Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၉၂၁) </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>         ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ဝူရွှမ်နှင့် အခြားသခင်လေးများ၊ လေဟုန်ရှန်နှင့် နယ်မြေသခင်၏ သားသမီးများ၊ ကျန်းရှန်၊ ကျန်းချူ၊ ယိုမိသားစုမှ ညီအစ်မသုံးဦးနှင့် အခြားသော နတ်အင်ပါယာအထွတ်အထိပ်အဆင့်များအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်။ </p> <p>     “ချင်... ချင်ဟွမ်...” </p> <p>      လီဟွာရီ၊ လုချောင်၊ ကျန်းရှောင်ရီနှင့် အခြားကာကွယ်သူများလည်း ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ </p> <p>      သူတို့သည် ချင်ဟွမ်ကို အရင်ကလို အထင်မသေးတော့သော်လည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် သိုင်းလမ်းစဉ်ကို အောင်မြင်အောင် လျှောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။ </p> <p>      ဤသည်မှာ ချင်ဟွမ်၏ သိုင်းပညာပါရမီမှာ သူတို့ထက်ပင် သာလွန်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလော... </p> <p>      “နေပါဦး... ဘာလို့ ချင်ဟွမ်းရဲ့ အလင်းတန်းက ရွှေရောင်ဖြစ်နေရတာလဲ... ဘာကြောင့် နဂါးကိုးကောင်တောင် သူ့ကို ပို့ဆောင်ပေးတာလဲ... ဒါက...”  </p> <p>     မကြာမီမှာပင် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း တစ်ခုခုမှားနေတာကို သတိထားမိသွားကြသည်။ </p> <p>      သူတို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ဗဟုသုတများအရ ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ဖြစ်စဉ်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ချက်ချင်းနားလည်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် မယုံနိုင်စရာကောင်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ </p> <p>       ချင်ဟွမ်၏ သိုင်းပညာပါရမီမှာ ကျောက်ဝူရွှမ်တို့ကဲ့သို့ ထူးချွန်သူများထက် သာလွန်ရုံသာမက ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့ထက်ပင် ပို၍မြင့်မားနေသည်‌လော... </p> <p>       ထိုသို့သာမဟုတ်လျှင် သိုင်းလမ်းစဉ်တွင် ဤမျှကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ </p> <p>      “ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” </p> <p>      ကျန်းရှန်နှင့် ကျန်းချူတို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်နေမိကြသည်။ အကယ်၍ ဤသို့စွမ်းဆောင်နိုင်သူမှာ အခြားတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် သူတို့အနေဖြင့် လက်ခံနိုင်ကောင်း လက်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။  </p> <p>      သို့သော် သူတို့သည် ချင်ဟွမ်ကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့သာ အမြဲတမ်း မြင်ခဲ့ကြသူများ မဟုတ်ပါလား။ </p> <p>       ယခုမူ ထိုပုရွက်ဆိတ်၏ သိုင်းပညာပါရမီက သူတို့ထက်သာသည်လော </p> <p>      ကျန်းဟုန်ရှူးလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည်လည်း သိုင်းပညာပါရမီအလွန်ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူမသာ သိုင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်ခဲ့ပါက ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့ထက် နိမ့်ကျမည်မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့်ဖြစ်စဉ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိမည်ဟုမူ သူမကိုယ်သူမ ယုံကြည်မှုမရှိပေ။  </p> <p>      ချင်နန်... ရှင်က ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ... </p> <p>      လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် ချင်နန်သည် နဂါးဘုရင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သိုင်းစစ်တုရင်ခုံရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူ၊ ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့ သုံးဦးသည် တြိဂံပုံစံဖြင့် နေရာယူထားကြသည်။ </p> <p>      ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ ချင်နန်၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ သူတို့ကို အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ </p> <p>      “ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်...” </p> <p>      ခဏကြာပြီးနောက် ရှီထျန်းကျွင်း အလွန်ဝမ်းသာစွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။  </p> <p>     “ဒါမှလည်း မင်းရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ဆီက ထူးကဲအမွေအနှစ်ကို လုယူရတာ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းမှာပေါ့...” </p> <p>      “ချင်ဟွမ်... ငါ တကယ်မထင်ထားခဲ့ဘူး... ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သခင်လေးပုံစံက ဟန်ပြသက်သက်ပဲပေါ့...” </p> <p>      တုံဟွမ်ချင်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး သူ့ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်‌သောအော်ရာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ </p> <p>       “ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ကောင်းတာပါပဲ... ငါက မင်း အားအသာဆုံးအပိုင်းမှာ မင်းကို အနိုင်ယူပြမယ်... အဲဒီနောက်မှာတော့ ဟုန်ရှူးကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် သိမ်းပိုက်တော့မှာပါ...” </p> <p>      ချင်နန် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p>      “မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ဘယ်သူက ဒီလိုမျိုး ယုံကြည်ချက်တွေ ပေးထားတာလဲ...”  </p> <p>      သူတို့၏ စကားများကို နားထောင်ရသည်မှာ မကြာမီ စတင်တော့မည့် သိုင်းစစ်တုရင်ပွဲတွင် သူက ကျိန်းသေပေါက် ရှုံးနိမ့်တော့မည့်အလားပင်ဖြစ်သည်။ </p> <p>      သူတို့သုံးဦးကြားရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားပြီး အပြန်အလှန် ရန်လိုသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ </p> <p>      သို့သော် သူတို့ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ နာမည်ကျော် ပါရမီရှင်များဖြစ်ပြီး တာအိုထိတွေ့ခြင်းအဆင့် နတ်အင်ပါယာ အထွတ်အထိပ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျန်တစ်ဦးမှာမူ နယ်ရှင်အဆင့်သာ ဖြစ်သည်။  </p> <p>      ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ ဆိုလျှင်မူ အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားနှစ်ပါးက လူ့လောကရှိ လူသားတစ်ဦးကို အမဲလိုက်ရန် စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။ </p> <p>      သို့သော်လည်း ဤလူသားမှာ နတ်ဘုရားနှစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိဘဲ ခမ်းနားထည်ဝါသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကိုသာ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ </p> <p>     </p> <p>       “အခု ငါ သိုင်းစစ်တုရင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကြေညာမယ်...” </p> <p>       အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အထီးကျန်တာအိုရှင်၏ ပုံရိပ်မှာ စစ်တုရင်ခုံဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည်လည်း ဤသိုင်းစစ်တုရင်ပွဲကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားပုံရသည်။ </p> <p>      အထီးကျန်တာအိုရှင်သည် ချင်နန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စစ်တုရင်ခုံမှာ နယ်နမိတ်မြစ်ဖြင့် ပိုင်းခြားထားသော နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ နတ်ဆိုးနယ်မြေနှင့် လူသားနယ်မြေဟူ၍ ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p>      ရှီထျန်းကျွင်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင်ရှိပြီး တုံဟွမ်ချင်မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေတွင် ရှိနေကာ ချင်နန်မှာမူ လူသားနယ်မြေတွင် ရှိနေသည်။ </p> <p>      “သိုင်းစစ်တုရင်မှာ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ နယ်ရုပ် ကိုးသောင်းကိုးထောင် ကိုးရာကိုးဆယ့်ကိုးခုစီ ရှိမယ်... နယ်ရုပ်တိုင်းက သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအင်တစ်မျိုးမျိုးနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ... ဥပမာအားဖြင့် ယန်မိုးကြိုးစွမ်းအင်၊ ယင်ရေစွမ်းအင်၊ ဘေးဒုက္ခစွမ်းအင်၊ နှင်းမဟူရာစွမ်းအင် စတာတွေနဲ့ပဲ...” </p> <p>      “သိုင်းစစ်တုရင်မှာ သန်မာတဲ့နယ်ရုပ်၊ အားနည်းတဲ့နယ်ရုပ်၊ အဆင့်မြင့်တဲ့ နယ်ရုပ်၊ အဆင့်နိမ့်တဲ့နယ်ရုပ်တွေ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့သုံးယောက်လုံးရဲ့ နယ်ရုပ်တွေက အကုန်သာတူညီမျှပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်...” </p> <p>      အထီးကျန်တာအိုရှင်က စကားပြောရင်း သူ၏လက်ချောင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ တောက်ပနေသော အဝိုင်းပြား သုံးခုမှာ ချင်နန်နှင့် အခြားသူများ၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုအဝိုင်းပြားများသည် သိုလှောင်အိတ်များနှင့် ဆင်တူသည်။ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် ကြီးမားပုံမရသော်လည်း အတွင်း၌မူ ပစ္စည်းများစွာ ထည့်နိုင်သည်။ </p> <p>      “သိုင်းစစ်တုရင်ဆိုတာ မင်းတို့မှာရှိတဲ့ နယ်ရုပ်တွေကို မင်းတို့ရဲ့ စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှာ နေရာချပြီးတော့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စစ်တုရင်ခုံကို တိုက်ခိုက်ရမဲ့ ကစားပွဲပဲ... “ </p> <p>       “တကယ်လို့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စစ်တုရင်ခုံက ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားမယ်ဆိုရင် အဲဒီလူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ...” </p> <p>      “ကစားပွဲမစတင်ခင်မှာ မင်းတို့အနေနဲ့ နယ်ရုပ်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်ဖို့အတွက် သုံးနာရီ အချိန်ရမယ်... အဲဒီနောက်မှာတော့ ကစားပွဲရလဒ် ထွက်ပေါ်လာတဲ့အထိ အနားယူချိန် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး...” </p> <p>      “နယ်ရုပ်တွေကို ချပြီးတာနဲ့ မင်းတို့အချင်းချင်း စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်... ဒါတင်မကဘဲ တခြား လှည့်ကွက်တွေကိုလည်း သုံးနိုင်ပေမဲ့ စစ်တုရင်ခုံအတွင်းမှာပဲ ကန့်သတ်ထားရမယ်...” </p> <p>      “စည်းမျဉ်းနှစ်ခုကိုတော့ လုံးဝ တားမြစ်ထားတယ်... မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိဘူး... “ </p> <p>      “ပြီးတော့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ခုခုဖြစ်‌အောင် နှောင့်ယှက်ခွင့်လည်း မရှိဘူး... “ </p> <p>       “တကယ်လို့ ငါသိရင် မင်းတို့ကို ပြိုင်ပွဲကနေ ချက်ချင်း ထုတ်ပယ်မယ်...” </p> <p>      “ကဲ... အခု စကြစို့...” </p> <p>      အထီးကျန်တာအိုရှင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော ထိုင်ခင်းငယ်သုံးခု သူတို့၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။  </p> <p>     ထိုင်ခင်းများသည် သူတို့အား သိုင်းစစ်တုရင် နယ်ရုပ်များကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် ကူညီပေးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save