Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၄၁၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်လျှပ်စီးကပ်ဘေး ဆိုက်ရောက်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>“အချိန်ကျတော့မယ် … မင်းတို့နှစ်ယောက် အခု ဝင်သင့်ပြီ”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်လုံးများတွင်လည်း မျှော်လင့်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းနှင့် ဇော့ချိုထျန်းချင်တို့မှာ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်သို့ ဇော့ချိုထျန်းချင်နှင့်အတူ ချူဖုန်း ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများရှိ မျှော်လင့်သော အရိပ်အယောင်မှာ ပိုမို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာမီ သူက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင် အပြည့်အဝ အသက်ဝင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သခင်၊ ဒါက မကောင်းတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲအချို့ အမောတကော ပြေးလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုတို့က သူတို့၏ မျက်နှာများကို ဖြည့်ဆည်းထားခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြဟန် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာကိစ္စလဲ”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သခင်၊ ချူဖုန်းနဲ့ အတူပါလာတဲ့ ဟိုချာတိတ်နှစ်ယောက် ပျောက်သွားခဲ့ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများက အစီရင်ခံလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ … ပျောက်သွားတယ် ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ မင်းတို့အားလုံးကို ငါ မှာထားခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား … သူတို့က ဘယ်လို ပျောက်သွားခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားကြားချင်း ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နံဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သူ ဇော့ချိုဟန်ရွှင် ထိတ်လန့်စပြုလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝါရင့် အကြီးအကဲသခင်၊ ကျုပ်တို့ .. ကျုပ်တို့ မသိပါဘူး … သူတို့ ဘယ်လို ပျောက်သွားခဲ့သလဲ ကျုပ်တို့ လုံးဝ မသိပါဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့က သူတို့ကို တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပါ … နန်းတော်ကနေ သူတို့ ထွက်သွားတာကို ကျုပ်တို့ လုံးဝ မမြင်မိခဲ့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို ကျုပ်တို့ ရှင်းပြရမယ်ဆိုရင် သူတို့က ပျောက်ခြင်းမလှ ပျောက်သွားခဲ့တာနဲ့ တူပါတယ်”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများက ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။ သူတို့လည်း များစွာ စိတ်ပျက်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ချူဖုန်းနှင့် ဖုမော်မောင်နှမများ ထွက်ပြေးမည် စိုးသောကြောင့် သူတို့က တစ်ချိန်လုံး အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဆင်ပြေပါတယ် … သူတို့နှစ်ယောက်က အရေးမကြီးဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အရေးကြီးတာ ဒီချူဖုန်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုဟန်ရွှင်နှင့် နှိုင်းစာလျှင် သူက အတော် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အမှန်အားဖြင့် သူက အစီရင်ခံနေသည့် အကြီးအကဲများထံ လှမ်းကြည့်ရန်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ သူ့မျက်လုံးများကို ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်အပေါ် စူးစိုက်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သခင်၊ အဲဒီ ချာတိတ်နှစ်ယောက် လွတ်သွားရင် သူတို့က မဟုတ်တာတွေ လျှောက်ပြောကြမှာ သေချာတယ်”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုဟန်ရွှင်က ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟားဟား …”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားလျှင် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ဟားတိုက်၍ ရယ်မောလိုက်၏။ သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့ရဲ့ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုကို မကောင်းပြောတဲ့သူတွေ မရှိခဲ့ဖူးလို့လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မျိုးဆက်သစ်နှစ်ယောက်ကို ဘာကြောင့် အရေးစိုက်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် မကြာမီ သူက ဇော့ချိုဟန်ရွှင်ထံ လှမ်းကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဪ၊ ဒါနဲ့ … ကျုပ် ပြင်ဆင်ခိုင်းထားတဲ့ ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်တွေကို ပိတ်ပင်နိုင်တဲ့ ရတနာကို ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ထဲမှာ ထားပြီးပြီလား”</p> <p> </p> <p>“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ … အဲဒါကို ကျုပ် ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ကို သူ ဝင်လိုက်တာနဲ့ အဲဒီချူဖုန်းရဲ့ ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်တွေ အသုံးမဝင်ဘဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တစ်ခုခုမှားနေတာ သူ သိသွားရင်တောင် ထွက်ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်သလို သခင်လေးထျန်းချင်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သူ့ရဲ့ ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်တွေကိုလည်း သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုဟန်ရွှင်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင် အပြည့်အဝ အသက်ဝင်ပြီးနောက် ၎င်းက ကာကွယ်မှု အစီအရင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်ရှိ လူများ ဝင်ရောက်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးထံမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံယူရသည့်နောက် သူ လှည့်စားခံခဲ့ရကြောင်း ချူဖုန်း သိရှိသွားပြီး ဇော့ချိုထျန်းချင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် စိုးရွံ့ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူက ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်များကို ကန့်သတ်နိုင်သည့် ရတနာတစ်ပါးကို ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်အတွင်း၌ ထားရှိရန် ဇော့ချိုဟန်ရွှင်ကို မှာထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူ ချူဖုန်း၏ ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်များ ထူးကဲသည့်တိုင် ချူဖုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဦးသျှောင် အဆင့်ရှစ်သာ ရှိကြောင်း သူ သိထားခဲ့၍ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ ချူဖုန်း၏ ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်များကို သူတို့ ကန့်သတ်နိုင်သရွေ့ ဇော့ချိုထျန်းချင်ကို ချူဖုန်း မယှဉ်နိုင်ဘဲ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်တွင် သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ ပိတ်မိနေခဲ့လျှင်ပင် မည်သည်ကိုမျှ သူ စိတ်ပူရမည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းမှာ စဉ်းတီတုံးပေါ်ရှိ ငါးတစ်ကောင် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက နတ်လျှပ်စီး ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရန် ဇော့ချိုထျန်းချင်၏ ခုတုံး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပြင်ဆင်မှုအားလုံး ပြီးသွားပြီမို့ အဲဒီ ချာတိတ်နှစ်ယောက်အကြောင်း မစဉ်းစားကြနဲ့တော့ … အဲဒီအစား ဖြစ်လာမယ့် အရာကို ခံစားကြရအောင်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ အဲဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်လျှပ်စီးကပ်ဘေး ဖြစ်နေတယ်လေ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါ မကြာခဏ ကြုံတွေ့နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သီးသန့် ပြင်ဆင်ထားသည့် နေရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုနေရာမှာ များစွာ မကြီးမားခဲ့ပေ။ သို့ဖြစ်၍ ချူဖုန်းနှင့် ဇော့ချိုထျန်းချင်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလွန် နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချူဖုန်းရော ဇော့ချိုထျန်းချင်ပါ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အရေးမစိုက်ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့က ချက်ချင်း ထိုင်ချခဲ့ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလေးဂရုပြု၍ စတင် လေ့လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင် မည်မျှ စွမ်းအားကောင်းသည်ကို သူတို့ အာရုံခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူဖုန်း၏ ခံစားချက်မှာ ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခင်အချိန်တွင် သူ့ကို အဆင့်တက်ခြင်းမှ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည့် တံခါးမှာ ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်သလောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်၏ စွမ်းအား ဆက်လက်၍ စီးဝင်နေခဲ့စဉ် တံခါး ယိမ်းယိုင်လာကြောင်း ချူဖုန်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက တံခါးကို ချိုးဖျက်ရန် နည်းလမ်းကို အချိန်တိုအတွင်း နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချက်က ချူဖုန်းကို များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသာ အောင်အောင်မြင်မြင် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့လျှင် ဦးသျှောင် အဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိရုံမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက မဟာဦးသျှောင်တစ်ဦး တစ်ခါတည်း ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ အဆင့်တစ် မဟာဦးသျှောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်လာခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းမှာ ချူဖုန်းကို များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ကမ္ဘာ့စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်များကို အဆင့်လေး မဟာဦးသျှောင်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့်တိုင် ချူဖုန်းမှာ သိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမို၍ တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ကျင့်ကြံမှု မဟာဦးသျှောင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လျှင် ချူဖုန်း ပိုမို၍ပင် ပျော်ရွှင်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂျိန်း …”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကောင်းကင်တွင် ထစ်ချုန်းသံ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မော့ကြည့်လိုက်လျှင် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုမှ လူအားလုံး လေးစားမှုဖြင့် ပင့်သက်ရှိုက်မိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်များသာ မကခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်လျှပ်စီး အထက်ဘုံရှိ လူတိုင်းနီးပါးမှာ ကောင်းကင်ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးများက အထက်ကောင်းကင်တွင် ရောယှက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သာမန်လျှပ်စီး မဟုတ်ပါချေ။ အရောင်ကိုးရောင်ရှိသော လျှပ်စီးများက လျှပ်စီးအသွင်မှ ရုန်းထွက်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တွင် ဟိန်းဟောက်နေခဲ့သည့် လျှပ်စီးသားရဲကြီး ကိုးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အရောင်ကိုးရောင်ရှိသော လျှပ်စီးများမှာ အလွန်အမင်း အင်အားကြီးလှသည်။ လေဟာနယ်ပင် ၎င်းတို့ကြောင့် ဆုတ်ဖြဲခံခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်တွင် လျှပ်စီးသားရဲကြီး ကိုးကောင်မှအပ အခြားမည်သည်မျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလျှပ်စီးသားရဲကြီး ကိုးကောင်က ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးနေခဲ့သည့် အလားပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အထက်ဘုံတစ်ခု၏ ကမ္ဘာမှာ အလွန့်အလွန် ကျယ်ပြောခဲ့သည်။ ၎င်းက အလယ်ဘုံများနှင့် အောက်ဘုံများထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အထက်ဘုံတစ်ခုတွင် ထူးခြားသော လက္ခဏာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းက ဒေသတစ်ခုတည်း၏ ကောင်းကင်ကိုသာ ဖုံးလွှမ်းထားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့တိုင် ထိုခဏ၌ ကောင်းကင်ရှိ လျှပ်စီးက ကောင်းကင်လျှပ်စီး အထက်ဘုံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကြောင့် ကောင်းကင်လျှပ်စီး အထက်ဘုံရှိ လူအားလုံးမှာ လျှပ်စီးကို မြင်တွေ့နိုင်၊ ထစ်ချုန်းသံကို ကြားနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဖျက်ဆီးနိုင်သော အင်အားကို ခံစားနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘုရားရေ … အဲဒါ ဘယ်လိုဘီလူးတွေလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာပျက်တဲ့နေ့ ဆိုက်ရောက်လာတာများ ဖြစ်နေမလား”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ရှိ အင်အားကို မြင်တွေ့ခံစားရလျှင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည့် လူအများအပြားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူရော်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးခြားသော လက္ခဏာတစ်ခုကို သူတို့ ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ သူတို့ရှေ့မှောက်ရှိ တစ်ခုကဲ့သို့ ထူးခြားသော လက္ခဏာတစ်ခုကို သူတို့ လုံးဝ မမြင်ဖူးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကြောင့် ၎င်းမှာ ထူးခြားသော လက္ခဏာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုအစား ကပ်ဘေးတစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ ယူဆမိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်လျှပ်စီး အထက်ဘုံရှိ လူအုပ်၏ အများစု ထိတ်လန့်နေခဲ့စဉ် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုမှ လူများမှာ အတောမသတ်နိုင်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီတော့ အဲဒါ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်လျှပ်စီးကပ်ဘေးပေါ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါက ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာမယ်လို့ ဘယ်သူ တွေးမိခဲ့မှာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ထျန်းချင်က ကျုပ်ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့တာ အမှန်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သခင်၊ လျှပ်စီးက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာတစ်ခုကို ကျုပ် လုံးဝ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လျှပ်စီးသာ ထိရိုက်ရင် သခင်လေးထျန်းချင် တကယ် အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား”</p> <p> </p> <p>သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့စဉ် ဇော့ချိုဟန်ရွှင်မှာ အတော်လည်း စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့အားလုံး ကောင်းကင် မျိုးဆက်သွေး ပိုင်ရှင်များ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူတို့ အဆင့်တက်တိုင်း ထူးခြားသော လက္ခဏာများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်များကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်များကို သူတို့ များစွာ ကျင့်သားရနေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့ ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူတို့ သတ္တိနည်းကြခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သည့် လျှပ်စီးကပ်ဘေးက သူတို့ လုံးဝ မမြင်ဖူးခဲ့သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်နေရုံသာ ရှိပေသည်။ ၎င်းက သူတို့ ယခင် ရင်ဆိုင်ဖူးခဲ့သည့် လျှပ်စီးပြစ်ဒဏ်အားလုံးနှင့် သိသိသာသာ ခြားနားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ရှိ လျှပ်စီးများက လျှပ်စီးသားရဲကြီးကိုးကောင်၏ အသွင်ကို ဆောင်ယူခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးသားရဲကြီးကိုးကောင်မှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ၎င်းတို့တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်နှယ် ရှိနေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုထျန်းချင်ကို ၎င်းတို့၏ စွမ်းအား ထိမှန်မည့်အကြောင်း တွေးမိခြင်းကပင် ဇော့ချိုဟန်ရွှင်နှင့် အခြားသူ အများအပြားကို အလွန့်အလွန် စိုးရိမ်စေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“စိတ်အေးအေးထားပါ … ကျုပ်တို့တွေ လျှပ်စီးလမ်းညွှန်ကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လျှပ်စီးလမ်းညွှန် ပါရမီရှိလေလေ၊ သူတို့ တောင့်ခံနိုင်မယ့် လျှပ်စီး အားကောင်းလေလေပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို ဝန်ခံဖို့ ကျုပ် ဆန္ဒမရှိပေမဲ့ အဲဒီချူဖုန်းရဲ့ ပါရမီက ထျန်းချင်ထက် သာတာ အမှန်ပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ့လို ပါရမီရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် လျှပ်စီးလမ်းညွှန် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ထျန်းချင် အဆင်ပြေပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>အခြားသူများနှင့် နှိုင်းစာလျှင် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ များစွာ စိတ်မပူခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွက် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ယုံကြည်မှုကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက ဇော့ချိုထျန်းချင်အပေါ် များစွာ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည့်အပြင် ယုံကြည်မှုလည်း ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂျိန်း …”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကြောက်စရာကောင်းသော အရောင်ကိုးရောင်ရှိ နတ်လျှပ်စီးအားလုံး တစ်ချိန်တည်း ကျဆင်းလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လျှပ်စီးများမှာ ကောင်းကင်လျှပ်စီး အထက်ဘုံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းမထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအစား ၎င်းတို့က တစ်နေရာတည်းသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရောက်လာပြီ … နောက်ဆုံးတော့ အဲဒါ ရောက်လာပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်လျှပ်စီးကပ်ဘေး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ထျန်းချင်၊ အဲဒါကို မင်း တောင့်ခံရမယ်”</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ထံ အပေါ်ဘက်မှ ကျဆင်းလာသည့် အရောင်ကိုးရောင်ရှိသော လျှပ်စီးများကို သူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့စဉ် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘဏ္ဍာရေး အရင်းအမြစ်များစွာကို သုံးစွဲ၍ မရေမတွက်နိုင်သော ရတနာများကို သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်အတွက် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save