Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၉၅</h2> <h2 style="text-align: center;">သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီသတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတ နှစ်ခုကို ငါ့ဘဝ တစ်လျှောက်လုံး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေနဲ့ ဖန်တီးထားတာ... ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်နေတုန်းမှာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မပြည့်စုံသေးဘူး... နောင်တ တချို့နဲ့ ထွက်ခွာသွားရတော့မယ်... ဓားလမ်းကြောင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိပြီးနောက် ဉာဏ်အလင်းတွေ ပိုရလာပေမဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေရဲ့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ဖိအားပေးခံလိုက်ရတယ်... ငါ့အနာဂတ်က မရေရာတော့ဘူး... တကယ်လို့ ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ယောက်သာ ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒကို ဆက်ခံပြီး အနားမယူဘဲ ရှေ့ဆက် လျှောက်လှမ်းပေးပါ... တစ်နေ့ကျရင် သတ်ဖြတ်ခြင်း တာအိုနဲ့ ဓားကျမ်းစာရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြန်လည် တောက်ပလာပါစေ..."</p> <p> </p> <p>စာသား၏ အဆုံးတွင် "ချင်းကျူ"ဟူသော နာမည်ကို ဓားချီဖြင့် ထွင်းထုထားသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရေးမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး အလွန် အလျင်လိုနေသည့် ပုံစံဖြင့် ဓားချီကို သုံး၍ ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စာရေးသူမှာ အလွန် အရေးတကြီး အခြေအနေ ရောက်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေသည်။ စာထဲတွင် ရေးထားသည့် အတိုင်းပင်... ရန်သူများ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုကို ခံရပြီး ရှေးဟောင်း တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို သုံး၍ ထွက်ပြေးရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစီအရင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် မည်သည့် အန္တရာယ်များ စောင့်ကြိုနေမည်မှန်း မသိရသလို ပြန်မလာနိုင်တော့မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူ တစ်ဘဝလုံး ကြိုးစား ဖန်တီးခဲ့သော သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတများအား ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရ ပျောက်ဆုံးသွားမည်ကို မလိုလား၍ပင်။</p> <p> </p> <p>မူလဝိညာဉ် ဓားမွေးမြူခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်သူ တစ်ယောက်ယောက်က တစ်နေ့တွင် ဤရှေးဟောင်း ခန်းမဆောင်အား ရှာတွေ့ပြီး ဤသင်္ကေတများကို အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ကျင့်စဉ် တစ်ခုလုံး ဆက်လက် ပြုပြင်နိုင်ဖို့... ဤထူးခြားသည့် နည်းစနစ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာစေဖို့ သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ကရုဏာ သက်ရောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နောက်လူများ အတွက် လမ်းညွှန်ချက် တစ်ခု ချန်ထားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ် တွန့်ဆုတ်နေသည့် နှုတ်ဆက်ခြင်း တစ်ခု၊ သူ ဤနေရာကို ရောက်ခဲ့ဖူးကြောင်း သက်သေပြဖို့ ရေခဲလွင်ပြင်တွင် ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာ တစ်ခု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက စာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖတ်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စီနီယာ ချင်းကျူ၏ ကိုယ်ကျိုးမငဲ့မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် သူ့ပါရမီအတွက် လေးစားခြင်း နှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ် မပြည့်စုံချိန်၊ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်း ပြတ်တောက်နေချိန်နှင့် လမ်းညွှန်မည့်သူ မရှိချိန်တွင် စီနီယာ ချင်းကျူက အခြား နည်းလမ်းကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ ထိုအစား တစ်ယောက်တည်း ရှေ့ဆက်တိုးခဲ့ပြီး ကိုယ့်ခွန်အား ကိုယ်ကိုး၍ သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတ နှစ်ခုကို ဖန်တီးကာ လမ်းကြောင်းသစ် တစ်ခု ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ကေတ တစ်ခုစီက ကျင့်စဉ်၏ အဆင့်သစ် တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ မထွက်ခွာမီ စီနီယာ ချင်းကျူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က အနည်းဆုံး ရွှေအမြူတေ အဆင့် နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် သူက လိုက်လံ ဖမ်းဆီးသူကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ရှေးဟောင်း တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်အား အသက်သွင်းပြီး မသိသော အရပ်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရန်သူက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်များလား။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း ဇာတ်လမ်းအစုံကို မသိပေ။ သို့သော် သူကြားဖူးသော ပုံပြင်များနှင့် အဖွားကျင်း ပေးခဲ့သော သဲလွန်စ အနည်းငယ်မှတဆင့် အချက်အလက် တချို့ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>စီနီယာ ချင်းကျူက မိန်းမတစ်ယောက် အတွက် ရှောက်ဟွာတောင်ကို စွန့်ခွာခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းက သူ့နောက်ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း သိထားသည့် တစ်ယောက်တည်းသော ရန်သူမှာ ယွမ်ရှန်ဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ လင်းယွမ်ထျန်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချင်စန်း သံသယ ဝင်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က လင်းယွမ်ထျန်းသည် ကျီဝေနန်းတော်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး မည်သည့်အခါမှ အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းခဲ့ပေ။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်သို့ အတင်းအဓမ္မ တက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အတုအယောင်၏ စွမ်းအားကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ စီနီယာ ချင်းကျူများ ဖြစ်နေမလား… လက်စားချေဖို့ အတွက် ကျီဝေနန်းတော်ထဲမှာ လင်းယွမ်ထျန်းကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တာများလား။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အမှန်သာဆိုလျှင် နောက်ပိုင်း စီနီယာ ချင်းကျူကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့သူမှာ ထိုစဉ်က ယွမ်ရှန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် လင်းချန် ဖြစ်ဖို့ များသည်။</p> <p> </p> <p>ကျီဝေနန်းတော် နောက်ဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာပြီး မကြာမီမှာပင် လင်းချန်က အိုမင်းရင့်ရော်မှုကြောင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူက လင်းယွမ်ထျန်းကို သူ့ဆက်ခံသူ အဖြစ် အချိန်အကြာကြီး ကတည်းက ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော သူ့တပည့်ရင်းမှာ အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့၏။ သူ မည်သို့ ဒေါသ မထွက်ဘဲ နေမည်နည်း။ တိုက်ခိုက်သူကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့မှာ အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအရာများ အားလုံးက ချင်စန်း၏ ခန့်မှန်းချက်သာ။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများကို ကာယကံရှင်များသာ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတ နှစ်ခုကို တိကျသေချာစွာ ထွင်းထုထားသည်။ ဓားပဲ့တင်သံများက ၎င်းတို့ထဲ စီးဆင်းနေပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ဖုံးကွယ်နေသော်လည်း ထက်ရှနေဆဲပင်။ ၎င်းတို့က မူလဝိညာဉ် ဓားမွေးမြူခြင်း ကျင့်စဉ်၏ ပထမ အဆင့်ငါးဆင့်နှင့် ရှင်းလင်းစွာ ကိုက်ညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်စန်း အနီးကပ် လေ့လာကြည့်သောအခါ အမှန်တကယ် ကွဲပြားနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတများ အတွင်းတွင် စီနီယာ ချင်းကျူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်အလင်း များစွာ ပါဝင်နေသည်။ သူ ဖန်တီးစဉ်က တာအိုအပေါ် သူ့ပုဂ္ဂိုလ်ရေး နားလည်မှုများကို မသိစိတ်ဖြင့် ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မူလဝိညာဉ် ဓားမွေးမြူခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ ရိုးရှင်းမှုနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ အလားအလာရှိသော ကြီးမြတ်သည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကျင့်ကြံသူတိုင်းကို မိမိကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် မိမိနှင့် အသင့်တော်ဆုံး လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေရန် ခွင့်ပြုထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် စီနီယာ ချင်းကျူ ဖန်တီးခဲ့သော ဆင့်ပွားကျင့်စဉ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ အတွက်သာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အမြင် ကိစ္စလည်း ဖြစ်သည်။ မူလဝိညာဉ် ဓားမွေးမြူခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးသူမှာ သေချာပေါက် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စီနီယာ ချင်းကျူကား ရွှေအမြူတေ အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ယောက်ကြား ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလှသည်။</p> <p> </p> <p>စီနီယာ ချင်းကျူအနေဖြင့် ဤအဆင့်ထိ ရောက်လာနိုင်ခြင်းက ရှားပါးပြီး ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည် တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။ သူက သံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိဘဲ နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ယောက် ပေါ်ထွန်းသော ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကြောင့်ပင် အခြားတစ်ယောက်က သူ့နည်းလမ်းကို ဆက်ခံလျှင် တူညီသော အခြေခံ ကျင့်ကြံထားသည့်တိုင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမှ မလုပ်ဘဲ သူ့လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ့်သဘာဝနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ လုပ်ဖို့ လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက နှလုံးသား၏ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ရာ ရောက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း ခရီး ရှေ့ဆက်လေ စစ်မှန်သော လမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်လေ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားမည့် အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်စန်းက မတူပေ။ သူ လိုချင်သည့် အရာအား ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သည်။ သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် မြှင့်တင်လိုခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူက ကျင့်စဉ်များကို ကိရိယာများ အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ သူ ပိုသန်မာလာစေရန် နည်းလမ်း တစ်ခု အနေဖြင့်သာ သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတများကို ကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်သည်။ တာအိုကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓက သူ့ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် သူ့နှလုံးသားမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ လုံးဝ ကွဲပြားသော လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းရလျှင်ပင် သူ့ကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် အနည်းငယ်မျှသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများသာ လိုအပ်ချိန်တွင် ပို၍ပင် အဆင်ပြေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြူတေ အလယ်အလက် အဆင့်သို့ ရောက်ချိန်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတများကို လုံးဝ ပြောင်းလဲရန် မလိုဘဲ စီနီယာ ချင်းကျူ ခင်းပေးခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက သင်္ကေတများကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်ရင်း မှတ်သားပြီး ကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ အဆင့်များအား နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော နည်းလမ်း ဖြစ်သော်လည်း နက်နဲလှသည်။ များစွာသော အရာများက ချင်စန်း၏ လက်ရှိ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။ သို့သော် သူ့ပိုင်းခြားသိမြင်မှုဖြင့် ဤလမ်းကြောင်းက ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိကြောင်း ပြောနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ပထမ သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတကို အတော်လေး လွယ်ကူစွာ မှတ်သားလိုက်သည်။ သို့သော် ဒုတိယ တစ်ခုသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ့အကြည့် အနည်းငယ် စူးရှသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတမှာ မပြည့်စုံပေ။ နောက်ဆုံး အကွက် ပျောက်ဆုံးနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော နက်နဲသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်း ကျင့်စဉ်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စီနီယာ ချင်းကျူ၏ စာထဲတွင် ဖော်ပြထားသော နောင်တ ဆိုသည်မှာ ဤနောက်ဆုံး ပျောက်ဆုံးနေသော အကွက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။ ထိုအချိန်က သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ ရွှေအမြူတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့်ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>ဓားလမ်းကြောင်း၏ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူပြီးနောက် ဉာဏ်အလင်း အသစ် ရခဲ့ပြီး ပျောက်ဆုံးနေသော အပိုင်းအစကို သဘောပေါက်ခဲ့သော်လည်း အလွန် နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>နှမြောစရာပဲ...</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ချင်စန်း၏ သက်ပြင်းချသံ တိုးတိုးလေး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကွက် တစ်ကွက်တည်း ပျောက်ဆုံးနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထား၍ မရပေ။ မဆင်မခြင် ဖြည့်စွက် ရေးဆွဲခြင်းမျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်သင့်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတ တစ်ခုလုံးက အနည်းငယ်မျှ သဟဇာတ မဖြစ်မှု မရှိဘဲ ချောမွေ့နေရမည်။ အကယ်၍ မလျော်ကန်စွာ ပြုလုပ်မိပါက သင်္ကေတ ပြိုကွဲခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် သိသိသာသာ ကျဆင်းခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ပိုဆိုးသော အခြေအနေတွင် သစ်နက်ဓားပင်လျှင် ပြန်ကန်မှုကြောင့် ကြေမွသွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတ နှစ်ခုလုံးကို မှတ်သားလိုက်ပြီး စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ နောင်တတရား၌ ဆက်လက် နစ်မွန်းမနေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>စီနီယာ ချင်းကျူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သော ကျင့်စဉ်၏ ဆက်လက်မှု အပိုင်းကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ရရှိခြင်းကပင် ကြီးမားသော ကံကောင်းမှု တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။ ဤသတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတ နှစ်ခုက သူ့ကျင့်ကြံခြင်းကို ရွှေအမြူတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် အထိ ပံ့ပိုးပေးရန် လုံလောက်သည်။ ကြားထဲတွင် ရှည်လျားသော အချိန်ကာလ တစ်ခု ရှိနေသေးသဖြင့် အခြား အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကောင်း ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် သီးသန့် ကျင့်ကြံခြင်း ပြုလုပ်ပြီး ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် ဖော်ထုတ်ရန် အာရုံစိုက်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အကွက် တစ်ကွက်တည်းသာ။ သူ့ဉာဏ်ရည် ထိုင်းမှိုင်းနေလျှင်ပင် တစ်ချိန်ချိန်တွင် အဖြေရှာတွေ့မည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်း သင်္ကေတများကို မှတ်သားပြီးနောက် ချင်စန်းက စီနီယာ ချင်းကျူ ချန်ထားခဲ့သော ကမ္ပည်းစာကို အရိုအသေပေးပြီး လမ်းညွှန်မှုအတွက် တိတ်တဆိတ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယဇ်ပလ္လင် အလယ်ရှိ ရှေးဟောင်း တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ဘက်သို့ တွေးတောနေဟန်ဖြင့် လှည့်ကြည့်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ခန်းမဆောင်ထဲတွင်ရော ဓားလမ်းကြောင်းပေါ်တွင်ပါ စီနီယာ ချင်းကျူ၏ ရုပ်ကြွင်း မရှိခြင်းက တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ထိုအချိန်တွင် အစီအရင် အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတွင် ဆက်လက် အသုံးပြုနိုင်သေးလား ဆိုသည်ကတော့ မေးခွန်းထုတ်စရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရိုးသားစွာ မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ စီနီယာ ချင်းကျူ နေရာတွင် ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုကို ခံနေရလျှင် တစ်ဖက်သို့ ရောက်သည်နှင့် ပထမဆုံး လုပ်မည့် အရာမှာ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဓားလမ်းကြောင်းက အစွမ်းထက်သော်လည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကို တားဆီးရန် လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်မည်။ တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်မှသာ ခြိမ်းခြောက်မှုအား အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူ့ကိုယ်ပိုင် ပြန်လမ်းကိုလည်း ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ရောက်သည်။ အကယ်၍ ပြန်လည် မပြုပြင်နိုင်ပါက ပြန်လာစရာ လမ်းရှိတော့မည် မဟုတ်။ သို့သော် ထိုသည်က အနာဂတ် ပြဿနာသာ။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင်တော့ ဤတည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ မရတော့မည့် အခွင့်အလမ်း များနေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်စန်းက လက်စွပ်ထဲမှ အလယ်အလက် အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save