Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း  ၂၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းတို့အဖွဲ့က နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်အရိုးပိုင်ရှင်တွေချည်းပဲ စုစည်းထားတာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ အသင်းဖော်တွေနဲ့ အဆင်ပြေအောင်နေပြီး သူတို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စရိုက်လေးတွေကို သည်းခံပေးလိုက်ပါ။ ကျင့်ကြံတဲ့အခါမှာတော့ ရွှီရန်ကို လိုက်မယှဉ်ပါနဲ့ဦး။ အဲဒီကောင်က တကယ့်ကို ကျင့်ကြံရေးစက်ရုပ်ကြီးပဲ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အဲဒီလောက်အထိ လေ့လာနိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးက ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မှာလိုက်သည်။</p> <p>ကွမ်းရှင်းကလည်း အလေးအနက် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့၏။</p> <p>...</p> <p>တိုတောင်းလှသော နေ့လယ်စာစားချိန်အတွင်းမှာတင် ဤသတင်းမှာ လေ့ကျင့်ရေးနယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>မြို့တော်မှ လာသော ကျောင်းအုပ်ကြီးအဖွားအိုက “ဘာလို့ ငါတို့ရဲ့ စူပါပါရမီရှင်ကို မရွေးတာလဲ ကြေးမုံပုံရိပ် အရှင်သခင်က မသန်မာလို့လား ဒါမှမဟုတ် အဏုစကြဝဠာ ဖြစ်တည်မှုအပေါင်းက အစွမ်းမထက်လို့လား” ဟု မေးခွန်းထုတ်နေသည်။</p> <p>ရှန်ဟိုင်းမှ ကျောင်းအုပ်ကြီးကလည်း “ငါတို့ ရှန်ဟိုင်းရဲ့ နတ်ဘုရားသတ် သံချပ်ကာနဲ့ သန့်စင်ခြင်း မိုးကြိုးတစ်ထောင်ကလည်း...” ဟု တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ထိုသူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ရွှီရန်နှင့် ယှဉ်လျှင် အပြတ်အသတ် နိမ့်ပါးလွန်းလှသည်။ ထို့ပြင် သူတို့မှာ တိုက်စစ်နေရာများ ဖြစ်နေသဖြင့် ရွှီရန်နှင့် နေရာချင်း ထပ်နေသောကြောင့် ရွေးချယ်မခံရခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်။ သူတို့အနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ကိုသာ ဖွဲ့စည်းကြရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>ကျင်ခရိုင်မှ ကျောင်းအုပ်ကြီးက အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် “ဒီကောင်လေးရဲ့ ရွေးချယ်မှုက အတော်လေး ယုတ္တိရှိတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ရွှီရန်နဲ့ လျိုလီက အဓိက တိုက်စစ်ဆင်မယ်။ အချိန်ဟင်းလင်းပြင်က ထိန်းချုပ်မယ်။ နင်ရွှေရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားတံဆိပ်က စွမ်းအားမြှင့်တင်မယ်။ ထန်ချီချီက နတ်ဘုရားအဆင့် ဒိုင်းလွှားနဲ့ ကာကွယ်မယ်။ ကွမ်းရှင်းက ဆေးကုသပေးမယ်”</p> <p>“ပြီးတော့ ကြေးမုံပုံရိပ် အရှင်သခင်၊ အဏုစကြဝဠာ ဖြစ်တည်မှုအပေါင်း၊ ရှစ်လက်အာဏာရှင် ဝိညာဉ်သန္ဓေနဲ့ ဘဝနှင့်သေခြင်း အိပ်မက်ကမ္ဘာတို့ကို ပေါင်းလိုက်ရင် နောက်ထပ် အစွမ်းထက်တဲ့ အဖွဲ့တစ်ခု ရလာမှာပဲ။ ရွှီရန်ကို အတုယူနိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုကတည်းက အလားအလာ အများကြီးရှိနေတာပဲ”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးများမှာ အလေးအနက် စဉ်းစားနေကြသည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ် ရွှီရန်က အကောင်းဆုံးကို ရွေးချယ်သွားတာပဲ။ တိုက်စစ်နေရာတွေကို သူနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ်ပေးသူတို့၏ ဘုရင်မတို့ ယူထားလိုက်တာက အသင့်တော်ဆုံးပဲ”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတစ်နေရာကို ဘာလို့ ချန်ထားခဲ့တာလဲ”</p> <p>ကျင်ခရိုင် ကျောင်းအုပ်ကြီးအိုက “နောက်ဆုံးနေရာအတွက် အမှန်တော့ ပိုင်ဖုန်းရဲ့ ရှစ်လက်အာဏာရှင် ဝိညာဉ်သန္ဓေက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီနေရာကို မယူဘဲ ချင်ယီဟောက်အတွက် ချန်ထားခဲ့တာ ကြည့်ရတာ သူကိုယ်တိုင် စဉ်းစားထားတာ တစ်ခုခုရှိပုံပဲ”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးများက “ဒီကလေးက တကယ်ကို အမြော်အမြင်ရှိတာပဲ။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် တကယ်တော့ ဒုတိယအဖွဲ့ကိုပါ သူက စုစည်းပေးလိုက်တာပဲ။ ချင်ယီဟောက်၊ ပိုင်ဖုန်း၊ ဟူတီးနဲ့ ချီမုန့်လီတို့ ပေါင်းစပ်မှုက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ”</p> <p>“ဒိုင်းလွှား၊ ကုသမှုနဲ့ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုတွေသာ စနစ်တကျ ရှိနေမယ်ဆိုရင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းမှာပါ”</p> <p>“ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ ချန်းကျွင်းနဲ့ ဟော့ယွမ်တို့ကတော့ အကြွင်းအကျန်တွေနဲ့ပဲ ဖွဲ့ရတော့မှာလား”</p> <p>“နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်အရိုး ပိုင်ရှင်တွေကို မင်းတို့ပဲ အကုန်ယူသွားကြတာလေ...”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးများက ပခုံးတွန့်ပြရင်း “ဒါကတော့ ငါတို့လည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ အချင်းချင်း လိုက်ဖက်ညီနေတာကို မင်းတို့ကရော ရက်ရက်စက်စက် ခွဲပစ်ရက်လို့လား”</p> <p>“ရွှီရန်ကို မင်းတို့အတွက် အဖွဲ့ဖွဲ့ပေးခိုင်းရင် ဘယ်လိုလဲ”</p> <p>“အချိန်ရရင် သူ့ကို သွားမေးကြည့်ရမယ်... ဘာပဲပြောပြော သူက ကိုယ်ဖျောက်အတတ်နဲ့ အဆောင်တံဆိပ်စနစ်တွေကိုပါ အကုန်နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးများမှာ ကလေးတစ်ယောက်ကို အကြံဉာဏ်တောင်းရန် လုံးဝဝန်မလေးကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုးမှာ ကလေးတစ်ယောက်အဆင့်ထက် များစွာကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် သမိုင်းသစ်ကို ရေးထိုးမည့်သူများဖြစ်ကြောင်း သူတို့ အသေအချာ သိထားကြသောကြောင့်ပင်။</p> <p>နေလယ်ခင်းအချိန် ကျောင်းအုပ်ကြီးတစ်စုမှာ ရွှီရန်၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းပေးရန် အကူအညီတောင်းကြသည်။</p> <p>ရွှီရန်မှာလည်း မတတ်သာတော့ဘဲ “ကျွန်တော့်ကို အချိန်နည်းနည်းပေးပါဦး။ ပြီးရင် အကြံပြုချက် အစုံလိုက်လေးတွေ ပေးပါ့မယ် ဟုတ်ပြီလား” ဟု ပြောလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးများမှာ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြ၏။</p> <p>ရွှီရန်မှာမူ အဆောင်တံဆိပ်များ ထွင်းထုခြင်းအပေါ်၌သာ ဆက်လက်အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ သူသည် အဆောင်တံဆိပ်အားလုံးကို ချက်ချင်းလက်ငင်း ထွင်းထုခြင်း အာနိသင် ရရှိစေရန် ရည်မှန်းထားသည်။</p> <p>ထိုသို့ အလွန်မြင့်မားသော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို အသုံးချကာ အဆောင်တံဆိပ်များကို ရူးသွပ်</p> <p>မတတ် ထွင်းထုပြီး တစ်ကြိမ်သုံး နတ်ဘုရားသတ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော ချက်ချင်းလက်ငင်း ဖျက်ဆီးခြင်းကို အားဖြည့်ပေးရန်ပင်။</p> <p>တစ်နေ့တာမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>သန့်စင်ခြင်း ရတနာအဆောင်ငယ် ၁,၀၀၀ နှင့် အခြားသော အဆောင်တံဆိပ် ၈၀၀ တိတိ</p> <p>လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားလှသည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ ရွှီရန်သည် သူ၏ စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ကြံမှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ နံနက် ၉ နာရီခွဲတွင် ယနေ့အတွက် သင်ကြားပြသမှုများကို စတင်ခဲ့၏။</p> <p>စူပါပါရမီရှင်တစ်ဦးချင်းစီ၏ ဝိညာဉ်အရိုးလက္ခဏာရပ်များအပေါ် မူတည်၍ ကိုယ်ဖျောက်အတတ်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးရန် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။</p> <p>နံနက်ခင်းမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ထိုသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင် ကုထုံးပညာရှင်များထံမှ ကုသမှုအချို့ကို ခံယူကြရပြီးနောက် အားလုံးအတူတူ နေ့လယ်စာ စားသောက်ကြသည်။</p> <p>နေလယ်ခင်းအချိန်တွင် နင်ရွှေ၊ ထန်ချီချီနှင့် ကွမ်းရှင်းတို့သည် လေ့ကျင့်ရေးသစ်တောသို့သွားရောက်ကာ တစ္ဆေသားရဲများ၊ ဝိညာဉ်သလင်းသား သားရဲများနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့ဝိညာဉ်သားရဲအမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ကာ လက်တွေ့တိုက်ပွဲများကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။</p> <p>တိုက်ပွဲများမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးရွှဲနစ်နေခဲ့သော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် ရွှီရန်နှင့်အတူ ပခုံးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်ရမည်ဟူသော အတွေးကသူတို့၏ မျက်နှာထားများကို ကျားမလေးနှင့် ကျူးယွီဟန်တို့ကဲ့သို့ပင် ပြတ်သားခိုင်မာသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်အတွင်း ကျူးယွီဟန်၏ အကြည့်များက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှအထိ စွဲမြဲကာ ပြတ်သားနေရသည်ကို သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ရည်မှန်းချက်နှင့် ယုံကြည်ချက်တစ်ခု ရှိနေခြင်းက အခက်အခဲများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိစေပြီး ပြင်းထန်လွန်းသော တိုက်ပွဲများကိုလည်း ကျင့်သားရသွားစေသည်။</p> <p>သေချာပေါက် ကျားမလေးကတော့ ခြွင်းချက်ပင်။ သူမကတော့ တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလာတတ်သည်။</p> <p>စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျောင်းအုပ်ကြီးများနှင့် နည်းပြများ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>“ရွှီရန်နဲ့အတူ မူကြိုတက်ခဲ့တဲ့ ညီမလေးဆိုတော့လည်း တိုက်ပွဲထဲမှာတော့ တကယ့် မိစ္ဆာလေးတစ်ကောင်ပါပဲ”</p> <p>“ကဲ... မင်းတို့အားလုံး တစ်လတိတိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးပြီ။ ငါ မင်းတို့ကို နှစ်ရက် နားခွင့်ပေးမယ်။ ကျောပေါ်က အဆောင်တံဆိပ်တွေကိုလည်း ခွာထားလို့ရပြီ”</p> <p>သို့သော်လည်း စူပါပါရမီရှင်များအားလုံးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>“မခွာပါဘူး”</p> <p>“လုံးဝ အလျှော့မပေးနိုင်ဘူး”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သွားပြီ...</p> <p>ဒီကလေးတစ်သိုက်တော့ ပြင်းထန်စွာကျင့်ကြံခြင်းဆိုတဲ့ ရောဂါကူးစက်သွားကြပြီပဲ...</p> <p>“နောက်နှစ်ရက်အတွင်းမှာ အတန်းတွေ မရှိတော့ဘူး။ မင်းတို့ အနားယူလို့ရပါပြီ။ သေချာပေါက် လိုအပ်တဲ့ ကုထုံးတွေနဲ့ ကုသမှုတွေကိုတော့ မကျော်ပါနဲ့ဦး။ ကိုယ့်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မထိခိုက်ပါစေနဲ့။ ကဲ... အတန်းဆင်းပြီ”</p> <p>တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော စူပါပါရမီရှင်များသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် တကယ်တော့ ကိုယ့်ဘာကိုယ် အချိန်ပိုဆင်းပြီး ထပ်မံလေ့ကျင့်ချင်နေကြသေးသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့မှာ ရှေ့ဆက်ရန် ခွင့်မပြုတော့ချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ ကုထုံးခန်းမထဲ၌ လှဲလျောင်းရင်း နာရီဝက်ခန့် အနားယူအပန်းဖြေသည့် နှိပ်နယ်မှုကို ခံယူရန်သာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ဒီလိုနှင့်ပင် နေ့စဉ်ကျင်းပမြဲဖြစ်သော လေ့ကျင့်မှုများအတွင်း လူတိုင်း၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာကို လျင်မြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရက်ပေါင်း ၁၀၀ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>သူ၏ နုနယ်သော ဘဝသက်တမ်း ရက်ပေါင်း ၃,၂၈၁ မြောက်သောနေ့၌ ရွှီရန်သည် နံနက် ၆ နာရီတွင် အိပ်ရာမှ နိုးလာခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ အကြည့်မှာ စနစ်ပြကွက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p>[သွေးစွမ်းအင်: ၄၀၀,၀၀၀... (အသုံးမပြုရသေးသော မွန်မြတ်သော ရွှေရောင်သွေး၅ စက် ကျန်ရှိသေးသည်)]</p> <p>[စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်: ၁၀၀,၀၀၀...]</p> <p>သူ၏ အစွမ်းသတ္တိများမှာ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကာလအတွင်း သူသည် သန့်စင်ခြင်း ရတနာအဆောင်ငယ်ပေါင်း ၁ သိန်းကျော်ကို ထွင်းထုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အဆောင်တံဆိပ် အမျိုးမျိုးဖြစ်သော လျင်မြန်ခြင်းအဆောင်၊ ကိုယ်ဖျောက်ရတနာအဆောင်၊ ဝိဇ္ဇာရတနာအဆောင်၊ အဆပေါင်းများစွာ ပွားစေသော ရတနာအဆောင်၊ နတ်မင်းသံချပ်ကာ ရတနာအဆောင်၊ ယုံကြည်မှုရတနာအဆောင်နှင့် နယ်မြေကျော်ဖြတ်ခြင်း အဆောင်ငယ်တို့တွင် ချက်ချင်းလက်ငင်း ထွင်းထုခြင်း အာနိသင်ကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းအပြင် အခြားသော အဆောင်တံဆိပ် ၁ သိန်းကိုလည်း ထွင်းထုခဲ့သေးသည်။</p> <p>စုစုပေါင်း အဆောင်တံဆိပ် ၂ သိန်းအနက် ၅ သောင်းကို ဘေးကင်းဇုန်သို့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော ၁ သိန်း ၅ သောင်းလုံးကိုမူ ရွှီရန်သည် သူ၏ ချက်ချင်းလက်ငင်း ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းရည်အတွင်းသို့ အားဖြည့်ကာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ယခုအခါ နတ်ဘုရားသတ် ဝှက်ဖဲကြီးမှာ အသုံးပြုရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ရွှီရန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပစွာ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“စွန့်စားမှုတစ်ခု လုပ်ကြည့်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီထင်တယ်...”</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ ထိပ်သီးနန်းဆောင်က အချိန်ဆွဲရန် နည်းမျိုးစုံ ကြိုးစားနေသော်လည်း</p> <p>ကျန်ရှိသည့် ရက်ပေါင်း ၄၀၀ အတွင်း သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ အများဆုံး ၂ သန်းအထိသာ မြင့်တက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားဟု ဆိုသူကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက်မူ ဤစွမ်းအားမှာ လုံလောက်ရန် ဝေးသေးသည်။</p> <p>“ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတာ စွန့်စားမှုတွေကြားမှာ ရှိနေတာပဲ... ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ကျင့်ကြံခြင်း ရတနာအဆောင်ငယ်တွေနဲ့ စွမ်းအင်လည်ပတ်မှု ရတနာအဆောင်ငယ်တွေ အချို့ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ညစ်ညမ်းဧရိယာထဲကို ငါတစ်ယောက်တည်း စွန့်စားပြီး ဝင်တော့မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save