Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း  ၂၈၆</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဤနေရာသည် ပထမအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာ၏ အစွန်းအဖျားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။</p> <p>အလွန်အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများစွာ ရှိနေပြီး နံနက်စောစောအချိန်မှာပင် လှပသော မြွေဟောက်ကြီး၏ နယ်မြေနှင့် အလောင်းကို လုယူရန်အတွက် မိစ္ဆာများ တိုက်ခိုက်နေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းတို့မှာ ဧရာမမိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်ဖြစ်သည်။</p> <p>နှစ်ကောင်စလုံးမှာ ဦးခေါင်းခွံများသာရှိပြီး မျက်လုံးအိမ်အတွင်း၌ မီးလျှံများ တောက်</p> <p>လောင်နေကာ သွေးစွမ်းအင် ၃ သန်းဝန်းကျင်စီ ရှိကြသည်။</p> <p>“ငါ့အိပ်မက်ကို နှောင့်ယှက်တာက သေမင်းဆီကို သွားတဲ့လမ်းပဲ”</p> <p>ရွှီရန်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံလာပြီး ၎င်းတို့ကို ဓားချက်နှစ်ချက်တည်းဖြင့် သုတ်သင်လိုက်သည်။ သွေးစွမ်းအင် ၃ သန်းဆိုသည်မှာ ရွှီရန်၏အမြင်တွင် ဘာမှမဟုတ်ပါချေ။</p> <p>၎င်းတို့မှာ စားသုံးရန်လည်း မသင့်တော်ပေ။</p> <p>ညစ်ညမ်းမှုမရှိသော ခေတ်ဟောင်းကာလ၌ပင် သတ္တဝါကြီးများကို အစားအစာအဖြစ် လူကြိုက်မများခဲ့ကြပေ။ သတ္တဝါကြီးလေလေ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော လေးလံသည့် သတ္တုဓာတ်များ ပိုမိုစုပုံလေလေ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဝက်ဝံတစ်ကောင်၏ ကလီစာများကို အမဲလိုက်ခွေးများပင် စားမည်မဟုတ်ပေ။ ပေါင် ၃၀၀ ကျော်သော တောဝက်ကြီးတစ်ကောင်ဆိုလျှင်လည်း ၎င်း၏ အဝါရောင်အမွှေးများ ကျွတ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ကို သုံးပါစေ ထွက်ပေါ်လာသော အနံ့ဆိုးကို မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်ပါချေ။</p> <p>၎င်းမှာ ခေတ်ဟောင်းကာလက အခြေအနေဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်း၌မူ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ညစ်ညမ်းမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ သေဆုံးပြီး မကြာမီမှာပင် စတင်ပုပ်သိုးသွားကြတော့သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ ၎င်းတို့သည် လုံးဝအသုံးမဝင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>စူပါပေါက်ကွဲအားပြင်းဓားချက် တိုးတက်မှုနှုန်း +၁ ...</p> <p>စူပါပေါက်ကွဲအားပြင်းဓားချက် တိုးတက်မှုနှုန်း +၁ ...</p> <p>ထိုသို့ဖြင့် အသိဉာဏ်မဲ့သော သတ္တဝါနှစ်ကောင်ကို သူ နှိမ်နင်းလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီရန်သည် သာမန်သစ်သားအချို့ကို ခုတ်ထွင်ပြီး တောကြက်နှင့်တူသော သတ္တဝါအချို့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ အဆိုပါသတ္တဝါများမှာ အလေးချိန်အားဖြင့် ပေါင်ဝက်ခန့်သာရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အမွှေးအတောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ သက်တမ်းတိုတောင်းလှသော်လည်း ညစ်ညမ်းမှုကိုမူ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။ သို့သော် အလင်းလိပ်</p> <p>အခွံလောက်တော့ ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။</p> <p>ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်း၌မူ ၎င်းတို့မှာ အကောင်းဆုံး အစားအစာများပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ရေရှည်စားသုံးပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် အကြံမပြုလိုပေ။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့သည် အသင့်စား ဘီစကစ်များကိုသာ ယူဆောင်လာလေ့ရှိပြီး သုံးရက်မှ ငါးရက်လျှင် တစ်ကြိမ်ခန့်မှသာ သူတို့၏ အခြေအနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် တောကြက်ကင်နှင့် ပူနွေးသော အစားအစာများကို စားသုံးကြခြင်းပင်။</p> <p>သေချာသည်မှာ သန့်စင်ခြင်း ရတနာအဆောင်ငယ်ရှိနေခြင်းကြောင့် နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် ညစ်ညမ်းမှုအတွက် စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။ တောကြက်ပေါ်တွင် အဆောင်တံဆိပ်တစ်ခု ကပ်လိုက်ရုံဖြင့် ဆယ်မိနစ်ကျော်အတွင်း ညစ်ညမ်းမှုများအားလုံး လုံးဝသန့်စင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ချိုမြိန်သော အရသာကိုပါ ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့များမှာ ရွှီရန်ကို အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။</p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးကလည်း ခဏခဏ မှာကြားလေ့ရှိသည်။</p> <p>“မင်း အပြင်ထွက်တဲ့အခါ အပြင်ကလူတိုင်းက မင်းရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေပဲ။ ငါက ရွှီရန်ပါလို့သာ ပြောလိုက်စမ်းပါ။ နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက မင်းကို ချက်ချင်းပဲ အကောင်းဆုံး စောင့်ရှောက်ပေးကြလိမ့်မယ်”</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူသည် တောကြက်နှစ်ကောင်ကို သန့်စင်အောင် ဆေးကြောပြီး အဆောင်တံဆိပ်များ ကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ အနံ့အရသာနှင့် ပြည့်စုံအောင် ကင်ကာ မြိန်ယှက်စွာ စားသောက်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင် သူသည် တောင်တန်းများကို စူးစမ်းရှာဖွေခြင်းနှင့် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>တစ်ဖက်တွင်လည်း သူသည် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေးကို ရရှိရန်အတွက် ထူးခြားသော သစ်ပင်မျိုးစိတ်များကို လိုက်လံခုတ်ထွင်လိုက်သည်။ သစ်ပင်အပင် ၂၀ ခုတ်လျှင် ရွှေရောင်သွေး ၁ စက် ရနိုင်မည်ဖြစ်ရာ အနည်းငယ် ကြိုးစားလိုက်ရုံဖြင့် တစ်နေ့လျှင် ရွှေရောင်သွေးအစက်အချို့ ရရှိနေခြင်းက အလွန်ပင် ခံစားချက်ကောင်းလှသည်။</p> <p>ရက်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်းမှာတင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးတက်သွားတော့မည်ပင်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် လေ့လာဆည်းပူးရန်အတွက် ယဇ်ပလ္လင်များနှင့် မှော်အစီအရင် သဏ္ဌာန် တည်ဆောက်ပုံများကိုလည်း ရှာဖွေရန် လိုအပ်သေးသည်။</p> <p>ခြုံငုံပြောရလျှင် စာဖတ်ခြင်း၊ လေ့လာခြင်းကနေတစ်ဆင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ရရှိနိုင်ကြောင်း သိသွားပြီးနောက်တွင် ရွှီရန်မှာ ရပ်တန့်၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဝပြောစွာ စားသောက်ပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် သူ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။</p> <p>တောင်တန်းများကြားတွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော သစ်ပင်ကြီးများသည် အထူးပင် သိသာထင်ရှားလှပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် မီတာတစ်ရာခန့် မြင့်မားကြသည်။ အချို့သစ်ပင်များသည် နီရဲနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း ထူးဆန်းသော မြူခိုးများ ရစ်ဆိုင်းနေတတ်ကြသည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော သစ်ပင်ကြီးများ၏ အောက်ခြေတွင် မိစ္ဆာသားရဲများက အမြဲတစေ စောင့်ကြပ်နေလေ့ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်သလင်းချပ်ဝတ်များဖြင့် သစ်ပင်စည်ပိုင်းများကို ပွတ်တိုက်ကာ သစ်ခေါက်များကို ဗလာကျင်းသွားသည်အထိ ခွာချနေကြသည်။</p> <p>စူပါပေါက်ကွဲအားပြင်းဓားချက်  တိုးတက်မှုနှုန်း +၁ ...</p> <p>[မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး +၀.၀၅ ရရှိပါသည်။ လက်ရှိတွင် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး ၀.၁ စက် ပိုင်ဆိုင်ပါသည်]</p> <p>ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ရုံဖြင့် သစ်ပင်ကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ရွှီရန်သည် ၎င်း၏ အနှစ်သားကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီသစ်ပင်တွေက ဘာအမျိုးအစားတွေလဲဆိုတာ ငါတောင် မသိသေးဘူး။ အပင်တွေ အများကြီး လိုက်ခုတ်နေရင် နတ်ဘုရားအဆင့်သတ္တဝါတွေက ငါ့နောက်ကို လိုက်လံနှိမ်နင်းကြမလားပဲ”</p> <p>ရွှီရန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... အရင်ခုတ်ဦးမယ်။ နောက်မှပဲ စဉ်းစားတော့မယ်။ လိုက်ဖမ်းခံရမှာကတော့... အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာပေါ့”</p> <p>ရွှီရန်သည် မြင့်မားသော နေရာမှနေ၍ တောင်တန်းအနိမ့်အမြင့် သဏ္ဌာန်များကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ သီးခြားနယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုးထားသကဲ့သို့ ရှိနေသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>နေရာအနှံ့ လျှောက်သွားနေရသည်မှာ အတော်ပင် လက်ဝင်လှသည်။</p> <p>တစ်နေ့တာအတွင်း နံနက် ၆ နာရီမှ ညနေ ၆ နာရီအထိ ၁၂ နာရီကြာသောအခါ သူသည် သစ်ပင် ၂၀ တိတိကို ခုတ်ထွင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး၁ စက်နှင့် ညီမျှသော ပမာဏပင်။</p> <p>အချိန်အတော်များများကို ခရီးသွားလာရင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း</p> <p>“ဒါပေမဲ့လည်း မဆိုးပါဘူး... ရက်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်းမှာ သွေးစွမ်းအင် ၁ သန်းအထိ အသားတင် တိုးပွားလာမှာဆိုတော့ ကျေနပ်စရာပဲ”</p> <p>မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး တစ်စက်ကို သု၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ ဖိသွင်းလိုက်ရာ</p> <p>ရွှီရန်၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၄ သိန်း ၆ သောင်းအထိ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ အသက်ကိုးနှစ်ပင် မပြည့်သေးသည့်အရွယ်၌ သွေးစွမ်းအင် ၄ သိန်း ၆ သောင်းအထိ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကို ဖန်တီးနေခြင်းပင်။</p> <p>ညစာစားပြီးနောက် သူသည် မနေ့ညကအတိုင်းပင် ဂူအောင်းရာနေရာတစ်ခုကို တူးဖော်ပြီး အတွင်း၌ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အဆောင်တံဆိပ်များ ထွင်းထုခြင်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။</p> <p>ည ၁၀ နာရီခွဲအချိန်တွင် သူသည် ရေချိုးပြီးနောက် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း အိပ်စက်အနားယူခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်မူ အဝတ်အစားများ လျှော်ဖွတ်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းအတတ်ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုလျက် လေထုနံရံပေါ်တွင် ဇောက်ထိုးဆွဲ၍ အိပ်စက်ခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းကာလများတွင် ရွှီရန်သည် သစ်ပင်များကို ရူးသွပ်မတတ် လိုက်လံခုတ်ထွင်ခဲ့သလို သွေးစွမ်းအင် တစ်သန်းထက်ကျော်လွန်သော ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့်လည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ကျားများကဲ့သို့ပင် ထိုဝိညာဉ်သလင်းသားသားရဲများသည် တစ်ကောင်တည်း နေထိုင်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြသဖြင့် ရွှီရန်အတွက် အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးများ ရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ ဝက်ဝံကဲ့သို့သော အချို့သော ဝိညာဉ်သလင်းသားသားရဲများမှာမူ နယ်မြေစိုးမိုးလိုစိတ် သိပ်မပြင်းထန်ဘဲ သုံးကောင်မှ ငါးကောင်အထိ အုပ်စုဖွဲ့၍ နေတတ်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အုပ်စုများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သည့်အခါ ၎င်းတို့၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၄ သန်းထက် မကျော်လွန်သရွေ့ ရွှီရန်၏ရှေ့မှောက်တွင် ကြက်ကလေးများသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>အချိန်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ ရက်ပေါင်း ၆၀ ပြည့်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သစ်ပင်များကို ရူးသွပ်စွာ လိုက်လံခုတ်ထွင်ခဲ့သော ရွှီရန်သည် ထူးဆန်းသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီးပေါင်း ၉၆၀ ကို ခုတ်လှဲနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အရေအတွက်အားဖြင့် နည်းပါးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ရွှီရန်သည် ပြည်နယ်နှစ်ခုစာမျှ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို ဖြတ်ကျော်လျက် ပထမအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာရှိ တောအုပ်များအတွင်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေးများကို တစ်စက်ပြီးတစ်စက် သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ ဖိသွင်းခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး သန်းဂဏန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တောင်စဉ်တောင်တန်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ပင်။</p> <p>သူ၏ နုနယ်သော ဘဝသက်တမ်း ၃,၃၅၈ ရက်မြောက်သောနေ့တွင် ရွှီရန်သည် ဂူတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကို အောင်းရာနေရာအဖြစ် ပြုပြင်ကာ စက္ကူရုပ်ကင်းစောင့်များကို ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြည့်စုံသော ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း အခြေအနေဖြင့် တရားထိုင်လိုက်သည်။</p> <p>မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး တစ်စက်ကို သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ ထပ်မံဖိသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>လှိုင်းထနေသော ရွှေရောင်သွေးစက်မှာ ရွှီရန်၏ သွေးကြောများကို လှုပ်နှိုးလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်များကို တိုးဝှေ့စီးဆင်းစေကာ အပ်စိုက်မှတ်များကို ပွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ အပ်စိုက်မှတ်များ ပွင့်သွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် နက်ရှိုင်းလှသော ရှေးဟောင်းရေကန်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီရန်အား သွေးစွမ်းအင်များကို အဆမတန် စုဆောင်းနိုင်စေကာ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကိုလည်း အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>“အခုတော့ ငါက ယွဲ့နယ်ပယ် ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။ သွေးစွမ်းအင်ကလည်း တောင်တန်းတစ်ခုလို တည်ငြိမ်နေပြီပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save