ကျင့်ကြံသူအားလုံးအတွက် သုံးနာရီဆိုသည့် အချိန်ကာလမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။
အထီးကျန်တာအိုရှင်က အချိန်စေ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သောအခါ ချင်ဟွမ်နှင့် ကျန်နှစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်ရှိ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများနှင့် သူတို့ထိုင်နေသည့် ထိုင်ခင်းများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ထိုလူသုံးဦးထံသို့သာ စုပြုံရောက်ရှိနေသည်။ လီဟွာရီ၊ လုချောင်နှင့် ကျန်ရှိနေသူများမှာမူ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြစ်နေကာ နှလုံးသားမှာ လည်ပင်းဝသို့ ဆို့တက်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။
ချင်ဟွမ်၊ ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့သည် စစ်တုရင်ခုံရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သုံးဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ညာဘက်လက်များကို တစ်ပြိုင်နက် မြှောက်လိုက်ကြရာ လက်ချောင်းများကြားတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုစီ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူတို့ နားလည်ထားသည့် အနှစ်သာရများကို စိတ်ကူးလိုက်ရုံဖြင့်ပင် ပုံဖော်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ဒုန်း...
သူတို့သုံးဦးသည် စစ်တုရင်နယ်ရုပ်များကို နေရာသုံးခုက စစ်တုရင်ခုံများပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ချလိုက်ကြသည်။
ရှီထျန်းကျွင်း၏ နယ်ရုပ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေစွမ်းအင် အနှစ်သာရများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်လေနှင့်မတူဘဲ ဟင်းလင်းပြင်၌သာ တည်ရှိသည့် လေစွမ်းအင်မျိုးဖြစ်ပြီး အဖျက်စွမ်းအား အလွန်ပြင်းထန်သည်။
ဒဏ္ဍာရီများအရ အင်ပါယာလက်နက် မရှိပါက အနန္တအင်ပါယာများပင်လျှင် ထိုဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်း၏ လေဓားချက်များကြောင့် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။
တုံဟွမ်ချင် ချလိုက်သော နယ်ရုပ်မှမူ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး သိပ်သည်းလှသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ဤအလင်းမှာ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ပေါ်ထွန်းလာချိန်တွင်မှ တွေ့ရတတ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်လောကလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။
ချင်ဟွမ်၏ နယ်ရုပ်ကမူ ရေစွမ်းအင် အနှစ်သာရများကို ထုတ်ဖော်နေသည်။ ဤရေမှာလည်း သာမန်ရေမဟုတ်ဘဲ မြေကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရှိသည့် မြေကမ္ဘာရေစွမ်းအင်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ချင်ဟွမ်၏ စွမ်းအားမှာ ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့ထက် သိသိသာသာ အားနည်းနေသည်ကို လူတိုင်း မြင်နိုင်ကြသည်။
“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...”
ကျောက်ဝူရွှမ်၊ ကျန်းရှန်၊ ကျန်းချူနှင့် ကျန်ရှိနေသော ပါရမီရှင်များက ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ချင်ဟွမ်နှင့် ကျန်နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အစပိုင်းတွင် သိပ်မသိသာသေးသော်လည်း နယ်ရုပ်များ ပိုချလာသည်နှင့်အမျှ ထိုကွာခြားချက်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာမည်ဖြစ်သည်။
ဒုန်း...ဒုန်း... ဒုန်း...
ချင်ဟွမ်တို့ သုံးဦးစလုံးမှာ အရှိန်မပျက်ဘဲ နယ်ရုပ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချနေကြသည်။ စွမ်းအင်အနှစ်သာရများ ပါဝင်သော အော်ရာများမှာလည်း ကောင်းကင်ထက်သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထိုးတက်သွားသည်။
အသက်ရှိုက် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် နယ်ရုပ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက ချပြီးသွားကြပြီဖြစ်သည်။ ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့၏ နယ်မြေမှာ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ ဖန်တီးထားသည့် လောကအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါသည်။ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချင်ဟွမ်၏ လူသားကမ္ဘာမှာမူ သာမန်ကာလျှံကာနိုင်လှပြီး မှေးမှိန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ရုတ်တရက် ရှီထျန်းကျွင်းက နောက်ထပ် နယ်ရုပ်တစ်ခု ချလိုက်သောအခါ စိမ်းပြာရောင် ဓားကြီးတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဓားအလင်းပေါင်းများစွာကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လေအနှစ်သာရကို အခြေခံကာ ကိုးထပ်ဓားအနှစ်သာရများနှင့် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးထားသည့် ကိုးထပ်ဟင်းလင်းပြင်ဓား ဖြစ်သည်။
တုံဟွမ်ချင်ကလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ပြောင်းလဲမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ရွှေရောင်အလင်းများကြားမှ ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ထရပ်လိုက်သည်။ ထိုပုံရိပ်ကြီး၏ လက်ထဲတွင် လျှပ်စီးဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးကာကွယ်သူ ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့သည် မတိုင်ပင်ထားသော်လည်း တူညီသောအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်လိုက်ကြသည်။ ကိုးထပ်ဟင်းလင်းပြင်ဓားနှင့် နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတို့သည် ချင်ဟွမ်၏ လူသားကမ္ဘာနယ်မြေသို့ ဦးတည်ကာ ပိုင်းချလိုက်ကြသည်။
သိုင်းစစ်တုရင်၏ စည်းမျဉ်းများကို ကြားလိုက်ရကတည်းက ချင်ဟွမ်အနေဖြင့် သူတို့ကို အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။ သူတို့သည် ချင်ဟွမ်ကို အရင်ဆုံး အနိုင်ယူဖယ်ရှားပြီးမှသာ သူတို့ချင်း စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲကြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ချင်ဟွမ်လည်း ဤအရာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသည့်အလား နယ်ရုပ်တစ်ခုကို ထပ်ချလိုက်သည်။
သူ၏ လူသားကမ္ဘာတွင် ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာပြီး တောင်ကြီးသုံးလုံးအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ မြေကမ္ဘာ၊ ရေနှင့် တောင်တန်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် တောင်ကြီးသုံးလုံး ဖြစ်သည်။ တောင်တန်းများ၏ စွမ်းအားက လေးလံပြီး သန်မာသည်။
ချင်နန်သည် ထိုအနှစ်သာရနှစ်ခုကို အတူပေါင်းစပ်ပြီး တခြားအနှစ်သာရ၏ စွမ်းအားကိုပါ ထပ်ပေါင်းထည့်၍ အစွမ်းထက်အကာအကွယ် ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများ စတင်ခဲ့ပြီ။ ချင်ဟွမ်၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ မဆိုးသော်လည်း ၎င်းတို့အား ဖန်တီးထားသည့် စွမ်းအင်အနှစ်သာရများမှာ အလွန် အားနည်းသည်။ ထို့ကြောင့် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တောင်တန်းနှစ်ခု ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး တောင်တန်းတစ်လုံးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
“ချင်ဟွမ်... မင်း ရှုံးသွားပြီ...”
ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုတောင်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ ဤအရာအားလုံး ပြီးဆုံးရန် အသက်နှစ်ရှိုက်စာ အချိန်သာ လိုသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း၌ ချင်ဟွမ်က နယ်ရုပ်များ ဆက်ချလျှင်ပင် အချိန်မီနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။
“ချင်ဟွမ် ရှုံးတော့မယ်...”
“ဟားဟား... ငါ ပြောသားပဲ၊ ချင်ဟွမ်က ကျိန်းသေပေါက် ရှုံးမှာပါဆိုတာ...”
“တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် ရှုံးသွားတာပဲ...”
ကျောက်ဝူရွှမ်၊ ကျန်းရှန်၊ ကျန်းချူတို့ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ ချင်ဟွမ် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသရွေ့ အနည်းငယ်သော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု ရှိနေသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုမျှော်လင့်ချက်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
“ မင်း တောင့်ခံထားမှ ဖြစ်မယ်...”
လီဟွာရီနှင့် လုချောင်တို့မှာ တခြားဘာမှ မပြောနိုင်ကြပေ။
ကောင်းကင်ပြာနယ်မြေသခင်၏ မျက်နှာမှာပင် ယခုအခါတွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်သီးကို မသိမသာ ဆုပ်ထားမိသည်။
ကျန်းဟုန်ရှူးတစ်ယောက်သာ အရင်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေသည်။ ဘယ်လိုရလဒ်မျိုး ထွက်လာပါစေ သူမ လက်ခံရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဟုန်ရှူး၏ မျက်ဝန်းများသည် ချင်ဟွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက တစ်ချက်ကလေးမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသည်ကို သေချာသတိထားမိလိုက်သည်။
ချင်ဟွမ်က ရန်သူများ တိုက်ခိုက်လာသော အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နယ်ရုပ်တစ်ခုကို ဒုန်းခနဲ ချလိုက်သည်။
ထိုနယ်ရုပ်က ယခင်နယ်ရုပ်များနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားစွာ ကွဲပြားနေသည်။
***