Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၄၁၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချူဖုန်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တိမ်မည်းများဖြင့် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည့် စာလုံးကြီးများက ဒေသတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့က ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးအပေါ် လွှမ်းခြုံထားသည့် အရိပ်ကြီးတစ်ခုကို ထင်ကျန်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စောစောပိုင်းက ကြောက်စရာကောင်းသော လျှပ်စီးမှာ ချူဖုန်းနှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်နေခဲ့ကြောင်း တွေးမိချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ ကပ်ဘေးတစ်ခုကို သူတို့ ဖိတ်ခေါ်မိခဲ့ကြောင်း ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်များ သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လူသေပမာ ဖြူဖွေးသွားပြီး တုန်ယင်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့အနက် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုဝံ့သူပင် မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့က သူတို့ မစော်ကားနိုင်သည့် လူတစ်ဦးကို စော်ကားမိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဖတ် …”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် တစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စု၏ ဝါရင့်အကြီးအကဲ ဇော့ချိုဟန်ရွှင်ပင်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်မှုလွဲတာပါ … ဒါတွေအားလုံး နားလည်မှုလွဲတာပါ … ကျုပ်တို့က ချူဖုန်းကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့တာ အမှန်ပါ … သူ့ကို လျှပ်စီးလမ်းညွှန် လုပ်ခိုင်းဖို့ ကျုပ်တို့ လုံးဝ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး … ဒါတွေအားလုံးက တကယ်ကို နားလည်မှုလွဲတာပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ … ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ”</p> <p> </p> <p>ဇော့ချိုဟန်ရွှင်မှာ တောင်းပန်ရင်း အရိုအသေပေးလာသည်။ သူ၏ အပြုအမူမှာ နတ်ဘုရားများထံ အသနားခံနေသည့် အရပ်သားတစ်ဦးနှင့် တူနေခဲ့သည်။ ၎င်းက အလွန့်အလွန် နိမ့်ကျ၍ နှိမ့်ချခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းက ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးကို အံ့ဩတုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူတို့၏ ခပ်တန်းတန်းနေတတ်သော ဝါရင့် အကြီးအကဲပင်။ သူ ထိုမျှ နှိမ့်ချ၍ နိမ့်ကျစွာ ပြုမူသည်ကို သူတို့ လုံးဝ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ဇော့ချိုဟန်ရွှင်က ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်များထံ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့အားလုံး ဘာကြောင့် ရပ်နေကြသေးတာလဲ … မြန်မြန် ဒူးထောက်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>ဒေါသက သူ့အသံကို ဖြည့်ဆည်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့စကားများကို ပြောပြီးပြီးချင်း ကျန်ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်များ ဒူးထောက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့က သူနှင့်အတူ တောင်းပန်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ရပ်နေသူတစ်ဦး ရှိနေပေသေးသည်။ ၎င်းမှာ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝီး …”</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ပင် တိမ်မည်းများတွင် လျှပ်စီးများ ပြန်လည်၍ လှိုင်းထလာသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် လျှပ်စီးက ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူရော်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှပ်စီး ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာသည်မှာ သတိပေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းက မည်သူ့ကို သတိပေးနေခဲ့သနည်း။ ထိုလူမှာ ဒူးမထောက်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ၊ သူတို့၏ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းကို မြင်လျှင် ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ အမူအရာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တွန့်ရှုံ့သွားပြီး သူ ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ထံ လျှပ်စီး ကျရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ စိုးရွံ့မိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ရှိ လျှပ်စီးမှာ ယခင်ကဲ့သို့ မများပြားသည့်တိုင် အင်အားကြီးနေခဲ့ဆဲ၊ သူ ရင်မဆိုင်နိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဒူးထောက်ပြီးနောက် လျှပ်စီးများ ပျောက်ကွယ်ခဲ့သည့်အပြင် တိမ်မည်းများပင် စတင် လွင့်ပြယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကပ်ဘေးတစ်ခုကို သူတို့ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ယခင်ထက်ပင် ပိုမို၍ ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သူတို့၏ မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်သခင်အတွက် အထူးသဖြင့် မှန်ကန်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မူလတွင် ဖြစ်ရပ်များမှာ ချူဖုန်းနှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်ခြင်း ရှိမရှိ သူ အနည်းငယ် သံသယဝင်မိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကိစ္စမှာ ချူဖုန်းနှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းတွင် ကြီးမားသော ဇာစ်မြစ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။ သူ့နောက်တွင် အလွန် ကြီးမား၍ အရာရာပင်စွမ်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တိမ်မည်းများ လွင့်ပြယ်သွားခဲ့သည့်တိုင် ဇောချွေးများက ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်နှာများကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ထမရပ်ဝံ့ဘဲ အချိန်အတော်ကြာ ဆက်လက်၍ ဒူးထောက်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို ချူဖုန်း မသိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက တည်နေရာပြောင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြုလျက် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သော်လည်း တည်နေရာပြောင်းသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အနည်းငယ် အချိန်ယူခဲ့ရဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သည့်နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရမည်ကို ဖုမော်ရှောင်းယွိ၊ ဖုမော်ရှင်းအော်နှင့်အတူ ချူဖုန်း ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အချိန်အတန်ကြာ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ချူဖုန်းမှာ တည်နေရာပြောင်း ဥမင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူဖုန်း ထွက်လာချိန်တွင် ဖုမော်ရှောင်းယွိနှင့် ဖုမော်ရှင်းအော်တို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီနောင်ချူဖုန်း၊ ခင်ဗျား အဆင်ပြေတာ တကယ်ကို ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိနှင့် ဖုမော်ရှင်းအော်မှာ သူ့ထံ ချက်ချင်း ပြေးလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးများ ရှိနေသည့်တိုင် သူတို့ မည်မျှ စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်ကို ချူဖုန်း မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ မကြာသေးမီက သိကျွမ်းခဲ့သည့် ထိုမိတ်ဆွေနှစ်ဦးမှာ သူ၏ ဘေးကင်းမှုကို တစ်ချိန်လုံး စိုးရိမ်နေခဲ့ကြကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အခု ပြီးသွားပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ် မြင်ခဲ့တယ် … အကွာအဝေးက အတော် ဝေးပေမဲ့ ကောင်းကင်မှာ စုစည်းနေတဲ့ လျှပ်စီးတွေကို ကျုပ် မြင်ခဲ့ရသေးတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နတ်လျှပ်စီးကပ်ဘေးရဲ့ အင်အားက တကယ်ကို အချည်းနှီး မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီနောင်ချူဖုန်း၊ ခင်ဗျား အောင်အောင်မြင်မြင် အဆင့်တက်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ် … ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အင်း”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူက ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်အတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများအကြောင်း ဖုမောင်မောင်နှမများကို အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စများတွင် ဇော့ချိုမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်နှစ်ဦးကို သူ အနိုင်ယူခဲ့ပုံနှင့် ဇော့ချိုထျန်းချင်အပေါ် ကျိန်စာတစ်ခု ထားရှိခဲ့ပုံတို့ ပါဝင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖြစ်အပျက်ကို သိရှိရပြီးနောက် ဖုမော်မောင်နှမများမှာ သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘဲ အားရဝမ်းသာ ပြုံးနေမိကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူဖုန်း ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အရာမှာ အမှန်တကယ် အားရဖွယ်ကောင်းသည်ဟု သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ခံစားမိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုဝင်များကို သူ မည်သို့ အရူးလုပ်ခဲ့ကြောင်း သူတို့ကိုယ်တိုင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ပျော်ရွှင်မှုတွင် နစ်မျောနေပြီးနောက် ချူဖုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ပျော်ရွှင်သော အမူအရာ များများစားစား မရှိသည့်အလျောက် တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေခဲ့ကြောင်း ဖုမော်ရှောင်းယွိ သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီနောင်ချူဖုန်း၊ ခင်ဗျားက ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုကို ကြီးကြီးမားမား သင်ခန်းစာပေးခဲ့တယ် … ခင်ဗျား ဘာကြောင့် မပျော်တာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုက အရမ်း စွမ်းအားကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်လျှပ်စီး အစီအရင်ရဲ့ အတားအဆီးနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ တည်နေရာပြောင်း အစီအရင်ကြောင့်သာ ကျုပ် အသာစီးရခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစစ်အမှန် ခွန်အားအရာမှာ ကျုပ်က သူတို့ထက် အများကြီး နိမ့်ကျတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့နဲ့ အချေအတင်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတွင်း ကျုပ်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ကွယ်ဝှက်ထားဖို့ မေ့နေခဲ့တယ် … အဲဒါကြောင့် သူတို့က ကျုပ်ကို ကျိန်းသေပေါက် လက်စားချေကြလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျုပ်က သူတို့ လက်စားချေတာကို ကာကွယ်ဖို့ ကျိန်စာတစ်ခုကို ဇော့ချိုထျန်းချင်အပေါ် ချန်ထားခဲ့ပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ဇော့ချိုကောင်းကင် မျိုးနွယ်စု လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး … ကျုပ်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သူတို့ စုံစမ်းကြမှာ သေချာတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် သူတို့က ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားဖို့ သိုင်းထိပ်သီးတွေရဲ့ အကူအညီကိုလည်း တောင်းခံကြလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျိန်စာကို မဖယ်ရှားနိုင်ရင် သူတို့တွေ ကြောက်စိတ်ရှိနေပြီး ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားနိုင်တဲ့သူ ရှိရင်တော့ သူတို့မှာ ဘာစိုးရိမ်စရာမှ မရှိတော့ဘဲ ကျုပ်နဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ လူတိုင်းကို သေချာပေါက် သုတ်သင်ကြလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အနှေးနဲ့အမြန်ဆိုသလို ကျုပ်ရဲ့ မျိုးနွယ်စု ဖော်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ် … အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ကျုပ်က ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကျုပ်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေအပေါ် ဆောင်ကြဉ်းမိလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းမှာ သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖွင့်ဟလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီနောင်ချူဖုန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ကျုပ် နားလည်နိုင်ပါတယ် … အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ကျုပ်တို့တွေ ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို အရင် ပြန်သွားကြရအောင် … ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ဝှက်ထားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျုပ်တို့ စဉ်းစားလို့ ရပါတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက် လက်စားချေဖို့ ဆယ်နှစ်ဆိုလည်း သိပ်နောက်မကျဘူး မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားက လောလောဆယ် သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူတို့ထက် ကျိန်းသေပေါက် သာသွားလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်မှ လက်စားချေဖို့ သူတို့ကို ရှာလည်း သိပ်နောက်ကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ရဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်ကို ကူညီဖို့ ကျုပ် သဘောတူထားခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အချိန်တွက်ကြည့်ရင် ကျုပ် နည်းနည်း နောက်ကျနေခဲ့ပြီးတာ ဖြစ်နိုုင်တယ် … ကျုပ်က အဲဒီစီနီယာကို အရင် သွားရှာရမယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျုပ် စိုးရိမ်မိတာက ကျုပ်ရဲ့ စီနီယာကို အရင် သွားကူညီပြီးမှ ကျုပ်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို အကြောင်းကြားဖို့ ပြန်သွားရင် နောက်ကျလွန်းမှာကိုပဲ”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ လွယ်ပါတယ် … ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးနွယ်စု ဘယ်မှာရှိလဲ ကျုပ်ကို ပြောပြရင် ကျုပ်က ခင်ဗျားကို ကူညီပြီး သူတို့ကို သွားအကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဖြင့် ညီနောင်ရှောင်းယွိကို ကျုပ် ဒုက္ခပေးမိပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ချူဖုန်းက ဖုမော်ရှောင်းယွိကို ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူက ဖုမော်ရှောင်းယွိကို အဆင်မပြေ ဖြစ်စေမည့်တိုင် ၎င်းမှာ အတော် သင့်လျော်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချူဖုန်းနှင့် ဖုမော်ရှောင်းယွိတို့ အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိမှာ ချူကောင်းကင် မျိုးနွယ်စုသို့ သွားရောက်၍ အကြောင်းကြားပြီးနောက် အင်မော်တယ်နှင်းအပ်ခြင်း အထက်ဘုံတွင် ချူဖုန်းနှင့် ဆုံတွေ့ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါဖြင့် အစ်ကိုကြီး၊ ရှင်နဲ့ နောက်မှတွေ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါနဲ့ နောက်မှတွေ့မယ် မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်မလေး၊ နင်ပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ … နင်က နင့်အစ်ကိုကြီးကို ပစ်ထားပြီး ညီနောင်ချူဖုန်းနဲ့ လိုက်သွားဖို့ စိတ်ကူးနေတာလား”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိမှာ အံ့ဩမှုဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မက လောကကြီးကို ကြည့်ချင်တယ် … ရှင်က ချူဖုန်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို အကြောင်းကြားရုံပဲ သွားမှာလေ … ပြီးရင် ကျွန်မတို့ကို လာရှာမယ် … အဲဒါ အဆင်ပြေတယ် မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် ရှင့်မှာ ကျွန်မရဲ့ ခြေရာခံအဆောင် ရှိနေတယ် … ကျွန်မသာ ချူဖုန်းနဲ့အတူ ရှိနေရင် ကျွန်မတို့ကို ရှင် ရှာတွေ့ဖို့ ပိုလွယ်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှင်းအော်က ရွှင်ပျသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုအရင်းထက် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဦးစားပေးတာ နင်က တကယ်ကို အသိတရား ကင်းမဲ့တာပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ဖုမော်ရှင်းအော် … ဖုမော်ရှောင်းယွိဆိုတဲ့ ငါက ဒါကို မှတ်ထားလိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နှုတ်ဆက်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ဖုမော်ရှောင်းယွိက တည်နေရာပြောင်း အစီအရင်တစ်ခု အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ နှုတ်ဆက်လိုက်စဉ် ဖုမော်ရှောင်းယွိတွင် ဝမ်းနည်းသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည့်တိုင် ချူဖုန်းနှင့် ဖုမော်ရှင်းအော်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ပြုံးနေမိကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိမှာ ရယ်စရာအဖြစ်သာ ဝမ်းနည်းပြနေခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုမော်ရှောင်းယွိနှင့် သူ အချိန်တိုတစ်ခုသာ သိကျွမ်းခဲ့သည့်တိုင် ဖုမော်ရှောင်းယွိ အလွန် စိတ်ချရသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို ချူဖုန်း သိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဖုမော်ရှောင်းယွိက သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ကောင်းစွာ အကြောင်းကြားနိုင်မည်ဟု သူ သေချာနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save