Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဓိကကိစ္စတွေကို အရင်ဆွေးနွေးမယ် ၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>စူးစမ်းဟန်ရှိသောအသံတစ်သံသည် ၎င်းတို့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်ဆိုးရွားလှသောအပုပ်နံ့ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။</p> <p>လျိုရှီချန်းသည် ခေါင်းကိုအနည်းငယ် ငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ မိမိ၏ မျက်နှာအနီးသို့ ကပ်နေသော ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှသည့် မျက်နှာကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထိုမျက်နှာကြီးမှာ သမင် သို့မဟုတ် ကုလားအုတ်တစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး၊ ဖောင်းကားလန်ထွက်နေသော နှုတ်ခမ်းများအကြားမှ ဝါကြင့်ကြင့်သွားများ ပြည့်နှက်နေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟပြထားလေ၏။</p> <p>၎င်းသည် လျိုရှီချန်းအား မျက်လုံးမှေးကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ချီယန်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကာ ပြုံးလျက် "မင်းတို့ ဘယ်သူ့ကို ရှာနေကြတာလဲ။ ငါကူရှာပေးရမလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟစ်.."</p> <p>ချီယန်သည် အသက်အောင့်ထားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာထိန်းမရနိုင်အောင် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်သွားလေသည်။</p> <p>တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်၏ သားတော်ခုနစ်ပါးမသိလိုက်သည့် အချက်မှာ၊ ထူးဆန်းသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်တွင် ပေါ်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။</p> <p>တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်မှ မကြာသေးမီက ပြသခဲ့သောရူးသွပ်မှုများကြောင့်၊ မလိုလားအပ်သော မတော်တဆမှုများကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများသည် ဂိုဏ်းများမှထွက်ခွာခြင်း သိပ်မရှိတော့ဘဲ ဂိုဏ်းကြီးခုနစ်ခုအတွင်း၌သာ စောင့်ကြပ်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p>အနီးအနားရှိ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းတွင်လည်း တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမျှ မရှိချေ။</p> <p>၎င်းမှာ အလွန်မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p>အကယ်၍ တိုက်ပွဲသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားလာခဲ့ပါက၊ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သည် ဂိုဏ်းချုပ် ခြောက်ဦးလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ထားကြမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့က ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းကို ဦးစွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ဝံ့ပါက၊ မြွေကို ရိုက်၍ခြောက်လှန့်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်မှအပ တိုက်ပွဲ၏ အဖြေကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ထို့ပြင် နဂါးနန်းတော်၏ အားနည်းချက်ကို ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ရာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ခုနစ်ဦးအားကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ ပိုမိုကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>၎င်းတို့ကဲ့သို့ တစ်ဦးချင်း ရှုထောင့်မှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ချီယန်သည် အားတင်းကာပြုံးပြလိုက်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးလုံးအတွက် စောင့်ကြိုနေသောကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နိဂုံးကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p>"ဟီးဟီး... မင်း သဘောပေါက်သွားတဲ့ ပုံပဲ" သမင်နတ်ဆိုးက ပြုံးလျက် ၎င်း၏ လက်များကို ၎င်းတို့၏ ပခုံးများပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက်အေးစက်သွားလေသည်။</p> <p>"မင်းတို့ကို အမွေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ပေးမယ်။ တောင်ပိုင်းဟုန်ကျယ် သားတော်ခုနစ်ပါးရဲ့ လက်ရှိ ပြင်ဆင်မှု အသေးစိတ် အားလုံးကို ငါ သိချင်တယ်"</p> <p>"ငါ့ကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင်၊ နဂါးနန်းတော်အတွက် အမှုထမ်းဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု မင်းတို့ကို ငါ ပေးကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင်၊ သမင်နတ်ဆိုးသည် အနည်းငယ်အားစိုက်လိုက်ရာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နီးပါးရှိသော ၎င်း၏ ခွန်အားအောက်တွင် ချီယန်နှင့် လျိုရှီချန်းတို့၏ ပခုံးရိုးများမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်စစီကြေမွသွားလေတော့သည်။</p> <p>ဤမျှနီးကပ်နေသော အကွာအဝေးတွင်၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ တာအိုလက်နက်များကိုပင် ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်သည်ကတော့ အမှန်ပင်။</p> <p>"မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ" သမင်နတ်ဆိုးသည် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးအနက် မည်သူက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်ကို အာရုံခံသိရှိသွားပြီး၊ တိတ်ဆိတ်နေသော လျိုရှီချန်းဘက်သို့ အကြည့်များကို ထပ်မံလှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ဆွံ့အသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကြောက်လွန်းလို့ အသက်ရှူဖို့တောင် မေ့သွားတာလား"</p> <p>လျိုရှီချန်းသည် သူ၏ လက်ကို အောက်သို့ ချလိုက်ပြီး၊၎င်း၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ အသက်ရှူသံက နံစော်နေလို့၊ ငါ အသက်အောင့်ထားတာ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"..."</p> <p>နဂါးသခင်ထံသို့ သတင်းအချို့ ယူဆောင်သွားပြီး ဆုလာဘ်ရယူလိုခြင်းကြောင့်၊ သမင်နတ်ဆိုးသည် သူ့အား ဤနေရာတွင်ပင် ချေမွပစ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းချုပ်ထားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>၎င်း၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းကို ငါ သတိပေးဖို့လိုသေးလား၊ ဒီနေရာမှာ ဂိုဏ်းကြီးခုနစ်ဂိုဏ်း အတိအကျ ရှိတယ်။တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်ခြောက်ယောက်နဲ့ အပိုဆောင်း ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက် ရှိတယ်။ ဒီနေရာကို သေချာစောင့်ကြည့်ဖို့က ကွက်တိပဲ"</p> <p>"နန်ယန်ဂိုဏ်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းချုပ်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်လှုပ်ရှားခွင့် ပေးလိုက်ရင်တောင်မှ၊ သူမ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲကနေ မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ကယ်တင်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>ငါတို့ နှစ်ယောက်။</p> <p>ချီယန်သည် အလိုအလျောက်ပင် ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊အနီးအနားတွင် ကျောဘက်၌ အတောင်ပံနှစ်စုံ ပါရှိသော လင်းနို့နတ်ဆိုး တစ်ကောင်သည် မည်သည့်နေရာမှန်း မသိ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ အလားတူ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှသော မျက်နှာကြီးဖြင့် ၎င်းတို့အား လျစ်လျူရှုစွာငုံ့ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>လုံးဝ စိမ်းသက်နေသော အခြား တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပင်။</p> <p>"ဟက်"</p> <p>လျိုရှီချန်းသည် ရွှေရောင်ချပ်ပြားကို ထပ်မံ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။ တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်တွင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုး နှစ်ကောင်ပေါ်လာခြင်းသည် တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်အနေဖြင့် လှုပ်ရှားရန်ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်ဆိုလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်စေကာမူ၊ ဤသတင်းကို ပြန်လည်ပေးပို့နိုင်ရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>ဤသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသော အနည်းငယ် နောင်တရစရာကိစ္စပင်။</p> <p>"တစ်ယောက် ချန်ထားလိုက်"</p> <p>ထိုခဏမှာပင်၊ လင်းနို့နတ်ဆိုးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားဟန်ဖြင့် ချီယန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ "သူ့ကို ချန်ထားရင် လုံလောက်ပြီ" ဟု ဆိုလေ၏။</p> <p>"မလုပ်နဲ့ မင်း သတ်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို အတူတူ သတ်လိုက်"</p> <p>ချီယန်သည် ရုတ်တရက်အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားလေ၏။ အကြီးအကဲလျိုသာ မရှိတော့ပါက အခြေအနေကို သူထိန်းသိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျစ်... ဒီနတ်ဆိုးအိုကြီးက လူကဲခတ် အတော် တော်တာပဲ။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>သမင်နတ်ဆိုးသည် ထပ်မံ အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ၊ လျိုရှီချန်းကို တစ်ကောင်လုံး မြိုချရန်ရည်ရွယ်ကာ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်လေ၏။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင်၊ သမင်နတ်ဆိုး၏ ဝါကြင့်ကြင့် သွားများမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်စစီကြေမွသွားသည်ကို လျိုရှီချန်း ရုတ်တရက်မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ သဏ္ဍာန်မဲ့နေသောအရာဝတ္ထုကြီး တစ်ခုဖိချလိုက်သည့်အလား၊ ထိုးထွက်နေသော ၎င်း၏မေးရိုးများမှာ တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားပြီး၊ ၎င်း၏ အသားစများမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>ယင်းနောက်တွင်၊ ၎င်း၏ ကြောက်လန့်မှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များကြားမှာပင်၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p>ဝုန်း</p> <p>ပြင်းထန်ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ၊ တောင်ကြောတစ်ခုလုံး ကြမ်းတမ်းစွာ အက်ကွဲသွားလေသည်။</p> <p>"ဘယ်သူလဲ"</p> <p>လင်းနို့နတ်ဆိုးသည် ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားသောတောင်တန်းကြီးကို ကြည့်ကာ၊ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ပြီးကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ၎င်းသည် အဆက်မပြတ်ကြီးမားကျယ်ပြန့်လာနေသော နတ်ဆိုးအမည်းရောင်တိမ်တိုက်ကြီးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ထိုတိမ်တိုက်များအတွင်း၌ နန်ယန်၏ ရွှေရောင်သင်္ကေတပါအဖြူရောင် ဝတ်ရုံတစ်ထည်သည် ထင်ရှားစွာ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>ထိုလူငယ်လေးသည် လက်ကိုအောက်သို့ ချထားလျက်မတ်မတ်ရပ်နေကာ၊ သူ၏ လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။</p> <p>မည်သည့် စွမ်းအင်လှိုင်း ဂယက်မျှထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိဘဲ၊ သမင်နတ်ဆိုး၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အပြောင်းအလဲမျိုးသည် လင်းနို့နတ်ဆိုး၌လည်း ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ဟုထင်ရသော ၎င်း၏ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ၊ တဖြွတ်ဖြွတ် အက်ကွဲသံများ တိုးလျှိုးစွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ၎င်း၏ အသားတောင်ပံတစ်စုံသည် အသက်လု၍ ရုန်းကန်ခတ်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ အင်အားမဲ့စွာဖြင့် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>ဝုန်း ဝုန်း</p> <p>ယခင်ကတည်းက အက်ကွဲနေခဲ့သော တောင်ကြောကြီးမှာ ယခုအခါ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ပြိုကျသွားလေပြီဖြစ်၏။</p> <p>နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်သည် ချောက်ကမ်းပါးအတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေကြသော်လည်း မည်သို့မျှလှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ကြချေ။ မမြင်ရသောစွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းတို့အား မြေပြင်ပေါ်သို့ ချုပ်နှောင်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကြေမွသွားကာ အသားပုံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကိုသာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေကြရလေသည်။</p> <p>ရှန်းယီ သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို ထပ်မံ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ အသားနှစ်ပုံ နှစ်ပုံကို သူ၏ လက်စွပ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အမည်းရောင်တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အကြီးအကဲနှစ်ဦးထံသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် အလျင်လိုနေတယ်၊ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို အရင်ပြောကြရအောင်"</p> <p>"..."</p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ သတ္တဝါများနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော နတ်ဆိုးကြီးနှစ်ကောင်သည် လောကကြီးထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့် ယခုလေးတင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အပြောင်းအလဲများမှ လျိုရှီချန်းနှင့် ချီယန်တို့သည် သတိမဝင်နိုင်ကြသေးချေ။</p> <p>ယခင်က နတ်ဆိုးကြီးများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ယခုလောက်အထိ အထိတ်တလန့် မဖြစ်ခဲ့ဖူးကြချေ။ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှ လူငယ်လေးကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိကြပြီး၊ သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်မှာ အမှန်တကယ် ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုသည်ကိုပင် မသေချာတော့ချေ။</p> <p>အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စလား။ အခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တဲ့အရာတွေထက် ဘယ်အရာက ပိုပြီး အရေးကြီး... ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းနိုင်ဦးမှာလဲ။</p> <p>"အကြီးအကဲလျို၊ အနောက်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်ကို ခရီးတစ်ခေါက်လောက် သွားပေးပါ"</p> <p>ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော အရာများကို ရှင်းပြနေရန်လိုအပ်မည်ဟု ရှန်းယီ မထင်ချေ။ အန်းယီက ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်ကလည်း၊ ယခုထက် ပို၍ ကောင်းမွမ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။</p> <p>အမှန်တကယ် ဆိုရလျှင်၊ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်ရှိ ဤသတ္တဝါ နှစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းသည်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူ မြို့တော်တွင် ဟင်းလင်းပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် မည်သို့မျှကွာခြားခြင်း မရှိချေ။</p> <p>ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်စွပ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး "အဲဒီက အငွေ့အသက်အတိုင်း လိုက်သွားပါ၊ ရောက်တဲ့အခါကျရင် တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီကိစ္စကို ပြောပြပါလိမ့်မယ်... စိတ်မပူပါနဲ့၊ သတင်းကောင်းပါပဲ"</p> <p>နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမနှင့် သူ၏ ပတ်သက်မှုကို မဟာမိတ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးကိုပင်လျှင် ဖွင့်ဟပြောဆိုရန် သူ အသင့်မဖြစ်သေးချေ။</p> <p>"ကောင်း... သတင်းကောင်း..."</p> <p>လျိုရှီချန်းသည် မူးဝေနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယခုလေးတင် သူ ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများထံ ပြန်လည် သတင်းပို့ခြင်းထက်မည်သည့်အရာက ပို၍ အရေးကြီးနိုင်မည်ကို နားလည်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရလေသည်။</p> <p>ကြက်၊ဝက်များကို သတ်ဖြတ်ရသည်ကပင် အားစိုက်ရဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်မှာမူ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>ထိုသို့ လှုပ်ရှားခဲ့သူမှာ ၎င်းတို့အနက် အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်သော၊ တောင်ပိုင်း ဟုန်‌ကျယ် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ဂိုဏ်းချုပ်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save