Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၀၀</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းက တောင်၏ အူမကြီးဆီ အရောက်လှမ်းနေသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းစွာ တည်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ပိုနက်ရှိုင်းလေလေ ပိုပူပြင်းလေလေပင်။ လမ်းကြောင်းထဲရှိ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသော နေမင်းအသေးစား တစ်ခု အတွင်း၌ ရှိနေသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှည့်ပတ်ပြီး အကာအကွယ် ယူထားသည့်တိုင် နှစ်ယောက်လုံး ချွေးစိုရွှဲနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တည့်တည့်တွင်တော့ အနီရောင် အလင်းတန်းက တစထက်တစ ပိုပြင်းထန်လာလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ နက်မှောင်သော ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ချင်စန်း ယခင်က မြင်ဖူးသမျှနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။ မသန့်စင်မှု အရိပ်အယောင် တစ်စွန်းတစ်စပင် မပါရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို အလန့်ဖြန့်သွားစေသည်မှာ မီးလျှံများမှ ဖြာထွက်နေသော မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အငွေ့အသက် ဖြစ်သည်။ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေပြီး သူ့နှလုံးသားထဲ ရိုသေလေးစားမှု တစ်ခုကို လှုပ်နှိုးလိုက်သကဲ့သို့။</p> <p> </p> <p>တွေဝေမိန်းမောနေစဉ် ချင်စန်းတစ်ယောက် မီးလျှံထဲတွင် ရေချိုးနေသော နတ်ငှက်တစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသလို ထင်မှတ်လိုက်သည်။ အလွန်တရာ ကျက်သရေရှိပြီး အရာအားလုံးကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသော ဥပေက္ခာပြုသည့် အကြည့်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထား၏။</p> <p> </p> <p>အနားသတ်များမှ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသော မီးလျှံအစွန်းများမှာ ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းသော ငှက်မွေးများနှင့် တူညီနေပြီး နုနယ်ကာ ကြေကွဲဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်ကို ရှေးဟောင်း နတ်ငှက်တစ်ကောင် အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသလို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ မိစ္ဆာမီးလျှံများလား"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လေနှင်ရာ ခရီးသည်ဘက် ထိတ်လန့်မှုများ အထင်းသားဖြင့် လှည့်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည်က တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေနေပုံရပြီး သူ့အကြည့်များက ဟိုဟိုဒီဒီ ရွေ့လျားနေသည်။ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒဏ္ဍာရီလာ မြင့်မြတ်သော သားရဲ ဖြစ်တဲ့ မီးငှက်ရဲ့ စစ်မှန်သော မွေးရာပါ မီးလျှံလို့ ပြောစမှတ်ပြုကြတဲ့ တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ဒီမီးက အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တယ်တဲ့... တချို့က အဖြူရောင်လို့ ပြောကြပေမယ့် တချို့က မီးငှက်ရဲ့ အမွေးတွေလို အနီရောင်လို့ ယုံကြည်ကြတယ်... ဒါ တကယ်ပဲ တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံ ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုတာကိုတော့ အတည်ပြုဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဘယ်သူမှ မီးငှက်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးကြတာမှ မဟုတ်တာ... ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>အဓိက မီးလျှံနှင့် အကွာအဝေး တစ်ခုတွင် ရှိနေသေးသော်လည်း လေနှင်ရာ ခရီးသည်က ရပ်တန့်ပြီး မီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ခံစားမှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမီးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကတော့ ယုံမှားသံသယ ဖြစ်စရာ မလိုဘူး... တကယ်လို့ ဒါ မီးငှက်ရဲ့ စစ်မှန်သော မီးလျှံ မဟုတ်ရင်တောင် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သားရဲ တစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ မီးလျှံ ဖြစ်ရမယ်... ငါတို့ အခု မြင်နေရတာက မိစ္ဆာမီးလျှံရဲ့ လျှံကျလာတဲ့ စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အပြင်ပန်း သဏ္ဍာန်ပဲ ရှိသေးတယ်... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ထည်အစစ်က အရမ်း သေးငယ်ပြီး အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ ဖုံးကွယ်နေလောက်တယ်... လုံးဝ လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ နေရာမျိုးမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>မီးငှက်၏ ဒဏ္ဍာရီက ခေတ်အဆက်ဆက် တည်ရှိခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်များနှင့် ယှဉ်တွဲကာ မြင့်မြတ်သော သားရဲ တစ်ကောင်အဖြစ် မကြာခဏ ဖော်ပြလေ့ ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ နတ်ဘုရားအသွင် ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်နှင့် အထက် ကျင့်ကြံသူများပင် ခြေရာလက်ရာ မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့ နတ်ဘုရား သားရဲများ မည်သို့ ဆက်လက် တည်ရှိနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူ့သခင်ကဲ့သို့ပင် တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံမှာလည်း ဒဏ္ဍာရီလာ မြင့်မြတ်သော မီးလျှံတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခေတ်သစ် မှော်ရတနာများနှင့် ဝိညာဉ်လက်နက် အများအပြားက ၎င်း နာမည်ကို မှားယွင်းစွာ ယူသုံးကြခြင်းကပင် မည်မျှ ကျော်ကြားကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်စန်းက နတ်ဘုရား သားရဲ အားလုံးမှာ လုပ်ကြံဖန်တီးမှု သက်သက် မဟုတ်ကြောင်း သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လွမ်ငှက်က သက်သေပင်။</p> <p> </p> <p>သူက အဘွားကျင်း ပိုင်ဆိုင်သော သစ်သားဖြင့် ထုလုပ်ထားသည့် လွမ်ငှက်ရုပ်ကို မြင်ဖူးသည်။ သူမက ၎င်း၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံခဲ့ဖူးပြီး ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် တွေ့ခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ နတ်ဘုရား သားရဲ အများအပြား ဤကမ္ဘာလောကတွင် အမှန်တကယ် ကျင်လည်ခဲ့ဖူးကြသည်။</p> <p> </p> <p>အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ပင် သူတို့လည်း အသံတိတ် ပျောက်ကွယ်သွားကြခြင်းသာ။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းနှင့် လေနှင်ရာ ခရီးသည်တို့ ယှဉ်တွဲ ရပ်နေပြီး မီးလျှံ၏ အငွေ့အသက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ အာရုံခံနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည် ပြောတာ မှန်တယ်... တကယ်လို့ ဒါ တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံ မဟုတ်ရင်တောင် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သားရဲ တစ်ကောင်ကောင်ရဲ့ မိစ္ဆာမီးလျှံ ဖြစ်နေတုန်းပဲ...</p> <p> </p> <p>ယင်း၏ အငွေ့အသက်က ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ကွေ့ယင် ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည့် ကိုးထပ်ငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသေးသည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် မိစ္ဆာမီးလျှံ ချင်ယန်ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးမီးလျှံ ဆိုသည်မှာ ကြောက်စရာ နာမည်သာ ရှိပြီး ဤမီးလျှံရှေ့တွင် ဒူးထောက် ခိုလှုံရမည့် အခြေအနေသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဒါက မီးလျှံရဲ့ ပုံစံအစစ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အမျှင်တန်း တစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်... ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ကွေ့ယင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာက ကိုးထပ်ငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံ အစုအဝေးကြီး တစ်ခုလုံးလေ... ကျီဝေနန်းတော်ရဲ့ ရှေးဟောင်း အဂ္ဂိရတ်ဆရာတွေက တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံကို ဆေးဖော်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး ဒီနေရာမှာ ချိပ်ပိတ်တောင် ထားခဲ့ကြသေးတယ်... သူတို့က မီးငှက် တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီး ချုပ်နှောင်ထားခဲ့တာ များလား...</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ကျီဝေနန်းတော် အကောင်းပကတိ တည်ရှိခဲ့စဉ်က ခမ်းနားသော ခေတ်ကာလကို တွေးကြည့်ရင်း ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူများ၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားနှင့် နည်းလမ်းများကို အလွန်အမင်း အားကျမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ... ခင်ဗျား ဒီ တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံကို လက်အောက်ခံ ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လေနှင်ရာ ခရီးသည်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ကုသမှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သေလုမျောပါး ဘေးဒုက္ခ တစ်ခု ပါဝင်ကြောင်း သူ ပြောခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာများလား...</p> <p> </p> <p>လှိုဏ်ခေါင်းထဲ မဝင်ခင်က ချင်စန်းလည်း အလားတူ အတွေးမျိုး တွေးခဲ့ဖူးသည်။ ကွေ့ယင်ကို အတုယူပြီး သူ့ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်မီးလျှံ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မီးလျှံ၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် အာရုံခံမိသည်နှင့် ချင်စန်း ထိုအကြံအစည်အား ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံက ရိုးရိုးလေး ပြောရရင် အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်... ဒါကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ကြိုးစားတာက သေလမ်း ရှာတာနဲ့ ဘာမှ မခြားနားဘူး...</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ယောက်ပင် ဤမီးလျှံကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် ဆုတ်ခွာသွားနိုင်ကောင်း၏။ မည်သူမှ ရန်စရဲမည် မဟုတ်ပေ။ လေနှင်ရာ ခရီးသည် မည်ကဲ့သို့ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့ ဘယ်ဟုတ်မလဲ" လေနှင်ရာ ခရီးသည်က အားကိုးရာမဲ့စွာ ရယ်မောပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ရောက်နေတဲ့ အစွမ်းထက် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ခေါ်လာရင်တောင် ဘယ်သူကများ တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံကို လက်အောက်ခံ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်လို့ ပြောရဲမှာလဲ... အနည်းဆုံးတော့ ရေခဲလွင်ပြင်နဲ့ ထျန်ရှင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်သလို စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲကြဘူး... ငါ အဲ့လောက်ထိ မာန မကြီးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် လေနှင်ရာ ခရီးသည်က တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံထဲ ဝင်ပြီး မီးရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းစေရင်း ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး သန့်စင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ... မီးထဲကနေ ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်းကို မျှော်လင့်ရင်းပေါ့... ဖီးနစ်ငှက်လို ပြန်လည် ရှင်သန်လာမလား ဒါမှမဟုတ် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမလား ဆိုတာကတော့ ငါ့ကံတရား အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်"</p> <p> </p> <p>မီးထဲကနေ ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း... မိစ္ဆာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်း...</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရွှေအမြူတေ ဖြစ်ပေါ်စေရန် အလောင်းကောင် လမ်းစဉ် လျှောက်လှမ်းခြင်းကပင် လွန်ကဲနေပြီဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လေနှင်ရာ ခရီးသည်က ပို၍ပင် လွန်ကဲနေပြီး သေမိန့်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သော အရာမှ အသက်ရှင်သန်ခွင့် အနည်းငယ်ကို ရှာဖွေနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကုသဖို့အတွက် ထိုကဲ့သို့ နည်းလမ်းမျိုး ရှိနေမည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည် ရူးသွားပြီလားပင် တွေးထင်မိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ... တကယ်ပဲ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား... ဒီအတိုင်း လုပ်မှ ဖြစ်မှာလား"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း စိတ်ထဲ မသိုးမသန့် ဖြစ်သွားသည်။ လေနှင်ရာ ခရီးသည်က ထိုသည်မှာ သေဖို့လမ်း ကိုးလမ်းနှင့် ရှင်ဖို့လမ်း တစ်လမ်းသာ ရှိသည့် စမ်းသပ်မှုလို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့သည်ကား အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်စန်း မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ထိုသည်မှာ ပြန်လမ်းမရှိ၊ သေချာပေါက်သေမည့် လမ်းကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုးဖလံမျိုး မီးကိုတိုးခြင်းထက် မခြားနားပေ။</p> <p> </p> <p>ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြောက်စရာကောင်းသည့် မိစ္ဆာမီးလျှံထဲ ပစ်ချလိုက်ခြင်းက ချက်ချင်း ပြာကျသွားမည်သာ။</p> <p> </p> <p>သုံးပါးရောင်ခြည် ကျောက်စိမ်းရည် မည်မျှ အစွမ်းထက်နေပါစေ တကယ်တမ်းတွင် မည်မျှ ကူညီနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာရဲ့ ဒဏ်ရာက တကယ်ပဲ ကုစားလို့ မရတော့ဘူးလား... ကျီဝေနန်းတော်က ထွက်တာနဲ့ ကျုပ် ရွှေအမြူတေကို ဖွဲ့စည်းနိုင်တော့မှာ... ပြီးရင် တူတူ ခရီးထွက်ပြီး ရှားပါး ဆေးလုံးတွေ ရှာဖွေပေးလို့ ရပါတယ်... အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်းလောကက ကျယ်ပြောတယ်လေ... ရေခဲလွင်ပြင်မှာပဲ နေစရာ မလိုပါဘူး... ကျုပ်တို့ လုပ်နိုင်လောက်..."</p> <p> </p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည်က ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ အကုန် ကြိုးစားပြီးပြီ... ဘာမှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး... ငါ ခံစားနေရတဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဒဏ်ရာက သာမန်လူတွေ နားလည်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး... ရနိုင်သမျှ မှတ်တမ်းတွေ အကုန်လုံး ငါ ရှာဖွေပြီးပြီ... ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး... ဖြစ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းက အဟောင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး အသစ် ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ပဲ... ငါ့ဘဝရဲ့ လက်ကျန် အချိန်တွေကို အတုအယောင် အမြူတေ အဆင့်မှာပဲ ပိတ်မိပြီး မကုန်ဆုံးစေချင်ဘူး... ဖြစ်နိုင်ချေ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ် ဆိုရင်တောင် ငါ ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်"</p> <p> </p> <p>သူ ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသံ ပျော့ပြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ ညီလေးချင်... တကယ်လို့ လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိဘူး ဆိုရင်လည်း ငါ့အသက်ကို အလကား လွှင့်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... သုံးပါးရောင်ခြည် ကျောက်စိမ်းရည် သုံးစက်က အများကြီး အထောက်အကူ ပြုမှာပါ... ဒါ့အပြင် တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံရဲ့ လောင်ကျွမ်းမှုကို တွန်းလှန်ပြီး အကာအကွယ် ပေးနိုင်မယ့် အရာတစ်ခုကိုလည်း ငါ သိထားတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် မင်းကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်း လေနှင်ရာ ခရီးသည်က လက်ကိုမြှောက်ပြီး လှိုဏ်ခေါင်း၏ နက်ရှိုင်းရာသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အတွင်းပိုင်း ပိုနက်တဲ့ နေရာမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အစိမ်းရောင် ကြေးနီ အပိုင်းအစ တစ်ခု ရှိတယ်... အဲ့ဒါက ရှေးဟောင်း ဆေးပေါင်းအိုး တစ်လုံးရဲ့ အပိုင်းအစ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ သံသယ ရှိတယ်... အတိတ်တုန်းက ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ ဆေးပေါင်းအိုးတွေကို တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံ ပေါ်မှာ တိုက်ရိုက် တင်ထားပြီး မီးရဲ့ စွမ်းအားကို မကြောက်ဘဲ ဆေးဖော်ခဲ့ကြတာလေ... အဲ့ဒီ ဆေးပေါင်းအိုးက နတ်ဘုရား မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့မှာပဲ... အပိုင်းအစ တစ်ခုပဲ ကျန်တော့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ မူလစွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကျန်ရှိနေသေးပြီး တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံဆီကနေ အကာအကွယ် တချို့ ပေးနိုင်လောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ယူဖို့က လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လေနှင်ရာ ခရီးသည် ကြည့်ရာ လိုက်ကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p>လှိုဏ်ခေါင်းရှေ့တွင် အရွယ်အစား မျိုးစုံရှိသော ကျောက်ခန်းမ အများအပြား ရှိ၏။ တောင်ကမ္ဘာ နေမင်းမီးလျှံ၏ ကိုယ်ထည်အစစ် တည်ရှိရာ အနက်ရှိုင်းဆုံး အခန်းမှလွဲ၍ ကျန်အခန်းများ အားလုံး ဗလာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးလျှံ၏ လျှံကျလာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးတောက်များက အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းကြောင်း တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေကာ နေရာလွတ် တစ်ခုမှ မကျန်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းအလွန်တွင်မူ ဘာမှ မမြင်ရတော့... တောက်လောင်နေသော အနီရောင် အလင်းတန်းသာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဆေးပေါင်းအိုး အပိုင်းအစဆီ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နိုင်မှာလဲ...</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက သူ့လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့် ထိုမီးတောက်များ၏ မီးပွား တစ်စက်လောက် ထိလိုက်ရုံဖြင့် ပြာကျသွားရန် လုံလောက်သည်ဟု သံသယ ဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save