Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၈</h2> <h2 style="text-align: center;">နေ့လယ်ခင်း ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကန္တာရက နောက်တစ်ဖန် စော်ကားခံလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံး အရောင်ပြောင်းသွားကာ သဲများ၊ ကျောက်တုံးများ လွင့်စဉ်လာပြီး ညမြူခိုးများက ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာကာ ကြမ်းတမ်းသော လမ်းကျဉ်းလေး ဘေးရှိ ခမ်းနားကြီးမားသော တောင်ကြီးကို ဝင်တိုက်နေသည်။</p> <p>ချင်မင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ ဒီတောင်ပိုင်ရှင်က ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အစွမ်းအစက ဒီလောက်တောင် မြင့်မားနေတာကို ဘာဖြစ်လို့ ပုံမှန် လမ်းကနေ မသွားရတာလဲ။ ဒီဆီးနံ့က အရမ်း ပြင်းလွန်းပြီး နှာခေါင်းကို အရမ်း စူးရှစေတယ်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် မုန့်ရှင်းဟိုင်က လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်ဖြင့် သူ့ကို အသံလှိုင်း ပို့လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ရက်အနည်းငယ် ကြာရင် မင်း အခြေအနေကို သိရအောင် ချီရှမြို့တော်ကို လာပြီး ငါ့ကို လာရှာလို့ ရတယ် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုတွေက မျက်နှာကိုတော့ ထောက်ကြပါတယ် အကယ်၍ ချွေမိသားစုက စိတ်ပြောင်းသွားပြီး မင်းကို ဒီဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသမှာ အသေမထားဘူး ဆိုရင်တော့ ပြဿနာက သိပ်မကြီးတော့ဘူး"</p> <p>ချင်မင်က သဲမုန်တိုင်းထဲမှ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ထိုမြို့စားသစ်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ရှင်းဟိုင်၊ လီချင်းယွဲ့နှင့် ချွေဟုန်တို့က ကန္တာရထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားကြသည်။ ဤဒေသ၏ ပတ်ဝန်းကျင်က တကယ်ကို အလွန် ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။</p> <p>အဝေးရှိ ကြမ်းတမ်းသော လမ်းကျဉ်းလေးပေါ်တွင် ရွှီချန်း၏ မျက်နှာက အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။ ဒီနေ့ ဘာဖြစ်လို့ ပြဿနာ ထပ်တက်ရပြန်တာလဲ။ မနေ့ကထက်တောင် ပိုဆိုးနေသေးတယ်။</p> <p>သူ အလုပ် ထွက်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။ နယ်လှည့် ကုန်သည် တစ်ယောက် အနေဖြင့်ပင် သူက အလွန် အန္တရာယ်များလှကြောင်း ခံစားနေရပြီး ဤအလုပ်က ဘာအနာဂတ်မှ မရှိချေ။ သူ ဦးဆောင်လာသော အဖွဲ့ကို ထားလိုက်တော့၊ သူ ကိုယ်တိုင်ပင် လန့်လွန်းသဖြင့် အသံကုန် အော်ဟစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။</p> <p>"အားလုံး မလန့်ကြနဲ့ ဒါက ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး ငါတို့က အမြဲတမ်း ကန္တာရကို ရိုသေလေးစားမှု ရှိပါတယ်..."</p> <p>ရွှီချန်း၏ စကား မဆုံးမီမှာပင် အမျိုးသမီး တစ်ဦးက သူ့ကျောပေါ်သို့ တွယ်တက်လာပြီး ရှိုက်ငိုကာ အလွန် ချွန်ထက်သော လက်သည်းများဖြင့် သူ၏ လည်ပင်းကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>မှောင်မည်းနေသော လမ်းကျဉ်းလေးပေါ်တွင် ဘာကိုမှ မမြင်ရဘဲ အမျိုးသမီး၏ ငိုကြွေးသံက အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>"ဝူး... အမည်းရောင် အရိပ်တွေ အများကြီး တွေ့ရတယ် အရမ်း ကြောက်တာပဲ"</p> <p>ရွှီချန်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားပြီး မင်းက မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာကို ကြောက်နေရတာလဲ ဟု ရင်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ ယခု သူက တကယ်ကို ကြောက်လန့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အမွေးကြမ်းများ ပြည့်နှက်နေသော ထို လက်ဖဝါးလေးပေါ်ရှိ လက်သည်းရှည်ကြီးများက သံချိတ်ကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ လုံးဝ ခွာချ၍ မရချေ။</p> <p>သူက အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ် ချီရှမြို့တော်သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိပါက ချက်ချင်း အလုပ်ပြောင်းလုပ်ပြီး နယ်လှည့် ကုန်သည် ဆက်မလုပ်တော့ဘူးဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>...</p> <p>"ခင်ဗျား ဒီလောက်တောင် ကန္တာရကို အားကုန် သုံးပြီး စော်ကားနေတာ အငြိုးထား မခံရဘူးလား"</p> <p>ချင်မင်က စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ပါးစပ်ထဲသို့ သဲများ အပြည့် ဝင်သွားရာ လေပြင်းများနှင့် သဲမုန်တိုင်းများကို အန်တုကာ အလျင်အမြန် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံ တစ်ထည်ကို ထုတ်ယူ၍ ခေါင်းနှင့် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကိစ္စမရှိဘူး ငါက လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်လေ ကိုယ်ပေါ်မှာ ကန္တာရထဲ အခမ်းအနား တစ်ခုခု လုပ်တဲ့အခါ သုံးတဲ့ ယဇ်ပူဇော် ပစ္စည်း ပါတယ် ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်သွားလို့ ရတယ်"</p> <p>တောဝက်က အမြီးလေးကို ခါယမ်းကာ သဲဝါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားနေသည်။</p> <p>ချင်မင် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ဒါက လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်လား။</p> <p>"တကယ်တော့ ငါတို့ ဒီလောက်အထိ အပြင်းအထန် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"</p> <p>သူက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီ ဝံပုလွေဖြူ လျှို့ဝှက် လိုက်လာမှာကို ကာကွယ်တာဟ ကန္တာရထဲမှာ သွားလာနေတာ အရင်တုန်းက သွေးယဇ်ပူဇော်တဲ့ အခမ်းအနား လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့သူက ကြောက်ရတာပေါ့ သူ လာရဲရင် သေလောက်အောင် လန့်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p>ချင်မင် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ဝံပုလွေဖြူက တောင်ပိုင်ရှင် အသစ် ဖြစ်ပြီး တောင်ကြီးထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အခမ်းအနား တစ်ခုကို ပြုလုပ်ကာ သားရဲ နတ်ဘုရား၏ သင်္ချိုင်းကို ပူဇော်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အစွမ်းအစများ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"သားရဲ နတ်ဘုရားက... သေသွားပြီလား"</p> <p>သူက အံ့ဩသော အမူအရာ ပြသလိုက်သည်။</p> <p>မီနီ တောဝက်လေးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲ တစ်ကောင်ပဲလေ သေမသေ ဘယ်သူ သိမှာလဲ အဲဒီနေရာက သူ့ရဲ့ သားမွေး သင်္ချိုင်းလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ ဝံပုလွေအိုကြီးက အဲဒါကို ရှာတွေ့သွားတာ မဟုတ်ရင် အဲဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဝံပုလွေဖြူရဲ့ အရင် အစွမ်းအစနဲ့ဆို ငါ့နောက်ကနေ ဖုန်ပဲ ရှူနေရမှာ အခုတော့ ကောင်းရော ငါ ထွက်ပြေးရမယ့် အလှည့် ရောက်လာပြီ ဟင်း လောကဓံက အလှည့်ကျပဲပေါ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ငါ့ ကံကြမ္မာ သိပ်မကောင်းခဲ့ဘူး"</p> <p>"ပတ်ဝန်းကျင်မှာ... တစ်ခုခု ရှိတယ်"</p> <p>ချင်မင်က ပြောလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓားကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။</p> <p>အရပ်လေးမျက်နှာတွင် သဲများ လွင့်စဉ်နေပြီး မြူခိုးများ ဆူပွက်နေကာ အမည်းရောင် အရိပ်များက အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ရှိနေပြီး အဖွဲ့ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အစိမ်းရောင် မီးတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ မလှမ်းမကမ်းကို စိမ်းဖန့်ဖန့်နှင့် သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် လင်းထိန်စေပြီး သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။</p> <p>တောဝက်က အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး ထူးဆန်းတာတွေကို မြင်နေကျ ဖြစ်သွားရင် အလိုလို ပျောက်သွားလိမ့်မယ် ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ကန္တာရကို ယဇ်ပူဇော်တဲ့ ပစ္စည်း ပါတယ် သူတို့ ငါတို့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး"</p> <p>စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးတုတ်များ လွင့်ဝဲနေပြီး မီတာ ဒါဇင်နှင့်ချီ မြင့်မားသော ဧရာမ သားရဲကြီးများက ခြေလှမ်းများ လှမ်းကာ သူတို့နှင့် အဆက်မပြတ် ပွတ်တိုက်သွားနေကြပြီး ပုပ်သိုးနေသော အနံ့ဆိုးများ ပါဝင်ရုံသာမက အလောင်းများကို မီးရှို့ထားသော အနံ့ဆိုးများပင် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>ချင်မင်က သတိထားနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် တဖြည်းဖြည်း အသားကျသွားသည်။ ထိုထူးဆန်းသော လက္ခဏာများက အနီးနားတွင် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူတို့ကို လာရောက် မတိုက်ခိုက်ကြချေ။ မကြည့်ဘဲ နေလိုက်လျှင် ပြီးသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းက လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းက လာတာဆို ဂိုဏ်းဝင်တွေက ကန္တာရကို အရမ်း ရိုသေလေးစားမှု ရှိကြတယ်၊ ဒါက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ နေရာလို့ ထင်ကြတယ်ဆို"</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းက တစ်မျိုးတည်း ရှိတာမှ မဟုတ်တာ တချို့ အဖွဲ့အစည်းတွေက နတ်ဘုရားတွေကို ရိုသေလေးစားပြီး ကိုးကွယ်ကြတယ် ရင်ထဲမှာ မှန်းဆပြီး သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ယူသုံးချင်ကြတယ် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းတချို့ကတော့ ရည်မှန်းချက် ပိုကြီးတယ် အဲဒီ ဖြစ်စဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် နေရာတွေကို အနိုင်ယူပြီး ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရား ဖြစ်ချင်ကြတာ"</p> <p>ချင်မင် အံ့ဩသွားပြီး လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းနှင့် ကန္တာရတို့ အပေါ် အမြင်သစ်များ ရရှိသွားသည်။</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ရည်မှန်းချက် အနည်းငယ် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ထားသည်မှာ သေချာလှသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤကဲ့သို့သော သဘောထားမျိုး ရှိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"မသွားတော့ဘူး သဲတွေ ပါးစပ်ထဲ အပြည့် ဝင်နေပြီ မင်းရဲ့ တဲကို ထိုးလိုက် ငါ ဒီမှာ တစ်ရေးလောက် အိပ်လိုက်ဦးမယ် စကားမစပ် မင်း တကယ်ပဲ အဲဒီ လက်တစ်ဖက်ပြတ် ဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူကို တွေ့ဖူးတာလား"</p> <p>ချင်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"တွေ့ဖူးတယ် သူက မြူခိုးတွေကြားကနေ ငါ့ကို ဓားသိုင်း သင်ပေးတာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပဲ့တင်ထပ်မှု တစ်ခုလိုပဲ အိပ်မက် တစ်ခုနဲ့လည်း တူတယ်"</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က လေးနက်သော အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလျှောက်လိုက်တာများလား"</p> <p>"မင်းလည်း ငါ့ဆရာကို တွေ့ဖူးလို့လား"</p> <p>ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့အဖေ တွေ့ဖူးတယ် သူက အဲဒီတုန်းက တောင်ပိုင်ရှင်ကို ဓားနဲ့ တစ်ချက်တည်း ခုတ်သတ်လိုက်တာကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတာ ဓားအလင်းတန်းက ညအမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ကောင်းကင်အပြည့် ရွာကျနေတဲ့ မိုးရေတွေကိုတောင် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်တာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"</p> <p>မကြာမီ ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ကျေးဇူးဆပ်မယ်၊ တောင်ကြီးထဲက ပတ်သက်မှု တစ်ခုကို ရှင်းလင်းမယ်လို့ ပြောတယ် ငါ ကိုယ်တိုင်တောင် ဘယ်တုန်းက မင်းကို ကယ်ခဲ့ဖူးမှန်း မသိဘူး"</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီ ဝံပုလွေဖြူက တကယ်ကို ရက်စက်ပြီး ယုတ်မာတာ ငါ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မသတ်ပစ်ဘဲ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဓာတ်ကို ရိုက်ခွဲပစ်ပြီး တောင်ပိုင်ရှင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို သားရဲစိတ် လွှမ်းမိုးနေတဲ့ သာမန် တောင်ပေါ် သားရဲ အဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားစေတာ ငါ့ကို တောင်ကြီးထဲမှာ တခြား သားရဲတွေရဲ့ အစားအစာ ဖြစ်သွားစေပြီး သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် သေသွားစေချင်တာ အဲဒီတုန်းက ငါ လမ်းမှားသွားပြီး နေ့တိုင်း သတိရတဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုတောင်းတယ် အချိန်အများစုက သာမန် တောင်ပေါ် သားရဲ အခြေအနေပဲ ဖြစ်နေတာ တကယ်ကို ကျား သောင်ပြင်မှာ တင်တော့ ခွေး အနိုင်ကျင့်တာ ခံရသလိုပဲ အဲဒီတုန်းက မင်းက ငါ့ကို လေးနဲ့ မြားနဲ့တောင် ပစ်ချင်နေသေးတာ ငါ မှတ်မိတယ်"</p> <p>ချင်မင် သေချာသွားပြီ။ ၎င်းက ပေါင် တစ်ထောင့်ငါးရာ၊ ခြောက်ရာခန့် ရှိသော တောဝက်ကြီး တကယ် ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို တောက်လျှောက် အပြေးအလွှား လိုက်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>"ကံကောင်းလို့ ငါ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားလို့ပေါ့ ဉာဏ်များတဲ့ ယုန်မှာ တွင်းသုံးတွင်း ရှိတယ် ဆိုသလိုပဲ ငါက အရမ်း ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ် ပစ္စည်း တစ်ခုကို ကြိုတင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး အဲဒီ ဒုတိယမြောက် တွင်းထဲမှာ သိမ်းထားတာ အင်း သွေးမြွေ အသိုက်ရဲ့ အောက်မှာပေါ့</p> <p>မင်း အဲဒီ သွေးမြွေ အသိုက်ကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီးနောက် မူလ တောဝက် အခြေအနေ ဖြစ်နေတဲ့ ငါက အနီးနားမှာ ရှိနေတော့ နည်းနည်း သတိရလာပြီး အထဲကို အပြေးအလွှား ဝင်သွားခဲ့တာ</p> <p>အဲဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစ အများစုကို ပြန်ရလာပြီး တောင်ကြီးထဲကနေ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တာ မင်းက တမင် ရည်ရွယ်ပြီး ကယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပေမယ့် ငါလည်း အဲဒီကြောင့် အလှည့်အပြောင်း တစ်ခု ရခဲ့တယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့ ကြုံတုန်းလေး ဆိုတော့ အဲဒီ ပတ်သက်မှုကို ရှင်းလင်းလိုက်တာပေါ့"</p> <p>ချင်မင်က သွေးမြွေ အသိုက်ထဲတွင် အဘိုးကြီးလျူ သံသယ ရှိသကဲ့သို့ တတိယအကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားသော သွေးမြွေ မရှိဘဲ အောက်ခြေတွင် ဝက်အသိုက် တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>မကြာမီ သဲဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တဲထဲမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းက လက်ပေါ်မှ ဝက်လေးနှင့် တူသော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသော အသံက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းလှရာ အနီးနားရှိ အမည်းရောင် အရိပ် အများအပြားပင် မခံနိုင်တော့ဘဲ အဝေးသို့ ဆုတ်သွားကြပုံရသည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက် အိပ်ပျော်နေချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ လည်ပတ်နေသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် သွေးအသက်ဓာတ်များက အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် ထိုထူးဆန်းသော လက္ခဏာများကို ဝေဝါးသွားစေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် များသည်။</p> <p>၎င်း တစ်ရေး အိပ်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ရိုက်ပင် နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ယခုအခါ ကန္တာရထဲတွင် လေငြိမ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများနှင့် မြူခိုးကြီးများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ လုံးဝ အမှောင်ထုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>"သွားမယ်လေ"</p> <p>၎င်းက အရှေ့မှနေ၍ လမ်းပြနေသည်။</p> <p>ချင်မင်က ချက်ချင်း အပြင်မထွက်ချင်တော့ဘဲ ချွေဟုန်က သူ့ကို အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့နေမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။</p> <p>"ကန္တာရ အစွန်းအတိုင်း လျှောက်သွားမယ် ငါလည်း အပြင် မထွက်ချင်ဘူး"</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။ ဝံပုလွေဖြူက လက်မလျှော့သေးဘဲ အပြင်ဘက်တွင် ဖြတ်တောက် သတ်ဖြတ်မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းက တစ်ခါတရံ ကြမ်းတမ်းသော တောင်ပေါ်လမ်းပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ထူးခြားသော ငှက်အော်သံများကို အတုခိုးလေ့ ရှိကာ ထို့နောက် ချင်မင်က အနီးကပ် တောင်ကြီးများကြားမှ စကားပြောငှက် အချို့ ပျံသန်းလာပြီး ၎င်းထံသို့ အခြေအနေများ အစီရင်ခံသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p>ချင်မင် အလွန် သဘောကျသွားပြီး တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်နှင့် တိုင်ပင်ကာ ချီရှမြို့တော်သို့ စကားပြောငှက် တစ်ကောင် လွှတ်ပြီး မြို့စားအိမ်တော်သို့ တစ်ခေါက်လောက် သွားခိုင်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလားဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်က လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အနှံ့ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ချင်မင်ကို မတွေ့ခဲ့ရဘဲ ထို့နောက် ချွေချုံရွှမ်ကို သွားရှာရန် မနားမနေ သွားရသဖြင့် သူ တကယ်ကို စိတ်ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"တစ္ဆေမီး"</p> <p>ကန္တာရ အစွန်းပိုင်း ဧရိယာတွင် ချင်မင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး ကန္တာရထဲတွင် ဝေဝါးသော နေရာတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင် တကယ်ကို နေရာကောင်း တစ်ခုပဲ အဲဒါ မီးစမ်းရေပေါက်ပဲ ပုံမှန်ဆို လူတွေက ဖုံးကွယ်ထားလေ့ ရှိတယ် အခုတော့ မတော်တဆ ပေါ်လာတာ အဓိကကလည်း ငါတို့က နီးနေလို့ ဝေးသွားရင် ကန္တာရရဲ့ အမှောင်ထုက အရာအားလုံးကို မျိုချသွားပြီး ဘာမှ မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤကန္တာရ အိုအေစစ်က ၎င်းအတွက် စံပြ ပုန်းအောင်းရာ နေရာ ဖြစ်ပြီး လတ်တလော အဆင့်တွင် ၎င်းက ကန္တာရထဲမှ မထွက်ခွာချင်သေးချေ။</p> <p>"မုန့်ရှင်းဟိုင်က နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုက လာတာဆိုတော့ လင်ရွှီထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်မှာ သေချာတယ် ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်တာဆိုတော့ ဒီစခန်းကလည်း လုံခြုံမှာ မဟုတ်ဘူး ငါတို့ စောင့်မနေနဲ့တော့ စောစော ဆုတ်ကြတာပေါ့"</p> <p>ချင်မင်က ဤနေရာသို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် လူတစ်စု၏ စကားပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက ရွှေရောင် ဓားပြများ တစ်ခါတရံ အသုံးပြုလေ့ရှိသော နားခိုရာ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သာမန် သူခိုးဓားပြ အနည်းငယ်သာ ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်လေ့ ရှိသည်။</p> <p>"ငါတို့ ဖုန်းယဲ့မြို့တော်ဘက်ကို သွားကြမယ် မုန့်ဆိုတဲ့ ကောင်က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ် အထက်က ရွှေရောင် ဓားပြ သခင်ကြီးတွေတောင် သူ့ကို မရင်ဆိုင်ချင်ကြဘူး"</p> <p>"ခရီးထွက်ဖို့ ပြင်ကြ ဒီနေရာမှာ မကြာသေးခင် နှစ်ရက်က ဆက်တိုက် လေတွေ တိုက်ပြီး သရဲတစ္ဆေ အရိပ်တွေ ထွက်နေတာ မြင်နေကျ ဖြစ်နေပေမယ့် ကြောက်စရာ ကောင်းနေတုန်းပဲ"</p> <p>"လူအရေအတွက် စစ်မယ် တစ်၊ နှစ်၊ သုံး... ဆယ်"</p> <p>ထိုသူခိုးဓားပြ ခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်း လန့်သွားသည်။ ဤနေရာက တကယ်ကို နားခိုရာ နေရာလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း ကဲ့သို့ လူအင်အား အများအပြား စုစည်းထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူကိုးယောက်သာ စောင့်ကြပ်နေခြင်း ဖြစ်ရာ ယခု ဘယ်လိုလုပ် လူတစ်ယောက် ပိုလာရတာလဲ။</p> <p>"တစ်၊ နှစ်... ဆယ်"</p> <p>သူက လက်မလျှော့ဘဲ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ရေတွက်ကြည့်ရာ ချက်ချင်း ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားတော့သည်။</p> <p>အခြား သူခိုးဓားပြများလည်း လန့်သွားကြပြီး မင်းက ငါ့ကိုကြည့်၊ ငါက မင်းကိုကြည့်နှင့် အချင်းချင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့က စောစောက မီးစမ်းရေပေါက်ကို ကျောက်ပြားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် အလင်းရောင် မရှိတော့ချေ။</p> <p>"ပြေးဟေ့"</p> <p>သူတို့က နေရာမှာတင် အုပ်စုကွဲကာ ပြေးကြတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>ငါးရက် ကြာပြီးနောက် စကားပြောငှက် တစ်ကောင်က ချီရှမြို့တော်မှ ပြန်ရောက်လာပြီး စာတစ်စောင် ပါလာရာ ချီရှမြို့တော်၏ မြို့စားသစ် မုန့်ရှင်းဟိုင်က ချွေမိသားစုဘက်မှ သဘောထား ပျော့ပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချင်မင်ကို အသိပေးထားသည်။</p> <p>"မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်း မင်းက ချွေမိသားစု ရှိတဲ့ ချင်းဟယ် မြို့တော်ကို မသွားရဘူး၊ ချန်းရှင်း မြို့တော်ကိုလည်း မသွားရဘူး၊ ပြီးတော့ ချွေချုံဟယ် ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုလည်း သုံးလို့ မရဘူး လောလောဆယ် ချွေမိသားစုရဲ့ သားသမီးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မှတ်လို့ မရဘူး နောက်နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင်တော့ ချွေမိသားစုကို ပြန်သွားလို့ ရလောက်တယ်"</p> <p>ချင်မင်က စာကို ကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်ရှိ စကားများက ချွေမိသားစုဝင်များ၏ မူရင်း စကားများ မဟုတ်ဘဲ မုန့်ရှင်းဟိုင်က အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူပြီးနောက် သူ့ကို သွယ်ဝိုက်၍ သတိပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ချန်းရှင်း မြို့တော်ကရော ဘယ်နေရာလဲ"</p> <p>သူက စဉ်းစားနေပြီး မကြာမီ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် မိန်းကလေး တစ်ဦး၏ ဝေဝါးသော ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာကာ အလွန် ပြုံးရွှင်တတ်ပုံရပြီး ထိုချန်းရှင်း မြို့တော်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။</p> <p>သူက အနည်းငယ် နာကျင်နေသော နဖူးကို ပွတ်လိုက်ပြီး ဆက်မစဉ်းစားတော့ချေ။ မကြာမီ အချိန်အတွင်း အလျင်အမြန် စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန်နှင့် မှတ်ဉာဏ် အားလုံးကို လုံးဝ ပြန်လည် ရရှိရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်ရာ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင်က မူလက ချီရှမြို့တော်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ပိုမို ဝေးကွာသော နေရာများသို့ သွားရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း မုန့်ရှင်းဟိုင်၏ စေတနာကို တွေ့ရှိပြီးနောက် ထိုနေရာက ပိုမို လုံခြုံနိုင်သည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်က မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ့ကို ကူညီပေးရခြင်းမှာ ပါရမီရှင်ကို နှမြောသောကြောင့် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး ချွေမိသားစု၏ အတွင်းရေး ပြဿနာကို သူ ဝင်ပါရန် မလိုအပ်ချေ။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လီချင်းယွဲ့"</p> <p>ချင်မင်က ကန္တာရထဲရှိ မီးစမ်းရေပေါက် ဘေးတွင် ရပ်ကာ အဝေးရှိ မှောင်မည်းနေသော ညအမှောင်ထုကို ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီရှမြို့တော်၏ မြို့စားအိမ်တော်တွင် လီချင်းယွဲ့က မုန့်ရှင်းဟိုင်နှင့် စကားပြောနေကြပြီး ချင်မင် အကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p>"သူ့ရဲ့ အခု အခြေအနေအရဆိုရင် သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ကျွန်မတို့လို လူတွေက သူနဲ့ အရမ်း နီးနီးကပ်ကပ် မနေသင့်ဘူး မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် သူ ချွေမိသားစုကနေ ထွက်လာပြီးနောက် အရင်က ရင်းနှီးတဲ့ လူတွေ၊ 'မိတ်ဆွေ' ဆိုတဲ့ လူတချို့က သူ့ကို ရှောင်ရှားဖို့ ကြိုးစားကြပြီး ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ပစ်ကာ သူစိမ်းတွေလို ဖြစ်သွားကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်"</p> <p>...</p> <p>ချင်မင်က ဤကန္တာရ အိုအေစစ်ထဲတွင် ဆယ့်တစ်ရက်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက်မှ ချီရှမြို့တော်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>ချွေဟုန်က တကယ်ပဲ ချွေချုံရွှမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကန္တာရ အပြင်ဘက်တွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာ လှည့်ပတ်နေခဲ့ပြီး ချင်မင်နှင့် နောက်တစ်ခေါက် တွေ့ဆုံရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>"ဂရုစိုက်နော် နောက်တစ်ချိန် မင်း အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီးရဲ့ တောင်ပိုင်ရှင် နေရာကို ပြန်ရပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်"</p> <p>ချင်မင်က တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့ ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး ဆိုတဲ့ နေရာက ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တဲ့ အစွမ်းအစ မရှိရင် လုံးဝ အုပ်စိုးလို့ မရဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်က အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးကို အသက်ရှူမဝအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့တာလေ ပြိုကျသွားပြီ ဆိုပေမယ့်လည်း သာမန် သားရဲတွေ ဝင်ရောက် အုပ်စိုးနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး ခေတ်အဆက်ဆက် တောင်ပိုင်ရှင် အားလုံးနီးပါး အဆုံးသတ် မလှခဲ့ကြဘူး"</p> <p>တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ခေါင်းခါကာ လုံးဝ သဘောပေါက်သွားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီနေရာလည်း မဆိုးပါဘူး မှောင်မည်းနေတဲ့ ကန္တာရထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရင် ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး လူကြီးလူကောင်း ကလဲ့စားချေတာ အနှစ်တစ်ရာ ကြာလည်း မနောက်ကျဘူး"</p> <p>ချင်မင်က ခရီးဆက်ခဲ့ပြီး နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက် ချီရှမြို့တော် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ အဝေးမှ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာက တောက်ပနေပြီး မြို့ထဲရှိ မီးစမ်းရေပေါက် အဆင့်က မနိမ့်ကျကြောင်း ခန့်မှန်းရကာ ညဦးပိုင်းတွင် နေ့လယ်ခင်းကဲ့သို့ လင်းထိန်နေအောင် အာမခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>ထိုမြို့တော်နှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်လာပြီး ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူက အနည်းငယ်မျှ စိမ်းသက်သော ခံစားချက် မရှိပေ။</p> <p>သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဝေဝါးသော မြင်ကွင်း အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့က သူ ယခင်က ချင်းဟယ် မြို့တော်ကြီးတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်သည်။</p> <p>မှောင်မည်းနေသော ဝေးလံခေါင်ဖျားသည့် ဒေသတွင် နှစ်နှစ်ကြာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီးနောက် သူက "နေ့လယ်ခင်း" ရှိသော မြို့တော်သို့ နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင်၏ စိတ်ကူးများက လွင့်ပျံနေပြီး မကြာသေးမီ ရက်များအတွင်း သူ၏ ခေါင်းထဲရှိ ကျိုးပဲ့နေသော မှတ်ဉာဏ်များက အဆက်မပြတ် ပြန်လည် ပေါင်းစပ်လာကာ လူများနှင့် ကိစ္စရပ် အချို့ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် မှတ်မိလာခဲ့သည်။</p> <p>"ငါ ချွေချုံဟယ် ဖြစ်ခဲ့တုန်းက ချင်းဟယ် မြို့တော်မှာ မိတ်ဆွေဟောင်း အများအပြား ရှိခဲ့တယ် မိသားစုကြီးတွေက အရေးကြီးတဲ့ အဖွဲ့ဝင် အများအပြားကို သိခဲ့ပြီး နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တချို့နဲ့တောင် ခင်မင်ခဲ့သေးတယ် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစု အနည်းငယ်က တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်လေးတွေနဲ့လည်း ပတ်သက်မှု ရှိခဲ့တယ် ငါ့ဘေးမှာ အရင်က သူငယ်ချင်း အများအပြား ဝန်းရံနေခဲ့ပြီး နေရာတိုင်းမှာ မိတ်ဆွေတွေချည်းပဲ"</p> <p>သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ယခု သူက ချင်မင် အနေဖြင့် နေ့လယ်ခင်းကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ အရင်က အသိမိတ်ဆွေများနှင့် တွေ့ဆုံရပါက မိတ်ဆွေဟောင်း ဘယ်နှစ်ယောက် ကျန်ရှိဦးမည်နည်း၊ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ချင်သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိဦးမည်နည်း။ တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့လျှင်ပင် အသိအမှတ်ပြုကြတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း စိုးရိမ်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save