Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၄၁၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ညီနောင်ချူဖုန်း၊ ဒါက ခင်ဗျားအတွက် ကြုံတောင့်ကြုံခဲ အခွင့်အရေးကြီးပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့ ထွက်မသွားနိုင်ဘူး … ဒီအခွင့်အရေးကို ခင်ဗျား လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ညီနောင်ရှောင်းယွိ၊ ခင်ဗျားက ကျုပ်အတွက် စဉ်းစားပေးတာ ကျုပ် သိပါတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ အလကားရတဲ့ ထမင်းတစ်နပ်ဆိုတာ မရှိဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟိုဇော့ချိုဟန်ရွှင်ရဲ့ အရင်လုပ်ရပ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အားလုံးက သူတို့ လူကောင်းတွေ မဟုတ်တာကို ဖော်ပြနေတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီတော့ ဒီနေ့ သူတို့ရဲ့ အပြုအမူက အတော့်ကို မူမမှန်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့က ပါရမီရှင်တွေကို တန်ဖိုးထားတဲ့အတွက် ကျုပ်တို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံနေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျုပ် ခံစားမိတယ် … သူတို့က ကျုပ်တို့ကို အသုံးချဖို့ စီစဉ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကနဦးတွင် ချူဖုန်း ထွက်သွားလိုခဲ့သည်မှာ တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသည်ဟု သူ ခံစားမိခဲ့၍ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ အလိုလိုသိမှုက အန္တရာယ်၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖုမော်ရှောင်းယွိမှာ တရားမျှတမှုကို ရယူရန် လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူ့အနေဖြင့် များများစားစား ပြောဆိုရန် မသင့်လျော်ခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက စိုးရိမ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပြီး အချိန်မနှောင်းမီ ထွက်သွားရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူတို့အတွက် ထွက်ပြေးရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့မှာ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းတစ်ခုခု ဘယ်ရှိပါ့မလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာပဲပြောပြော သူတို့က ခင်ဗျားကို သတ်ချင်နေခဲ့ကြတယ်လေ”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ညီနောင်ရှောင်းယွိ၊ ခင်ဗျား …”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားရချိန်တွင် ချူဖုန်း အံ့ဩသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိမှာ အလွန်အကျွံ ခေါင်းမာခဲ့ပြီး အခြားမည်သည်ကိုမျှ များစွာ မစဉ်းစားဘဲ တရားမျှတမှုကိုသာ ရယူလိုခဲ့သည်ဟု သူ တွေးထင်မိခဲ့သည်။ ထိုနေရာ မည်မျှ အန္တရာယ်များသည်ကို ဖုမော်ရှောင်းယွိ လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ဟု သူ တွေးထင်မိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖုမော်ရှောင်းယွိ ပြောသည်ကို ကြားရပြီးနောက် သူ့အပေါ် ချူဖုန်း၏ အထင်အမြင် လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိလည်း ကိစ္စအချို့ကို ထိုးထွင်းမြင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် ချူဖုန်း ပိုမို၍ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကိစ္စများ မရေရာသည်ကို သတိထားမိပြီးနောက် ဖုမော်ရှောင်းယွိက မည်သည့်အတွက် ဆက်နေရန် အတင်းအကျပ် ပြောခဲ့သေးသနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး၊ ရှင်ပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုက ချူဖုန်းကို သတ်ချင်ခဲ့ပြီး ဆက်နေခိုင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ ဘာကြောင့်လို့ ရှင်ထင်လဲ”</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ စိတ်အရှုပ်ထွေးဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သူကား ဖုမော်ရှင်းအော်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မေးခွန်းမှာ ချူဖုန်း တွေးနေခဲ့သည့် အရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီမလေး၊ နင် စိတ်ပါလက်ပါ သင်ယူခဲ့သင့်တာ ဒါကြောင့်ပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နင်သာ နင့်အစ်ကိုကြီးလိုဆိုရင်၊ အဘွားဆီကနေ ပိုသင်ယူခဲ့ရင် နင် ဒီလောက် စိတ်ရှုပ်နေရမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိမှာ ချက်ချင်း ပြန်မဖြေခဲ့ပါချေ။ ထိုအစား သူက ဖုမော်ရှင်းအော်ကို ပြက်ရယ်ပြုလာသည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မကို ဝေဖန်မနေနဲ့တော့ … ဘာတွေများ ဖြစ်နေတာလဲ … ကျွန်မကို ပြောပြစမ်းပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီကိစ္စက သေရေးရှင်ရေးနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ဆိုတာ ရှေးခေတ်ဟောင်းရဲ့ အစီအရင်တစ်ခုပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ရှေးခေတ်ဟောင်းရဲ့ ကောင်းကင် မျိုးဆက်သွေး ပိုင်ရှင်တွေ တည်ဆောက်ထားခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့နဲ့ အဆင့်တက်ဖို့ သုံးခဲ့ကြတယ် … ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သဘောရှိ သုံးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို အသက်သွင်းဖို့ သဘာဝရတနာတွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှင်းရှင်းပြောရရင် အဲဒါကို အသုံးပြုဖို့အတွက် ဥစ္စာဓန အတော်များများကို သုံးစွဲရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ လျှပ်စီးပုလဲက အဲဒီ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ကို အသက်သွင်းဖို့ ဘယ်လိုမှ မလုံလောက်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ကို ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စု အသက်သွင်းနိုင်တာ ဘဏ္ဍာရေး အရင်းအမြစ် အတော်များများကို သူတို့ သုံးစွဲခဲ့တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့က အဲဒီလောက် သုံးစွဲခဲ့မှတော့ သူတို့ရဲ့ အားထုတ်မှုရလဒ်ကို ညီနောင်ချူဖုန်း ခံစားဖို့ ခွင့်ပြုတဲ့အထိ ဘယ်ကြင်နာပါ့မလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါထင်တာ မမှားရင် သူတို့က ညီနောင်ချူဖုန်းကို လျှပ်စီးလမ်းညွှန် လုပ်ခိုင်းချင်ကြတာ”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လျှပ်စီးလမ်းညွှန် ဟုတ်လား … အဲဒါ ဘာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော်က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်က အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ … ဒါက နတ်ပြစ်ဒဏ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ လူတွေအတွက် အထူးသဖြင့် မှန်တယ် … အဲဒီ နည်းစနစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နတ်အဆင့် လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်က ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒီလို ရှေးဟောင်း အစီအရင်တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်က ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်စရာကောင်းတယ် … တကယ်လို့ ဟိုဇော့ချိုထျန်းချင်သာ အဲဒါကို သူတစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရရင် ကျရှုံးသွားမယ့်ပုံ ရှိတယ် … သူက အဲဒါကြောင့် အသတ်ခံရမှာတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်ကို ဇော့ချိုထန်းချင်ကိုယ်စား ရင်ဆိုင်ဖို့ လျှပ်စီးလမ်းညွှန်တစ်ယောက် လိုအပ်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တစ်မျိုးပြောရရင် လျှပ်စီးလမ်းညွှန်က လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်ကို ဇော့ချိုထျန်းချင်ကိုယ်စား ခံယူရပေမဲ့ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ဇော့ချိုထျန်းချင်ပဲ ရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးရလဒ်က ဇော့ချိုထျန်းချင် အဆင့်တက်ပြီး လျှပ်စီးလမ်းညွှန် သေသွားလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှေးအချိန်တွေကတည်းက လျှပ်စီးလမ်းညွှန်အားလုံး ယဇ်ကောင်တွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမဆို လျှပ်စီးလမ်းညွှန်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး … အတော် ပါရမီရှိတဲ့ ကောင်းကင် မျိုးဆက်သွေး ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ပဲ လျှပ်စီးလမ်းညွှန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟိုတောင်ထိပ်မှာ ညီနောင်ချူဖုန်းက မျိုးဆက်သွေးစမ်းသပ်ခြင်း ကျောက်တုံးပေါ် ထိုင်ပြီး အရောင်ကိုးရောင်ရှိတဲ့ လျှပ်စီးကို အသက်သွင်းခဲ့တယ် … အဲဒါက ညီနောင်ချူဖုန်းရဲ့ ပါရမီ ဇော့ချိုထျန်းချင်ထက် သာလွန်တာကို အတည်ပြုပေးခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် ညီနောင်ချူဖုန်းက ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုအမြင်မှာ အကောင်းဆုံး လျှပ်စီးလမ်းညွှန် ဖြစ်လာခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အမှန်တရားကို သိသွားရင် ညီနောင်ချူဖုန်း ခုတုံးလုပ်ဖို့ ငြင်းပြီး အသတ်ခံမှာကို သူတို့ စိုးရိမ်ကြလို့ ဖြစ်နိုင်တယ် … အဲဒီအစား သူတို့က ညီနောင်ချူဖုန်းကို လှည့်စားပြီး ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ထဲ ဝင်ခိုင်းဖို့အတွက် ငါတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ငါခန့်မှန်းတာ မှန်ရင် မနက်ဖြန်မှာ သူတို့က ညီနောင်ချူဖုန်းအတွက်ရော ဇော့ချိုထျန်းချင်အတွက်ပါ ချပ်ဝတ်တစ်စုံစီ ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အပေါ်ယံမှာ ချပ်ဝတ်နှစ်စုံက တစ်ထပ်တည်း တူနေလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒါတွေက အတော် ကွဲပြားတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီနောင်ချူဖုန်းအတွက် သူတို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်လိုက်တဲ့ ဘယ်သူမဆို လျှပ်စီးလမ်းညွှန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သောက်ပဲ … ဒီဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုက တကယ်ကို သစ္စာမဲ့လွန်း၊ ဉာဏ်များလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မတို့ အခုချက်ချင်း ထွက်ပြေးသင့်တယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ထွက်ပြေးမယ် ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့ နင် တကယ် ထင်နေလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုက ဒါကို စီစဉ်ထားခဲ့မှတော့ ငါတို့ကို လုံးဝ ထွက်ပြေးခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ငါ့အထင် မမှားရင် ငါတို့တွေ တိတ်တိတ်လေး စောင့်ကြည့်ခံနေရပြီးပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် ငါတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ရင်တောင် ထွက်မပြေးသင့်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ ညီနောင်ချူဖုန်းက နတ်လျှပ်စီးကပ်ဘေးနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်လေ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်က နတ်လျှပ်စီးကပ်ဘေးကို ချိုးဖျက်ရာမှာ ညီနောင်ချူဖုန်းကို ကူညီနိုင်မယ့်ပုံ ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက အရမ်း ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ … အဲဒါကို ငါတို့ လက်လွတ်မခံနိုင်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဖြင့် ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ … ဇော့ချိုထျန်းချင် လျှပ်စီးလမ်းညွှန် ဖြစ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေကနေ ချူဖုန်း အမြတ်ထွက်အောင် ချပ်ဝတ်တွေကို တိတ်တိတ်လေး လဲကြမလား”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ လုံးဝ အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး … ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုက အဲဒီချပ်ဝတ်ကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြပ်နေမှာ သေချာတယ် … သူတို့ရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ ချပ်ဝတ်တွေကို လဲဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဖြင့် ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော်က ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်မှာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရှင့်မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော် အလွန့်အလွန် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့က အဲဒီချပ်ဝတ်ပေါ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်တစ်ခု ခင်းကျင်းထားနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျုပ်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး ဝှက်စာဖော်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်တစ်ခုကို ကျုပ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ခင်းကျင်းထားမယ် … အဲဒီလိုနဲ့ ချပ်ဝတ်ပေါ်က စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်ကို ကျုပ် ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မယ် … အဲဒါကို ကျုပ် ဝတ်ရရင်တောင် ကျုပ်က လျှပ်စီးလမ်းညွှန် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူတို့က ချပ်ဝတ်ပေါ်မှာ ဘယ်လို စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်မျိုး ခင်းကျင်းထားသလဲ ရှင် မသိဘူးလေ … အဲဒါကို ရှင် ဘယ်လို ဝှက်စာဖော်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ညီမလေး၊ ဒီနေရာမှာ ညီနောင်ချူဖုန်းကို နင် အထင်သေးလွန်းနေပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူက နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း ခံစားမှုကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ သူတော်စင်ဝတ်ရုံ ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် ထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လျှပ်စီးလမ်းညွှန်က ယဇ်ကောင်ဖြစ်မှာမို့ ချပ်ဝတ်ပေါ်မှာ သူတို့ ခင်းကျင်းထားမယ့် စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်က လျှပ်စီးကို ဆွဲဆောင်တဲ့ အစီအရင်တစ်မျိုး ဖြစ်ဖို့များတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို ညီနောင်ချူဖုန်း ကျိန်းသေပေါက် ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် ညီနောင်ချူဖုန်းမှာ ပြင်ဆင်ဖို့ တစ်ညလုံး အချိန်ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ပြောလိုက်စဉ် ဖုမော်ရှောင်းယွိမှာ ချူဖုန်းထံ တမင်တကာ လှမ်းကြည့်ခဲ့သည်။ ယုံကြည်မှုက သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည့်ဆည်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန့်မှန်းမှု မှန်ကန်ခဲ့သည်။ ချူဖုန်းအတွက် ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်မျိုးမှာ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရန် လုံးဝ ခက်ခဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားရဲ့ သတိပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီနောင်ရှောင်းယွိ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားသာ သတိမပေးခဲ့ရင် မနက်ဖြန် ချပ်ဝတ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတာကို ကျုပ် တွေ့ခဲ့ရင်တောင် ချပ်ဝတ်ပေါ်က စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်ကို ဖယ်ရှားဖို့ စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်တစ်ခုကို ကျုပ် အချိန်မီ ခင်းကျင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့က ညီနောင်တွေပါ … ကျုပ်ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက လျှပ်စီးလမ်းညွှန် မရှိဘဲ လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်ကို ဟိုဇော့ချိုထျန်းချင်နဲ့အတူ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ပြင်ဆင်ထားရမယ် … ခင်ဗျားက နတ်ပြစ်ဒဏ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီး လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်တွေကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်က ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ကြောင့် အသက်ဝင်လာမှာမို့ အရင်က ခင်ဗျား ကြုံတွေ့ဖူးခဲ့တဲ့ လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို ကျုပ် ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံး အရေးမပါတဲ့ ကိစ္စတွေပါ … ခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာက နောက်ပိုင်းမှာ ကျုပ်တို့ ဘယ်လို ထွက်ပြေးကြမလဲဆိုတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်း၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်တွင် အဆင့်တက်မည့် ဇော့ချိုထျန်းချင်၏ အခွင့်အရေးကို လုယူခဲ့လျှင် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုက သူတို့ကို လုံးဝ ချမ်းသာပေးမည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အမှန်အားဖြင့် ဇော့ချိုထျန်းချင်၏ အခွင့်အရေးကို သူ မလုယူခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့က သူတို့ကို ချမ်းသာမပေးသေးဘဲ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီနောင်ချူဖုန်း၊ ခင်ဗျားပြောတာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျား အဆင့်တက်နိုင်မလား မတက်နိုင်ဘူးလားဆိုတာပဲ အရေးကြီးတယ် … ဘယ်လို ထွက်ပြေးရမလဲဆိုတာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးပါ”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save