Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၈၉</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ သွေးစွမ်းအင် ဆယ်သန်းကျော်ရှိသော ထိုမိစ္ဆာကြီးမှာ ရွှီရန်၏ရှေ့မှောက်တွင်မူ အစွမ်းမဲ့နေသည့် ယုန်ငယ်တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေပြီး ဟိုပြေးဒီလွှားရင်း ရံဖန်ရံခါမှသာ အသည်းအသန် ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားနေရှာသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ရွှီရန်မှာမူ လင်းယုန်တစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>သူသည် သူ၏သားကောင်ကို ထိတွေ့ရန်အတွက် အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားရန်ပင် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် လင်းယုန်နှင့် မြွေဆိုးတစ်ကောင် ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ အဝေးမှနေ၍ ခြေဖျက်</p> <p>တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p>ပထမဦးစွာ သူသည် အဆိပ်ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်းယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမဲလိုက်သည်။ သူသည် အမှားအယွင်းမရှိသော ခြေဖျက်တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ ဘုရင်ပင်။</p> <p>ဆယ်မိနစ်ဆိုသော အချိန်မှာ နှေးကွေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။</p> <p>အတိအကျ ဆယ်မိနစ် ပြည့်သွားသောအခါ သစ်ပင်မိစ္ဆာသည် ပစ်ခတ်ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်တွင် သံရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော လျှာတန်းရာပေါင်းများစွာမှာမူ မြွေဆိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သင်္ချိုင်းကျင်းတစ်ခု တူးရန်အတွက် မြေကြီးနှင့် ပွတ်တိုက်နေကြတော့သည်။</p> <p>အကယ်၍သာ အိပ်စရေးအမြင်ဖြင့် ကြည့်ရှုနိုင်မည်ဆိုပါက ယခုအခါ၌ ဖျက်ဆီးခြင်းတံဆိပ်ဆယ်ခုမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်အစစ်ဖြစ်သော သစ်ပင်ရုပ်အသေးလေးပေါ်တွင် သက်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုသစ်ပင်</p> <p>ရုပ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နှလုံးသားမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအား၏ အာဏာစက်ပင်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး မည်သည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကိုမဆို ဖောက်ထွက်လျက် ကိုယ်ထည်အစစ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်သက်ရောက်စေခြင်းပင်။</p> <p>ဖတ်... ဖတ်... ဖတ်...</p> <p>ကိုယ်ထည်အစစ် ဖြစ်သော သစ်ပင်ရုပ်လေး ထိခိုက်သွားခြင်းကြောင့် သစ်ပင်မိစ္ဆာ၏ အသက်စွမ်းအားများမှာလည်း ထိုအပေါက်များမှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ စီးထွက်ကုန်တော့သည်။</p> <p>ရွှီရန်သည် အာရုံစိုက်၍ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဖျက်ဆီးခြင်းတံဆိပ်များမှာ ရှေ့ဆက်၍ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပါချေ။</p> <p>၎င်းမှာ စည်းမျဉ်းဆိုင်ရာ ဒြပ်စင်၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု အာနိသင်က ပစ်မှတ်မရှိတော့ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p>သစ်ပင်မိစ္ဆာက အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း ရွှီရန်သည် အောက်သို့ ချက်ချင်း ခုန်မဆင်းသေးပေ။</p> <p>ဇီဝကမ္မဗေဒဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပင်။ ဥပမာအားဖြင့် ဝက်ဝံကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးသည် နှလုံးကို အပစ်ခံရလျှင်ပင် နောက်ထပ် မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့်အထိ ပြဿနာမရှိဘဲ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။</p> <p>မြွေတစ်ကောင်ဆိုလျှင်လည်း ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သော်လည်း အမှတ်မထင် လာရောက်ကိုက်ခဲနိုင်သေးသည်။</p> <p>ခေတ်သစ်ကာလ၏ သက်ရှိများမှာမူ ထိုထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားလှသည်။</p> <p>စူပါမန်းထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်ပြီး သွေးစွမ်းအင် ဆယ်သန်းနီးပါး ရှိနေသည့် သတ္တဝါမျိုးမှာ သေဆုံးပြီးနောက်တွင်ပင် ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရန်သူများကို အလိုအလျောက် ဒဏ်ရာအနာတရဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။</p> <p>ရွှီရန်မှာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံမရှိသော အညတရတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူသည် လေထဲမှနေ၍ သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ သစ်ပင်မိစ္ဆာ၏ အလောင်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားအောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူသည် စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ရုပ်ကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်။</p> <p>စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်သည် သစ်ပင်မိစ္ဆာ၏ အလောင်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို လျှာတန်းကြီးများသည် အသက်ပြန်ဝင်လာသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာပြီး စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသော စက္ကူရုပ်စစ်သည်တော်မှာ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားသော်လည်း လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော လျှာများမှာမူ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဆဲပင်။</p> <p>ထိုတိုက်ပွဲမှာ နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ကျော်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်ကျမှသာ သစ်ပင်မိစ္ဆာမှာ အစစ်အမှန် လုံးဝဥဿုံ သေဆုံးသွားခဲ့တော့သည်။</p> <p>ထိုတိုက်ပွဲကို အဆုံးအထိ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “သွေးစွမ်းအင် ဆယ်သန်းရှိတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်က သေသွားတာတောင် အလောင်းက အေးစက်မသွားသေးဘဲ ပြန်တိုက်နိုင်သေးတာပဲ။ သူ့ကိုသတ်ရတာ တကယ်ကို လက်ဝင်တယ်” ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် အားနည်းသူက အားသာသူကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည့် အောင်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် အင်အားအလုံးအရင်းကိုသာ အားကိုးပြီး ထိုမိစ္ဆာကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်အောင် ချေမှုန်းခဲ့ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ သူသည် သစ်ပင်မိစ္ဆာကို လက်သီးဖြင့်ထိုးကာ အမှုန့်</p> <p>ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အင်အားမျိုးသာ ရှိခဲ့ပါက ၎င်းသေသွားသည့်တိုင် အလောင်းက ပြန်တိုက်နိုင်သည်ဖြစ်စေ အခြားသော လှည့်ကွက်များ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ ရွှီရန်အနေဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေရန် သို့မဟုတ် တိမ်းရှောင်နေရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ဆင်းကာ ရတနာများကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူသည် သစ်ပင်မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဆွဲခွာဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးကျန်ရှိမည့် အရင်းအမြစ်တစ်ခုကိုသာ ချန်ထားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီရန်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း သစ်ပင်မိစ္ဆာ၏ အလောင်းများကြားသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>အောင်မြင်မှုအရှိန်အဟုန်များ ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေလျက် အလောင်းများကို နင်းဖြတ်ကာ ပထမအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်း၌ မိစ္ဆာများကို တစ်ကိုယ်တော် အမဲလိုက်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ခံစားချက်ပင်။</p> <p>သူသည် ဖျက်ဆီးခြင်းနယ်ပယ်၏ အငွေ့အသက်များကို ခံစားနေမိသည်။</p> <p>ရွှီရန်သည် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ထည်အစစ်ဖြစ်သော သစ်ပင်ရုပ်အသေးလေးကို ခွဲစိတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုသစ်ပင်ရုပ်လေးမှာ ပေဝက်ခန့်သာ မြင့်မားပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနှင့် နှလုံးသားနေရာများမှာမူ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>[ဝါးမြိုခြင်းမှတစ်ဆင့် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး ၅ စက် ရရှိပါသည်။  လက်ရှိတွင် စုစုပေါင်း ၅ စက် ပိုင်ဆိုင်ထားပါသည်]</p> <p>ရွှေရောင်သွေး ၅ စက်ကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီး အပင် ၁၀၀ ခန့်ကို ခုတ်လှဲခြင်း သို့မဟုတ် နာကျည်းနေသော နတ်ဘုရားအဖော်သစ်သားလေးပိုင်းကို ဝါးမြိုခြင်းနှင့် ညီမျှနေသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။</p> <p>ရွှီရန်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိ၏။</p> <p>“ဒီလို သစ်ပင်မိစ္ဆာတွေ ဘယ်လောက်တောင် များများရှိနေဦးမလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။ ထူးဆန်းတဲ့ ဧရာမသစ်ပင်ကြီးတွေလည်း အများကြီး ရှိနေဦးမှာပဲ မဟုတ်လား တကယ်လို့များ ဒီတစ်ပင်တည်းပဲ ရှိတာဆိုရင်တော့ အတော်လေး အခက်တွေ့မှာပဲ”</p> <p>ရွှီရန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>ဤသစ်ပင်မျိုးမှာ တစ်ပင်တည်းသာ ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အခြားသော သစ်ပင်မိစ္ဆာများလည်း ရှိနေရမည်ပင်။</p> <p>ညစ်ညမ်းဧရိယာကြီးမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှသည်။</p> <p>သစ်ပင်မိစ္ဆာ ရာနှင့်ချီ သို့မဟုတ် ထောင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေနိုင်လောက်အောင်ပင် ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသည်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးတောရင်း ရွှီရန်သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာမှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး သူ၏ သစ်ခုတ်ခြင်း ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့တော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူသည် ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်သို့ ဦးတည်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုနေရာတွင် သွေးစွမ်းအင် ဆယ်သန်းဝန်းကျင်ရှိသော မိစ္ဆာများ ပေါများလှသကဲ့သို့ နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါများပင် လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။</p> <p>သဲကန္တာရ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကဲ့သို့သော အရာများသည်လည်း ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်သန်းသွားတတ်ကြသည်။ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်ဟူသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားသည်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သော်လည်း ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာများအတွင်း၌ ရွှီရန်သည် ယဇ်ပလ္လင်များနှင့် မှော်အစီအရင်များကို ရှာဖွေမတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်နေခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော် သူ ချက်ချင်း မသွားသေးပေ။ ရွှီရန်သည် ပထမအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်း၌ နောက်ထပ် ရက်ပေါင်း ၆၀ ခန့် သစ်ပင်များ ဆက်လက်ခုတ်လှဲရန် စီစဉ်ထားရှိသည်။ သူသည် သွေးစွမ်းအင် ၂ သန်းအထိ ရရှိအောင် ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ပိုမိုရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်အတွင်း၌ ယုံကြည်မှုရှိရှိ လျှောက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါကမူ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်၍ အစာကျွေးသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ရွှီရန်သည် အလုပ်အပေါ်၌သာ အာရုံနစ်မြုပ်ထားခဲ့သော်လည်း နောက်ရက်များတွင်မူ ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် ထူးဆန်းသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီး အပင် ၁၀၀ ကျော်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုအပင်ကြီးများအားလုံးမှာ ခြောက်သွေ့နေပြီး အသက်ဓာတ် လုံးဝကင်းမဲ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သစ်ရွက်များသည်လည်း ချက်ချင်းလက်ငင်း သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဝါကျင်ကာ ကြွေကျနေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအပင်ကြီးများ၏ သစ်သားအနှစ်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ရွှီရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး “ဒါတွေအားလုံးကို ဟိုသစ်ပင်မိစ္ဆာက စုပ်ယူသွားတာများလား” ဟု တွေးတောမိသည်။</p> <p>“ဟုတ်တာပေါ့ သူ တိုက်ပွဲအလယ်မှာ ရုန်းကန်ရင်း တစ်ခါ အသွင်ပြောင်းခဲ့သေးတာပဲ။ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကနေ စွမ်းအားတွေ အလုံးအရင်းနဲ့ သူ့ကိုယ်ထဲကို စီးဝင်လာခဲ့တာ... ဒီစွမ်းအားတွေအားလုံးကို သစ်ပင်မိစ္ဆာက ဝါးမြိုလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>ထိုအချိန်က တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းမှာ ရွှီရန်၏ စိတ်ထဲ၌ ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေဆဲပင်။</p> <p>သစ်ပင်မိစ္ဆာသည် သေခြင်းအန္တရာယ်ကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် သူဝှက်ထားသော အရန်စွမ်းအားစနစ်ကို တိုက်ရိုက်အသက်သွင်းကာ သူစိုက်ပျိုးထားသမျှ သစ်ပင်များအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရွှီရန်သည် သူ့နဖူးကို ပြန်ရိုက်လိုက်မိသည်။</p> <p>သစ်ပင်မိစ္ဆာ ပေါ်ထွက်လာစဉ်က အလွန်ပင် ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်နေခဲ့ပြီး ဤထူးဆန်းသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီးများကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်ကို သူ သတိရသွားသည်။ ထိုမိစ္ဆာသည် ဤသစ်ပင်များကို ဂရုတစိုက် ပြုစုခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အကြောင်းမှာ ဤတောအုပ်ကြီးသည် သူ၏ နတ်ဘုရားဖြစ်ခြင်း အခမ်းအနားဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>သို့သော် ရွှီရန် ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ သူသည် လပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ရွှီရန်၏ နည်းလမ်းများမှာ အလွန်ပါးနပ်လှပြီး မိစ္ဆာများနှင့် တွေ့ဆုံလျှင်လည်း အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံသုတ်သင်တတ်သဖြင့် တိုက်ပွဲသံများ ထွက်ပေါ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သစ်ပင်မိစ္ဆာသည် သူ၏သစ်ပင်များ ခိုးယူခံနေရသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့သလို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှတိတ်ဆိတ်သော နည်းလမ်းဖြင့် အမဲလိုက်လိမ့်မည်ဟုလည်း တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့မိပေ။ နှစ်လအကြာ သူနိုးလာချိန်တွင်မူ ထူးဆန်းသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီး အပင်တစ်ထောင်ကျော်မှာ ခုတ်လှဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save