Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">နေရောင်ခြည်ရဲ့ အရိပ်အယောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အမြောက်ပြောင်းဝကြီး သူမဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ဦးတည်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ အာကာရှာ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ စိုးမိုးသွားပေသည်။ သူမ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချားလ်စ်က ထိုသို့လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။</p> <p>သူက ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်စွပ်မှ မမြင်ရသော လက်တံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝက်နှာ‌ခေါင်းလင်းနို့ကြီးကို ရစ်ပတ်ချုပ်နှောင်လိုက်၏။ လင်းနို့ကြီးမှာ တစ်စက္ကန့်မပြည့်ခင်မှာပင် ပြန်လည်ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်လေးကပင် သူမအတွက် နောက်ကျသွားခဲ့ပေပြီ။</p> <p>အုံးးးး...</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုလင်းနို့ဆိုးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးညှီနံ့များနှင့်အတူ အသားစများမှာ နာဝေးလ်သင်္ဘောပေါ်သို့ မိုးရေလိုပင် ကျဆင်းလာတော့သည်။ သေဆုံးခါနီးအချိန်အထိ ထိုသတ္တဝါကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အထင်းသား ရှိနေဆဲပင်။</p> <p>ချားလ်စ်မှာ ပင်လယ်ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ဝင်းခနဲဖြစ်သွားသော အလင်းရောင်တစ်ခုကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားရ၏။</p> <p>သူက ဗီဇအရ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုအလင်းရောင် အရင်းအမြစ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပေသည်။ အဲဒါကတော့ လင်းနို့ကြီးဆီကနေ ပြုတ်ကျလာတဲ့ မှန်ချပ်လေးပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ရေအေးအေးလေးက ချားလ်စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆီးကြိုလိုက်ပြီးနောက် သူ ရေပေါ်သို့ ပြန်တက်လာချိန်၌ ကျန်ရှိနေသော လူတစ်ပိုင်းလင်းနို့တစ်ပိုင်း သတ္တဝါကြီးမှာ ဆိပ်ကမ်းဘက်သို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုကောင်က သူ့အဖော်အတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ စိတ်ကူးရှိပုံမရပေ။</p> <p>"ငကြောက်ပဲ။ သတ္တိရှိရင် မပြေးနဲ့လေ"</p> <p>ချားလ်စ်က ရေကူးနေရင်း လှမ်းပြီး အော်ရန်စလိုက်ပေသည်။</p> <p>မြို့စားကတော် သေဆုံးသွားခြင်းက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များကို တကယ့်ကို ထိတ်လန့်သွားစေပုံရ၏။ အမှောင်ပုလဲကျွန်းကြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ သူတို့အနားသို့ မည်သည့်လင်းနို့တစ်ကောင်မှ ကပ်မလာဝံ့ကြတော့ပေ။</p> <p>ရေစိုရွှဲနေသော ချားလ်စ်မှာ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်၌ ပက်လက်လှန်ကာ အမောဖြေနေမိ၏။ သူ တကယ့်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပေပြီ။</p> <p>လူပြက်မျက်နှာဖုံးက လူသားတစ်ယောက်၏ အစွမ်းကုန် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထုတ်ပေးနိုင်သော်လည်း ထိုစွမ်းအားနှင့်အတူ ပါလာသည့် ပင်ပန်းမှုကိုတော့ မဖယ်ရှားပေးနိုင်ပေ။ အခုအချိန်မှာတော့ သူ လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းကိုတောင် မလှုပ်ချင်တော့ပေ။</p> <p>သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာကြသဖြင့် အဖွဲ့သားများမှာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကာ ချားလ်စ်ကို မြှောက်ပြီး အောင်ပွဲခံကြတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ချားလ်စ် နိုးလာ၏။ အင်အားအနည်းငယ် ပြန်ပြည့်လာသော်လည်း ကြွက်သားများ၏ နာကျင်မှုကို အောင့်ခံကာ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ထွက်လာခဲ့ပေသည်။</p> <p>ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ချိန်၌ သူ၏ ပထမအရာရှိ ပတ်တီးတစ်ယောက်တည်း သင်္ဘောကို ပြုပြင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချားလ်စ် သက်ပြင်းချမိ၏။ ဤခရီးစဉ်တွင် သူတို့ဘက်က အကျအဆုံး များလှပေသည်။</p> <p>လိပ်ပြာကြီးနှင့် တွေ့ဆုံစဉ်က သင်္ဘောသား နှစ်ဦးနှင့် တတိယစက်ပြင်အရာရှိကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး၊ အမှောင်ပုလဲကျွန်းမှာလည်း နောက်ထပ် သင်္ဘောသား နှစ်ဦးနှင့် စားဖိုမှူးလက်ထောက်တို့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ အစာ ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် အသစ်စက်စက် နာဝေးလ်သင်္ဘောကြီးမှာလည်း အခုတော့ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပေပြီ။ ထို့ကြောင့် နယ်မြေအသစ် ရှာဖွေရေးခရီးစဉ်မှာ ကျရှုံးမှုကြီးတစ်ခုဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>ချားလ်စ်အတွက် ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်ဆိုလို့ မှန်ချပ်ပုံစံ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် မျက်မမြင် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်သာ ရှိပေသည်။</p> <p>ချားလ်စ်က ဝိုင်းစက်နေသော မှန်ချပ်လေးကို ထုတ်ကြည့်လိုက်၏။ မှန်သားမှာ ဝါးတားတားဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ပုံရိပ်ကိုပင် သူ ပြန်မမြင်ရပေ။</p> <p> ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသဖြင့် သူက အဖွဲ့သားများ နားနေဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပေသည်။ အကယ်၍ ဤပစ္စည်းအကြောင်း သိနိုင်မည့်သူ ရှိလျှင် အမှောင်ပုလဲကျွန်းသား အော်ဒရစ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>နားနေဆောင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သွေးညှီနံ့က သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်လာပေသည်။ မျက်မမြင် အော်ဒရစ်မှာ သွေးစိုနေသော ပတ်တီးစတစ်ခုကို စုပ်ယူနေ၏။ ထိုပတ်တီးပိုင်ရှင် ဂျိမ်းစ်ကတော့ ဘေးက ပုခက်ထဲမှာ ဟောက်သံပေးကာ အိပ်ပျော်နေပေသည်။</p> <p>အော်ဒရစ်၏ လည်ပင်းက ဒဏ်ရာများမှာ အသားစသစ်များ ပြန်လည် ပေါက်ဖွားလာနေပြီး မကြာမီမှာပင် အရှင်းပျောက်ကင်းမည့်ပုံ ရှိပေသည်။ ခြေသံကို ကြားသည်နှင့် အော်ဒရစ်က အလန့်တကြား ထရပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p> "ကပ္ပတိန်ချားလ်စ်... ရောက်လာပြီလား"</p> <p>ချားလ်စ်က အနက်ရောင်ဓားကို ဂျိမ်းစ်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပေသည်။ လင်းနို့သတ္တဝါကြီးကို ကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ဂျိမ်းစ်မှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်လှ၏။</p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာချိန်၌ အရေပြားနှင့် ကြွက်သားများလည်း ထူထဲလာသဖြင့် ဒဏ်ရာများမှာ အတွင်းအင်္ဂါများကို မထိခိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ဂျိမ်းစ်၏ နဖူးကို စမ်းကြည့်ပြီး အဖျားမရှိသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ချားလ်စ်က အော်ဒရစ်၏ လက်ထဲသို့ မှန်ချပ်ကို ထည့်ပေးလိုက်ပေသည်။</p> <p>"ဒါက အဲဒီမြို့စားကတော်ရဲ့ ပစ္စည်းပဲ၊ ဒါကို သုံးပြီး သူမက လင်းနို့ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မင်း ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲ သိလား"</p> <p>မျက်မမြင်၏ လက်ချောင်းများက မှန်မျက်နှာပြင်ကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> "ဒါက... မြို့စားကတော် အာကာရှာရဲ့ 'လင်းနို့မှန်' ပဲ၊ သွေးအနည်းငယ် သုတ်လိမ်းလိုက်ရင် အားကောင်းတဲ့ လင်းနို့ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်"</p> <p>အော်ဒရစ်၏ စကားကြောင့် ထိုသတ္တဝါကြီး၏ အစွမ်းထက်လှသော အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ချားလ်စ် သတိရသွားပြီး ရယူလိုစိတ်လေး ပေါ်လာပေသည်။ သို့သော် သူက ထိုအစွမ်းနောက်မှာပါလာမည့် ဆိုးကျိုးကိုလည်း မေ့မထားပေ။</p> <p>"ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကော ရှိလား"</p> <p> ချားလ်စ်က မေးလိုက်၏။</p> <p>"ရှိတာပေါ့၊ ဒီမှန်ကို သုံးပြီးရင် သွေးဆာတဲ့စိတ်က ပိုပြီး ပြင်းထန်လာလိမ့်မယ်၊ ခဏခဏ သုံးရင်တော့ အဲဒီစွမ်းအားရဲ့ ကျွန်ဖြစ်သွားပြီး တကယ့် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားမှာပဲ၊ အရင်ပိုင်ရှင် ဗိုက်ကောင့်လန့်စ်ဆိုရင် အခုထိ ကျွန်းပေါ်မှာ ဇောက်ထိုးတွဲလောင်း ခိုနေရတုန်းပဲ"</p> <p>ချားလ်စ်က မှန်ကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိ၏။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက တော်တော်ပြင်းထန်လှပေသည်။ ဒါကိုတော့ လူပြက်မျက်နှာဖုံးလို အမြဲမသုံးဘဲ တကယ့် အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးမှာမှ သုံးရပေလိမ့်မည်။</p> <p>အော်ဒရစ်က ချားလ်စ်၏ အကြည့်ကို သိနေသကဲ့သို့ မှန်ကို အမြန်ပြန်ပေးလိုက်၏။ သူ မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း သူ့အဆင့်အတန်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိပေသည်။</p> <p>ယခုဆိုလျှင် အော်ဒရစ်၏ လည်ပင်းက ဒဏ်ရာမှာ နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပေပြီ။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းက ချားလ်စ်ကို အားကျစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေပေသည်။</p> <p>သူက မှန်ကို အိတ်ထဲထည့်ပြီးနောက် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> "မင်းတို့မှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကုသနိုင်စွမ်း ရှိပါလျက်နဲ့ မင်းမျက်နှာက ဒဏ်ရာက ဘာလို့ ကျန်နေရတာလဲ၊ တစ်ခုခု ထူးထူးခြားခြားကြောင့်လား"</p> <p>အော်ဒရစ်၏ မျက်နှာပေါ်၌ ထိတ်လန့်ရိပ်များ ယှက်သန်းသွား၏။</p> <p>"အဲဒါက မတော်တဆမှုတစ်ခုပါ"  </p> <p>အော်ဒရစ်ကအော်ဒရစ်က စပြောပေသည်။</p> <p> "ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းတစ်စု ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောတစ်စီးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်၊ အထဲက အခန်းတစ်ခုမှာ သေတ္တာတစ်လုံး တွေ့ခဲ့တာ၊ ရတနာတွေ ရှိမယ်ထင်ပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တာ... အဲဒီအထဲမှာ ရှိနေတာက 'နေရောင်ခြည်' ဖြစ်နေခဲ့တယ်"</p> <p>'နေရောင်ခြည်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချားလ်စ်၏ ရင်ထဲ၌ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားရပေသည်။ သို့သော် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ စကားထဲ၌ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p>"နေဦး... နေရောင်ခြည် ဟုတ်လား၊ နေရောင်ခြည်ကို ဘယ်လိုလုပ် သေတ္တာထဲ ထည့်ထားလို့ ရမှာလဲ၊ မင်း သေချာရဲ့လား"</p> <p>"သေချာပါတယ်၊ အဲဒါ နေရောင်ခြည်ပဲ၊ အဲဒီအလင်း ထွက်လာတာနဲ့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေ အားလုံး ပြာဖြစ်သွားကြတယ်၊ ကျွန်တော်က အဝေးမှာ ရှိနေလို့သာ အသက်ရှင်ခဲ့တာ၊ ဒါတောင်မှ တော်တော် တန်ဖိုးကြီးကြီး ပေးလိုက်ရတယ်"</p> <p>အော်ဒရစ်က သူ၏ မျက်မှန်အမည်းကို ချွတ်ပြလိုက်ရာ ပြုတ်ထားသော ကြက်ဥလို ဖြစ်နေသည့် သူ၏ မျက်လုံးများကို ချားလ်စ် မြင်လိုက်ရ၏။ နီမြန်းနေသော သွေးကြောကြီးများနှင့်အတူ ကြည့်ရသည်မှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပင်။</p> <p>"မြင်လား... အဲဒီအချိန်ကစပြီး အခုထိ ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေ နာနေတုန်းပဲ၊ နေရောင်ခြည်ကလွဲရင် တခြားဘာကမှ ဒီလောက်အထိ မနာကျင်စေနိုင်ဘူး"</p> <p>ချားလ်စ်မှာ စိတ်မငြိမ်တော့ဘဲ အခန်းထဲ၌ လမ်းလျှောက်နေမိ၏။ မနေ့က သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေ လိုက်တိုက်ချိန်မှာတောင် သူ ဤမျှ မတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။</p> <p>"ဖြစ်နိုင်တာက... တခြား အလင်းစွမ်းအားသုံး လက်နက်တစ်ခုခု ဖြစ်နေမလား"</p> <p>နေရောင်ခြည်ကို သေတ္တာထဲ ထည့်ထားသည်ဆိုခြင်းမှာ သူ့အတွက်တော့ ရယ်စရာပင်။ ဒြပ်သားမရှိသော အလင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းချုပ်ထားနိုင်မည်နည်း။</p> <p>အော်ဒရစ်က ခေါင်းခါပြ၏။ "ဓားပြအချို့လည်း အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့တာ၊ သူတို့က ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ကျွန်တော်တို့ပဲ သေကြေခဲ့ရတာ၊ တခြားလက်နက်ဆိုရင် သူတို့လည်း မလွတ်နိုင်ပါဘူး"</p> <p>ချားလ်စ်၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာပြီး မျက်နှာပေါ်၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာပေသည်။ ဒါက အပေါ်ယံကမ္ဘာကို ပြန်ဖို့အတွက် အရေးကြီးတဲ့ သဲလွန်စ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>"အဲဒီဓားပြတွေက နေရောင်ခြည်ကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ"</p> <p>"အဲဒါတော့ ကျွန်တော်လည်း မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဓားပြတွေက 'ဆော့တွမ်' ဆိုတဲ့ ပရမ်းပတာမြို့တော်က လာတာ၊ အဲဒီကနေ ရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မစ္စတာချားလ်စ်... ခင်ဗျားက နေရောင်ခြည် လိုချင်လို့လား"</p> <p>"ပရမ်းပတာမြို့တော်... ဆော့တွမ်"</p> <p>ချားလ်စ်က အမည်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်ပေသည်။ သူက အော်ဒရစ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p>ထိုသေတ္တာထဲမှာ တကယ်ပဲ နေရောင်ခြည် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူကိုယ်တိုင် သွားရောက် စုံစမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေပြီ။</p> <p>ချားလ်စ်၏ ခြေသံများ ဝေးကွာသွားသည်နှင့် အော်ဒရစ်က ဘေးက စည်ပိုင်းထဲမှ အလောင်းတစ်ဝက်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်၏။ အကယ်၍ ချားလ်စ်သာ ရှိနေလျှင် ထိုအလောင်းမှာ သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မြို့စားကတော် ဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်း သိပေလိမ့်မည်။</p> <p>မျက်မမြင် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်မှာ ထိုအလောင်းကို ပွေ့ဖက်ကာ အငမ်းမရ စားသောက်နေတော့သည်။ မှောင်မည်းနေသော အခန်းထဲ၌ အသားစားနေသော အသံများနှင့် ဂျိမ်းစ်၏ ဟောက်သံများမှာ ရောယှက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save