Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း  ၂၈၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူ၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကြီးမားသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သွေးစွမ်းအင် ၄ သိန်းနှင့် စူပါပေါက်ကွဲအားပြင်းဓားချက်၊ ယုံကြည်ခြင်းမျိုးစေ့တို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ၄ သန်းဝန်းကျင်အထိ ရှိနေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၁ သိန်းဖြင့် ဆိုပါက ရန်သူ့အသားစများကို စုတ်ပြတ်သွားစေနိုင်သည့် ထိုကဲ့သို့သော ခုတ်ချက်ပေါင်း ၁၀၀ တိတိကို ဆက်တိုက်အသုံးပြုနိုင်သည်။</p> <p>ကိုယ်ဖျောက်အတတ်၊ နိယာမပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ဖျက်ဆီးခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းတံဆိပ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော သေစေနိုင်စွမ်းမှာ ၇ သန်းဝန်းကျင်အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်များမှာလည်း နတ်မင်းကိုယ်ထည် ရတနာအဆောင်ငယ်၏ ကောင်းချီးပေးမှုအောက်တွင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ၂.၅ သန်းအထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကြေးမုံပုံရိပ် အပိုင်းအစများနှင့်သာ ပေါင်းစပ်လိုက်မည်ဆိုပါက သွေးစွမ်းအင် ၅ သန်းရှိသော ရန်သူများကိုပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>အလင်းလိပ်အခွံမှ ပေးအပ်ထားသော အဆင့်မြင့်လက်မှတ်ဖြစ်သည့် ချက်ချင်းလက်ငင်း ဖျက်ဆီးခြင်းမှာမူ အဆောင်တံဆိပ် ၁ သိန်း ၅ သောင်းကို ဝါးမြိုပြီးနောက်တွင် နတ်ဘုရားများကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အမှန်တကယ်ပင် သူသည် အနှိုင်းမဲ့သန်မာနေပြီဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသက်သက်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p>သူ့တွင် မိုးကြိုးသုံးထောင် ရွေ့လျားမှု၊ ဖိနှိပ်မှုပုံတူပွားခြင်း၊ သေဟန်ဆောင်မျက်လှည့်၊ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစင်ခြင်းနှင့် မိစ္ဆာစကားသံတို့ ရှိနေပြီး အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။</p> <p>သူ၏ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နိုင်စွမ်းမှာလည်း အတုမဲ့လှ၏။</p> <p>ထို့ပြင် သူ့တွင် လေးထပ်မျက်ဝန်း ရတနာစွမ်းရည်လည်း ရှိနေပြီး စတုတ္ထအဆင့် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှု ကျွမ်းကျင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန် ရက်ပေါင်း ၁၀၀ သာ လိုတော့သည်။ ၎င်းအပြင် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း ပြန်လည်ပေါက်ဖွားခြင်းနှင့် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာတို့လည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p>ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်းသို့ တစ်ကိုယ်တော် စွန့်စားဝင်ရောက်ရာတွင် နတ်ဘုရားအမြောက်အမြား၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံရသရွေ့ သူ့အတွက် အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် စိုးရိမ်စရာ လုံးဝမရှိနိုင်ပေ။</p> <p>“ထွက်ခွာဖို့ အချိန်တန်ပြီ...”</p> <p>မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေးအမြောက်အမြားကို မဝါးမြိုနိုင်ခြင်းက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပုရွက်ဆိတ်များ တက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရစေသည်။</p> <p>မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး၏ အရသာကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါ မြည်းစမ်းဖူးသွားပြီးနောက် ရွှီရန်မှာ ၎င်းကိုသာ အမြဲတမ်း တမ်းတနေမိတော့သည်။</p> <p>သူ့တွင် အသုံးမပြုရသေးသော ရွှေရောင်သွေး ၅ စက် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း...</p> <p>သို့ဖြစ်ရာ ရွှီရန်သည် သူ၏နေအိမ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးထံ သွားရောက်ကာ အခြေအနေကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။</p> <p>“ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း သီးသန့်လေ့ကျင့်ချင်ပါတယ်”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ မှင်သက်သွားပြီး “မင်းက တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်ချင်တယ် ဟုတ်လား”</p> <p>ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပေါင်း ၁၀၀ တုန်းက ကျွန်တော် ယွဲ့နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ချင်း သတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အခု ရက်ပေါင်း ၁၀၀ ကြာပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော် ပိုသန်မာလာသလို အရင်းအမြစ်တွေလည်း ပိုလိုအပ်လာပြီ။ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာရှိတဲ့ စစ်မြေပြင်က ညစ်ညမ်းဧရိယာထဲကို သွားရောက်စူးစမ်းချင်ပါတယ်”</p> <p>“ပြီးတော့ အဲဒီမှာ မှော်အစီအရင်တွေအကြောင်း လေ့လာလို့ရမလားဆိုတာကိုလည်း...”</p> <p>...</p> <p>ရွှီရန်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းတော့မည့် လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အကြောင်းပြချက်များစွာကို တရစပ် ပြောပြနေခဲ့သည်။</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာမူ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ သူသည် ရွှီရန်ကို အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရမည်စိုးသဖြင့် လွှတ်ရန် ဝန်လေးနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>ရွှီရန်က ဆက်လက်ဖျောင်းဖျသည်။</p> <p>“ကျောင်းအုပ်ကြီး စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ဖျောက်အတတ်ရှိသလို ကိုယ်စားလှယ် စက္ကူရုပ်တွေလည်း ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကလည်း သန်မာတာမို့ ညစ်ညမ်းဧရိယာထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ပုန်းလျှိုးစူးစမ်းဖို့ဆိုတာ ပြဿနာမရှိပါဘူး”</p> <p>အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးက နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ အစွမ်းနဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ငါ မတားဆီးနိုင်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သတိထားဖို့တော့ လိုမယ်နော်။ ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာဝန်းကျင်မှာပဲ လှည့်လည်သွားလာပါ။ အန္တရာယ်များတဲ့ စွန့်စားမှုတွေ မလုပ်ပါနဲ့”</p> <p>ရွှီရန်က တည်ကြည်စွာဖြင့် “စိတ်ချပါ ကျွန်တော် ဂရုစိုက်ပါ့မယ်။ ခေါ်သွားမယ့် အသင်းဖော်တွေလည်း ရှိပါတယ်”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးက သက်ပြင်းချရင်း “ဒီလိုအချိန်မျိုး အခုလောက် စောစောရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး...”</p> <p>“မင်းကို အမြဲတမ်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ ဘယ်တော့လောက် ထွက်ခွာဖို့ စီစဉ်ထားလဲ ငါကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်”</p> <p>ရွှီရန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “နောက်နှစ်ရက်လောက်နေရင်ပေါ့။ လူတိုင်းအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း ရတနာအဆောင်ငယ်နဲ့ စွမ်းအင်လည်ပတ်မှု ရတနာအဆောင်ငယ်တွေ အချို့ကို ထပ်ပြီး ထွင်းထုပေးဖို့ လိုသေးလို့ပါ” ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် နောက်ထပ် နှစ်ရက်တာအတွင်း၌...</p> <p>ရွှီရန်သည် ကျင့်ကြံခြင်း ရတနာအဆောင်ငယ်နှင့် စွမ်းအင်လည်ပတ်မှု ရတနာအဆောင်ငယ်ပေါင်း ၂,၀၀၀ ခန့်ကို ထွင်းထုခဲ့ပြီး ပိုလျှံသည်များကို အခြားသော နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့များထံသို့ ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ နုနယ်သော ဘဝသက်တမ်း ၃,၂၈၃ ရက်မြောက်သောနေ့တွင် ရွှီရန်သည် သူ၏မိခင်၊ နည်းပြနှင့် အသင်းဖော်များဖြစ်ကြသော ကျားမလေး၊ ကျူးယွီဟန်၊ ထန်ချီချီ၊ နင်ရွှေနှင့် ကွမ်းရှင်းတို့ကို နှုတ်ဆက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးလမ်းသစ်ကို စတင်ခဲ့သည်။</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သူ့အား ဘေးကင်းဇုန်၏ အစွန်အဖျားအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p>“သတိထားပါဦး ရွှီရန်”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ရွှီရန်က လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း ကိုယ်ဖျောက်အတတ်ကို အသုံးပြုကာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော် ဂရုစိုက်ပါ့မယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး။ နောက် နှစ်လ၊ သုံးလလောက်နေရင် ကျွန်တော် ပြန်လာမယ့်နေ့အတွက် ဂုဏ်ပြုစားပွဲကိုသာ ပြင်ဆင်ထားပေးပါတော့”</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ အံ့သြသွားပြီး “ဒီကောင်လေး... နှစ်လ၊ သုံးလတောင် ကြာမှာလား”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... စိတ်မပူပါနဲ့”</p> <p>ရွှီရန်သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရွှီရန်၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရတော့ချေ။ သူသည် ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နံရံနိမ့်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ထိုနေရာ၌ နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် ငေးကြည့်နေမိခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိတော့သည်။ သူသည် သူကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သော နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့ အမြောက်အမြားကို ဤကဲ့သို့ပင် လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ အချို့မှာ စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးခဲ့ကြပြီး အချို့မှာမူ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် အနားယူခဲ့ကြရသည်။</p> <p>ဤခရီးလမ်းမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသော်လည်း ရွှီရန်၏ ပါရမီနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များအရ သူသည် အကြိမ်တိုင်းတွင် အောင်ပွဲခံလျက် ပြန်လာနိုင်မည်ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက ယုံကြည်နေမိသည်။</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီး ငေးမောကြည့်ရှုနေသည့် ထိုအခိုက်အတန့်မှစ၍ ရွှီရန်သည် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည့် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ယခု ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ်တွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များစွာ ရှိနေသည်။</p> <p>စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်တို့အတွက် တစ္ဆေသားရဲများကို ဝါးမြိုရန် လိုအပ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် လိုအပ်သည်။</p> <p>လေ့လာစရာ မှော်အစီအရင်များရှိသည့် ယဇ်ပလ္လင်များကို ရှာဖွေရမည်။</p> <p>ရွှေရောင်သွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲဝါးမြိုနိုင်မည့် ရတနာများကိုပါ ရှာဖွေရမည်။ သူကိုယ်တိုင်ကမူ မွန်မြတ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဲ့စည်းရန်သာမက အသင်းဖော်များအတွက်ပါ လက်ဆောင်အချို့ ယူဆောင်လာပေးရန်ဖြစ်၍ ဤတာဝန်မှာ အတော်ပင် ကြီးလေးလှသည်။</p> <p>လောလောဆယ်တွင် ဤအချက် သုံးချက်မှာ အဓိကပင်။ အကယ်၍ လမ်းခရီးတွင် အခြားသော အပြောင်းအလဲများ သို့မဟုတ် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများ ထပ်မံရရှိခဲ့ပါက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ်မှာ တိုတောင်းမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ပထမဆုံးအနေနဲ့... တစ္ဆေတွေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားရအောင်”</p> <p>အမှတ် (၆) ဘေးကင်းဇုန်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရွှီရန်သည် အရှိန်ကို အလွန်အမင်း မတင်ဘဲ နာရီဝက်ခန့် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက်တွင် အမြဲထိန်းထားရင်း မွန်းတည့်ချိန်တွင် ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာ၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>ဤနေရာရှိ ညစ်ညမ်းမှုများမှာ အနက်ရောင် မြူခိုးများအလား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လွင့်မျောနေပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာ၏ အစွန်အဖျားတွင် အပင်ဟူ၍ မရှိဘဲ သဲကန္တာရများသာ ရှိသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင်မူ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှံ့နွံအိုင်များကို တွေ့ရတတ်၏။ ဤနယ်မြေမှာ သက်ရှိများ ရှင်သန်ရန် မသင့်တော်သော်လည်း ညစ်ညမ်းမှုရှိနေသရွေ့ ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည့် တစ္ဆေဝိညာဉ်များအတွက်မူ အကောင်းဆုံး နေရာပင်။</p> <p>အပင်များမှာမူ အသားစားအပင်များမှအပ ဤနေရာတွင် မပေါက်ရောက်နိုင်ကြချေ။ ဤနေရာရှိ ညစ်ညမ်းမှုမှာ ထိုအပင်များအတွက် မပြင်းထန်လှသလို လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့်လည်း ပါးနပ်သော အသားစားအပင်များမှာ ဤနေရာသို့ လာရောက်လေ့ မရှိကြပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာတွင် အဆင့်နိမ့်သားရဲငယ်လေးများသာ ဦးတည်ချက်မဲ့စွာ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။ ရွှီရန်အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရန်</p> <p>အင်အားလေးများကို ဂရုစိုက်နေရန် စိတ်မကူးမိပေ။</p> <p>သွေးစွမ်းအင် ၁ သန်းအထက်ရှိသော နေရာများသာ သူ၏ အစစ်အမှန် ပစ်မှတ်များ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဟီး... ဟီး...”</p> <p>စုဝေးနေသော နေရာတစ်ခုကို သူ စတင်သုတ်သင်လိုက်သည့်အခါ….</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save