Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ယခုမှစ၍ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ရှင်သန်မည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်မင်၏ ခေါင်းက ကွဲထွက်တော့မလို နာကျင်နေပြီး သိပ်မထက်မြက်သော ပုဆိန် တစ်လက်ဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကြေမွသွားတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်ပြီး မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်မည်းကာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် သတိလစ်တော့မလို ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူက လေကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘဲ ခြေလှမ်းများ ယိမ်းယိုင်နေကာ စိတ်ခံစားမှုများက အပြင်းအထန် အတက်အကျ ဖြစ်နေပြီး မီးတောက်များက လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလို လုပ်ရတာလဲ"</p> <p>သူက ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြားမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူက ခန့်မှန်းချက် မျိုးစုံကို စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း မိဘဖြစ်သူများက ချွေဟုန်ကို သူ့အပေါ် ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်ဆိုသည်ကိုတော့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>ထိုခံစားချက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ဖြဲခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားစေကာ ထိုနေ့က ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးက ခရမ်းရောင် ဝါးတုတ်ဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းကို ရိုက်ချိုးပြီး ဦးခေါင်းခွံကို ရိုက်ခွဲခဲ့သည်ထက် ပိုမို နာကျင်နေသည်။</p> <p>ချင်မင်က ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်စွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး ကျိုးပဲ့နေသော မြင်ကွင်းများက ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ရာ တတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိစဉ်က သူက လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို လက်ချောင်းဖြင့် တို့ကာ စားပွဲပေါ်တွင် စွန့်ပစ်ဆိုသော စကားလုံး တစ်လုံးကို ရေးသားခဲ့ခြင်းက အံ့ဩစရာ မဟုတ်ချေ။</p> <p>ယခုအခါ သူက ပိုမို များပြားသော အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည် မှတ်မိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးက သူ့ကို မရှာတွေ့မီ ထိုအေးချမ်းသော ရွာလေးတွင် နေထိုင်စဉ်ကတည်းက ထိုညတွင် သူက စွန့်ပစ်ဆိုသော စကားလုံး တစ်လုံးကို အသံတိတ် ရေးသားခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>ထိုရွာလေးက ရုတ်တရက် မီးတောက်များထဲတွင် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး အစွမ်းထက် သိုင်းသမား အများအပြား၏ ဝင်ရောက် စီးနင်းမှုကို ခံရကာ သတ်ဖြတ်သံများ ကောင်းကင်သို့ ပျံ့လွင့်လာချိန်အထိ သူက တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့ပြီး သေရေးရှင်ရေး ဘေးအန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ချေ။</p> <p>"အဲဒီတုန်းက ငါက စကားတောင် မပြောချင်တော့ဘူးလား တစ်ခုခု ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို စောစောကတည်းက ကြိုသိနေခဲ့သလိုပဲ အဲဒါက အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုလား ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုနဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေလည်း ပါဝင်နေလောက်တယ်"</p> <p>ချင်မင်က ကန္တာရထဲတွင် ရပ်ကာ ခေါင်းထဲမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အောင့်ခံထားပြီး အတိတ်က အမာရွတ် တစ်ခုကို ပြန်လည် ဆုတ်ဖြဲခံရသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု တစ်ခုကို ထပ်မံ ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအချိန်က မိမိကိုယ်တိုင် မီးတောက်များထဲတွင် လွှမ်းမိုးခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင်ပင် မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ပြီး မှောင်မည်းနေသော ညအမှောင်ထုကို ငေးကြည့်ရင်း အရာအားလုံးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"နောက်ဆုံးအချိန်မှာ ငါက တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်သွားတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိခဲ့တာလား အရင်က မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီး တကယ်တမ်း ရောက်လာတဲ့အခါ အဲဒီတုန်းက ငါက တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တယ်"</p> <p>ချင်မင်က ကန္တာရထဲတွင် ရပ်ကာ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး ထိုအချိန်က မိမိကိုယ်ကို ကြည့်ကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် မကျေမချမ်း ဖြစ်ခြင်း၊ လက်မခံနိုင်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ၎င်းက ရင်ဘတ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ခံစားချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>"သခင်လေး ချုံဟယ် မင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>ချွေဟုန်က သူ၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် သနားပြီး အရှေ့သို့ တိုးလာရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျား အရင် အနားမလာနဲ့ဦး"</p> <p>ချင်မင်က အသံသြသြဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အဆုံးအစမရှိသော မီးတောက်ကြီးများ ရှိနေပြီး မီးလောင်နေသော အိမ်ခေါင်မိုးတန်းက သူ့ကို ဖိမိလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုအချိန်က သူက အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က သူက ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် နောက်ဆုံး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပုံရသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုလက်ရှိ သူက တကယ်ကို မကျေမချမ်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ အရိုက်ခံရလို့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ပြီး မှတ်ဉာဏ် အများအပြား ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အတွက် အခု ငါက အဲဒီ အတိတ်ကို ပြန်ပြီး မလွှတ်ချနိုင်တော့တာလား လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က အဲဒီညမှာ နောက်ဆုံးအချိန်ကျမှ ငါ ဘာလို့ လွတ်မြောက်သွားသလို ခံစားခဲ့ရလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ဘူး"</p> <p>ချင်မင်က ကန္တာရထဲတွင် ရပ်ကာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အောင့်ခံပြီး ပြန်လည် စဉ်းစားနေသည်။</p> <p>ကျိုးပဲ့နေသော မြင်ကွင်း အချို့က ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သိပ်သည်းနေသော လှံရှည် တောအုပ်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ သို့မဟုတ် အေးစက်သော ဓားရှည် တပ်ဖွဲ့ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ရက်စက်စွာ ဝင်တိုက်ကာ သူ့ကို ဆုတ်ဖြဲတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>နောက်ထပ် ညတစ်ညတွင် သူက လူအများအပြားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဒါက ပိုမို စောစီးသော အချိန်က မြင်ကွင်း ဖြစ်လောက်ပြီး ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးနှင့် မတွေ့ရသေးမီ အချိန်က ဖြစ်ကာ သူက လူအများအပြား၏ ခြံရံမှုအောက်တွင် ချွေမိသားစုမှ လူများနှင့် ခွဲခွာနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အရှေ့ဘက်တွင် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး တစ်စုံ ရှိနေပြီး သူက တိမ်တိုက်ပုံစံများ ရေးထိုးထားသော ကြေးဝါ ရထားလုံး တစ်စီးပေါ်သို့ တက်သွားသည်ကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုနေကြသည်။</p> <p>သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ အလွန် ဩဇာတိက္ကမ ရှိကာ မျက်လုံး တစ်စုံက လူများ၏ ရင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိပြီး လှပ သပ်ရပ်သော နန်းတွင်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံထုံးကို မြင့်မြင့် ထုံးထားပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသော ရှားပါး ငှက်မွေး တစ်ချောင်းကို ဆံထိုးအဖြစ် အသုံးပြုထားကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် လှိုင်းတံပိုး အနည်းငယ်မျှပင် မရှိဘဲ ချင်မင် ခရီးထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။</p> <p>အနီးနားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခွန်အားများ အလွန် ပြည့်ဝနေသော အဘိုးကြီး အများအပြားက ထိုလူနှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်လန့်နေပုံရပြီး သူတို့နှင့် အကွာအဝေး တစ်ခု ထားရှိကာ မဟုတ်လျှင် အတော်လေး နေရခက်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်က ချင်မင်က မနေနိုင်ဘဲ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူတို့၏ ကျောပြင်များကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးက လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်သွားကြပြီဖြစ်ရာ သူက ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။</p> <p>မြင်ကွင်းက ကျိုးပဲ့နေပြီး အလွန် ဝေဝါးနေသော်လည်း ချင်မင်က ထိုအချိန်က သူ့တွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျများ ရှိခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပြီး သေကွဲရှင်ကွဲ ခွဲခွာရခြင်း တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ နှမြောတသခြင်းများ၊ အဆုံးအစမရှိသော ဆုံးရှုံးမှုများအပြင် မကျေနပ်ချက် အချို့လည်း ပါဝင်နေပုံရသည်။</p> <p>"ချုံဟယ် မင်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား"</p> <p>ချွေဟုန်က စိုးရိမ်သော အမူအရာ ပြသလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်က သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခု ကျုပ်က တကယ်တော့ အဆင်ပြေနေပါတယ် ခင်ဗျားတို့သာ ထပ်ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် ပိုကောင်းမှာပဲ"</p> <p>သူ၏ ခေါင်းကိုက်မှုက အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီး မျက်နှာကို တစ်ချက် ပွတ်လိုက်ရာ မျက်ရည်စ အချို့ ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး ဘယ်အချိန်က ကျလာမှန်း မသိဘဲ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားကာ အားကုန် သုတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော တန်ဖိုးမရှိသည့် အရည်မျိုးက ယခုလက်ရှိ သူ့တွင် မရှိသင့်ချေ။ အတိတ်က ကိစ္စများက အတိတ် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ရာ စွန့်လွှတ်လိုက်သင့်ပြီး မျက်ရည်ကျလောက်အောင် ဘာက တန်ဖိုးရှိနေလို့လဲ။</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဘာအမူအရာမျှ မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ်က အရင်က အမှားတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့တာ အခုမှ ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ကို ဘာမှ အားနာစရာ မရှိဘူးဆိုတာ သေချာသွားတယ် ချွေမိသားစုအပေါ် တာဝန် မကျေခဲ့တာမျိုး မရှိဘဲနဲ့ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ဆီကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ရောက်လာပြီး ဘာလုပ်ချင်သေးတာလဲ"</p> <p>ချွေဟုန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ဒီနေရာကို လာတာက ပထမအချက်အနေနဲ့ ယင်ယန် ဆေးဘက်ဝင်အပင်ကို တောင်းဖို့၊ ဒုတိယအချက်က မင်းရဲ့ ကိစ္စအတွက်ပဲ အိမ်အစီအစဉ် ချပေးမယ် သခင်လေးကို ကာကွယ်ပေးမယ့်သူ ရှိလိမ့်မယ် မင်း အပြင်လောကကို ထွက်ပြီး စွန့်စားဖို့ မလိုပါဘူး"</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာလား"</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်လုံးများက ထက်မြက်လာပြီး အနည်းငယ်ပင် နီရဲလာကာ သူက အခက်အခဲ များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ရေခဲနှင်းများကြားတွင် သူတောင်းစား တစ်ယောက်လို ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ သစ်နှစ်ပင်ရွာမှ လူများကသာ သူ့ကို ခေါ်မသွားခဲ့လျှင် သူက စောစောကတည်းက သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ သူတို့က စကား တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူ့ကို ထိုဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသတွင် လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားချင်နေတာ ဘာကြောင့်လဲ။ ယခု သူ၏ အရာအားလုံးက ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစဖြင့် တောင်ကြီးထဲ ဝင်ကာ အသက်နှင့် ရင်းပြီး ရယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ချွေမိသားစု၏ အရင်းအမြစ် အနည်းငယ်မျှကိုပင် အသုံးမပြုခဲ့ချေ。</p> <p>ချွေဟုန်လည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမှုနှင့် သနားသလိုခံစားရမှုများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ဒါက သူ၏ တာဝန် ဖြစ်ရာ မပြီးမြောက်ဘဲ ဘယ်လို ပြန်သွားလို့ ရမည်နည်း။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှ သူက အလွန် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ချုံဟယ် မင်းက ဒေသခံတွေရဲ့ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းကို ပြောင်းလေ့ကျင့်ထားတာ ဖြစ်လောက်တယ် မဟုတ်လား ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်က အရင်လူတွေရဲ့ လမ်းပြမှု မရှိရင် လေ့ကျင့်လို့ မအောင်မြင်နိုင်ဘူး ပြီးတော့ ဒီဒေသခံတွေရဲ့ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းတွေက သိပ်အဆင့်မမြင့်ဘူး နောက်ဆုံးအထိ လေ့ကျင့်ရင်တောင် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု ရဖို့ ခက်ခဲတယ် မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား၊ သွေးနဲ့ ချွေးတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရင်းရင်း အများဆုံး ဖြစ်လာနိုင်တာက ဒီလို နေရာသေးသေးလေးက သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပဲ</p> <p>တကယ်လို့ အပြင်ထွက်သွားရင်တောင် အရောင်မှေးမှိန်နေပြီး အပြင်မှာဆိုရင် တောက်ပတဲ့ အစွမ်းထက်သူလို့ မသတ်မှတ်နိုင်ဘူး ဒါကြောင့် မင်းက အခုမှ စခါစ အချိန်လေးမှာ စိတ်ပြတ်ပြတ်နဲ့ ဘဝသစ် လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်တာ ပိုကောင်းတယ် ဒီနေရာမှာ အေးချမ်းပြီး ပြည့်စုံတဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းရင် မင်းကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ပေးမယ့်သူ ရှိတယ် ဘာမကောင်းတာ ရှိလို့လဲ"</p> <p>ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာသည်။ သူ၏ လမ်းကြောင်း၊ သူ၏ ဘဝကို ဘာဖြစ်လို့ တခြားလူက လာပြီး စီစဉ်ပေးရမှာလဲ။</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>" ဘဝသစ် ရသွားသရွေ့ ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြား ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားက အမိန့်အရ တားဆီးပြီး ကျုပ်ကို တိုက်ခိုက်မှာလား"</p> <p>ချွေဟုန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>"ငါ့ မိဘတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်..."</p> <p>ချင်မင်က မှောင်မည်းနေသော ကန္တာရကို ကြည့်ရင်း အဆုံးအစမရှိသော မကျေမချမ်း ဖြစ်မှုများကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ခွန်အားမဲ့မှု တစ်ခုကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အတိတ်က အခက်အခဲများက သူ့ကို သေမင်းနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်စေခဲ့ပြီး တစ်ကြိမ် သေဖူးပြီဟုပင် ဆိုနိုင်သော်လည်း သူ ဘယ်တုန်းကမှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ဖူး၊ မထိတ်လန့်ခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော် ဆွေမျိုး သံယောဇဉ်နှင့် လူ့သဘာဝ၏ ရက်စက်မှု တစ်ချက်ကမူ သူ့ကို အနည်းငယ် ခုခံ၍ မရအောင် ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p>အစအဆုံး ကျိုးပဲ့နေသော မြင်ကွင်း မျိုးစုံက မပြည့်စုံဘဲ အများအပြား ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ချင်မင်က ထို "စွန့်ပစ်" ဆိုသော စကားလုံးမှနေ၍ တစ်ခုခုကို ဝေဝါးဝါး ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ စွန့်ပစ်ခံ ကလေး၊ နယ်ရုပ်၊ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ၎င်းက သူ၏ အသက်ရှူသံများကို ပြင်းထန်လာစေပြီး ယခုလက်ရှိ သူက ခွင့်လွှတ်၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>သူက ချွေမိသားစုကို အားနာစရာ မရှိရုံသာမက အသက်ကိုပင် ပေးဆပ်ခဲ့ဖူးပြီး သေလုနီးပါးမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ကာ ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသသို့ အပို့ခံခဲ့ရကြောင်း သေချာပေါက် သိရှိလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ဝေဝါးသော မြင်ကွင်းများက တစ်သီတစ်တန်းကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုညက တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို ချွေမိသားစုမှ လူအများအပြားက ကြိုတင် သိရှိထားခဲ့ကြောင်း သူ ပိုမို ယုံကြည်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ငါ့ကို ဘေးဒုက္ခ ကာကွယ်ဖို့ အသုံးချခဲ့တာလား"</p> <p>သို့သော် သူ နားမလည်နိုင်သည်မှာ သူ ထိုအခြေအနေအထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ချွေမိသားစုဘက်မှ၊ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ၏ မိဘများက ဘာဖြစ်လို့ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရသေးသလဲ ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ ယခင်က ထင်မြင်ခဲ့သော အတုအယောင်များက တဖြည်းဖြည်း တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အတိတ်က သူ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပျက်အားငယ်ခဲ့သလဲ ဆိုလျှင် ဘဝတစ်ခုလုံးက အတုအယောင်တွေချည်းပဲ၊ စုဆက်ထားတာတွေချည်းပဲလို့ ထင်ခဲ့ရသည်မှာ ရင်ထဲရှိ ယုံကြည်မှု အချို့က ပြိုကျသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်က စကားမပြောဘဲ အရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့ရာ ရင်ထဲတွင် နှမြောတသ ဖြစ်နေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>" ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို ကျုပ်ကို နည်းနည်းလောက် ပြောပြလို့ ရမလား"</p> <p>ချင်မင်က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီညက ဖြစ်စဉ်ကို ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရလောက်တယ် ကျုပ်ရဲ့ ဦးခေါင်းခွံက အဲဒီ ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ ရိုက်ခွဲမှုကြောင့် သုံးနေရာတောင် ကွဲသွားပြီး ကိစ္စ အများအပြားကို မေ့သွားခဲ့တယ် ခင်ဗျားတို့ တိုက်ခိုက်ချင်ရင်တောင် ကျုပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိပြီးမှ ထွက်သွားခိုင်းပါ"</p> <p>"ဘာ"</p> <p>ချွေဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန် အံ့ဩသွားကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှုနှင့် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမှုများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း မှတ်ဉာဏ်တွေပါ ဆုံးရှုံးသွားတယ် ဆိုတာကို ငါ မသိခဲ့ဘူး ဒါ ငါတို့ရဲ့ အမှားပါ အဲဒီနေရာကို ပိုမြန်မြန် ရောက်အောင် သွားသင့်ခဲ့တာ တောင်းပန်ပါတယ် သခင်လေး ချုံဟယ်"</p> <p>သူ၏ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျကလည်း အလွန် ကြီးမားနေပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ချုံဟယ် ငါ ဒီနေရာကို လာတာက မင်းကို သတ်ဖို့ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး မင်းရဲ့ ဘဝသစ် လမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရုံ သက်သက်ပါပဲ နောက်ပိုင်း သခင်လေးကို ပစ်မှတ်ထားမယ့်သူ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းက ဒီနေရာမှာ အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးမွေးကာ ဘာရန်ပွဲမှ မရှိဘဲ နေသွားလို့ ရပါတယ်"</p> <p>"ဒါက ကျုပ်ကို သတ်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ ကျုပ်က ဘဝသစ် လမ်းကြောင်းပေါ် လျှောက်ချင်တာ ဒါက ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားတဲ့ အနာဂတ်ပဲ ခင်ဗျားတို့က ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ လာဖြတ်တောက်ပစ်ရတာလဲ"</p> <p>ချင်မင်က ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ်က အတိတ်ကို လုံးဝ မေ့သွားပြီ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်လေးတွေပဲ ကျန်တော့တာ ခင်ဗျားတို့က ဘာကို စိတ်မချ ဖြစ်နေသေးတာလဲ"</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ"</p> <p>ကန္တာရ၏ အစွန်းရှိ ကြမ်းတမ်းသော လမ်းကျဉ်းလေးပေါ်မှ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လီချင်းယွဲ့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုအစေခံမလေးနှင့် ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား နှစ်ဦးအပြင် ချီရှမြို့တော်၏ မြို့စားသစ် မုန့်ရှင်းဟိုင်လည်း ရှိနေသည်။</p> <p>ကန္တာရထဲတွင် တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>ချွေဟုန်က နောက်မဆုတ်ဘဲ အရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်နေသည်။</p> <p>ချင်မင်က တစ်ဖက်လူက နောက်ဆုံးတွင်တော့ တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အားနည်းတဲ့ မိသားစုလေး၊ ငါ့ရဲ့ အိမ်နီးချင်း၊ အလွန် သာမန်ဖြစ်တဲ့ ဇနီးမောင်နှံ တစ်စုံကတောင် သူတို့ရဲ့ ကလေး နှစ်ယောက်ကို အရမ်း ကောင်းအောင် စောင့်ရှောက်နိုင်ပြီး မိသားစု သံယောဇဉ်တွေ ပြည့်နှက်နေကာ နွေးထွေးပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ကာကွယ်ပေးကြတယ် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုတဲ့လား ဒီအချိန်ကစပြီး ကျုပ်တို့ကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိတော့ဘူး အခုကစပြီး စွန့်လွှတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချင်မင်၏ ရင်အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချကာ အရာအားလုံးက ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့က သူ၏ မိဘများ ဖြစ်ရာ သူက ဘာကိုမှ အပြစ်မတင်သင့်တော့ဘဲ သူ ပေးဆပ်သင့်သည်များကို ပေးဆပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရုံသာ ရှိတော့ကြောင်း သူ့ကို ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ယခုလက်ရှိ သူကမူ ခေါင်းခါနေပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုံးဝ မထားနိုင်ချေ။</p> <p>"ကျုပ်က တစ်ကြိမ် သေဖူးပြီသား အခုကစပြီး ကျုပ်က ချွေချုံဟယ် မဟုတ်တော့ဘူး ပြန်လည် အသက်ရှင်လာတဲ့ ကျုပ်က ချင်မင်ပဲ အခုကစပြီး ကျုပ်က ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်ပဲ ရှင်သန်တော့မယ်"</p> <p>ချင်မင်က ကန္တာရထဲတွင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save