Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၇</h2> <h2 style="text-align: center;">လက်ပေါ်မှ ဝက်လေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ချုံဟယ် မင်း ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့ရင် ကောင်းမယ် ဒီကိစ္စက အလှည့်အပြောင်း ရှိကောင်း ရှိနိုင်သေးတယ်"</p> <p>ချွေဟုန်က စကားစလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင် ကြားသောအခါ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားလိုက်ရာ မှောင်မည်းနေသော ကန္တာရက သူ့ကို မျိုချတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်လုံးပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ။</p> <p>သူက ဘယ်လိုလုပ် ချွေမိသားစုကို သွားနိုင်မလဲ။ မှတ်ဉာဏ်များ မှေးမှိန်သွားခဲ့သော နှစ်နှစ်တာ အချိန်က သူ့ကို မူလ အတွေးအမြင် အားလုံးကို စွန့်လွှတ်စေပြီး အတိတ်က ကိစ္စများကို ပြန်လည် သုံးသပ်စေခဲ့ရာ ယခု သူ၏ အမြင်နှင့် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များက အရင်ကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက မူလ ဘဝလမ်းကြောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရှေ့သို့ စီးဆင်းနေသော ကြမ်းတမ်းပြီး အန္တရာယ်များသည့် မြစ်တစ်စင်းထဲမှ ရုန်းထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ယခုအခါ သူ့တွင် လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သော အစပြုမှု တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အဲဒီကို ပြန်သွားဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ကန္တာရထဲတွင် ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်သွားခြင်းက ချင်မင်၏ ပင်ကို တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပြီး ချွေမိသားစု ဆိုသော ရွှံ့နွံထဲသို့ ထပ်မံ ကျွံဝင်သွား၍ လုံးဝ မဖြစ်ချေ။ မဟုတ်လျှင် သူ တကယ်ပဲ အန္တရာယ် ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ချုံဟယ် မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို တုံ့ပြန်မှု၊ ဒီလို မျက်နှာအမူအရာမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ"</p> <p>ချွေဟုန်က သူ ကြီးမားသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>အရှေ့ရှိ ချွေချုံဟယ်က ချွေမိသားစုကို ရေကြီးရေလျှံမှု၊ သားရဲကြီးများကဲ့သို့ သဘောထားကာ မပတ်သက်ချင်၊ အဆက်အသွယ် မလုပ်ချင်ဘဲ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ရှင်သန်တော့မည်ဟုပင် အော်ဟစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>"ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို အတင်းအကျပ် လုပ်မလို့လား"</p> <p>ချင်မင်က မေးလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျားရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ရင်တောင် ကျုပ်က ဒီအတိုင်း အသေခံမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဟင်"</p> <p>ချွေဟုန် အံ့ဩသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်မင် ပြင်ဆင်ထားသော ဤဓားကွက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဓားတာအို ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေပြီး အတော်လေး ထူးခြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမျှသာမက သူက အရှေ့ရှိ လူငယ်လေး၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းအစက ဘယ်လိုပဲ ရှိနေပါစေ၊ ဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူ၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ရှိနေပြီဟုပင် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"အို"</p> <p>ကြမ်းတမ်းသော တောင်ပေါ်လမ်းပေါ်ရှိ မြူခိုးများထဲတွင် မုန့်ရှင်းဟိုင်က အံ့ဩသော အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီး အရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အသက် ဆယ့်ခြောက်၊ ခုနစ်နှစ် အရွယ်သာ ရှိသေးသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဓားတာအို နယ်ပယ်မှာ ဒီလို အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေရတာလဲ။</p> <p>ချွေဟုန်က ကောင်းကင်အလင်းကို အသုံးမပြုဘဲ လက်မောင်းရှည်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အရှေ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် လှမ်းရိုက်လိုက်ပြီး ချင်မင်က တကယ်ပဲ ဓားတာအို နယ်ပယ်တွင် အောင်မြင်မှု အချို့ ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုချင်နေသည်။</p> <p>သတ္တု ဆေးရောင်များ သုတ်လိမ်းထားသော ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓားက ဓားရိုးအပါအဝင် တွက်မည်ဆိုလျှင် လက်မောင်းထက် အနည်းငယ် တိုပြီး ချင်မင်၏ လက်ထဲတွင် လေပြင်း၊ မိုးကြိုး အသံများနှင့်အတူ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ မှောင်မည်းသော မိုးရာသီ ညတစ်ည ရောက်ရှိလာပြီး စူးရှသော လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုက ညအမှောင်ထုကို ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ရွှတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချွေဟုန်၏ အင်္ကျီစ တစ်စ ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး သဲဝါ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားရာ သူ့ကို အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားစေသည်။</p> <p>သူက ကောင်းကင်အလင်းကို ရုပ်သိမ်းထားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဆန့်တန်းကာ အရှေ့ရှိ သခင်လေးကို ထိခိုက်မိမည် စိုးသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုနည်းနှင့်မျှ သူ့ကို မခုတ်မိသင့်ချေ။</p> <p>သူက ဘယ်အဆင့်က လူလဲ။ ဘဝသစ် နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကြောင့် အင်္ကျီလက် တစ်စ ပြတ်ကျသွားသည်ဆိုသည်ကို အပြင်တွင် ပြောပြလျှင် ဘယ်သူမှ ယုံမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ချွေဟုန်က ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အမှောင်ထုထဲတွင် လုံးဝ ပုန်းကွယ်နေသော အရှေ့ရှိ အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>အဝေးတွင် မုန့်ရှင်းဟိုင်လည်း အံ့ဩသော အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ချွေမိသားစုက လူတွေက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ ငါ အမြင်မှားတယ်လို့တောင် ထင်ခဲ့တာ မထင်ထားဘူး  ဓားသိုင်း သက်သက်ကိုပဲ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ကို နာမည်ကြီး သိုင်းသမားလို့ ခေါ်လို့ ရပြီ ဓားတာအို ပညာရပ်မှာ အလွန် နက်ရှိုင်းတယ်"</p> <p>လီချင်းယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။ မုန့်ရှင်းဟိုင် ကိုယ်တိုင်က ဓားကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ ဤကဲ့သို့သော မှတ်ချက်မျိုးကို ရရှိခြင်းက တကယ်ကို အလွန် ထူးချွန်ကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်။</p> <p>ထိုညက ချင်မင် တစ်ယောက်တည်း ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကို ဖျက်ဆီးပြီး စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ်ရထားသော ဓားပြကြီး နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကာ ထိုကိစ္စပြီးနောက် အတွေ့အကြုံရှိသော တောင်စောင့်သမား တစ်ဦး၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်အရ အနည်းဆုံး လူသုံးဦး ပါဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဓား၊ လှံနှင့် မြားကို အသီးသီး ကျွမ်းကျင်ကြသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်ကို သူမ သတိရသွားသည်။</p> <p>ဤ "ကျွမ်းကျင်သည်" ဆိုသော စကားလုံး နှစ်လုံးက ချင်မင်၏ ဓားတာအို နယ်ပယ်ရှိ တန်ဖိုးကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ကြောင်း လီချင်းယွဲ့ သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>"ချုံဟယ် မင်းက ငါ့ကို အရမ်း အံ့ဩသွားစေတယ် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပြီး စမ်းကြည့်ပါလား"</p> <p>ချွေဟုန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စမ်းကြည့်ရမယ်"</p> <p>ချင်မင်က ယခုအခါ မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို တခြားလူ၏ စေတနာ အပေါ်တွင် လုံးဝ အပ်နှင်းထားမည် မဟုတ်ချေ။ ချွေမိသားစုမှ လူများက သူ၏ ဘဝသစ် လမ်းကြောင်းကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်ရာ ဘာဖြစ်လို့ သွားပြီး စွန့်စားရမည်နည်း။</p> <p>သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ်က ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်ရင်တောင် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ခင်ဗျား စောစောက ဝန်ခံထားပြီးပြီပဲ ဓားတာအိုမှာ ဒီလောက်လေး တတ်မြောက်ထားတာကိုတော့ ပြောမနေနဲ့တော့ ကျုပ် ခင်ဗျားနဲ့ မလိုက်ဘူး"</p> <p>ချွေဟုန်က ထပ်မံ စကားမပြောတော့ဘဲ ချင်မင်ကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီးရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဤမှောင်မည်းနေသော ကန္တာရထဲတွင် အမြဲတမ်း နေနေရခြင်းက သူ့ကို မလုံခြုံဟု ခံစားရစေပြီး တားမြစ်ချက်များကို ချိုးဖောက်ကာ ဒဏ္ဍာရီလာအရာ တစ်ခုခုနှင့် မပတ်သက်ချင်ချေ။</p> <p>"ရပ်လိုက်"</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်က အသံထွက်လာပြီး ကန္တာရထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာကာ တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>လီချင်းယွဲ့လည်း ရေလှိုင်းများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်လာသော နတ်သမီး တစ်ပါးကဲ့သို့ သဲဝါ မြေပြင်ပေါ်သို့ နင်းကာ အနီးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ချွေဟုန်က သူတို့ကို စောစောကတည်းက သတိပြုမိထားပြီး ပြဿနာ အပိုများ မဖြစ်ပေါ်စေချင်သဖြင့် ချင်မင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် လက်ဆန့်တန်းကာ ဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်က ဝင်ရောက် တားဆီးစဉ် ရုတ်တရက် လက်ပြန်ရုပ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာ ပြသကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ဆုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"မင်းက ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား ငါ အဖျက်ဆီး ခံရတော့မလို့ ဖြစ်နေတာတောင် မင်းက မကူညီဘူးလား"</p> <p>ချင်မင်က မှောင်မည်းနေသော ကန္တာရထဲတွင် အလျင်အမြန် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဘန်း။</p> <p>ချွေဟုန်က ညာဘက်လက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရိုင်းစိုင်းသော နဂါးတစ်ကောင်၏ အကန်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခြေအောက်တွင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားကာ သဲဝါများကို နင်းလျက် မီတာ ဆယ်ကျော်ခန့် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။</p> <p>"ရှူး"</p> <p>သူက ဖုန်သဲနံ့များ ရောနှောနေသော လေအေးများကို တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ ညာဘက်လက်က နာကျင်လွန်းသဖြင့် အနည်းငယ် ထုံကျင်နေပြီး ဤခံစားချက်က သူ ငယ်ငယ်တုန်းက မြည်းအကန်ခံရစဉ်ကနှင့် အလွန် တူညီနေသည်။</p> <p>သူက ညာဘက်လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် ဤကန္တာရထဲတွင် အနီးကပ် မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိပြီး ညာဘက်လက်က တံဆိပ်တုံး ရိုက်ခံရသကဲ့သို့ နီရဲကာ သွေးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ချွေဟုန် သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက တကယ်ပဲ ခွာရာ တစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"ဒီလက်က တကယ် မာတာပဲ"</p> <p>အမှောင်ထဲမှ အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုသတ္တဝါက ထပ်မံ စကားပြောလာသည်။</p> <p>"မင်းတို့ လူသားတွေက ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ဘယ်လို တင်စားလေ့ ရှိလဲ အိမ်သာထဲက ကျောက်တုံး ဆိုလား"</p> <p>ချင်မင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မှတ်ချက် မပေးချေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချွေဟုန်က ထိုစဉ်က သူ့ကို အသက်တစ်ချောင်း ကယ်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းက သူ၏ တာဝန် ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ ကယ်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်က အမှောင်ထုထဲသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်မင်၏ ညာဘက်လက်ပေါ်တွင် လက်ဝါးထက် အနည်းငယ် ရှည်သော မီနီ တောဝက်လေး တစ်ကောင်ကို တင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရရာ သူက တကယ်ပဲ ဝက်တစ်ကောင်၏ အကန်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လီချင်းယွဲ့က ထူးခြားသော မျက်လုံး အစွမ်းဖြင့် ထိုတောဝက်လေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ညမြူခိုးများထဲတွင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင် ကန့်လန့်ဖြတ် ရှိနေသကဲ့သို့ အလွန် အန္တရာယ်များကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီးက တောင်ပိုင်ရှင်လား"</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက ထိုတောင်ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေသည်။ သူက အကူအညီ တောင်းရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခု ၎င်းက လက်ပေါ်မှ ဝက်လေး အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤနေရာတွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင်း ဝက်တစ်ကောင် အရှက်ကွဲတာပဲ ငါက အရင် တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း ဖြစ်နေပြီ မင်းတို့လည်း အဲဒီ တောင်ပိုင်ရှင် အသစ်ကို တွေ့ဖူးလောက်မှာပါ သူက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်လေ ငါ့နေရာကို ယူသွားတာ ကြာပြီ ဒါပေမယ့် ဘာသံမှ မထွက်ဘဲ တိတ်တိတ်လေး နေနေတာ"</p> <p>ချင်မင် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ချွေဟုန်နှင့် စကားပြောနေခြင်းက သဘာဝအားဖြင့် နောက်ခံ အနည်းငယ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>မနေ့ညက ဤတောဝက်က ဟောက်သံများ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော်လည်း သူ့ကို စကားတစ်ခွန်း ပြောခဲ့သည်။</p> <p>"ကြုံတုန်းလေး ဆိုတော့ လမ်းမှာ လိုက်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ တောင်ကြီးထဲက ပတ်သက်မှု တစ်ခုကို ရှင်းလင်းပေးမယ်"</p> <p>ချင်မင်က ယခုအချိန်အထိ ၎င်းက ဘာကျေးဇူးဆပ်မည်ကို မသိသေးသော်လည်း တစ်ဖက်လူက အရွယ်အစားကို အကြီးအသေး ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လူစကားကို ပြောနိုင်သည် ဆိုမှတော့ အစွမ်းအစ အလွန် ကြီးမားမည်ဟု တွေးမိသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤတောဝက် မရှိခဲ့ပါက သူက အသက်လု တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်ပြီး အလွန် လွန်ကဲသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ ကြောက်စရာကောင်းသော ကန္တာရကို စော်ကားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"တောင်ပိုင်ရှင် ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့ ချွေမိသားစုရဲ့ ကိစ္စကို ဝင်ပါမလို့လား"</p> <p>ချွေဟုန်က စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်ဝံ့ပါ့မလဲ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုက အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ညအမှောင်ထု လောကကြီးမှာ နာမည်ကြီးပြီး မျိုးနွယ်စုပေါင်း တစ်သောင်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တာကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ့်အစွမ်းအစကို မသိဘဲ နေပါ့မလဲ ဒီလမ်းတစ်ပိုင်းကို သူ့ကို ဘေးကင်းအောင် ပို့ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားလို့ပါကွ"</p> <p>ချွေဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး သူက ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ ပိုင်နက် ဆုံးရှုံးသွားသော တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်းများက ဆက်ဆံရန် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပြီး တကယ်ပဲ မျက်နှာ မထောက်ဘဲ ဒေါသထွက်သွားအောင် လုပ်မိပါက ဘာမဆို လုပ်ရဲကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းတွင် ပိုင်နက် မရှိတော့ရာ ကိစ္စပြီးနောက် မှောင်မည်းနေသော မြေပြင်ကြီး၏ အဆုံးအစွန်သို့ ဝင်ရောက် ပုန်းအောင်းသွားပါက လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် အလွန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ တောင်ပိုင်ရှင်က စကားပြောလာပြီ ဆိုမှတော့ ဒီလမ်းတစ်ပိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ချွေမိသားစုက ညီအစ်ကို ဘယ်လို ခေါ်ပါသလဲ ဒီလို ဓားတာအို ပါရမီရှင်ကိုတောင် ခင်ဗျားတို့က ဖျက်ဆီးပစ်ရက်တယ် ခင်ဗျားတို့ မလိုချင်ရင်လည်း အခြေအနေ တစ်ခုလောက် တောင်းဆိုပြီး ငါ့ကို ခေါ်သွားခွင့် ပေးမလား"</p> <p>မကြာမီ ချွေဟုန်က တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ခံကို သိရှိသွားရာ ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုရဲခြင်းကလည်း ထပ်တူညီသော နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသည့် မိသားစုမှ လာသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ချွေဟုန်က အရှေ့ရှိ မိန်းကလေး လီချင်းယွဲ့ကိုလည်း မှတ်မိသွားသည်။</p> <p>သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အလွန် ထင်ရှားနေပြီး ထိုနှစ်က ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စုကြီး အချို့မှ လူငယ်လေးများက ဧရာမ မြို့ကြီး တစ်မြို့တည်းတွင် နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ လာရောက်၍ တပည့် ရွေးချယ်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြရာ ထိုလီချင်းယွဲ့က နောက်ဆုံးတွင် နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး၏ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်က ထူးခြားသော အမူအရာ ပြသလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူက ချင်မင်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုဂယက်ရိုက်ခတ်မှုကိုလည်း သူ အနည်းငယ် ကြားဖူးခဲ့ရာ ဤချွေချုံဟယ်နှင့် တကယ်ပဲ ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ。</p> <p>"ငါ စကားတစ်ခွန်း၊ နှစ်ခွန်းလောက် ကြားဖူးတယ် ခင်ဗျားတို့ ချွေမိသားစုကသာ သူ့ကို ဒီဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသမှာ အသေသတ်ထားမယ် ဆိုရင် ဒီသတင်း ပြန့်သွားတဲ့အခါ ရက်စက်ပြီး ကျေးဇူးကန်းတယ် ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုး ရသွားနိုင်တယ် နည်းနည်း သိပ်မကောင်းဘူးနော်"</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက လီချင်းယွဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ ချွေမိသားစုက ငါနဲ့ သူ့ကိုပါ သတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်ပစ်လို့ မရဘူးလေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အားလုံး မြင်လိုက်ရပြီပဲ"</p> <p>ချွေဟုန်၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုများ သွေးထွက်သံယို ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားပြီး စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲမည် ဆိုသည်ကို ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင် ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင်၏ ကျိုးပဲ့နေသော မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် အပိုင်းအစလေးများ၊ ပြတ်တောက်နေသော မျဉ်းလေးများက ယခုအခါ ဆက်စပ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခုကစပြီး သေရင်တောင် ကျုပ်က ချွေမိသားစုရဲ့ သားသမီးလို့ ဘယ်တော့မှ ထပ်မပြောတော့ဘူး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းထဲကိုလည်း ဘယ်တော့မှ ထပ်မဝင်တော့ဘူး အခုကစပြီး ကျုပ်က ချင်မင်ပဲ"</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က သူက ကိစ္စ အချို့ကို နားမလည်ခဲ့၊ သဘောမပေါက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူက ကွာခြားသွားပြီဖြစ်ရာ ကြယ်ပွင့်လေးများကဲ့သို့ သေးငယ်သော သဲလွန်စလေးများကို ဖမ်းဆုပ်မိရုံဖြင့် သူ သတိပြုမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ချင်မင် အလုပ်ချင်ဆုံးက အလျင်အမြန် စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန် ဖြစ်ပြီး မြူခိုးများ အားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်ကာ အတိတ်က အတွေ့အကြုံများကို သိရှိပြီး အခြားလူများကို ထပ်မေးနေစရာ မလိုတော့ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ချွေမိသားစုက ဘယ်တုန်းက ရက်စက်ပြီး ကျေးဇူးကန်းဖူးလို့လဲ ငါ ကြိုတင် ခံစားမိတာကတော့ နောက်နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ သခင်လေးကို ပြန်ပင့်သွားလောက်တယ်"</p> <p>ချင်မင် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘာမှကို မပြောချင်တော့ချေ။</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ခင်ဗျား နောက်ကျရင် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲငှက် တစ်ကောင် လွှတ်ပြီး ခင်ဗျားတို့ ချွေမိသားစုကို အစီရင်ခံလိုက်ပါ တခြားလူတွေက ခင်ဗျား ဒီလို လုပ်တာကို သိသွားရင် မကောင်းဘူး နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုရဲ့ နာမည်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်"</p> <p>ထို့နောက် သူက ချင်မင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာကျော်က ဒီဒေသမှာ အံ့မခန်း ဓားတာအို ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ် နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူ ငယ်ငယ်တုန်းက သင့်တော်တဲ့ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်း မရခဲ့လို့ ဘဝတစ်ဝက်လောက် အချိန်ဖြုန်းခဲ့ရပြီး ဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူ အဆင့် ရှိပေမယ့် အဲဒီ စီနီယာက လောကကြီးမှာ အချိန်အကြာကြီး မနေနိုင်ခဲ့ဘူး ဓားတာအို အပေါ်မှာ မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရတာ အဲဒီ စီနီယာရဲ့ ကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းမယ့် ဓားတာအို စိတ်သဘောထား ပါဝင်နေသလိုပဲ"</p> <p>ချင်မင်က သူ့အတွက် စကားပြောပေးသောကြောင့် ဂါရဝပြု ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီးနောက် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာပါ"</p> <p>ချက်ချင်းပင် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်က ထိုလူငယ်လေးက ပါးစပ်ကနေ ရိုင်းစိုင်းသော နဂါးများ လွှတ်နေပြီး နည်းနည်းမှ မယုံကြည်ရဘူးဟု ထင်လိုက်သည်။</p> <p>သူ သိထားသလောက် ထိုဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူက သွေးအသက်ဓာတ်များ ခမ်းခြောက် သွားပြီးနောက် တောခိုသွားကာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။</p> <p>လီချင်းယွဲ့လည်း ထူးခြားသော အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီး ဤယခင်က မိတ်ဆွေဟောင်းကို ကြည့်ကာ နှစ်နှစ် မတွေ့ရတာ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ပြောင်းလဲသွားရတာလဲဟု တွေးလိုက်သည်။</p> <p>"ချုံဟယ် လျှောက်မပြောနဲ့"</p> <p>ချွေဟုန်က စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဆရာက အဲဒီတုန်းက လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားပေမယ့် ကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းမယ့် ဓားတာအို စိတ်သဘောထားကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပြီးနောက် ပြိုင်ဘက် အားလုံးကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ့ရင်ထဲမှာ ဘာအစွဲအလမ်းမှ မရှိတော့ဘူး သူ အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ တောင်ထဲ ဝင်သွားပြီး ရှားပါး ဝိညာဉ် ပစ္စည်းတွေကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့လို့ သက်တမ်း တိုးသွားပြီး ဘဝသစ် လမ်းကြောင်းကို ပြန်လျှောက်နိုင်ခဲ့တာ ဒါကြောင့် အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေတာ ဒါပေမယ့် အခုတော့ တကယ်ပဲ ဇရာပိုင်းကို ရောက်နေပါပြီ"</p> <p>ချင်မင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောနေပြီး ဓားသိုင်း စာအုပ်ထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အစစ်အမှန် မြင်ကွင်း အချို့ကို ပြောပြကာ လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးကြီး၏ စကား အများအပြားကို ပြန်လည် ဖော်ပြခဲ့ပြီး သူ၏ ရုပ်ရည် သွင်ပြင်ကိုပင် ဖော်ပြခဲ့သည်။</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပထမဆုံး ကြောင်အမ်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ အဲဒီလူလား"</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်လည်း အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ အကယ်၍ ရှေ့ဆက်သွားရန် လမ်းမရှိတော့လျှင် သို့မဟုတ် ဇရာပိုင်း ရောက်လာပြီး မျှော်လင့်ချက် မမြင်ရတော့လျှင် အချို့လူများက တောင်ကြီးများနှင့် ရေကန်ကြီးများထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကံကောင်းမှုများကို ရှာဖွေတတ်ကြကြောင်း ရှေးလူကြီး အချို့ကို သူ သတိရသွားရာ ဤဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူတွင် တကယ်ပဲ ထူးဆန်းသော ကံကောင်းမှုများ ရှိခဲ့တာလား။</p> <p>ချွေဟုန်လည်း ကြောင်အမ်းသွားသည်။ အကယ်၍ တကယ် မှန်ကန်မည်ဆိုလျှင် အသက် နှစ်ရာကျော်ရှိသော ဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူ ဆိုသည်မှာ ရိုးရှင်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ချင်မင်က သူတို့ ယုံသည်၊ မယုံသည်ကို ဂရုမစိုက်ချေ။ လတ်တလော သူ၏ အခြေအနေက ဤမျှ ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်ရာ ဖြီးလုံးများကို တတ်နိုင်သလောက် အရင် ဖြီးထားလိုက်မည် ဖြစ်ပြီး ဘာမှလည်း ဆုံးရှုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"ဒီနေ့ ကိစ္စကို ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က စကားပြောလိုက်ပြီး ချင်မင်၏ လက်ပေါ်မှ မြေပြင်သို့ ခုန်ဆင်းကာ ချင်မင်ကို အတူတူ ခရီးဆက်ရန် ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်က တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး ဤလမ်းတစ်ပိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သခင်လေးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားပြီး ရင်းနှီးသော ဆီးနံ့ တစ်မျိုးကို ရလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်နှင့် လီချင်းယွဲ့တို့လည်း ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး အသက်ရှူ အောင့်ထားကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။</p> <p>အမှောင်ထု အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ချင်မင်က လက်ပေါ်မှ ဝက်လေးက မြေပြင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သေး အကြီးအကျယ် ပန်းချလိုက်ပြီး သဲဝါ မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို ရေအိုင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဝုန်း</p> <p>ကန္တာရ တစ်ခုလုံး နောက်တစ်ဖန် သောင်းကျန်းလာပြီး အမည်းရောင် မြူခိုးများက အလွန် အပြင်းအထန် လှုပ်ရှားလာကြသည်။</p> <p>"သွားမယ်လေ ဘာကြောင်ကြည့်နေတာလဲ မင်းကို အပြင် ပို့ပေးမယ်"</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က လှည့်ကြည့်ကာ ချင်မင်ကို ပါးစပ်ဖြင့် အချက်ပြပြီး သူ့နောက် လိုက်ခဲ့ရန် အသိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save