Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၃</h2> <h2 style="text-align: center;">မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ညအမှောင်ထုအောက်တွင် အနီရောင် ဧရာမ မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲငှက်ကြီးက လေပေါ်တွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ဆင်းသက်လာရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းပွင့်များ အများအပြား လွင့်စဉ်သွားစေသည်။</p> <p>"စီနီယာ ချီဖုန် လိုက်ပို့ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p>ချွေဟုန်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး အနီရောင် တောက်ပနေသော ထိုငှက်ကြီးကို အလွန် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် လူကြီးသူမ တစ်ဦးကဲ့သို့ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>အဝတ်အစားများ လှပ သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေး ချွေချုံရွှမ်ကလည်း လိုက်လံ ဂါရဝပြုပြီးနောက် ထိုချီဖုန်ငှက်ကြီး အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>"ဦးလေးဟုန် ဒါက ချုံဟယ် နေရတဲ့ နေရာလား အရမ်းကို ခေါင်လွန်းတယ် အရှေ့ဘက်က မြို့နယ်လေးရဲ့ မီးစမ်းရေပေါက် အဆင့်ကလည်း အရမ်း နိမ့်တော့ ဝိညာဉ် ပစ္စည်းတွေ ထွက်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲမှာပဲ ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို နည်းနည်း ပိုကောင်းတဲ့ နေရာမှာ အစီအစဉ် မချပေးခဲ့တာလဲ"</p> <p>"သခင်လေး ကျွန်တော့်ကို ဦးလေးဟုန်လို့ မခေါ်ပါနဲ့ မခံယူရဲပါဘူး"</p> <p>ချွေဟုန်က အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။ သူက အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိပုံရပြီး ကောင်းကင်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် လက်မောင်းများက အလွန် ရှည်လျားနေသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာက ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်ထားသကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေပြီး မျက်လုံးများက အလွန် ထက်မြက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား၍ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း အမိန့်အရ လုပ်ရတာ"</p> <p>ချွေချုံရွှမ် ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤကိစ္စအပေါ် ထပ်မံ မှတ်ချက်မပေးတော့ချေ။</p> <p>သူက အသက် နှစ်ဆယ် မပြည့်သေးဘဲ ဘယ်ဘက် မျက်လုံးထောင့်တွင် မျက်ရည်ပေါက် ပုံစံ မှဲ့လေး တစ်လုံး ရှိသော်လည်း စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော စရိုက် ရှိပုံမပေါ်ဘဲ စကားပြောရတာကို အတော်လေး နှစ်သက်သူ ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဦးလေးဟုန် အပြင်ထွက်တဲ့အခါ အဲဒီလောက် အခမ်းအနားတွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး ကျွန်တော်က အပြင်ဘက်မှာ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အတွေ့အကြုံ ယူရမှာဆိုတော့ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြီး စောင့်ရှောက်ပေးရဦးမှာပဲ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ သူစိမ်းတွေလို မဆက်ဆံကြပါနဲ့"</p> <p>ချွေဟုန်လည်း ထပ်မံ ငြင်းဆန်မနေတော့ဘဲ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ယင်ထိန်မြို့နယ်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဒီအိမ်က ဘာလို့ လူမနေတော့တာလဲ"</p> <p>ချွေဟုန်က မြို့နယ်အဝင်ဝတွင် ရပ်ကာ ချက်ချင်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သိပ်မသေးငယ်သော ခြံဝင်းကြီး တစ်ခုက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူက အနီးနားရှိ လူများကို မေးမြန်းကြည့်ရာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ စိတ်အေးသွားသည်။ ထိုမိသားစုက ယင်ထိန်မြို့နယ်မှ ပြောင်းရွှေ့သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မြို့လယ်ခေါင်ရှိ ပိုကြီးသော အိမ်တစ်လုံးသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက လမ်းတစ်လျှောက် မေးမြန်းလာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>"မသင်္ကာစရာ ပစ်မှတ်ကို တွေ့ပြီ"</p> <p>ယင်ထိန်မြို့နယ်တွင် စကားပြောငှက် တစ်ကောင်က အတောင်ပံခတ်ကာ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>မကြာမီ မြို့လယ်ခေါင်ရှိ ထိုအိမ်ကြီးထဲမှ ချွေဟုန်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အဲဒီတုန်းက ငါ မင်းကို နေ့ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အများကြီး ပေးခဲ့တာ မင်းက ဒီလို အလုပ်လုပ်တာလား ဒါဆိုရင်တော့ မင်းလည်း အသက်ရှင်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့"</p> <p>ချွေချုံရွှမ်ကလည်း ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည် စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ခွဲလိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာက အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။</p> <p>"ဒါက ကျွန်တော်နဲ့ မဆိုင်ဘူးနော် အဲဒီတုန်းက သူ နိုးလာပြီးတော့ ရုတ်တရက် ခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ရူးသွားသလို အော်ဟစ်ပြီး အပြင်ကို ပြေးထွက်သွားတာ ကျွန်တော်... အနားမကပ်ရဲဘူး နောက်မှ ပြန်လိုက်ရှာတော့ မတွေ့တော့ဘူး"</p> <p>အသက် လေးဆယ်ကျော် အရွယ်ရှိ အမျိုးသား တစ်ဦးက မျက်နှာ ဖြူရော်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်၏ အကြည့်က ကြောက်စရာကောင်းနေပြီး ရွှေရောင် မီးအိမ် နှစ်လုံး လင်းလာသကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ ပစ်လွှတ်နေကာ ခွန်အားကြီးမားသော လက်တံရှည်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်၍ အမျိုးသားကို အလျင်အမြန် ဆွဲမတင်လိုက်သည်။</p> <p>သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် သွေးရောင် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ ကမန်းကတန်း ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"သူ ဘာမှ မဖြစ်လောက်ပါဘူး ကျွန်တော်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကတောင် လမ်းပေါ်မှာ သူ့ကို တွေ့ခဲ့သေးတယ် အတော်လေး ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိတဲ့ပုံပဲ"</p> <p>"ဟင်"</p> <p>ထိုစကားက ချွေဟုန်နှင့် ချွေချုံရွှမ်ကို အံ့ဩသွားစေသည်။ မူလက တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီဟု ထင်ကာ ရင်ထဲ လေးလံသွားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အချိုးအကွေ့ တစ်ခုကို ထပ်မံ ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာ သူက အဘိုးကြီး တစ်ယောက်နဲ့အတူ ဝူမိသားစုကို သွားလည်တာ သူက အရမ်းကို တက်ကြွနေပြီး ကိုယ်ပေါ်က ရောဂါတွေ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားတဲ့ ပုံပဲ"</p> <p>"ဝူမိသားစုက ဘယ်လို နောက်ခံ ရှိလို့လဲ"</p> <p>ချွေချုံရွှမ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ် လှံနဲ့ မြား အလွန် ကျွမ်းကျင်သူလို့ နာမည်ကြီးပြီး ဒီဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တယ် ဒါပေမယ့် အခုတော့ ဆင်းရဲသွားပါပြီ အဲဒီ လူငယ်လေးက ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းကို သွားသင်ဖို့ ဝူမိသားစုဆီ သွားတာ ဖြစ်လောက်တယ်လို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းတယ်"</p> <p>ချွေဟုန်က သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူက ဒီဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသမှာ ဘဝသစ် ရသွားပြီလား ငါ... ဟင်း"</p> <p>သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ချွေမိသားစုမှ ဩဇာတိက္ကမ ရှိသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ချွေချုံဟယ်ကို ဤနေရာတွင် သာမန်လူ တစ်ယောက်၏ ဘဝကို ဖြတ်သန်းခိုင်းရန် အမိန့်ပေး ထားခဲ့သည်။</p> <p>"ချုံဟယ်ကို အရင် ရှာကြတာပေါ့"</p> <p>ချွေချုံရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်က ဝူမိသားစုသို့ သွားရောက်၍ အခြေအနေကို စုံစမ်းခဲ့သည်။</p> <p>ချွေချုံရွှမ်က ဝင်မသွားဘဲ ယင်ထိန်မြို့နယ်၏ လမ်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသ၏ ဓလေ့ထုံးစံများကို ခံစားကြည့်ချင်နေသည်။</p> <p>သူ အဝေးကြီး မသွားဘဲ ဝူမိသားစု၏ ခြံဝင်းတံခါး အပြင်ဘက် မီတာ တစ်ရာခန့် အကွာရှိ ဆိုင်ခန်း တစ်ခုတွင် ဒေသထွက် ကုန်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများကို မေးမြန်းနေခဲ့သည်။</p> <p>"ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသက ငှက်တွေက ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းတာလား ငါ့ကိုတောင် ဝင်တိုက်မိမလို့"</p> <p>ချွေချုံရွှမ်က အလျင်အမြန် ခေါင်းရှောင်လိုက်ရာ အမည်းရောင် ငှက်ငယ်လေး တစ်ကောင်က သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ကပ်၍ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>အဝေးရှိ မလှမ်းမကမ်းမှ ကြီးမားသော ရှားပင်ကြီးပေါ်တွင် အဖြူရောင် ဇီးကွက် တစ်ကောင်က မျက်လုံး မှိတ်ကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုတွေ နေတဲ့ ဧရာမ မြို့ကြီး ဒေသက လေယူလေသိမ်း ရှိရုံသာမက သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရတာ အစွမ်းအစကလည်း အရမ်း ကိုက်ညီဖို့ များတယ် အားနာပါတယ် လူငယ်လေး အကယ်၍ မှားဖမ်းမိရင်လည်း ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူးနော် ငါ တာဝန်ကျေအောင် လုပ်နေတယ်ဆိုတာ သက်သေပြဖို့ မင်းကို အရင်ဆုံး အသုံးချပြီး ဒေါသဖြေပေးရလိမ့်မယ်"</p> <p>...</p> <p>သစ်ပင်နှစ်ပင်ရွာ အပြင်ဘက်တွင် အဘိုးကြီးလျူက နှမြောတသခြင်း မရှိချေ။ ဤမျှ အသက်ကြီးလာပြီဖြစ်ရာ အရာအားလုံးကို ကြုံတွေ့ဖူးပြီး သူက ချင်မင်ကို နှုတ်ဆက်ရန် သီးသန့် လာရောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"အကယ်၍ အပြင်မှာ အဆင်မပြေရင် စောစော ပြန်လာခဲ့ ငါနဲ့အတူ အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်တဲ့အထိ လာနေလို့ ရတယ်"</p> <p>"အဘိုးက စကားကို ကောင်းကောင်း မပြောတတ်ဘူးပဲ ကျုပ် ခရီးတောင် မထွက်ရသေးဘူး နားထောင်လို့ ကောင်းတာလေး ပြောလို့ မရဘူးလား"</p> <p>ချင်မင်က ပြောလိုက်ပြီး သစ်ပင်နှစ်ပင်ရွာကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ညအမှောင်ထုအောက်တွင် အမည်းနှင့် အဖြူရောင် သစ်ပင်နှစ်ပင်က မီးစမ်းရေပေါက်၏ အလင်းရောင်ကြောင့် အတော်လေး ထူးခြားနေပုံရသည်။</p> <p>အဘိုးကြီးလျူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီးကို အထင်မသေးနဲ့ အရင်တုန်းက အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး အသက်ရှူမဝအောင် ဖိအားပေးနိုင်တဲ့ သေမင်းတမန် နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် တစ်နေ့နေ့ ဒီနေရာမှာ လှိုင်းတံပိုးတွေ ထပ်ထလာဦးမှာ သေချာတယ်"</p> <p>ချင်မင်က တောင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း တကယ်ပဲ အနည်းငယ် နှမြောမိသွားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာတွင် နှစ်နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ကျွန်တော် သွားတော့မယ် အဘိုးမှာ အတွေ့အကြုံအရ ပြောစရာ ရှိသေးလား"</p> <p>အဘိုးကြီးလျူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ နောက်ဆုံးတော့ လူကောင်းက ပိုများပါတယ် ဒါပေမယ့် သူတစ်ပါးကို သတိထားရမယ့် စိတ်တော့ မရှိလို့ မဖြစ်ဘူး မင်းက အတော်လေး ရင့်ကျက်ပါတယ် ဒီကိစ္စတွေကို ငါ သတိပေးနေစရာ မလိုဘူး မြို့ထဲက လူတွေကိုတော့ မင်းဘာသာ သတိထားပေါ့ မြို့ပြင်မှာ အတွေ့ရများတဲ့ လူနှစ်မျိုး အကြောင်းကိုပဲ ငါ ပြောပြမယ် သေချာ သတိထားရလိမ့်မယ်"</p> <p>ချင်မင်က အလွတ်သဘော မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူက တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ပြောပြမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>"ပထမ တစ်မျိုးကတော့ အသက်ကြီးတဲ့ နယ်လှည့် ကုန်သည်ပဲ သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစက ဘယ်လိုပဲ နေနေ လျှော့မတွက်နဲ့ ထာဝရ ညအမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ အရပ်လေးမျက်နှာ သွားလာရဲတယ် ဆိုကတည်းက ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းအစ တချို့ မရှိဘဲနဲ့ ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး နေ့တိုင်း အပြင်ဘက်မှာ ခရီးဝေး သွားလာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီအထဲက နယ်လှည့် ကုန်သည် တချို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နောက်ခံကို မင်း လုံးဝ မသိနိုင်ဘူး တကယ်ပဲ စီးပွားရေး လုပ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေတာလား ဆိုတာလေ"</p> <p>ချင်မင် ကြားသောအခါ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သင်ခန်းစာ ရလိုက်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ ယနေ့ သူက နယ်လှည့် ကုန်သည် အဖွဲ့ တစ်ခုနှင့်အတူ အဝေးသို့ သွားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"နေရာတိုင်းမှာ တောင်စောင့်သမားတွေ ရှိတယ် ဒါပေမယ့် အသက် တစ်ရာ ပြည့်တဲ့အထိ ဘေးကင်းစွာ ရှင်သန်နိုင်ပြီး မှောင်မည်းနေတဲ့ တောင်ကြီးထဲမှာ မကြာခဏ အဝင်အထွက် လုပ်နေဆဲ ဖြစ်တဲ့သူတွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ မစော်ကားနဲ့ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဘာလဲဆိုတာ မင်း မသိနိုင်လို့ပဲ"</p> <p>ချင်မင်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဘိုးကြီးလျူကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"အဘိုး ကျုပ်အတွက် ရွေးပေးလိုက်တဲ့ နယ်လှည့် ကုန်သည် ဦးဆောင်တဲ့ အဖွဲ့က အိုမေးမြို့နယ်ကနေ ထွက်မှာဆိုတော့ ကျုပ် အဲဒီကနေ ဖြတ်သွားတဲ့အခါ လမ်းကြုံရင် အဘိုး ငယ်ငယ်တုန်းက ခံခဲ့ရတဲ့ ဒေါသတွေကို ဖြေဖျောက်ပေးဖို့ အဲဒီ မျောက်အုပ်ကို တောင်ထဲ ဝင်ပြီး သွားရှင်းပေးရမလား"</p> <p>သူက မပြောသင့်တာကို ရွေးပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်း မြန်မြန် သွားလိုက်စမ်း….."</p> <p>"ဟားဟား..."</p> <p>ချင်မင်က ရယ်မောသံများနှင့်အတူ အဝေးသို့ ထွက်သွားပြီး အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်သော နှင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>ချင်မင်က အိုမေးမြို့နယ်တွင် နယ်လှည့် ကုန်သည် ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ မမျှော်လင့်ဘဲ အသိမိတ်ဆွေ တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝူမိသားစုသို့ ကျင့်စဉ်စာအုပ်သွားဖတ်စဉ်က သူ့ရှေ့ရှိ ထိုလူငယ်လေးက သူနှင့် အဘိုးကြီးလျူအတွက် လက်ဖက်ရည် လာချပေးခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>"မင်းက... ချင်မင်လား"</p> <p>ဝူကျန်း အံ့ဩသွားပြီးနောက် ဝမ်းသာသော အမူအရာ ပြသလိုက်ကာ အသိမိတ်ဆွေ တစ်ဦးနှင့်အတူ ခရီးဝေး သွားရခြင်းက ကံကောင်းခြင်း တစ်ခုဟု ထင်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းလည်း ချီရှမြို့တော်ကို သွားမလို့လား"</p> <p>ချင်မင်က သူ့ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ်ရှိ လူငယ်လေး ဝူကျန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ် ကျွန်တော် ဗဟုသုတ သွားရှာချင်လို့ပါ ကျွန်တော်တို့ ဝူမိသားစုမှာ အောင်မြင်မှု ရခဲ့တဲ့သူတိုင်းက ချီရှမြို့တော်ကို သွားပြီး ဗဟုသုတ ရှာဖူးကြတယ်လေ"</p> <p>ချင်မင်က အဘိုးဝူလည်း အဲဒီကို သွားဖူးပြီး မျက်စိကျစရာတွေ အရမ်းများလွန်းလို့ တစ်ညတည်းနဲ့ နေ့ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်ပြားတောင် သုံးရဲခဲ့ပြီး အဲဒီမှာ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နေထိုင်ပြီးနောက် ဝူမိသားစုကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေခဲ့ကြောင်း အလွန် ပြောချင်နေသည်။</p> <p>"ကိုယ့်ရဲ့ မူလ စိတ်ထားကို ခိုင်မာအောင် ထားပြီး အဲဒီကို ဘာသွားလုပ်မလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားရမယ်"</p> <p>"ကျွန်တော်က မျိုးဆက်သစ် လှံနဲ့ မြား အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာရမယ်"</p> <p>အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ် လူငယ်လေးက ဘဝသစ် ရရှိပြီးဖြစ်ရာ အိပ်မက်များကို ပိုက်ထွေးကာ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အဝေးသို့ သွားရောက် ကြိုးစားချင်နေသည်။</p> <p>အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သော နယ်လှည့် ကုန်သည်က အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိပြီး အဘိုးကြီးလျူ ပြောခဲ့သော ထိုကဲ့သို့သော နယ်လှည့် ကုန်သည်အိုကြီးမျိုး မဟုတ်ရာ ချင်မင်ကို အတော်လေး စိတ်အေးသွားစေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရွှီချန်းဟုခေါ်သော ဤနယ်လှည့် ကုန်သည်က ဒေသတွင်းတွင် နာမည်ကောင်း အတော်လေး ရှိပြီး ချီရှမြို့တော်နှင့် ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသကြားတွင် မကြာခဏ သွားလာလေ့ ရှိကာ ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းချ၍ စီးပွားရေး လုပ်ရုံသာမက အခကြေးငွေ ယူ၍ အဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ဒေသနှစ်ခုကြား သွားလာလေ့ ရှိသည်။</p> <p>"ငါ မင်းတို့ကို ပြောမယ် အရှေ့ဘက်မှာ ကန္တာရကြီး တစ်ခု ရှိတယ် မြေပြင်ပေါ်မှာ ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေပြီး အဲဒီနေရာမှာ လုံးဝ အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေကာ အလင်းရောင် နည်းနည်းလေးတောင် မရှိဘူး တစ်ခါ ဝင်မိသွားရင် သေချာပေါက် သေမှာပဲ ပြန်ထွက်လာလို့ မရတော့ဘူး ဘယ်သူမှ လျှောက်မသွားကြနဲ့ ငါ့နောက်ကနေ သေချာ လိုက်ခဲ့ပြီး တောင်ခြေက လမ်းအတိုင်း ကပ်သွားကြ ကန္တာရ အစွန်းမှာ ဘာမှ လျှောက်မပြောမိဖို့ သေချာ မှတ်ထားနော် မဟုတ်ရင် ပြဿနာ တက်လွယ်တယ်"</p> <p>ထွက်ခွာပြီး ဒုတိယနေ့တွင် ရွှီချန်းက အလွန် လေးနက်နေပြီး ကန္တာရ အနီးသို့ ရောက်သောအခါ အထပ်ထပ် အခါခါ သတိပေးနေသည်။</p> <p>ကန္တာရထဲတွင် မီးစမ်းရေပေါက် မရှိဘဲ သက်ရှိအငွေ့အသက် ကင်းမဲ့နေကာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဆိုသူများ ဝင်ရောက်သွားလျှင်ပင် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း သေဆုံးနိုင်ခြေ ရှိပြီး အထဲတွင် ဘာမှ မမြင်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် လုံးဝ မျက်စိလည် လမ်းမှားသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူတို့က လွင်ပြင် တစ်ခုပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားနေကြပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ညအမှောင်ထုနှင့် နှင်းဖြူများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကန္တာရနှင့် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ရာ အပင်များကို မြင်တွေ့ရန် အလွန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်က ညဦးပိုင်းသာ ရှိသေးသော်လည်း ထိုလွင်ပြင် ဒေသတွင် ညဉ့်နက်ပိုင်းနှင့် နီးစပ်နေပြီဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက်တွင် ဧရာမ ချောက်နက်ကြီး တစ်ခုက အရာအားလုံးကို မျိုချနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ကန္တာရထဲမှာ ဘာတွေ ရှိလို့လဲ စကားတောင် အလွတ်သဘော ပြောလို့ မရဘူးလား"</p> <p>ရွှီချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဆင့်မြင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲငှက်တွေတောင် ကန္တာရကို မဖြတ်ကူးရဲဘူး မဟုတ်ရင် သေလိမ့်မယ် မင်းက သူ့ရဲ့ အန္တရာယ် အဆင့်ကို နားမလည်သေးဘူးလား ဒါ့အပြင် ကန္တာရကို ရိုသေလေးစားမှု မရှိတဲ့ ဘဝသစ်ရထားသူတိုင်း သေချာပေါက် ဘေးအန္တရာယ် ကြုံရလိမ့်မယ် ဒါက ရယ်စရာ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး ဒေသအသီးသီးက ကန္တာရ အချို့က ဒီအတိုင်းချည်းပဲ"</p> <p>"တကယ်တော့ ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်မလျော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ဒီလို ပြဿနာကို သေသေချာချာ သိချင်နေသေးတာလား အကြောင်းပြချက် ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ရှိတယ် တစ်ခုလောက် ပြောပြလိုက်ရုံနဲ့ မင်း လက်လျှော့သွားအောင် လုပ်လို့ ရတယ် အချို့သော လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းတွေရဲ့ ရှင်းပြချက်အရ ကန္တာရက နတ်ဘုရား အချို့ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အခမ်းအနားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တယ် အနီးအနားမှာ ရိုင်းစိုင်းရဲရင် သဘာဝကျကျ အနည်းငယ် အပြစ်ပေးခံရမှာပဲ"</p> <p>ချက်ချင်းပင် အဖွဲ့က တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အနည်းငယ် အပြစ်ပေးခံရရုံဖြင့် အသက်ပေးရမည်ဆိုလျှင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခံရပါက ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲ။</p> <p>"နတ်ဘုရားတွေဆိုတာ အစွမ်းထက်တဲ့ သတ္တဝါ အချို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>" အဲဒါက နတ်ဘုရားပဲ ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်ထား မဟုတ်ရင် ငါ့အဖွဲ့ထဲကနေ ထွက်သွား"</p> <p>...</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချွေဟုန်က တောင်ပေါ်တောအုပ်ထဲတွင် ထိုင်နေပြီး ဖြူဖွေးသော ဆင်အိုကြီး တစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေကာ ၎င်း၏ တတွတ်တွတ် ပြောဆိုသံများကို နားထောင်နေသည်။</p> <p>မနေ့က ချွေချုံရွှမ်က ငှက်ကြီး တစ်ကောင်၏ ချီဆောင်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချွေဟုန်ကို လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်သွားစေပြီး တောက်လျှောက် အပြေးအလွှား လိုက်လံ ရှာဖွေခဲ့ရာ တောင်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်မှသာ သဲလွန်စ ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းက နောက်ခံ အလွန် ကြီးမားသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲ တစ်ကောင်က မသင်္ကာစရာ ပစ်မှတ် တစ်ခုအဖြစ် ယူဆကာ ဖမ်းဆီးသွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းနှင့် လတ်တလောတွင် အသက်အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သိရှိရသည်။</p> <p>ချွေဟုန်က ဤနေရာအထိ တောက်လျှောက် ရှာဖွေလာခဲ့ရာ ရလဒ်အနေဖြင့် ခန့်မှန်း၍မရအောင် အစွမ်းထက်သော ဆင်အိုကြီး တစ်ကောင်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူက တောင်ပေါ်တောအုပ်ထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး တာအို ရရှိထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုး ရှိနေကာ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်းတွင် ဖြူဖွေးသော ဆင်စွယ် လေးချောင်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ချွေဟုန် ခေါင်းကိုက်သွားပြီး အလွန် ကြောက်လန့်သွားသည်။</p> <p>တောအုပ်ထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ဆင်အိုကြီး ကိုယ်တိုင် သတိလက်လွတ်ဖြစ်ကာ ကြီးမားလှသော ဆင်စွယ် တစ်ချောင်း မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားမှသာ ၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်ချောင်းက အတုများ ဖြစ်ပြီး ယာယီ တပ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ချွေဟုန် သိရှိသွားတော့သည်။</p> <p>သူ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားကာ အချိန်အကြာကြီး အလကား နှောင့်နှေးသွားခဲ့ရပြီး သူက အစွယ်ခြောက်ချောင်းပါ ဆင်ဖြူတော်၏ မျိုးဆက်နှင့် တကယ်ပဲ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီဟု ထင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝုန်း….</p> <p>တောင်ပေါ်တောအုပ်ထဲတွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>အဖွဲ့ ထွက်ခွာပြီး တတိယနေ့တွင် ချင်မင်က ကန္တာရ၏ အမှောင်ထုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သာမန် ဘဝသစ်ရထားသူများ ဝင်ရောက်သွားလျှင် တကယ်ပဲ ချက်ချင်း မျက်စိလည် လမ်းမှားသွားမည် ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် လက်ဆန့်တန်းလိုက်လျှင်ပင် လက်ချောင်းများကို မမြင်ရချေ။</p> <p>သူ၏ အကြားအာရုံ၊ အမြင်အာရုံနှင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းတို့က အလွန် အစွမ်းထက်နေလျှင်ပင် ကြည့်ရသည်မှာ ရင်ထဲတွင် ကြောက်လန့်လာစေသည်။</p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့က ကန္တာရ အစွန်းရှိ တောင်ကြီးကို ကပ်၍ ခရီးသွားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး တောင်ကို အမှတ်အသား အဖြစ် ထားရှိကာ လျှောက်မသွားသရွေ့ အလွန် ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်သည်။</p> <p>တောင်ကြီးထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာရန်ကမူ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲ မျိုးစုံ၏ ပိုင်နက်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး တောင်ကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်အောင် မြင့်မားသဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။</p> <p>ဝုန်း</p> <p>ရုတ်တရက် အရှေ့ဘက်မှ ကြီးမားသော အသံကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လမ်း၏ ဘေးတစ်ဖက်ရှိ တောင်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းလှရာ ဧရာမ ကျောက်တုံး မျိုးစုံ ပြုတ်ကျလာပြီး အဖွဲ့၏ အရှေ့ဆုံးရှိ လူအချို့ကို ဝင်တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"မြန်မြန် ဆုတ်"</p> <p>နယ်လှည့် ကုန်သည် ရွှီချန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လူများက တစ်ကိုယ်လုံး လင်းလက်နေသော ဆင်ဖြူအိုကြီး တစ်ကောင်က မတ်တပ်ရပ်ကာ လူတစ်ယောက်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက နှာမောင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ စူးရှသော ဓားအလင်းတန်းများကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းက ပါးစပ်ထဲတွင် ဆင်စွယ် နှစ်ချောင်း ရှိနေရုံသာမက အပေါ်ပိုင်း ကိုယ်လက်အင်္ဂါများက လူသားများ၏ လက်မောင်းများကဲ့သို့ သွက်လက်နေပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆင်စွယ် နှစ်ချောင်းကို စေးကပ်ထားကာ ဓားမြှောင် နှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းနေသည်။</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤကဲ့သို့ မှောင်မည်းနေသော နေရာမျိုးတွင်ပင် ဆင်အိုကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ထိုလူ၏ ပုံစံကို သူ သေသေချာချာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဆင်ဖြူကြီးက လင်းလက်နေပြီး ထိုလူကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရအောင် အလင်းပေးနေသည်။</p> <p>"လက်မောင်းတွေ အရမ်း ရှည်တဲ့ အမျိုးသား၊ အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့်၊ မျက်နှာက ဓားနဲ့ ခုတ်ထစ်ထားသလိုပဲ၊ မကြာသေးခင်က ငါ တဖြည်းဖြည်း ပြန်မှတ်မိလာတဲ့ လူနှစ်ယောက်ထဲက အမျိုးသားနဲ့ အရမ်း တူတာပဲ"</p> <p>သူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ထိုစဉ်က သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသော လူနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>ချွေဟုန် ကဲ့သို့သော သိုင်းသမားက အလွန် ထက်မြက်လှရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေသောအခါ သူ ခံစားမိသွားပြီး ထိုကုန်သည်အဖွဲ့ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်း ရင်ခုန်သွားပြီး သူ ရှာဖွေနေသော လူကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save