ မဟုတ်သေးဘူးတဲ့လား၊ ဘာက အချိန်အခါ မဟုတ်သေးတာလဲ။
ဖြစ်နိုင်တာက သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ရန် အချိန်အခါမဟုတ်သေးခြင်း၊ သူ၏ အစီအစဉ်များကို သူတို့အား ဖွင့်ဟပြောဆိုရန် မသင့်တော်သေးခြင်းပင် ဖြစ်ပေမည်။
သို့ဆိုလျှင်၊ ထိုအစီအစဉ်များက မည်သည့်အရာများနည်း။
သေချာပေါက်ပင် ၎င်းသည်... မအောင်မြင်သော တပည့်တစ်ဦးအား လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စောင့်ရှောက်ပေးရန်၊ ဤတပည့်သည် မသေမျိုးတစ်ပါးကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး ကြီးလေးသော အမှားများကို ကျူးလွန်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ဤဆရာသည် တပည့်၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဖြေဖျောက်ပေးရန် ပြန်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေလော။
"တပည့်.. တပည့် နားလည်ပါပြီ။"
ရွှမ်ချင်းသည် ရုတ်တရက် ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာကို သုတ်ပစ်ချင်သွားသော်လည်း၊ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့် တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် ချက်ချင်း ပြန်ချလိုက်လေ၏။ သူ၏ စကားများမှာလည်း ပို၍ ကမောက်ကမ ဖြစ်လာလေသည်။
"ရွှမ်ချင်း ဘာမှ မမေးတော့ပါဘူး၊ ရွှမ်ချင်း ဘာမှလည်း မသိဘူး၊ ဘာမှလည်း မမြင်ခဲ့ပါဘူး။"
သူ နားမလည်နိုင်သည်မှာ၊ တာအိုလက်နက်နှင့် မြေကြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၊ ဝိညာဉ်နှင့် တာအိုတို့ ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့်အတူ၊ သူ၏ဆရာသည် တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ တာအိုနယ်ပယ်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် သူ၏ဆရာသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုခြေလှမ်းကို အပြည့်အဝ လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သော ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူကို ထားလိုက်ပါ၊ မသေမျိုးတစ်ပါးကို မည်သို့လုပ်၍ စော်ကားမိနိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင် လက်စားချေခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသဖြေခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဆရာ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အလုပ်အကျွေးပြုသော တာအိုအစေခံတစ်ဦးအဖြစ် နေရခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်လှပေသည်။
ရွှမ်ချင်း၏ ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ၊ ရှန်းယီသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်လေ၏။
ဤအပြုအမူက ဘာကြီးနည်း။ မိမိက လူတစ်ယောက်ကို နှုတ်ပိတ်တော့မည့်အတိုင်းပင်။
ရှန်းယီသည် မည်သည့်အရာများကို အခြားသူများအားပြသနိုင်သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်၊ ဥပမာအားဖြင့် မည်သို့မျှဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ကဲ့သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားရန် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြုခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်၊ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ပဉ္စမမြောက်မြို့တော်ကို ဖွင့်လှစ်ရန် ကျမ်းစာတိုက်သို့ သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
"တော်လောက်ပြီ၊ ငါ အပြင်ထပ်သွားရဦးမယ်၊ အချိန်အတန်ကြာတဲ့အထိ ပြန်လာဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကိုယ်စား တခြားဂိုဏ်းချုပ်တွေကို အသိပေးလိုက်ဦး နဂါးအိုကြီး ရေပေါ်ပေါ်လာပြီလို့။"
အမှန်တကယ်ပင်၊ ရှန်းယီတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရန် အချိန်မရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ ခယ်ရှစ်စန်းသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်မှ ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီးနှစ်ပါးကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ထို့အပြင် ကြံ့ကြီး၏ တစ်ချက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သောကြောင့်၊ သူကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်ပေသည်။
သေချာသည်မှာ၊ သူ မထွက်ခွာမီ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းကို သတိပေးခဲ့ရမည်။
သူသည် ဟုန်ကျယ်အကြောင်းကို နားလည်မှု သိပ်မရှိလျှင်ပင် တောင်ပိုင်းဟုန်၏ နက်ရှိုင်းသော နန်းတော်ကို မည်သူကအမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းလုံလောက်စွာ ဉာဏ်ရည်ရှိသူတိုင်း သိရှိပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင်၊ တစ်ဖက်လူသည် ထိုကြံ့ မှော်ရတနာဖြင့် တောင်ပိုင်းဟုန်ကို စောင့်ကြပ်ရသည့် တာဝန်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုလည်း ထမ်းဆောင်နေပုံရလေသည်။
တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းကို အမှန်တကယ် အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် သူနှင့် ဟုန်ကျယ်ရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ မျိုးဆက်ဟောင်း ကျင့်ကြံသူများအကြား ကွာဟချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့လေသည်။
ကပ်ဘေးလေးပါးသည် ပြီးပြည့်စုံသော မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်နှင့် ညီမျှပေသည်။ နောက်ဆုံး ဆင်းရဲဒုက္ခ ကပ်ဘေးကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ ကျင့်ကြံခြင်းအရ ကြည့်လျှင် သူသည် အခြားသော မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူအားလုံးထက် သာလွန်သည်ဟု မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။
ဟုန်ကျယ်တွင် အခြားသော ကပ်ဘေးငါးပါး ကျင့်ကြံသူမရှိတော့ကြောင်းကို တွေးကြည့်လျှင်၊ သူ့အား ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်အောက်တွင် အသာလွန်ဆုံးသူဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် အားနည်းချက်မှာ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေ၏ အမွေအနှစ် လုံလောက်မှု မရှိခြင်းတွင် တည်ရှိနေပြီး၊ အခြားရတနာမြေများထက် အနည်းငယ်ညံ့ဖျင်းနေနိုင်ကာ၊ ရှန်းယီ၏ လက်ရှိနည်းလမ်းများမှာလည်း အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်များ ရှိနေပေသည်။
တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်တွင်၊ သူ အသုံးပြုနိုင်သောတစ်ခုတည်းသော ကျင့်စဉ်များမှာ ရှန်ယွဲ့ ပညာရပ်နှင့် ရတနာအဆင့်ရှိ ရှန်ယွဲ့ကျင့်စဉ်တို့သာ ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ချက်ရှိနေပြီး အဆင့်အတန်းမှာလည်း အခြားသူများကို ဖိနှိပ်နိုင်လောက်အောင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း၊ ချီးကျူးထိုက်သောအရာမှာ သူ၏ နည်းစနစ်နယ်ပယ်များ၏ ပြီးပြည့်စုံမှုပင် ဖြစ်လေသည်။
သာမန် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်မှာ သူ၏ စွမ်းရည်ထက် သေချာပေါက် ပိုမိုလွန်ကဲနေပေသည်။
သို့သော် မမေ့ပါနှင့်၊ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သည် သားတော်ခုနစ်ပါးကို သူတို့၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ အလွန် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော်လည်း၊ သူတို့သည် ပျက်သုဉ်းမသွားခဲ့ချေ။
ရတနာပုတီးစေ့ထဲရှိ မှတ်တမ်းများအရ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်း သည် ပြီးပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ရှိ ကြီးမြတ်သောကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်သည် မည်မျှပင် အားနည်းနေနိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင်၊ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ တစ်ဖက်လူသည် တိုးတက်မှုများ ရှိလာခဲ့သည်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။
ရှန်းယီ၏ ယခင် အဆင်အခြင်မဲ့ လုပ်ရပ်သည် နဂါးအိုကြီးကို လန့်ဖျပ်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ပြဿနာတက်မည်ကို သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့လေ၏။
အဆုံးတွင်တော့၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ထားလိုက်ပါတော့၊ တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ကို ကျော်လွှားနိုင်မည့် အနေအထားမျိုးတွင် မရှိသေးပေ။
ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း၏ အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ ရတနာနယ်မြေအတွင်း၌ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းများကို တည်ဆောက်ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။
သေချာသည်မှာ၊ ၎င်းကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
ဤသည်မှာ ကျင့်စဉ်များမှတစ်ဆင့် သင်ယူနိုင်သောအရာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ်တွင် နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော တာအို နည်းစနစ်နှင့် ဆက်စပ်နေပေသည်။
တာအိုနည်းစနစ်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်အတွက်၊ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းလေ့လာပြီး နားလည်သဘောပေါက်ရန် အထွတ်အထိပ် စိတ်စွမ်းအားနှင့်အတူ ထူးခြားသော ပါရမီ လိုအပ်ပေသည်။
ရှန်းယီသည် မည်သည့် တာအိုနည်းစနစ်ကိုမျှ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ သူလေ့ကျင့်ခဲ့သော အနန္တတာအိုင်ပါယာနန်းတော်၏ နည်းစနစ်ပင်လျှင် မပြည့်စုံသောအမျိုးအစားတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို သူသည် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ဖြင့် အသုံးပြု၍ရနိုင်ရုံမျှ အခြေအနေသို့ အတင်းအဓမ္မပြောင်းလဲခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။
နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်မှ ဆင်းသက်လာသော တာအိုနည်းစနစ်အနည်းငယ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ၎င်းတို့ကို စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်နှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သိပ်ပြီးအသုံးပြုတော့ပေ။
***