Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၀</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်ကြီး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ မြို့ထဲအထိ ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မူးယစ်တိမ်တိုက် အဆောက်အဦးတွင် လူများ အလွန် စည်ကားနေပြီး စားပွဲတိုင်း လူအပြည့် ဖြစ်နေသည်။ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်နှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာက အလွန် ရေပန်းစားနေပြီး ဘဝသစ်ရထားသူ အားလုံးနီးပါး ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်က နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်ပြီး လဝက်ပင် မလိုတော့ဘဲ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ရေခဲနဲ့ နှင်းတွေ အရည်ပျော်ပြီး နွေဦး မိုးကြိုးတွေ ပစ်ကာ သစ်ပင်ပန်းမန်တွေ အညှောက်ထွက်လာမယ့် အချိန်ကို မျှော်လင့်နေတာ ဒီနှစ်တော့ ငါ အဘိုးကျောက် အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ကြိုးစားတော့မယ် ငါက ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ရှိနေပြီ အဲဒီမှာ သေသွားရင်တောင် ဘာမှ နှမြောစရာ မရှိတော့ဘူး တကယ်လို့ မိုးကြိုးမီးနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်တာ အောင်မြင်သွားရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် နွေဦး ရောက်လာပြီပဲ"</p> <p>"အဘိုးကျောက် သစ်ခြောက်ပင် နွေဦး ပြန်ရောက်လာပါစေလို့ ကြိုတင် ဆုတောင်းပေးပါတယ် မိုးကြိုးမီးနဲ့ ကောင်းကင်အလင်းရဲ့ သန့်စင်မှုကို ခံယူပြီး ဘဝသစ် ရရှိကာ နောက်နှစ်မှာ ကလေး နောက်တစ်ယောက် ထပ်ရပါစေဗျာ"</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ ပြောတာတွေ ကြားပြီး ငါတောင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီ လူ့ဘဝမှာ အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ကြိုးစားရမယ့် အချိန် ဘယ်နှစ်ခါ ရှိမှာလဲ နောက်ထပ် အနှစ်သုံးဆယ် ကြာလို့ ငါ အသက် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ပြည့်တဲ့အခါကျရင်လည်း မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲ ဝင်ပြီး တစ်ခေါက်လောက် ကြိုးစားကြည့်မယ်"</p> <p>ထိုအခါမှသာ ချင်မင်က မူးယစ်တိမ်တိုက် အဆောက်အဦးထဲရှိ ဘဝသစ်ရထားသူ အများစုက လူလတ်ပိုင်းများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့က အလွန် အသက်ကြီးနေကာ သူနှင့် ဝူကျန်းတို့ကဲ့သို့ အသက် နှစ်ဆယ် မပြည့်သေးသူများ အလွန် နည်းပါးကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီနေရာကို လာတဲ့ ဘဝသစ်ရထားသူ အများစုက အခြေခံ မရှိတဲ့သူတွေ များတယ် ဒေသခံ အဖွဲ့အစည်းတွေ၊ ဂိုဏ်းတွေထဲ မဝင်ထားဘူး၊ ဘာ မှူးမတ်မျိုးနွယ်မှလည်း မဟုတ်ဘူး"</p> <p>သေချာသည်မှာ ဘဝသစ်ရထားသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းက သာမန် လူများ မဟုတ်ချေ။ ဤအထဲတွင် အလွန် အစွမ်းထက်သော သိုင်းသမားကြီး အချို့လည်း ပါဝင်ပြီး ဩဇာတိက္ကမ အလွန် ကြီးမားကာ ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲသော မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများနှင့် တွေ့ဆုံပါက လူအုပ်ကြီး တစ်အုပ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ တက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>ထို့နောက် ချင်မင်က သူ အလွန် သိချင်နေသော မေးခွန်း တစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုရွှီ အဲဒီ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ကို ဘယ်အဆင့် ရှိတဲ့ ဘဝသစ်ရထားသူတွေ ဝင်လို့ ရလဲ"</p> <p>ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင်အလင်းကို လက်ခံရယူရမည် ဆိုလျှင် သုံး၊ လေးကြိမ် ဘဝသစ်ရထားသူများက တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် ဘဝသစ်ရထားသူများထက် အသက်ရှင်နိုင်ခြေ ပိုများမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>"အားလုံး ဝင်လို့ ရတယ် ယေဘုယျ ပြောရရင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဘဝသစ်ရထားသူ ဆိုရင် ကြေးနီ ကျောင်းဆောင်ထဲ ဝင်ပြီး မိုးကြိုးမီး ကောင်းကင်အလင်း တစ်ချက် အပစ်ခံရရင် လုံလောက်ပြီ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရချင်တဲ့သူတွေ ဆိုရင်တော့ ဝင်သွားပြီး မိုးကြိုးမီး ကောင်းကင်အလင်း နှစ်ချက်လောက် အပစ်ခံရရင် ရပြီ... ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အဆင့်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ မိုးကြိုးမီး ကောင်းကင်အလင်း အကြိမ်အရေအတွက်အတိုင်း အပစ်ခံရပြီးနောက် မင်းက အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်ဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်နေသေးတာလား"</p> <p>ရွှီချန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။ ကျောင်းဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ကူညီမည့်သူများ ရှိပြီး ကြိုးများကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားကာ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် လူကို ဆွဲထုတ်လာလျှင်ပင် ဘာမှ အသုံးမဝင်ချေ။ ကွာခြားချက်က အလောင်းက အနည်းငယ် ပိုကောင်းနေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ မီးလောင်ပြာကျသွားမလား ဆိုသည်သာ ဖြစ်ပြီး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်မင်က စဉ်းစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်သို့ သွားမည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ကောင်းကင်အလင်း လေးချက်၏ သန့်စင်မှုကို ခံယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝူကျန်းက ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီ အဘိုးကြီးကို အတုခိုးပြီး အသက် ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်လောက် ရောက်မှပဲ သွားတော့မယ်"</p> <p>ရွှီချန်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ် ငါတို့ အသက် တစ်ရာပြည့်မှ သွားကြတာပေါ့"</p> <p>ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က မိုးကြိုးမီး ကောင်းကင်အလင်းရဲ့ သန့်စင်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိသွားရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်သွားလို့ ရလား အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိဦးမလား"</p> <p>"တစ်ခေါက် သန့်စင်ခံရတာကတင် ကောင်းကင်ဘုံက ကယ်မလိုက်တာပဲ နောက် ဒုတိယ တစ်ခေါက် ထပ်သွားချင်သေးတာလား ဒါပေမယ့် မင်း ဒီလို ပြောလိုက်တော့ ငါ သတိရသွားပြီ တကယ်ပဲ အဲဒီလို လူမျိုး ရှိဖူးတယ်"</p> <p>ရွှီချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီး ပြန်လည် စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်တုန်းက လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဆက်တိုက် နှစ်နှစ် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တယ် တတိယနှစ်မှာ သူ ထပ်သွားပြန်တယ် တကယ်ကို အရမ်း ဘဝင်မြင့်နေတာပဲ သူ့ကိုယ်သူ အဲဒီ 'ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကျေးဇူး' ကို ထပ်ပြီး ခံနိုင်ရည် ရှိဦးမယ်လို့ ထင်နေတာ ရလဒ်ကတော့ သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် သေသွားတာပဲ"</p> <p>ရွှီချန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထိုလူငယ်လေးက နောက်ခံ အလွန် ကြီးမားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက ထူးခြားကာ အဓိက အချက်မှာ သူ၏ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းက အလွန် ရှားပါးသော လျှို့ဝှက်စာအုပ် တစ်အုပ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်သော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လက်သီးမှ မိုးကြိုး အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>ဝူကျန်း အံ့ဩသွားပြီး သူတို့ မိသားစု၏ လှံနှင့် မြား အလွန် ကျွမ်းကျင်သော ရှေးဟောင်း စာအုပ်က သိပ်အသုံးမဝင်တော့သကဲ့သို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ရွှီချန်းလည်း အလွန် အားကျစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါက ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းအစတွေကို လေ့ကျင့်လို့ ရနိုင်တဲ့ ရှားပါး ကျင့်စဉ်ပဲ ပြီးတော့ မိုးကြိုးတွေနဲ့လည်း သက်ဆိုင်တယ် ဒါကြောင့် သူ သွားရဲတာ သာမန်လူတွေ ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည် ရှိမှာလဲ"</p> <p>ချင်မင် ကြားပြီးနောက် သူလည်း အရမ်း လိုချင်သွားသည်။ အချို့သော ထိပ်တန်း အမွေအနှစ်များက လူများကို တကယ်ကို တွေဝေသွားစေနိုင်ပြီး မစဉ်းစားကြည့်ဘဲနှင့်ပင် ၎င်းတို့ အားလုံးက နောက်ခံ အလွန် ကြီးမားသော ဂိုဏ်းများနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဖွဲ့အစည်းကြီးများ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သိနိုင်သည်။</p> <p>ရွှီချန်းက ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာတုန်းက ပိုပြီး ဘဝင်မြင့်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ် နွေဦး မိုးကြိုး နှစ်ကြိမ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နွေ မိုးကြိုးကိုပါ ထပ်စမ်းသပ်ချင်ခဲ့တာ နောက်ဆုံးတော့ ရွှေကျောင်းဆောင်ထဲကနေ အော်ဟစ်ပြီး တွားသွား ထွက်လာရတယ် ကောင်းကင်အလင်းရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ ခေါင်းကြီး နီရဲနေကာ မကြာမီ ဦးနှောက်တွေ ကျက်သွားတော့တာပဲ"</p> <p>"ညီအစ်ကိုတို့ တောင်ကြီးထဲမှာ ပြဿနာ တက်နေပြီ မီးတိမ် တောင်ကုန်းမှာ ငါးကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင် ထွက်လာတယ် ခေါင်းဆောင် လျန်ယွီခန်းက လူတွေကို ခေါ်ပြီး ဝိုင်းဝန်း အမဲလိုက်နေကြတယ် အဲဒီ သတ္တဝါကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ထားနိုင်ပြီ ဒါပေမယ့် သူတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားပြီး တချို့က မခံနိုင်တော့ဘူး အခု လူလာခေါ်နေတယ် မြင်တဲ့သူ အားလုံး ဝေစု ရမယ်တဲ့"</p> <p>သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးက မူးယစ်တိမ်တိုက် အဆောက်အဦးပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်လာပြီး ဤသတင်းကို အလျင်အမြန် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>"မီးတိမ် တောင်ကုန်း အဲဒါ နာမည်ကြီး မီးဟင်္သာငှက် ပိုင်တဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူးလား အဲဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာကိုတောင် သွားရဲတယ် သတ္တိ အရမ်း ကောင်းတာပဲ"</p> <p>"ငါ သေချာ မပြောလိုက်ဘူး မီးတိမ် တောင်ကုန်း အပြင်ဘက်က တောအုပ်ထဲမှာ အမဲလိုက်ခွင့် ရှိတဲ့ နေရာမှာ"</p> <p>"သွားမယ်ဟေ့"</p> <p>ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မူးယစ်တိမ်တိုက် အဆောက်အဦးထဲမှ ဘဝသစ်ရထားသူ အများအပြား ပြေးထွက်သွားကြပြီး အားလုံး စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။ ထိုမျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့က အခြေအနေကို အရင်သွားကြည့်နိုင်ပြီး အခွင့်အရေး သင့်တော်ပါက ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီချန်းက စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လျန်ယွီခန်းတို့ အဖွဲ့က နာမည်ကောင်း ရှိပါတယ်"</p> <p>"ငါတို့လည်း သွားပြီး အခြေအနေ ကြည့်ရအောင်လား"</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>"ရှောင်ချင် မင်းကလည်း အရမ်း လောလွန်းတယ် တည်းခိုခန်းတောင် မရှာရသေးဘူး၊ ပစ္စည်းတွေတောင် မချရသေးဘူး တောင်နက်ကြီးထဲ အမဲလိုက်ဖို့ အလျင်စလို လိုက်သွားမလို့လား"</p> <p>ရွှီချန်းက ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း သူလည်း စိတ်ဝင်စားနေပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ဘယ်နှစ်ကြိမ် ဘဝသစ် ရထားပြီးပြီလဲ"</p> <p>"နှစ်ကြိမ်"</p> <p>ချင်မင်က အနည်းငယ် ချန်လှပ်၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီချန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း ဒါဆိုလည်း ခဏနေ မင်း အဝေးကနေပဲ ကြည့်နေ ဗဟုသုတ ရတာပေါ့ အဲဒီ မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲ သေတော့မယ် ဆိုရင်တောင် အနား မကပ်နဲ့"</p> <p>ဝူကျန်းလည်း သွားချင်နေသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းအစ မလုံလောက်ကြောင်း သိထားသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ဘဝသစ် ရထားခါစ ဖြစ်ရာ သွားကြည့်ရန်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီချေ။</p> <p>လူအုပ်ကြီးက မြို့မြောက်တံခါးမှ ထွက်လာပြီး ဒူးခေါင်း အထိ နက်သော နှင်းများကို နင်းကာ တောင်ကြီးထဲရှိ တောအုပ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>ညဦးပိုင်းတွင် ချီရှမြို့တော်က နေ့လယ်ခင်းကဲ့သို့ လင်းထိန်နေသော်လည်း တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ညအမှောင်ထုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ အချို့လူများက ခေတ္တမျှ အသားကျအောင် နေပြီးနောက်မှ အမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ကာ ခရီးဆက်ကြသည်။</p> <p>မီးတိမ် တောင်ကုန်း အပြင်ဘက်တွင် အစိမ်းရောင် နွားလားကောက်ကြီး တစ်ကောင်က တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အလွန် ဒေါသထွက်နေကာ ယခုလက်ရှိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေပြီး ရူးသွပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါ အဲဒီ နွားအိုကြီး ဖြစ်နေတာကိုး မကြာသေးခင်က တောင်ကြီးထဲမှာ ဘဝသစ်ရထားသူ ဆယ်ယောက်ကျော်လောက် သူ့ကို ဆက်တိုက် တွေ့ခဲ့ကြပြီး သူ့ရဲ့ ခွာအောက်မှာ အသတ်ခံရကာ ကြေမွသွားကြတယ်လို့ ကြားတယ်"</p> <p>"ဒီနေ့ သူ့ကို သတ်ပစ်တာက အန္တရာယ် တစ်ခုကို ရှင်းလင်းလိုက်တာပဲ"</p> <p>လူအများအပြားက ထိုသို့ ပြောနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက်ကြဘဲ အခြားလူများ အရင် စတင် တိုက်ခိုက်မည်ကို စောင့်ဆိုင်းချင်နေကြသည်။</p> <p>"ဒီလောက် ကြီးတဲ့ နွားကြီး တစ်ကောင်က ပေါင် ထောင်ချီ အလေးချိန် ရှိတယ် အသားနဲ့ သွေးတွေက ခွဲဝေဖို့ လုံလောက်တယ် ညီအစ်ကိုတို့ အတူတူ ဝင်တိုက်ကြစို့ ညဉ့်နက်လေ အိပ်မက် ရှည်လေ ဖြစ်ပြီး တခြား သတ္တဝါတွေ ရောက်လာတာကို ရှောင်လွှဲလို့ ရတာပေါ့"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လူအများအပြား ဖက်၍ ရသော သစ်အိုပင်ကြီး တစ်ပင်က နွားလားကောက်ကြီး၏ ဝင်တိုက်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်းက မျက်လုံးများ နီရဲနေကာ ဘဝသစ်ရထားသူ တစ်ဦးကို ဂျိုဖြင့် ထပ်မံ ထိုးဖောက်သွားပြန်သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်သားရဲ ပီသတယ် ကိုယ်ပေါ်မှာ သံလှံတွေ ဆယ်ချောင်းကျော် စိုက်နေတာတောင် မလဲကျသေးဘူး ပြီးတော့ ပိုပိုပြီး ကြမ်းတမ်းလာတယ်"</p> <p>"ညီအစ်ကိုတို့ အခု ဝင်တိုက်ရင် ခဏနေ နွားသားကို ဝေစု ရမယ် တကယ်လို့ သူ လဲကျသွားမှ ဝင်လာရင်တော့ ဝေစု ရဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီတော့ဘူးနော်"</p> <p>လျန်ယွီခန်း ကိုယ်တိုင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာက ပျက်စီးနေပြီး လက်မောင်းတွင် နွားဂျို၏ ခုတ်မိမှုကြောင့် အလွန် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာ တစ်ခု ရရှိထားသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် လူအများအပြား မနေနိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနွားလားကြီးက ဒဏ်ရာ အလွန် ပြင်းထန်နေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် လဲကျသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>အချို့က လှံများ ပစ်လွှတ်ကြပြီး အချို့က မြားများ ပစ်ကြကာ အချို့သော သိုင်းသမားကြီးများက အနီးကပ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။</p> <p>"ရွှတ်"</p> <p>ချင်မင်လည်း အဝေးမှ မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ နွားလားကြီး၏ မျက်လုံး ထောင့်စွန်းကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။ ၎င်း၏ အရေပြားက ထူထဲပြီး မြားသွားက သိပ်နက်နက် မဝင်သော်လည်း ၎င်းက အားနည်းသော နေရာ ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးကို ထိုးမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားရာ ၎င်းက နာကျင်လွန်းသဖြင့် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟောက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲသို့ သွေးများ ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>"မြန်မြန် တိုက်ခိုက် သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက် မျက်လုံးက သွေးတွေကြောင့် ဝေဝါးသွားပြီ အခွင့်အရေး ရတုန်း သူ့ကို သတ်လိုက်"</p> <p>"မှတ်ထား ဒီမြားက ငါ့ညီ ရှောင်ချင် ပစ်လိုက်တာ ခဏနေ သူ့ကို နွားသား တစ်တုံး ပိုပေးရမယ်"</p> <p>ရွှီချန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူလည်း အပြေးအလွှား ဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ရွှတ်"</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော နွားခေါင်းကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး လျန်ယွီခန်း ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပေါင် ထောင်ချီ လေးသော နွားလားကောက်ကြီး၏ အလောင်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားရာ တောအုပ် တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သွေးများက နှင်းများကို နီရဲသွားစေသည်။</p> <p>လျန်ယွီခန်းက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေပြီး လက်ထဲရှိ ဖြူဖွေး တောက်ပနေသော ဓားရှည်က ကြောက်စရာကောင်းသော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေကာ မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲ၏ သွေးများ ပေကျံနေပြီး သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပျက်စီးနေမှု၊ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေမှုတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အလွန် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။</p> <p>သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ညီအစ်ကိုတို့ တန်းစီပြီး အသား ခွဲယူကြ လူတိုင်း ရမယ် ဘယ်သူမှ မလုကြနဲ့ မဟုတ်ရင် ငါ အဘိုးလျန်ရဲ့ လက်ထဲက ဓားရှည်က မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတွေကိုပဲ ခုတ်မှာ မဟုတ်ဘူးကွ"</p> <p>"ခေါင်းဆောင် လျန်က တကယ်ကို သစ္စာရှိတာပဲ ဒီလောက် ကြီးတဲ့ နွားလားကြီးကို လုစရာ မလိုဘဲ အားလုံး ဝေစု ရနိုင်တယ် ညီအစ်ကိုတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိထားကြ"</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဤတောအုပ်ထဲတွင် စည်ကားသွားပြီး လူတိုင်း အလွန် ဝမ်းသာနေကြကာ အထူးသဖြင့် နောက်မှ ရောက်လာသူများက ဘာမှ မလုပ်ရဘဲ ဝေစု ရရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် နွားသားများကို လုံးဝ ခွဲဝေပြီးသွားရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ နေရာမှာတင် အသား တစ်တုံးကို ကင်စားလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ နွားသားက ကြည့်ရတာ ကြည်လင် တောက်ပနေပေမယ့် ကင်ပြီးသွားတော့ ဝိညာဉ်ဓာတ် မရှိသလို ခံစားရတယ် ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ"</p> <p>"အလိမ်ခံရပြီ ဒီနွားလားကြီး တစ်ကိုယ်လုံးရဲ့ အနှစ်သာရတွေက နွားခြေကျင်းမှာပဲ ရှိတာ ခေါင်းဆောင် လျန်က တိတ်တဆိတ် သိမ်းသွားတာ သေချာတယ်"</p> <p>"လျန်ယွီခန်းကော"</p> <p>"သူက နေမကောင်းဘူး၊ ဒဏ်ရာ ပြင်းတယ် ဆိုပြီး နာရီဝက်လောက် ကတည်းက ထွက်သွားပြီ"</p> <p>ချက်ချင်းပင် တောအုပ်ထဲတွင် ဆူညံသွားပြီး လူအုပ်ကြီး ဒေါသထွက်သွားကာ လျန်ယွီခန်းကို စတင် ရှာဖွေကြတော့သည်။</p> <p>လူတိုင်းက ဆဲဆိုနေကြပြီး ချင်မင် ကိုယ်တိုင်လည်း မနေနိုင်ဘဲ နှစ်ခွန်း၊ သုံးခွန်းလောက် ဆဲဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ထိုနေ့က လူအုပ်ကြီးက ဒေါသတကြီးဖြင့် တောင်ကြီးထဲမှ မြို့ထဲအထိ ဆဲဆိုလာကြပြီး လျန်ယွီခန်း၏ နေအိမ်သို့ ဝင်ရောက် ရှာဖွေသောအခါ သူက တကယ်ပဲ ပြန်မလာဘဲ လုံးဝ ထွက်ပြေးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>လူတစ်စုက ကျိန်ဆဲနေကြပြီး အထူးသဖြင့် သူ့အစောဆုံး တောင်ကြီးထဲ ဝင်ကာ နွားလားကြီးကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဘဝသစ်ရထားသူများက ဒေါသ မထိန်းနိုင်ကြချေ။ သူတို့ အားလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ကြသော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် ခေါင်းဆောင် လျန်က ဝိညာဉ်ရတနာ များကို တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တောင်ကြီးထဲတွင် သေဆုံးသွားသော လူများဆိုလျှင်တော့ ပို၍ပင် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>တစ်နေ့လုံး ချီရှမြို့တော်ရှိ လူအများအပြားက ထိုကိစ္စကို ဆွေးနွေးနေကြပြီး လူအများအပြားက လျန်ယွီခန်းကို သစ္စာမရှိဘူးဟု ဆဲဆိုနေကြကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း စုဆောင်းထားသော နာမည်ကောင်းများက နောက်ဆုံး ကျင်း တူးရန်အတွက် သက်သက် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။</p> <p>ညပိုင်းတွင် မီးစမ်းရေပေါက်များက ပုံမှန်အားဖြင့် မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ နေရာတိုင်းတွင် ကျောက်ပြားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ တောက်ပမှုက ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားပြီး အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားသည်။</p> <p>အချို့နေရာများတွင် လုံးဝ မှောင်မည်းနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ ပြုပြင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းက ချီရှမြို့တော်ကို နေ့နှင့် ည ခွဲခြားနိုင်စေသည်။</p> <p>ချင်မင်နှင့် ဝူကျန်းတို့ တည်းခိုခန်း တစ်ခုတွင် တည်းခိုလိုက်ကြပြီး သူ ရရှိခဲ့သော နွားသား တစ်တုံးကို ကင်ကာ ဝူကျန်းကို အတူတူ စားရန် ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"အရသာက မဆိုးပါဘူး အဲဒီ လျန်ယွီခန်း အရမ်း ယုတ်မာတာပဲ"</p> <p>ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီချန်းက အရက် ယူလာပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့နဲ့ ဘဝသစ် ရရှိဖို့အတွက် သားအဖတွေလည်း အဆက်အသွယ် ဖြတ်ကြတယ်၊ လင်မယားတွေလည်း ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားကြတယ် ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တယ် နောက်ပိုင်း သတိထားပါ"</p> <p>ဒုတိယနေ့တွင် ချင်မင်က တောင်ကြီးထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှီချန်းက အစီအစဉ် ဆွဲပေးခြင်း ဖြစ်ကာ သူ၏ ဆရာ ဖြစ်သူ နယ်လှည့် ကုန်သည်ဟောင်း တစ်ဦးထံမှ သတင်း ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တောင်ကြီး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် မျောက်ဖြူ တစ်အုပ် ရှိပြီး ဝိညာဉ်ဓာတ် ပြည့်ဝနေသော နှင်းကြာပန်း အချို့ကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။</p> <p>"နှမြောစရာပဲ တစ်ပွင့်ပဲ ကျန်တော့တယ် တခြားအပွင့်တွေက ရင့်မှည့်သွားပြီး အဲဒီ မျောက်ဖြူတွေ စားပစ်လိုက်ပြီ"</p> <p>ရွှီချန်းက နှမြောတသစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လူတွေကို စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိစေနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ တွေဆိုတော့ တန်ဖိုး အရမ်း ကြီးတယ်"</p> <p>စကားပြောနေသူက အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများက တောက်ပနေကာ ရွှီချန်း ခေါ်လာသော သူငယ်ချင်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>"ရေခဲတောင် ပြိုကျအောင် လုပ်ပြီး အဲဒီ မျောက်ဖြူတွေကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်မယ် ပြီးရင် ငါတို့ မြန်မြန် ဝင်ခူးကြမယ် ဒီမျောက်ဖြူအုပ်က အရမ်း အစွမ်းထက်တယ် တကယ်လို့ ကျရှုံးခဲ့ရင် ချက်ချင်း အဝေးကို ပြေးကြ အချိန် မဆွဲနဲ့"</p> <p>သို့သော် သူတို့က ထိုမျောက်ဖြူအုပ်ကို အောင်မြင်စွာ ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်ပြီးနောက် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး ကြည်လင် တောက်ပနေသော ထိုနှင်းကြာပန်းကို လက်ဦးမှု ရယူကာ ခူးဆွတ်သွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် တောင်ကြီးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရွှီချန်းက ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အဆုတ်များပင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ သူက သတင်း ရရှိပြီးနောက် ချက်ချင်း အစီအစဉ် ဆွဲခဲ့ပြီး အောင်မြင်တော့မည့် အချိန်တွင် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူတစ်ယောက်၏ လုယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ချင်မင်လည်း ရင်ထဲတွင် သွေးများ အန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ နှင်းကြာပန်း တစ်ပွင့်တည်းသာ ရှိပြီး သူ့အတွက် ဝေစု ရလျှင်ပင် စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန် မလုံလောက်ကြောင်း ခန့်မှန်းရသော်လည်း ဤကဲ့သို့ လုယူခံလိုက်ရခြင်းက ထိုလူကို တူဖြင့် တစ်ချက် ထုပြီး မျက်နှာ အပြည့် သွေးထွက်အောင် လုပ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာစေသည်။</p> <p>"မင်း ငါ့လက်ထဲ မမိစေနဲ့ မင်း ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို မသိစေနဲ့"</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးပင် မခံနိုင်တော့ဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဆဲဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုတစ်ကြိမ် ချင်မင်က ဒေသခံ ဓလေ့စရိုက် အတိုင်း သူတို့နှင့်အတူ တောင်ကြီးထဲမှ မြို့ထဲအထိ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဆဲဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p>ချီရှမြို့တော်တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ ထင်လိုက်သည်။ ဤနေရာရှိ ဘဝသစ်ရထားသူများက ယုတ်မာပြီး ကောက်ကျစ်ကြသည်။</p> <p>"ဟင်း ယေဘုယျ ပြောရရင်တော့ ငါ့ အစွမ်းအစ မလုံလောက်သေးလို့ပါ နွေဦး မိုးကြိုး မြန်မြန် ပစ်ပါတော့"</p> <p>...</p> <p>ငါးရက်၊ ခြောက်ရက်မျှသာ ကြာသေးသော်လည်း မြို့ပြင်တွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီးမှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ မှောင်မည်းနေသော တောင်ပေါ် တောအုပ်ကြီးက ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာပြီး အလင်းရောင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>၎င်းက မြေအောက် မီးစမ်းရေပေါက်များ ပြန်လည် နိုးထလာခြင်း ဖြစ်ပြီး မြေမျက်နှာပြင်သို့ ရောင်စုံ အလင်းတန်းများ စတင် ထုတ်လွှတ်ကာ သက်ရှိ အားလုံးကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးတော့မည် ဖြစ်ရာ ရေခဲနှင်းများက တဖြည်းဖြည်း စတင် အရည်ပျော်လာကြသည်။</p> <p>မှူးမတ်မျိုးနွယ် အများအပြားက မြို့ပြင်သို့ ထွက်ကာ ရှုခင်း ကြည့်ရှုကြပြီး ဤရာသီသို့ ရောက်ရှိလာတိုင်း တောင်ပေါ် တောအုပ်ကြီးက အလွန် လှပနေကာ ရေခဲနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်များနှင့် မြစ်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး မြူခိုးများကြားတွင် အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။</p> <p>"ဒီနှစ် နွေဦးပေါက်က စောစော ရောက်လာလောက်တယ်"</p> <p>ရွှီချန်းက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုရွှီ ချီရှတောင်ပေါ်က မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ကို သွားကြည့်ရအောင်"</p> <p>ချင်မင်က ကြိုတင် လေ့လာထားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနွေဦး မိုးကြိုးက အချိန်မရွေး ကျလာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အတူတူ သွားကြမယ် ကျွန်တော်လည်း အဲဒီ ရွှေကျောင်းဆောင်ကို သွားကြည့်ချင်တယ်"</p> <p>ဝူကျန်းက ပြောလိုက်သော်လည်း မကြာမီ သူက နောင်တရသွားတော့သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူပင်လယ်ကြီး ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာကို သူတို့ တွေ့မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြေကြီးမှ အလင်းရောင်များ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မြို့ထဲရှိ မှူးမတ်မျိုးနွယ်များက ယာဉ်ရထားများဖြင့် ခရီးထွက်လာကြရုံသာမက သာမန် လူများကလည်း ကလေးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ပြင်သို့ ထွက်လာကြသည်။</p> <p>ချီရှတောင် ကဲ့သို့သော နာမည်ကြီး ရှုခင်း ကြည့်ရှုရာ နေရာတွင် အစွမ်းထက် သိုင်းသမားများ စောင့်ကြပ်နေပြီး မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများ ထွက်ပေါ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ရာ တကယ်ကို လူအုပ်ကြီးက ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>မှူးမတ်မျိုးနွယ်များ ရောက်လာလျှင်ပင် ဘာမှ လုပ်၍ မရဘဲ မည်သူကမျှ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။ လူအုပ်ကြီးက ရှုပ်ယှက်ခတ်နေပြီး မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲ ယာဉ်ရထားများလည်း ဘာမှ အသုံးမဝင်ချေ။ မှူးမတ်မျိုးနွယ်ဝင် သခင်မလေး အချို့က ယာဉ်ရထားပေါ်မှ ဆင်းပြီး လမ်းလျှောက်လာသောအခါ အတိုးခံရလွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်နေကြရပြီး အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေကာ ဆံထိုးများပင် ပြုတ်ကျကုန်သည်။</p> <p>ချင်မင်က လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ပြီး ထိုတောင်ကြီး၏ တိကျသော အလှအပကို လုံးဝ မမြင်တွေ့လိုက်ရဘဲ သူက လူအုပ်ကြီး၏ တွန်းပို့မှုကြောင့် အပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တောင်ထိပ်ရှိ အဆောက်အဦး မျိုးစုံကို သေသေချာချာ မကြည့်ရသေးမီ သူက ထပ်မံ တွန်းပို့ခံရပြီး ခရီးဆက်ရပြန်ကာ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် နောက်ဆုံးတော့ သူ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဝူကျန်းက ငိုမဲ့မဲ့ မျက်နှာဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူက တစ်ကြိမ် ဘဝသစ်ရထားသူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် ဖိနပ် တစ်ဖက်ပင် ကျွတ်ကျန်ခဲ့သည်။</p> <p>သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မိုးကြိုးမီး  ကျောင်းဆောင်ရဲ့ အပြင်ဘက် ပုံစံက ဘယ်လိုလဲ ဆိုတာတောင် သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး တိုက်ရိုက် ဝင်လာရတာပဲ"</p> <p>"ငါလည်း သေချာ မကြည့်လိုက်ရဘူး"</p> <p>ချင်မင်က ပြောလိုက်ပြီး မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင်ထဲတွင် ရပ်ကာ စိတ်ကို အပြည့်အဝ စုစည်းပြီး သေသေချာချာ အကဲခတ်ကာ နံရံများကို လက်ဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>သူက ခြေလှမ်း ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်ရက်လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက အလွန် ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျ တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဤရှေးဟောင်း ကျောင်းဆောင်က သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပဲ့တင်ထပ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တာလား ဟု သူ အလွန် အံ့ဩသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save