Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၉၃၃) </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>          ဒေါင်...  </p> <p>       ချင်နန်သည် ရုတ်တရက် အသိစိတ်လွတ်နေရာမှ နိုးထလာခဲ့သည်။ </p> <p>      သူသည် အဆုံးအစမဲ့ အမှောင်ထုထဲတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းက သူ၏ရှေ့တွင် တောက်ပနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      အမျိုးမျိုးသော မှတ်ဉာဏ်များစွာသည် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ </p> <p>      သူ၏ အထောက်အထား...  </p> <p>       သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံး...  </p> <p>     “စောစောက အရာအားလုံးက စိတ်ကူးယဉ် အာရုံချောက်ချားမှုတစ်ခုပဲလား...” </p> <p>      ချင်နန်သည် သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။ စောစောက ပုံရိပ်ယောင်သည် အလွန်အစစ်အမှန်ဆန်လွန်းသည်။ အရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားစေလောက်သည်အထိ အစစ်အမှန်ဆန်လွန်းလှသည်။ </p> <p>      “မင်းရဲ့ သိုင်းပညာပါရမီက မလုံလောက်ခဲ့ရင် မင်း ဘာဆက်လုပ်မလဲ...” </p> <p>      အေးစက်စက် အသံတစ်ခုက အမှောင်ထုထဲမှနေ၍ ထပ်မံ မေးခွန်းထုတ်လာပြန်သည်။ </p> <p>      “ကျုပ်ပါရမီက မလုံလောက်တော့ကော ဘာဖြစ်လဲ... ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပဲ...” </p> <p>      ချင်နန်သည် ချက်ချင်း အလိုလို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ပုံရိပ်ယောင် စိတ်အာရုံချောက်ချားမှု ထင်ယောင်ထင်မှား ထဲတွင်လည်း သူ အတိအကျ ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ </p> <p>      “မင်းရဲ့ သိုင်းပညာပါရမီက ထူးကဲလွန်းနေရင်ကော မင်း ဘာလုပ်မလဲ...” </p> <p>      အေးစက်စက် အသံက ဆက်လက် မေးခွန်းထုတ်လာပြီး လေသံမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ </p> <p>      ချင်နန်သည် အပြည့်အဝ သတိဝင်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။ သူ၏ အသံမှာ ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အမှောင်ထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ </p> <p>      “ကျုပ်ပါရမီက ဘယ်လောက်ပဲ ထူးကဲနေပါစေ... ပိုပြီးမြင့်မားတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ၊ သိုင်းပညာတွေကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်၊ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်မှာ ပိုပြီး ရှေ့ရောက်အောင်ခရီးဆက်မယ်” </p> <p>      “ကျုပ်က သိုင်းပညာကို ရူးသွပ်စွာ မြတ်နိုးတဲ့အတွက် ကျုပ်ပါရမီက အားနည်းသည်ဖြစ်စေ၊ သန်မာသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး... ဘယ်လို အတားအဆီးမျိုးပဲ ရှိနေပါစေ ကျုပ် ဒီလမ်းစဉ်ကို ဆက်လျှောက်သွားမှာပဲ” </p> <p>      “ကျုပ် လုံး၀နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး...” </p> <p>      အမှောင်ထုထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မိုးခြိမ်းသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p>      လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းသည် ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို တောက်ပလာပြီး ချင်နန်၏ စိတ်ကို လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ </p> <p>      ထိုအချိန်တွင်ပင် ဒိုဂျိုထဲ၌...... </p> <p>      လူတိုင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ </p> <p>      ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... </p> <p>      ချင်ဟွမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ... </p> <p>      ကောင်းကင်ပြာနယ်မြေသခင်နှင့် လီဟွာရီတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ </p> <p>      ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဖြစ်စဉ်က သူတို့နှစ်ဦးကို ကောင်းကင်အရိုးနေလတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေကို ပြန်လည် တွေးမိသွားစေသည်။ </p> <p>      “ရှီထျန်းကျွင်းနဲ့ တုံဟွမ်ချင်တို့ဆီက ကြီးမားတဲ့ ဖိအားတွေကြောင့် သူ အတားအဆီးတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး နတ်ဘုရားခန္ဓာကို နိုးထလာစေတာလား...” </p> <p>      သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တူညီသော အတွေးတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်ကြသည်။ </p> <p>      သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝမ်းသာလုဆဲဆဲမှာပင် လက်ရှိအခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ပြန်တွေးမိလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများ အောက်သို့ ထိုးကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ </p> <p>      အကယ်၍ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သာ တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်း နတ်ဘုရားခန္ဓာကို နိုးထနိုင်ခဲ့ပါက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး အလွန် မြင့်မားမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့သည် သိုင်းစစ်တုရင် ကစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ နတ်ဘုရားခန္ဓာ နိုးထလာခဲ့လျှင်ပင် အဆုံးသတ်ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ </p> <p>      ကြာပန်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့သည် သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ </p> <p>      ချင်နန်၌ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူတို့ မသိသော်လည်း သူသည် အဆင့်တက်ချိုးဖောက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သေချာပေါက် သိကြသည်။ </p> <p>      “ဒီကောင်ရဲ့ ပါရမီက သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ...” </p> <p>      သူတို့နှစ်ဦး တွေးလိုက်မိကြသည်။ </p> <p>      “ချင်ဟွမ်... နောက်ဆုံး အချိန်ကျမှ အဆင့်တက်သွားနိုင်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ... ဒီနေ့ သိုင်းစစ်တုရင်ပွဲမှာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ မင်းမှာ စွမ်းအား မရှိသေးပါဘူး... မင်း သေချာပေါက် ရှုံးလိမ့်မယ်...” </p> <p>      ရှီထျန်းကျွင်းက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် ချင်နန်၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေသော အခြေအနေကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန်နှင့် သူ၏ အဆင့်တက်ချိုးဖောက်မှုကို တားဆီးရန်အတွက် ရှေးဟောင်း အသံလှိုင်းစွမ်းရည်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>      ဂျုန်း... ဂျုန်း...  </p> <p>     ကပ်ဘေးမိုးကြိုးဓားနှင့် နတ်ဆိုးတာအို၏ နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်တို့သည် နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေများ၏ စစ်တုရင်ခုံများပေါ်မှ ပစ်ထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လူသားကမ္ဘာ၏ စစ်တုရင်ခုံဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက လူသားကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      သို့သော်လည်း ထိုအချိန်လေးမှာပင်...... </p> <p>      ချင်နန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။ </p> <p>      ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပွင့်လန်းလာပုံရသည်။ </p> <p>      ဒုန်း...  </p> <p>      သူ၏ လက်ထဲရှိ စစ်တုရင်ရုပ်မှာ ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ လူသားကမ္ဘာ စစ်တုရင်ခုံပေါ်ရှိ စစ်တုရင်ရုပ်များအားလုံး အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။ </p> <p>      စစ်တုရင်ရုပ်များအားလုံးကို ဆက်သွယ်ပေးထားသော မမြင်နိုင်သည့် ကြိုးတစ်ချောင်း ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ၎င်းတို့ကို လုံးဝ အသစ်စက်စက် တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ </p> <p>      ဝုန်း...  </p> <p>     ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုသည် လူသားကမ္ဘာမှ ထိုးထွက်လာပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုကို အကြမ်းပတမ်း အင်အားဖြင့် ကာကွယ်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ </p> <p>      “ဒါက...” </p> <p>       ရှီထျန်းကျွင်းနှင့် တုံဟွမ်ချင်တို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ </p> <p>      ချင်နန်သည် အစောပိုင်းကတည်းက နှစ်မျိုးစပ် ၀င်္ကပါကို ကစားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ချင်နန်သည် ထိုစစ်တုရင်ရုပ်ကို အသုံးပြု၍ သုံးမျိုးစပ် ၀င်္ကပါကို ကစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျှမက သုံးမျိုးစပ် ၀င်္ကပါ၏ စွမ်းအားသည် လုံးဝ အသစ်စက်စက် သိုင်းပညာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ </p> <p>      “ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် သူက ဒီလောက် အံ့မခန်း သိုင်းကွက်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်သေးတာလား...” </p> <p>      ရှီထျန်းကျွင်း၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ဆဲဖြစ်သည်။  </p> <p>      ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ သန္နိဋ္ဌာန်မှာ အဆုံးအစွန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့တွင် သူသည် ချင်နန်ကို အနိုင်ယူပြီး ချင်နန်၏ တာအိုလက်တွဲဖော်ထံမှ ထူးကဲအမွေအနှစ်ကို လုယူမည် ဖြစ်သည်။ ချင်နန်၏ သိုင်းပညာပါရမီက မည်မျှပင် ထူးချွန်နေပါစေ၊ သို့မဟုတ် မည်မျှ အံ့မခန်းကောင်းမွန်သော အကွက်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိချေ။ </p> <p>      သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ချင်နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ </p> <p>      တောက်ပသော အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အလင်းတန်းအကြား တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ပဲ့တင်ထပ်သွားကြသည်။ </p> <p>     လူတိုင်း ချင်နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဧရာမ စွမ်းအားကြီးတစ်ခု စီးဝင်သွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ </p> <p>      ချင်နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အကြီးအကျယ် စတင်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သူ၏ အော်ရာသည်လည်း ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ </p> <p>      အဆုံးသတ်တွင် အတားအဆီးတစ်ခု ကျိုးပေါက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အော်ရာတစ်ခုသည် ချင်နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ </p> <p>      ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ လူသားများ၊ မိစ္ဆာများ၊ အင်မော်တယ်များ၊ နတ်ဆိုးများ၊ နတ်ဘုရားများ၊ တာအိုဗုဒ္ဓများနှင့် အခြားသော တည်ရှိမှု အမျိုးအစားစုံလင်စွာ ပါဝင်သည်။ သူတို့၏ ရုပ်သွင်များမှာ ဝေဝါးနေပြီး အားလုံးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အသံအမျိုးမျိုးကို ရွတ်ဆိုနေကြသည်။ </p> <p>      ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ မျိုးနွယ်စုများက စကားပြောဆိုနေပြီး သူတို့၏ အမွေအနှစ်များကို လမ်းညွှန်ထားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      ထိုမျှမကသေးဘဲ အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ အထက်တွင် ဝဲပျံနေသော ပင်ကိုသိုင်းခန္ဓာမှ ဖွဲ့စည်းထားသည့် မူလနတ်ဘုရားအပိုင်းအစသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ဆင့်ခေါ်ခံရသကဲ့သို့ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ </p> <p>      မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကသာ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်မထားပါက ၎င်းသည် ချင်နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားမည်မှာ သေချာသည်။ </p> <p>      ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော အထီးကျန်တာအိုရှင်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာဖြင့် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ </p> <p>      “ပင်ကို... သိုင်းခန္ဓာ...” </p> <p>  </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save