Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၄၁၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">လှည့်စားမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ချူဖုန်း၊ မင်း ဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့ကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့ … ဒီနေရာကနေ မင်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်သွားနိုင်စေရမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျား မြန်မြန် ဆုံးဖြတ်သင့်တယ် … မဟုတ်ရင် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး သေရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ချူဖုန်း ပြောပြီးနောက် ဓားရှည်နှစ်လက်က ဇော့ချိုတောက်ယိနှင့် ဇော့ချိုထျန်းချင်တို့ထံ နီးကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ဓားရှည်နှစ်လက်က သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသို့ ထိုးဖောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်လျှင် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရပ်လိုက်”</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ဇော့ချိုတောက်ယိထံ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တောက်ယိ၊ အဖေက မင်းကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိခဲ့ပြီ … ဒါပေမဲ့ ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အဖေ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားကြားချင်း ဇော့ချိုတောက်ယိမှာ မျက်ရည်ဖြိုင်ဖြိုင် ကျလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ အလွန့်အလွန် ကြေကွဲနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူနှင့် သူ့ညီတို့အကြား ရွေးချယ်ခွင့်ပေးချိန်၌ သူ့ဖခင်၏ မျက်နှာတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုကို သူ တစိုးတစိမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ဖခင်မှာ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြိုတင်၍ ချမှတ်ထားခဲ့ဟန် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ဖခင်၏ တောင်းပန်မှုက ၎င်း မည်သို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြောင်း ပြသခဲ့ပြီးချေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ဖခင် အရှင်ထားလိုခဲ့သူမှာ သူ မဟုတ်ဘဲ သူ့ညီ ဇော့ချိုထျန်းချင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အင်း၊ ကျုပ် နားလည်ပြီ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ချူဖုန်းက ဇော့ချိုညီအစ်ကိုထံမှ ဓားနှစ်လက်စလုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ မြေပြင်သို့ လွှတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့လုပ်ရပ်များကြောင့် လူအများအပြား စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုတောက်ယိနှင့် ဇော့ချိုထျန်းချင်တို့ အကြားတွင် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်နိုင်သည်ဟု သူပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပေသလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူက ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ဖိအားပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည့် ယခုအချိန်တွင် ချူဖုန်းက မည်သည့်အတွက် ဇော့ချိုတောက်ယိကို ချက်ချင်း မသတ်ခဲ့ဘဲ၊ ထိုအစား အကြမ်းထည် ဦးသျှောင် စစ်လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ခဲ့သနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအုပ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြချိန်၌ ချူဖုန်းက ဘူးသီးခြောက်တစ်လုံးကို သူ၏ စကြဝဠာအိတ်မှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက ဇော့ချိုထျန်းချင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ညှစ်ဖွင့်လိုက်၏။ ကျန်လက်ကို အသုံးပြုလျက် သူက ဘူးသီးခြောက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ၎င်းတွင် ပါဝင်သည့် အရာများကို ဇော့ချိုထျန်းချင်၏ ပါးစပ်တွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘူးသီးခြောက်မှ အဝါရောင်အမွေးများနှင့် အနက်ရောင် ပိုးကောင်တစ်ကောင် တွားထွက်လာပြီး ဇော့ချိုထျန်းချင်၏ ပါးစပ်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြောင်း လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အီးယား …”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုထျန်းချင်၏ ပါးစပ်တွင်းသို့ ပိုးကောင် တွားဝင်သွားပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် အော်ဟစ်လာရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူက အဆက်မပြတ်လည်း အန်နေခဲ့သည်။ ပိုးကောင်ကို အန်ထုတ်ရန် သူ ကြိုးစားနေခဲ့ဟန် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ ကြိုးစားမှုများမှာ အကျိုးမရှိခဲ့ပေ။ သူက ၎င်းကို အန်ထုတ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု စတင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သူ့အရေပြား မည်းနက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့အရေပြားမှ အဝါရောင်အမွေးများလည်း ပေါက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ရုပ်သွင်မှာ စောစောပိုင်းက ပိုးကောင်အတိုင်း ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြည့်ရှုရသည်မှာ ကြောက်စရာကောင်းသည့်အပြင် များစွာလည်း စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မျိုးမစစ်ကောင် … ငါ့ကို မင်း ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုထျန်းချင်မှာ သူ့တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် ပြောင်းလဲမှုကို သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး ချူဖုန်းထံ ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို အရေးအထားခဲ့ဆုံး ဖြစ်သည်။ ယခု သူ့ရုပ်သွင်မှာ ဤကဲ့သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ၎င်းက အမြဲတမ်း ဖြစ်သွားမည်ကို သူ ကြောက်လန့်မည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒေါသထိန်းစမ်းပါ”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒေါသထိန်း ဟုတ်လား … မင်းက ငါ့ကို အဲဒီလို ရွံစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ကျွေးခဲ့တာတောင် ဒေါသထိန်းစေချင်တယ်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုထျန်းချင် ဒေါသတကြီး အံကြိတ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် ဒေါသဖြင့် သူ တုံ့ပြန်မိလေလေ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အမွေးများ ပေါက်လာလေလေပင်။ ထို့ပြင် သူ၏ နာကျင်သော အော်သံများလည်း ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ နာကျင်မှုကို သူ ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ မြေပြင်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ အဲဒီလို နာကျင်မှုကို မခံစားချင်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ ဒေါသနဲ့ ခံစားချက်တွေကို ထိန်းချုပ်ထား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရင်တော့ ခင်ဗျား သေရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားလျှင် သူ မည်မျှ ဆန္ဒမရှိစေကာမူ၊ ချူဖုန်းပြောသည့်အတိုင်း လိုက်လုပ်ရုံမှတစ်ပါး ဇော့ချိုထျန်းချင်တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ပြောင်းလဲမှုကို သူ အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။ ချူဖုန်း ဟာသလုပ်နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်းလည်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ချူဖုန်းစကားကို မလိုက်နာခဲ့လျှင် သူ အမှန်တကယ် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ များစွာ အံ့ဩသွားရသည်မှာ သူ့ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် နာကျင်မှု လျော့ပါးသွားသည့်အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်လာသည့် အမွေးများလည်း ပြန်ဝင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်လျှင် ဇော့ချိုထျန်းချင်မှာ သူ၏ ခံစားချက်များကို ဆက်လက်၍ ထိန်းညှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် သူ့အခြေအနေ ဆက်လက်၍ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နာကျင်မှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက …”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချူဖုန်း၊ ငါ့ကို မင်း ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုထျန်းချင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့ … ခင်ဗျားကို ကျွေးခဲ့တာ ကျုပ် ဖန်တီးထားတဲ့ ကူအဆိပ်တစ်ခုပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မနေ့ညက အဲဒါကို ပြင်ဆင်ဖို့ ကျုပ် တစ်ညလုံး အချိန်ဖြုန်းခဲ့ရတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီကူအဆိပ်က ခင်ဗျားကို သတ်မှာ မဟုတ်သလို ညှဉ်းပန်းမှာလည်း မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျား ဒေါသမထွက်သရွေ့ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေကို မတွေးသရွေ့ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ တခြား အခြေအနေတစ်ခု ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ခင်ဗျားအသက်က အခု ကျုပ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ … တကယ်လို့ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို သေစေချင်ရင် ခင်ဗျား သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားလျှင် အဖြစ်အပျက်ကို လူအုပ်တစ်ခုလုံး သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ဇော့ချိုထျန်းချင်အား ချူဖုန်း ကျွေးခဲ့သည်မှာ ဇော့ချိုထျန်းချင်၏ အသက်ကို အသုံးပြု၍ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူ၏ ဘေးကင်းမှုကို သေချာစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအစ်ကိုလည်း ဒီနေရာကို ဝင်လာမယ်လို့ ကျုပ် မသိခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါကြောင့် ကျုပ်က ကူအဆိပ်တစ်ခုတည်းပဲ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တယ် … ခင်ဗျားအဖေက ခင်ဗျားရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အရေးအထားဆုံးမို့ ကူအဆိပ်ကို ခင်ဗျားအပေါ်ပဲ သုံးရမှာပေါ့ … ခင်ဗျားအဖေကို ခင်ဗျား ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားလျှင် ဇော့ချိုထျန်းချင်မှာ သွေးအန်မတတ် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့အပေါ် သူ့ဖခင်၏ အရေးထားမှုက ထိုကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ဖိတ်ခေါ်မိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်မှာ သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပါချေ။ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်လည်း ဒေါသတကြီး အံကြိတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့ချိန်ရှိ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က ဇော့ချိုတောက်ယိကို ကြေကွဲစေခဲ့ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက သူ့သားကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့သည့်အပြင် သူ့ကိုလည်း အကွက်ဆင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချူဖုန်း၊ မင်းက ငါ့ကို ကူအဆိပ်တစ်ခုနဲ့ ခြိမ်းခြောက်ဖို့ တကယ် ရည်ရွယ်ထားတာလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစက မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး … ဒါပေမဲ့ မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စက ငါ့ရဲ့ သည်းခံမှု အတိုင်းအတာကို ထိပါးနေပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ့သားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အဆိပ်ကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက် … မဟုတ်ရင် မင်းအသက်ကို ငါ ယူရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက သဘောမတူဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဝီး …”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ထံမှ အတိုင်းအဆမဲ့သော ဖိနှိပ်အား ရုတ်တရက် တိုးထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဖိနှိပ်အားက မြင်နိုင်သော အသွင်တစ်ခုကို ဆောင်ယူခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ အတိုင်းအဆမဲ့သော ဖိနှိပ်အားက ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်တစ်ခုလုံးကို အမှန်တကယ် ဖုံးလွှမ်းကာ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချူဖုန်း၊ ဒီနေ့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဆိပ်ကို မင်း မဖယ်ရှားခဲ့ရင် မင်းရဲ့ တစ်မိသားစုလုံး၊ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး မင်းနဲ့အတူ သေရမယ်သာမှတ်”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းကြောင့် သူ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူက ချူဖုန်းကြောင့် ယခုပင် လှည့်စားခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဟက် …”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုလား … ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားမှာ ကျုပ်ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိမှာ စိုးရတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျုပ်စကားတွေကို မှတ်ထား … ခင်ဗျား ကောင်းကောင်းနေ၊ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် .. ခင်ဗျားရဲ့ သားကို လုံးဝ အရှင်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းမှ ချူဖုန်းက အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အလင်း လှုပ်ခတ်လာသည်။ မကြာမီ အလင်းက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံပြီးသည့် နောက်အခိုက်အတန့်၌ အလင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အလင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူ ချူဖုန်းက အလင်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၍ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ ဘယ်ကို ထွက်သွားတာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဘိုးပု၊ အဲဒီချူဖုန်း ဘယ်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ့ကိုယ်သူ ကွယ်ဝှက်ထားခဲ့တာလား”</p> <p> </p> <p>နဂါးမျိုးနွယ်စုမှ မိန်းကလေးတွင်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“သူက အဝေးကြီးကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့တယ် … အရမ်း စွမ်းအားကောင်းတဲ့ တည်နေရာပြောင်း အဆောင်တစ်ခုကို သူ သုံးခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>နဂါးမျိုးနွယ်စုမှ အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တည်နေရာပြောင်း အဆောင်လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ကို သူ့ရဲ့ ဖိနှိပ်အားနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ဘယ်လောက် စွမ်းအားကောင်းတဲ့ တည်နေရာပြောင်း အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ရမလဲ”</p> <p> </p> <p>နဂါးမျိုးနွယ်စုမှ မိန်းကလေး အလွန့်အလွန် အံ့ဩသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save