Book List

<h2 style="text-align: center;">ထာဝရနဂါးတန်ခိုးရှင် ( လုမင် )</h2> <h2 style="text-align: center;">မူရင်း စာရေးဆရာ - Mu Tong Ting Zhu</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန်သူ      - ထာဝရ</h2> <h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 2001 )</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကတံခါးပေါက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p><br /> "ဝုန်း...ဝုန်း..."<br /> ကစဉ့်ကလျားကျောက်ပြားက အဆက်မပြတ် တုန်ခါရင်းမှ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ဖိနှိပ်ထားနေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံး ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုအပြီးတွင် ကစဉ့်ကလျားကျောက်တစ်ခုလုံးက ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပေါင်းစည်းသွားသကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲသို့ လုံးဝနစ်မြုပ်သွား၏။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ပြီးခဲ့ပြီ။</p> <p>"အား.... မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်"<br /> နတ်ဆိုးဝိညာဥ်ဂိုဏ်းချုပ်က ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူက မဟာဧကရာဇ် ဝူရှန်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။</p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ တခြားမဟာဧကရာဇ်များကလည်း ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးက ရူးသွပ်သွားပုံရကာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာတော့သည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်းက သူတို့၏ တပ်သားရင်းမြစ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင်များသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်းတို့မှာလည်း အနှေးနှင့်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားရပေလိမ့်မည်။</p> <p>"မင်းတို့ ရှုံးသွားပြီ၊ မင်းတို့ရဲ့ ကျဆုံးမှုက ရှောင်လွှဲမရနိုင်တော့ဘူး"<br /> မဟာဧကရာဇ် ဝူရှန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျရှုံးတာလား၊ ဟာသပဲ။ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ရင်တောင် ဘာဖြစ်သေးသလဲ။ မင်းတို့လို မဟာဧကရာဇ်တွေကလွဲရင် ဘယ်သူက ငါတို့ကို တားဆီးနိုင်မှာလဲ။ အခုကစပြီး မဟာဧကရာဇ်နယ်ပယ်အောက်က ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ငါတို့သတ်ပစ်မယ်၊ အထူးသဖြင့် ဒီလိုပါရမီရှင်မျိုးတွေပဲ"<br /> နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံက ရေခဲတမျှအေးစက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တို့လည်း ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက စကားပြောရင်း လုမင်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်သည်။</p> <p>လုမင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။</p> <p>အမှန်ပင်၊ တစ်ဖက်လူများမှာ မဟာဧကရာဇ်ခုနစ်ပါး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ တကယ်ကို ကပ်ဘေးတစ်ခုပင်။</p> <p>တစ်ဖက်လူများက ပုန်းခိုသွားပြီး မဟာဧကရာဇ်နယ်ပယ်အောက်မှ ကျင့်ကြံသူများကို အမဲလိုက်မည်ဆိုလျှင် မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အားလုံး သေဆုံးကြရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွမ်တောင်၏ မဟာဧကရာဇ်များကလည်း နေ့တိုင်း အတူရှိနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့ လူစုခွဲသွားပါက သီးခြား တိုက်ခိုက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ မဟာဧကရာဇ်များပင် သေဆုံးကြလိမ့်မည်။</p> <p>မဟာဧကရာဇ်ခုနစ်ပါးက အသက်ကိုရင်းပြီး တိုက်ခိုက်မည်ပါက အန္တရာယ်များလွန်းသည်။</p> <p>"မင်းမှာ အခွင့်အရေးမရှိဘူး"<br /> ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဟွင်းထျန်း မဟာဧကရာဇ်က ပထမဆုံး စကားစလိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ သူ့လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်သောအခါ အလင်းတံခါးတစ်ခုက သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာ၏။</p> <p>ဤအလင်းတံခါးက ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ချက်ချင်း ကြီးမားလာပြီး ပေတစ်သောင်းအမြင့်ရှိသော ဧရာမတံခါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် အလင်းတံခါးမှ ကြောက်စရာကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>"အထဲကိုဝင်စမ်း"<br /> ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်က အလင်းတံခါးသို့ စွမ်းအင်များပို့လွှတ်ရင်း အော်ငေါက်လိုက်သည်။ အလင်းတံခါးမှ ပိုအားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ထိုအင်အားက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် မဟာဧကရာဇ်ခုနစ်ပါးကို လွှမ်းခြုံကာ အလင်းတံခါးအတွင်း ဆွဲသွင်းရန် ကြိုးစားလာတော့သည်။</p> <p>"ချီးတဲ့မှပဲ၊ ဒါက ကောင်းကင်လောကတံခါးပဲ။ သူတို့က ငါတို့ကို ကောင်းကင်လောကကို ခေါ်သွားချင်နေတာ"</p> <p>"သွားကြစို့"</p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ မဟာဧကရာဇ်များက အလန့်တကြား အော်ဟစ်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဒီမှာနေစမ်း"<br /> ဤအချိန်တွင် မဟာဧကရာဇ် ဝူရှန်း၊ မဟာဧကရာဇ်ရှန့်၊ ဦးလေးခုန်းနှင့် အခြားသူများကလည်း ၎င်းတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို မလွတ်မြောက်စေရန် အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ကြတော့သည်။</p> <p>လုမင်ကမူ ဦးလေးခုန်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး သူ့နောက်တွင် ရပ်နေရသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးတွင် သူက လုံးဝ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့ မရပေ။</p> <p>'တောက်စ်၊ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ခန္ဓာက တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်။ အခုချိန်မှာ ငါက လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး'<br /> လုမင်က အံကြိတ်လိုက်မိသည်။ ဤအချိန်မျိုးတွင် ကူညီနိုင်ရန် အမှန်တကယ် သူ မျှော်လင့်မိပေသည်။</p> <p>အလင်းတံခါးက တုန်ခါသွားပြီး စုပ်ယူအားက ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် မဟာဧကရာဇ်ခုနစ်ပါးကို ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစား၏။ သို့သော်လည်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် မဟာဧကရာဇ်များက အစွမ်းကုန် ခုခံခဲ့ကြသဖြင့် လုံးဝ မဝင်ရောက်ကြသေးပေ။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ထျန်းဟော်မဟာဧကရာဇ်သည်လည်း အလင်းတံခါးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက အလင်းတံခါးထဲသို့ တိုးဝင်လာ၏။ အလင်းတံခါးမှ စုပ်ယူအားက ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အနည်းငယ် အားနည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် မဟာဧကရာဇ်ခုနစ်ပါးက ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းပေသည်။</p> <p>ဦးလေးခုန်းတို့ဘက်တွင် လူလေးယောက်သာ ရှိသည်။ သူတို့က ရန်သူများကို တား‌ဆီးထားရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေကြသော်လည်း အခြေအနေက အန္တရာယ်များနေသေးသည်။</p> <p>"ဝုန်း"<br /> မဟာဧကရာဇ် ဝူရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူက အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး နောက်ကိုမဆုတ်ပေ။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာဧကရာဇ်ရှန့်လည်း ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။</p> <p>"ထျန်းဟော်၊ စလိုက်ကြရအောင်"<br /> ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်က ထျန်းဟော်မဟာဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ"<br /> ထျန်းဟော် မဟာဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း..."<br /> ရုတ်တရက်၊ ထျန်းဟော်မဟာဧကရာဇ်နှင့် ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက မီးလူသားများကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေပုံရပေသည်။</p> <p>လောကတံခါး၏ ဆွဲငင်မှုအင်အားကလည်း ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် မဟာဧကရာဇ်ခုနစ်ဦးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရပြီး လောကတံခါးဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားသွားကြသည်။</p> <p>လောကတံခါးက ကောင်းကင်ကမ္ဘာသို့ ဦးတည်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအထဲသို့ ဆွဲဆောင်ခံရပါက ကောင်းကင်လောကကို တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်။ မှန်ကန်သော ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ရှာမတွေ့ပါက ၎င်းတို့ ပြန်လာနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပါ။</p> <p>ဤနည်းအားဖြင့် ယွမ်တောင်၏ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းတို့ ရူးနေကြပြီလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လောင်ကျွမ်းပစ်ရဲတယ်"<br /> နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်ပြီး ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးပြေးသွားသည်။</p> <p>အခြား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ မဟာဧကရာဇ်များကလည်း အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်လာကြ၏။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုအမျိုးမျိုးက ဦးလေးခုန်းနှင့် အခြားသူများထံသို့ ကျရောက်လာတော့သည်။</p> <p>လောကတံခါး၏ စွမ်းအားက ဦးလေးခုန်းနှင့် တခြားသူများအပေါ်မှာတော့ သက်ရောက်မှုမရှိပေ။</p> <p>"ဝင်သွားစမ်း"<br /> ဦးလေးခုန်းနှင့် အခြားသူများက ၎င်းတို့ကို ထွက်မပြေးစေရန် အပြင်းအထန် ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။</p> <p>လေးယောက်နှင့် ခုနစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့က လုံးဝ အားနည်းချက်ရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဦးလေးခုန်းသည်ပင် ဒဏ်ရာရရှိနေခဲ့ပြီ။</p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အခိုင်အမာ ရပ်တည်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>"အထဲကိုဝင်စမ်း"<br /> ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်နှင့် ထျန်းဟော်မဟာဧကရာဇ်တို့က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ကြည်လင်လာပြီး လောကတံခါးနှင့် ပေါင်းစည်းတော့မည်ကဲ့သို့ပင်။ လောကတံခါး၏ ဆွဲငင်မှု အင်အားကလည်း အလွန်တရာ အားကောင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး..."<br /> နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးက မခုခံနိုင်တော့ဘဲ လောကတံခါးထဲသို့ ဆွဲခေါ်ခံရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အခြားသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ မဟာဧကရာဇ်များလည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့က အော်ဟစ်ပြီး မီးကုန်ယမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်နှင့် ထျန်းဟော် မဟာဧကရာဇ်တို့က လောကတံခါးနှင့် ပေါင်းစည်းတော့မည်။ လောကတံခါး၏ စွမ်းအားက ပိုမိုအားကောင်းလာသဖြင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် မဟာဧကရာဇ်များကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေသည်။</p> <p>"မဟာဧကရာဇ်တို့..."<br /> လုမင်၏ နှလုံးသားက တုန်ခါသွားသည်။ သူ့ရင်ထဲမှာလည်း မကောင်းတော့ပေ။</p> <p>ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်နှင့် ထျန်းဟော်မဟာဧကရာဇ်တို့က အသက်နှင့်လဲပြီး တိုက်ခိုက်နေကြကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူတို့က သူတို့ကိုယ်တိုင်၏ ဘေးကင်းရေးကို ဂရုမစိုက်ကြဘဲ ယွမ်တောင်အတွက် တစ်ဖက်လူများကို ကောင်းကင်ကမ္ဘာသို့ တွန်းပို့လိုကြသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ကမ္ဘာ၏ နယ်မြေအများစုကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာများတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင်ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် မဟာဧကရာဇ်အနည်းငယ် ထပ်မံရောက်ရှိသွားခြင်းက ထူးခြားမှုရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ဝင်သွားကြစမ်း"<br /> မဟာဧကရာဇ် ဝူရှန်း၊ ဦးလေးခုန်းနှင့် အခြားသူများက ရန်သူများကို လောကတံခါးထဲသို့ အတင်းအကြပ် တွန်းပို့ရန် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>"ဝှစ်..."<br /> နောက်ဆုံးတွင် နောက်ထပ်လူတစ်ဦးကို လောကတံခါးအတွင်းသို့ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>လူတစ်ယောက်ကို ဆွဲခေါ်သွားတိုင်း ဦးလေးခုန်းနှင့် တခြားသူများအပေါ် ဖိအားများက လျော့သွားသွားသည်။ တစ်ဖက်လူများ၏ ခုခံနိုင်စွမ်းလည်း သိသိသာသာ လျော့သွားလိမ့်မည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူများက မည်မျှပင် ဆန့်ကျင်နေပါစေ၊ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လောကတံခါးအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခံရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ မဟာဧကရာဇ်များအားလုံးကို လောကတံခါးထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ခဲ့၏။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ထျန်းဟော် မဟာဧကရာဇ်နှင့် ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်တို့၏ ပုံရိပ်များက ဖောက်ထွင်းမြင်ရလုနီး ဖြစ်နေကြချေပြီ။</p> <p>"လူတိုင်းပဲ၊ ယွမ်တောင်ရဲ့အနာဂတ်ကို ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ အပ်ခဲ့ပါရစေ"<br /> ထျန်းဟော်မဟာဧကရာဇ်က လက်ယှက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လည်း ဂရုစိုက်ကြပါ"<br /> မဟာဧကရာဇ်ရှန့်၊ ဦးလေးခုန်းနှင့် အခြားသူများလည်း ဝမ်းနည်းခြင်း၊ အကူအညီမဲ့ခြင်း အရိပ်အယောင်များဖြင့် လက်ယှက်ပြလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>လုမင်က ရှေ့သို့တိုးလာပြီး လက်ယှက်ပြကာ မဟာဧကရာဇ်နှစ်ပါးကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူက မဟာဧကရာဇ်နှစ်ပါးကို အလွန်လေးစားမှုရှိနေပြီ။</p> <p>"လုမင်၊ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ငါတို့လို လူအိုကြီးတွေကို ကျော်လွန်သွားဖို့ ပြဿနာမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုကို ငါ မျှော်လင့်နေမယ်"<br /> ထျန်းဟော်မဟာဧကရာဇ်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်ကမူ ခေါင်းကိုသာညိတ်ပြီး ဘာမှ မပြောပေ။</p> <p>"ဝှစ်..."<br /> ဤအချိန်တွင် လောကတံခါးက လင်းလက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထျန်းဟောမဟာဧကရာဇ်နှင့် ဟွင်းထျန်းမဟာဧကရာဇ်တို့လည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။</p> <p>လုမင်၏ နှလုံးသားက တုန်ခါသွားသည်။ မဟာဧကရာဇ်ကြီးနှစ်ပါးက ဤကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ သူတို့ သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။</p> <p>ထို့ပြင်၊ ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို မဟာဧကရာဇ်များက ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ကစဉ့်ကလျားကျောက်ဖြင့် လုမင်အား ဦးစွာပိတ်စေသည်။ ထို့နောက်တွင်မှ မဟာဧကရာဇ်ကြီးများသည် ရန်သူမဟာဧကရာဇ်များကို ကောင်းကင်လောကသို့ ပြန်လည်တွန်းထုတ်ကြလိမ့်မည်။</p>


Save