Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း  ၂၉၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင်ထိုမိစ္ဆာကြီးသည် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေရင်းနှင့်ပင် ရွှီရန်၏လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအခါ ရွှီရန်ကိုယ်တိုင်မှာမူ အတန်ငယ် စိတ်ပျက်နေမိသည်။</p> <p>“ဒါတွေအားလုံးက ငါ့သစ်ပင်တွေပဲ အားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီ အပင်ပေါင်း တစ်သောင်းလောက်တောင် ရှိနိုင်တာကို ငါသာ ဝါးမြိုခွင့်ရခဲ့မယ်ဆိုရင် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေးအစက် ၅၀၀ တောင် ရမှာ”</p> <p>တလက်လက်တောက်ပနေသော မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေးများအားလုံးကို သေပြီးသားသစ်ပင်ဆီ ပုံပေးလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>တောက်…</p> <p>ရွှီရန် တကယ်ကို ဒေါသထွက်မိသည်။</p> <p>သူသည် နောက်ထပ် သစ်ပင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ နယ်မြေကို ရှာဖွေရန်အတွက် ပထမအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်း၌ ရူးသွပ်မတတ် ပျံသန်းနေခဲ့သည်။</p> <p>ဆယ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ခြောက်သွေ့မသွားသေးသော အခြားထူးဆန်းသည့် ဧရာမသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>“ဟားဟားဟား”</p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ နောက်ထပ် သစ်ပင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရဲ့ နယ်မြေကို ရှာတွေ့ပြီဟေ့”</p> <p>“ဒီတစ်ခါတော့ သတ်တဲ့လုပ်ငန်းစဉ်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှိရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကလည်း ဒုတိယအဆင့် အသွင်ပြောင်းတာကို လုပ်နိုင်ဦးမှာပဲ... တကယ်ကို လက်ဝင်တာပဲ”</p> <p>ရွှီရန်အနေဖြင့်လည်း မတတ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍သာ သူသည် ယခုထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်ခဲ့ပါက သစ်ပင်မိစ္ဆာကို သတ်ရန် ဆယ်မိနစ်အထိ အချိန်ယူနေရမည် မဟုတ်ဘဲ ဖျက်ဆီးခြင်း ကပ်ဘေးအလင်းတန်းတစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြီးအပိုင် ခြေမှုန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သစ်ပင်မိစ္ဆာကို အသွင်ပြောင်းရန် အချိန်ပင် ပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် လက်ရှိတွင် နည်းလမ်းမရှိသေးချေ။ သူ၏ လက်ရှိ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၁,၀၆၆,၀၀၀ သာ ရှိသေးသဖြင့် ချက်ချင်းလက်ငင်း သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်သည့် အစွမ်းနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။</p> <p>ရွှီရန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“မြန်ရမယ် ရက်စက်ရမယ် သေလောက်အောင် ပြင်းထန်ရမယ် ဒါဟာ အမဲလိုက်ခြင်း အလေ့အကျင့်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တာပေါ့။ အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ရေးစနစ်... စတင်စေ”</p> <p>ရွှီရန်သည် ထူးဆန်းသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီးနှင့် မနီးမဝေးသော နေရာသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် လှပသောမြွေဆိုးကို တိတ်တဆိတ် သုတ်သင်လိုက်ပြီးနောက် သစ်သားအနှစ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ သစ်ပင်ကြီးကို ထိပ်ဖျားမှ အမြစ်အထိ နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်ခြင်းမျိုး မလုပ်တော့ချေ။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပေါ်တင်ဆန်လွန်းလှပြီး အိပ်ပျော်နေသော သစ်ပင်မိစ္ဆာကို အလွယ်တကူ နိုးလာစေနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>၎င်းမှာ သစ်သားအနှစ်ကို ခိုးယူရန်အတွက် အဆင်မပြေလှပေ။</p> <p>[ဝါးမြိုခြင်းမှတစ်ဆင့် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး ရရှိပါသည်၊ လက်ရှိတွင် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး ၀.၀၅ စက်...]</p> <p>“ကောင်းတယ်... ဒါဟာ နိမိတ်ကောင်းတစ်ခုပဲ”</p> <p>သို့သော် ရုတ်တရက် ရွှီရန်သည် ကြက်သီးမွှေးညင်းများ ထသွားပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ချက်ချင်းပင် တိမ်တိုက်များထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်အမြန်နှုန်းအဆောင်ငယ်နှစ်ခုမှာ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားခဲ့ပြီး ရွှီရန်၏ အရှိန်အဟုန်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ရွှီရန်သည် နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေခဲ့၏။</p> <p>အကယ်၍သာ ရွှီရန် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက မြေပြင်ပေါ်မှ ပေါ်ထွက်လာသော သေမင်းလောက်ကောင်နှင့် တူသည့် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဖြဲလျက် ရွှီရန် သစ်သားအနှစ် ထုတ်ယူခဲ့သည့် ဧရာမသစ်ပင်ကြီးနှင့် ရွှီရန်၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မီတာ ၂၀၀ ပတ်လည် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။</p> <p>ရေထဲမှ ထိုးထွက်လာသော မိစ္ဆာငါးမန်းကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။</p> <p>၎င်း၏ သွေးရောင်လွှမ်းသော ပါးစပ်ကြီးမှာ ၎င်း၏ သားကောင်ကို တိုက်ရိုက် ကိုက်ခဲလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ငါးမန်းတစ်ကောင်ထက် အဆပေါင်း ထောင်ချီ၊ သောင်းချီ၍ ကြီးမားလှသည်။</p> <p>၎င်းမှာ မြေကမ္ဘာကြီးက သွေးရောင်လွှမ်းသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖြဲဟလိုက်ပြီး မီတာတစ်</p> <p>ထောင်အမြင့်သို့ ခုန်တက်လာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>၎င်း၏ သွေးစွမ်းအင်များမှာ လိမ့်တက်နေသော အနက်ရောင် မီးလျှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသက်ရှူရုံမျှဖြင့်ပင် မွန်းကျပ်စေလောက်အောင် ထူထပ်လှသည်။</p> <p>အကယ်၍သာ ရွှီရန်သည် ထိုနေရာတွင် နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်မျှ ဆက်နေခဲ့မိပါက</p> <p>သူသည် တစ်လုပ်တည်းနှင့် ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရပေမည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှီရန်သည် အလွန်ပင် သတိဝီရိယရှိလှသည်။ သစ်သားအနှစ်ကို ထုတ်ယူနေစဉ်မှာပင် ထွက်ပြေးရန် အသင့်ပြင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက သူသည် တစ်ကိုက်တည်းနှင့် အစားခံရနိုင်ချေရှိသည်။</p> <p>ကိုယ်စားထိုး စက္ကူရုပ်ကို အသုံးပြု၍ လွတ်မြောက်ခဲ့လျှင်ပင် သူသည် သေချာပေါက် အာရုံခံမိသွားပြီး အပိတ်ခံရပေလိမ့်မည်။ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းအတတ်ရှိနေသော်လည်း သွေးညှီနံ့များ စွန်းထင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>အသက်နှင့် သေခြင်းမှာ အမျှင်တန်းလေးတစ်ခုပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>သွေးဆာနေသော မသေနိုင်သည့်အရိုးပင်လျှင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နတ်ဘုရားအဆင့်သတ္တဝါကြီးကို သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိပါ့မလား မသေချာပေ။</p> <p>အဆောင်တံဆိပ်ပေါင်း ၂ သိန်းခန့်ကို ကျွေးရမည့် ချက်ချင်းဖျက်ဆီးခြင်းကပ်ဘေး တစ်ခုတည်းသာလျှင် အလုပ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ရွှီရန်သည် ချက်ချင်းဖျက်ဆီးခြင်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ အသုံးမပြုလိုပေ။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော အဖျက်စွမ်းအားပြင်း လက်နက်မျိုးကို မလိုအပ်ဘဲ အသုံးမပြုဘဲ ချန်ထားကာ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားအတွက်သာ သိမ်းဆည်းထားသင့်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးလက်နက်ပင်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လွတ်မြောက်ခြင်းမှာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။</p> <p>အသက်ရှင်ရန် ရရှိသည့် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ရွှီရန်သည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သွေးရောင်လွှမ်းသော ပါးစပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ထိုသို့သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ထွက်ပြေးခြင်းက ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းဂယက်အချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး ထိုးတက်လာသော သေမင်းလောက်ကောင်ကြီးမှာမူ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းညှိရန် နောက်သို့ လှည့်ရန်နှင့် စူးစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ပေးလိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းသည် နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်လင့်ကစား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နိယာမများကို ကျော်လွန်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး တစ်စက္ကန့်ခန့် အချိန်ယူရဆဲပင်။ ထိုတစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ရွှီရန်သည် မြန်နှုန်းမြင့် ရွေ့လျားနေရင်းဖြင့် ပြည့်စုံသော ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းအတတ်ကို အောင်မြင်စွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းအတတ်သည် အရှိန်နှုန်း နှစ်ခုကြား ဥပမာ အငြိမ်နေရာမှ အရှိန်ပြင်းပြင်း ရွေ့လျားခြင်း သို့မဟုတ် အရှိန်ပြင်းနေရာမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်း အကူးအပြောင်းကာလများတွင်သာ ဖော်ထုတ်ခံရရန် အခွင့်အလမ်း အများဆုံး ရှိသည်။ ထိုသို့သော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စဉ်များတွင် ပတ်ဝန်းကျင် အညွှန်းကိန်းများအားလုံးက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသဖြင့် ရွှီရန်အနေဖြင့် အလုံးစုံကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် အမှားအယွင်းအချို့ ရှိနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် တစ်ပြေးညီ မြန်နှုန်းမြင့် ရွေ့လျားမှု အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်မူ အပြောင်းအလဲများ မရှိတော့သဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုတော့ချေ။</p> <p>သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အချင်း မီတာတစ်ရာနှင့် အလျား မီတာနှစ်ထောင်ခန့်ရှိသော နတ်ဘုရားအဆင့် သေမင်းလောက်ကောင်ကြီးသည် မိစ္ဆာနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံ၌ လူးလွန့်နေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်သက်ဆင်းလာချိန်တွင် ပါးစပ်ထဲမှ သစ်ပင်တစ်ပင်၊ ကျောက်တုံးပုံကြီးတစ်ခုနှင့် ကြေမွနေသော အလောင်းတစ်ခုတို့ကို ပြန်လည်ထွေးထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ မျက်လုံးရှစ်လုံးတွင် ဝေခွဲမရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p>“ထူးဆန်းတယ်... အဲဒီမှာ ပိုးကောင်တစ်ကောင် ရှိနေသင့်တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါမမြင်ရသလို သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကိုလည်း အာရုံမရဘူး”</p> <p>၎င်းသည် သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာအငယ်စားလေး၏ အလောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ယောက်က ဒီလောက်အလွယ်တကူ သေသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p>“မကြာသေးခင်ကပဲ ဟိုဘက်က သစ်ပင်ဝိညာဉ်အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ တိုက်ပွဲက မိနစ်သုံးဆယ်ပဲ ကြာခဲ့တာ... ဘယ်လိုအရာမျိုးက ဒီနားမှာ ချောင်းမြောင်းနေတာလဲ”</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်၏ အသံမှာ စူးရှပြီး နိမ့်ရှိုင်းလှသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ရွှီရန် သတ်ခဲ့သော သစ်ပင်အဘွားကြီးနှင့် အလွန်တူညီသည့် သစ်ပင်မိစ္ဆာတစ်ကောင် မြေအောက်မှ တိုးထွက်လာသည်။ ၎င်းသည်လည်း စကားတစ်ခွန်းပြောတိုင်း အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး အသံများကို အလှည့်ကျ ပြောင်းလဲအသုံးပြုနေ၏။</p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ လောက်ကောင်ကြီး... မကြာသေးခင်ကမှ မင်းကို နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အသီးအနှံတွေ ဆက်သခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား မင်း မကျေနပ်သေးလို့လား”</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး “တစ်ယောက်ယောက်က မင်းရဲ့ အဖော်သစ်သားကို ခိုးသွားပြီ။ ဟိုဘက်က သစ်ပင်မိစ္ဆာလည်း အသတ်ခံလိုက်ရပြီ။ ငါက မင်းကို သတိပေးရုံတင်ပါ။ မင်းရဲ့ သစ်တောတွေကို သေချာစောင့်ကြည့်ထားဦး”</p> <p>သစ်ပင်မိစ္ဆာမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သစ်သားအနှစ်ကို ယူဆောင်သွားပြီး စောင့်ကြပ်နေသော သားရဲကိုလည်း သတ်ဖြတ်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“တော်တော်လေး ရက်စက်တာပဲ အဲဒီသူခိုး အသတ်ခံလိုက်ရလား”</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်က ခေါင်းခါပြလျက် “အတော်လေးကို ပါးနပ်တယ်”</p> <p>“ထူးဆန်းတာက ငါ သူ့ကို မမြင်ရဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားတဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်လား အရိပ်တစ်ခုလား အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာများလား”</p> <p>“မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... အရိပ်ထက်တောင် ပိုပြီး ထူးဆန်းနေသေးတယ်။ အလွန်အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်ပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားဖြစ်လာနိုင်မယ့် အလားအလာရှိတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>သစ်ပင်မိစ္ဆာ: “အာ ဒါဆိုရင်... ဒါဆိုရင် သူ့ကို သတ်လို့ မရနိုင်တော့ဘူးပေါ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save