Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၉၃၀) </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>      တခြားတစ်ဖက်တွင်..... </p> <p>      နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေတို့၏ အထက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်တည်လာနေသည်။ အစွမ်းထက်သော စစ်တုရင်ရုပ်များကြားတွင် မမြင်နိုင်သော တုံ့ပြန်မှုများစွာ ရှိနေသည်။ </p> <p>        ရှေ့တစ်ခေါက်က ပွဲတွင် သူတို့ ချင်နန်၏ ထိုးစစ်ကို ခုခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူတို့ တည်ဆောက်ထားသော နှစ်မျိုးစပ် ၀င်္ကပါနည်းဗျူဟာကို လွယ်ကူစွာ ကစားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p>      အဆုံးသတ်တွင်မူ သူတို့က ချင်နန်အား သေချာပေါက် သတ်နိုင်မည့် တိုက်ကွက်တစ်ခု ပေးမည် ဖြစ်သည်။  </p> <p>       ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...  </p> <p>        </p> <p>       စစ်တုရင်ရုပ်များ ကျဆင်းလာသော အသံက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် တာအိုသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ </p> <p>      အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချင်နန်သည် အကျင့်ပါနေသဖြင့် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များ၌ စုဝေးလာသော အလင်းတန်းများ မရှိတော့ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ လက်မောင်းမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ လေထဲ ရပ်နေသည်။ </p> <p>      ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ </p> <p>      ဒီအကွက်ကို သူ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ... </p> <p>      သူ ဘာကစားရမလဲ... </p> <p>      ရှီထျန်းကျွင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို သူ မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ပုရွက်ဆိတ်က ပို၍ ရုန်းကန်လေလေ သူ၏ စွမ်းအင်များ ပိုမြန်မြန် ကုန်ဆုံးလေလေ ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ </p> <p>      ကစားရန် စစ်တုရင်ရုပ် မရှိဘဲနှင့် ကစားစရာ ဘာမှမရှိပေ။ သို့သော် ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့သည် ထိုပုရွက်ဆိတ်အပေါ် မည်သည့် သနားကရုဏာမျှ မပြသသလို ရုန်းကန်ဖို့အချိန်လည်း မပေးကြပေ။ သူတို့သည် အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် စစ်တုရင်ရုပ်များကို ဆက်လက် ချလိုက်သည်။ </p> <p>      ဝုန်း...  </p> <p>       ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေတို့တွင် အံ့မခန်း အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p>      ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့၏ ကစားကွက် ၀င်္ကပါဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စစ်တုရင်ရုပ်များကို ပိုမို အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း သူတို့့ နှစ်မျိုးစပ် ၀င်္ကပါ၏ အော်ရာမှာ ချင်နန်၏ နှစ်မျိုးစပ်၀င်္ကပါထက် ပိုမို သန်မာနေသည်။ </p> <p>    အကြောင်းမှာ သူတို့၏ စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် အစစ်အမှန် စွမ်းအား အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကပ်ဘေးလျှပ်စီးများ လှိုင်းထလာသည်။ စွမ်းအင်တစ်ချောင်းက ကပ်ဘေးလျှပ်စီးထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ကာ ကပ်ဘေးလျှပ်စီးဓားတစ်လက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ </p> <p>      ၎င်းသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သက်ရှိများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဒေါသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တခြားကမ္ဘာများအားလုံးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်... </p> <p>      နတ်ဆိုးနယ်မြေတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထိုးတက်သွားပြီး ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ တောက်ပသော အလင်းတန်းများစွာက နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်တွင် ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်၏ အုပ်စိုးရှင်၊ နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်၏ သူတော်စင်၊ နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်၏ စစ်သည်တော် အစရှိသည်တို့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p>      နတ်ဆိုးနယ်မြေက ထပ်မံ တုန်ခါသွားပြန်သည်။ နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်သည် ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအော်ရာများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက နိုင်ငံတော်၏ စွမ်းအားဖြင့် အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့က ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။ </p> <p>      ဥပဒေသစွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။  </p> <p>      ဒိုဂျိုတွင် လီဟွာရီ၊ လုချောင်၊ ကျန်းရှောင်ရီနှင့် တခြားသူများက ချင်နန်၏ ပိန်ပါးသော ကျောပြင်ကို ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် သူ၏ နာကျင်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ </p> <p>      သူတို့၏ နှလုံးသားများ နာကျင်သွားကြပြီး ဆက်မကြည့်ရက်တော့သဖြင့် အကြည့်များကို လွှဲဖယ်လိုက်ကြသည်။ </p> <p>      “ဒါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုပါပဲ...” </p> <p>      နတ်အင်ပါယာအထွတ်အထိပ်အဆင့်များစွာက မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ </p> <p>      အဆုံးသတ်တွင် ချင်ဟွမ်သည် သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည့် ဤစစ်တုရင်ပွဲကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့ သိုင်းစစ်တုရင်ပွဲအကြောင်း သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ချင်ဟွမ်၏ နာမည်သည် နယ်ပယ်ငါးခု၏ ကောင်းကင်ယံတွင် သေချာပေါက် တောက်ပနေမည်ဖြစ်သည်။ </p> <p>      နယ်ပယ်ငါးခုတွင် ပါရမီအရှိဆုံးလူ.... </p> <p>      ဤသည်ကို နှစ်သိမ့်မှုတစ်မျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ </p> <p>      ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်နှင့် အာကာသတို့သည် အေးခဲသွားပုံရပြီး အရာအားလုံး အလွန် နှေးကွေးသွားသည်။ </p> <p>      ချင်နန်၏ မျက်လုံးများက မရှုပ်ထွေးတော့ပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေတို့မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူသည် ပွဲ၏ ရလဒ်ကိုလည်း သိနေသည်။ </p> <p>      သူ ရှုံးတော့မည် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      ပြင်းထန်သော ခါးသီးမှု ခံစားချက်တစ်ခုက သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ </p> <p>      ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူ မသိသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားပြီဆိုတာကိုမူ သူ သိနေသည်။ </p> <p>      သူ၏ စစ်တုရင်ရုပ်များကို ဆက်မချတော့ပေ။ </p> <p>      အကယ်၍ ချနိုင်လျှင်ပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများကို သူ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ </p> <p>      ချင်နန်၏ မြှောက်ထားသော ညာဘက်လက်က အသိစိတ်လွတ်စွာဖြင့် အောက်ချတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရပ်နေသည်။ </p> <p>      ၎င်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။ </p> <p>      မဟုတ်ဘူး.... </p> <p>      သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုက မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ </p> <p>      ဒါက သူကိုယ်တိုင်ချမှတ်ခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ... </p> <p>      ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ မဟုတ်ဘူး.... </p> <p>      သူ ချစရာ စစ်တုရင်ရုပ် တစ်ရုပ်မှ မရှိတော့ချေ။ </p> <p>       ကျန်းဟုန်ရှူး ပြောခဲ့သလိုပင် ဤသည်မှာ သူ၏ ဇွဲ၊ သူ၏ ခေါင်းမာမှုပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၌ နောက်ဆုံး စစ်တုရင်ရုပ် တစ်ရုပ်သာ ကျန်ရှိပြီး ၎င်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စစ်တုရင်ရုပ် ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ ချမည်သာ ဖြစ်သည်။ </p> <p>      ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူ မသိသော်လည်း နောက်ဆုံးအချိန်အထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားမည်ဆိုတာကိုသာ သူသိသည်။ </p> <p>      ဝုန်း...  </p> <p>     ရုတ်တရက် ကြာပန်းစင်မြင့်ထံမှ လုံးထွေးသော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့၏ မျက်နှာများကို ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေသည်။ </p> <p>      ဒိုဂျိုရှိ လူတိုင်းလည်း မှင်တက်သွားကြသည်။ </p> <p>      အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသော အထီးကျန်တာအိုရှင် တစ်ယောက်တည်းသာ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ </p> <p>      ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှေးဟောင်း နက်နဲသော တံခါးပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အဆုံးအစမဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အရှိန်အဝါက နေရာတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။ </p> <p>      ရွှစ်...  </p> <p>     အလင်းတန်းတစ်ခုက ထိုနက်နဲသော တံခါးပေါက်ကြီးထဲမှ ပစ်ထွက်လာပုံရသည်။ </p> <p>      ပုံမှန်အားဖြင့် အလင်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်သော်လည်း ဤအလင်းတန်းကမူ အလွန် နှေးကွေးနေပုံရသည်။ ၎င်းသည် အဆုံးအစမဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာမှ လာပြီး ချင်နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ထိမှန်သွားသည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။ </p> <p>      ချင်နန်သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်က မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ မြေပြင်မှ မ တင်ပြီး  အပေါ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ </p> <p>      ထိုမျှသာမက သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်၊ ကြယ်မြစ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အကြွင်းမဲ့အထွတ်အထိပ်နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ </p> <p>      သူ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ အနန္တလောကများစွာသည် ထာဝရ အမှောင်ထုထဲတွင် ဖြန့်ကြက်ထားသော သန့်စင်သည့်မြေပုံတစ်ခုနှင့် တူနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ </p> <p>      သူက ဆက်လက် အပေါ်သို့ မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်ပြီး စကြာဝဠာကမ္ဘာများစွာမှာ ပိုပို၍ သေးငယ်လာကာ ပိုပို၍ မှေးမှိန်လာသည်။ အဆုံးသတ်တွင် သူသည် အနန္တလောကများစွာကိုပင် မမြင်နိုင်တော့ပေ။ </p> <p>      သူသည် အဆုံးအစမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာတွင် ဖရိုဖရဲ၊ အမှောင်ထုနှင့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းတို့သာ ရှိနေသည်။ </p> <p>      ရုတ်တရက် သူ အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ </p> <p>      ဤအလင်းတန်းမှာ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေသည်။ ၎င်းသည်  အစစ်အမှန်ဖြစ်နေသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည်။ ၎င်းသည် ကစဥ့်ကလျားကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး တခြားခေတ်တွင် ပေါ်လာသည်။  </p> <p>      “ဒါ...” </p> <p>      ရုတ်တရက် ထိုအလင်းတန်းက ကွဲကြေသွားသည်။ </p> <p>      ချင်နန်သည် သူ မွေးခါစအချိန်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောကိ သူ အသက်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် ပထမဆုံး သိုင်းပညာကို ရွေးချယ်ခဲ့စဉ်က သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့ရသည်။ </p> <p>      သူသည် ယိမ်းယိုင်စွာ လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်နေသော အစ်ကိုကြီးများကို ကြည့်နေချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်ကို မြင်ရသည်။ </p> <p>      သူ၏ ပထမဆုံး ဆေဘာကို ကိုင်ဆောင်ခဲ့ပုံ၊ သူ၏ ပထမဆုံး သိုင်းပညာကို လေးနက်စွာ သင်ယူခဲ့ပုံ၊ ဦးနှောက်စားခံပြီးနောက် သူ၏ ပထမဆုံး သိုင်းပညာကို ဖန်တီးခဲ့ပုံတို့ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ </p> <p>      သူ၏ ပထမဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၊ သူ၏ ပထမဆုံး အင်ပါယာပညာရပ်၊ သူ၏ ပထမဆုံး အင်မော်တယ်ပညာရပ်၊</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save