Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 2006 )</h2> <h2 style="text-align: center;">အားလုံးကို သတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p><br /> "ရွံစရာကောင်းလိုက်တာကွာ၊ နှိုင်းစရာတောင်မရှိဘူး"<br /> ဟွမ်လီက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တခြားသူများ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ဒေါသတို့ ပြည့်နှက်ခဲ့၏။</p> <p>အင်အားစုတချို့က ခုခံလိုကြသော်လည်း အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့၏အင်အားက အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။</p> <p>"မကောင်းတော့ဘူး၊ ဝေ့မျိုးနွယ်က အန္တရာယ်ကျရောက်နေပြီ"<br /> လုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ဝေ့မျိုးနွယ်စု၏ အကျော်အမော်များက အားလုံးနီးပါး သေဆုံးခဲ့ကြပြီ။ ဝေ့မျိုးနွယ်စုကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိသည်။ ဤအခြေအနေတွင်၊ ဝေ့မျိုးနွယ်၏ နယ်မြေနှင့် အခြား အရင်းအမြစ်များကို ဟန်မိသားစုနှင့် ဟဲမိသားစုက သေချာပေါက် ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မည်။</p> <p>ဝေ့ရှန်းက ပြန်သွားခဲ့ပြီမို့ သူ အန္တရာယ်ကျရောက်နေနိုင်သည်။ ဒါကို စဉ်းစားမိတော့ တခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများလည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>"ဝေ့မျိုးနွယ်ကို သွားကြစို့"<br /> လုမင်က ဦးဆောင်ပြီး ဝေ့မျိုးနွယ်စုသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ဝေ့မျိုးနွယ်စုက အမှန်တကယ် အန္တရာယ်ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဟဲမျိုးနွယ်စုက ဤနေရာကို မျက်စိကျနေကြ၏။</p> <p>"ဝုန်း"<br /> ဝေ့မျိုးနွယ်စုဝင် အန္တိမသူတော်စင်တစ်ပါးကို ဟဲမိသားစုမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ခဲ့သည်။ သူ့အလောင်းက မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွား၏။</p> <p>"ဒီနေ့ မင်းတို့ သဘောမတူရင်တောင် သဘောတူရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် သေရမယ်"<br /> ဟဲမိသားစုဝင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက ဝေ့မျိုးနွယ်ဝင်များကိုငုံ့ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ဝေ့မျိုးနွယ်စုတွင် လူတစ်ရာခန့်သာ ကျန်ရှိပြီး အသန်မာဆုံးက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့အဖို့ ဟဲမိသားစုကို ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>"ဟဲမိသားစုက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းတာပဲ။ မဟာဧကရာဇ်အဆင့် အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အရင်ကတိုက်ပွဲမှာ အရိပ်အယောင်တောင် မပြဝံ့ခဲ့ဘူး။ အခုမှ အင်အားလာပြနေတယ်။ မင်းတို့က အမှိုက်ထက်တောင် ပိုဆိုးရွားကြတယ်"<br /> ဝေ့ရှန်းက ဝေ့မျိုးနွယ်ကို ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်တွင် သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>"ခွေးကောင်လေး၊ မင်းကများ ဟဲမိသားစုနဲ့ ဟဲမိသားစုရဲ့ မဟာဧကရာဇ်ကို စော်ကားဝံ့တယ်။ မင်း သေပြီပဲ"<br /> ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တစ်ဦးက အေးစက်စက်ဖြင့်ကြည့်ရင်း ဝေ့ရှန်းဆီသို့ လျှောက်လာသည်။</p> <p>"ငါက ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်ရဲ့ တပည့်တစ်ဦးပဲ။ မင်း ငါ့ကို ထိဝံ့လား"<br /> ဝေ့ရှန်းက ပြောသည်။</p> <p>"မင်းက ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်ကဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်သေးလဲ။ သူ့ကိုသတ်လိုက်တော့"<br /> ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဝေ့ရှန်း၊ မြန်မြန်သွားတော့။ ငါ သူတို့ကို တားဆီးထားလိုက်မယ်"<br /> ဝေ့မျိုးနွယ်၏ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦးက အော်ဟစ်ပြီး ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းထံသို့ ပြေးသွားသည်။</p> <p>"ခွေးအိုကြီး၊ မင်း ဘယ်လိုတောင်ခုခံဝံ့တာလဲ။ ဒီလိုဆိုမှတော့ ဝေ့မျိုးနွယ်က ဒီလောကမှာ ဆက်နေစရာမလိုတော့ဘူး။ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ကြ"<br /> ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ဦးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဟဲမိသားစုတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဆယ်ဦးကျော်နှင့် ဆယ်နှင့်ချီသော အန္တိမသူတော်စင်များ ရှိကြသည်။ သူတို့၏အင်အားက ဝေ့မျိုးနွယ်၏ ကျန်ရှိသော အဖွဲ့ဝင်အင်အားထက် အပြတ်အသတ် သာလွန်ပေသည်။</p> <p>"ဝှစ်... ဝှစ်..."<br /> ဟဲမိသားစု၏ ကျင့်ကြံသူများက စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနှင့် အန္တိမသူတော်စင်များက ဝေ့မိသားစုဝင်များဆီသို့ ပြေးသွားကြ၏။</p> <p>ဝေ့မျိုးနွယ်စုတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်က ငါးဦး၊ ခြောက်ဦးခန့်သာ ကျန်ရှိသည်။ ကျန်သူများက အန္တိမသူတော်စင်နှင့် သူ့အောက်မှ နိမ့်ကျသူများပင်။ သူတို့က ဟဲမိသားစု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ခဲ့ကြပါ။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင်၊ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဝေ့မျိုးနွယ်ဝင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်‌ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ </p> <p>"အား..."<br /> ဝေ့မျိုးနွယ်ဝင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခံနေရသည်ကိုကြည့်ရင်း ဝေ့ရှန်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ဝေ့မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့ကလည်း တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အစွမ်းကုန် ခုခံနေရသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဟဲမိသားစုမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဆယ်ယောက်ကျော်၏ ဝိုင်းရံမှုအောက်တွင် သူ၏ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ပြီးနေပြီ။</p> <p>မကြာမီ၊ ဝေ့မျိုးနွယ်စု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအားလုံး အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ဝေ့မျိုးနွယ်စု၏ လူများထဲတွင် ဝေ့ရှန်း တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>ဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဝေ့ရှန်း၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူ သေသွားတာကြာပြီ။</p> <p>"မင်းတို့ ဟဲမိသားစုလည်း သေခြင်းဆိုးကို ကြုံကြရ‌လိမ့်မယ်"<br /> ဝေ့ရှန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် နီရဲနေပြီ။</p> <p>"ဖြန်း... ဝုန်း..."<br /> ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ဦးက ဝေ့ရှန်း၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်ကြောင့် ဝေ့ရှန်းက လွင့်စင်သွားပြီး ဝေ့မျိုးနွယ်စု၏ ပျက်စီးနေသော နံရံတစ်ခုနှင့် ဝင်တိုက်မိသွား၏။</p> <p>"ဒုန်း"<br /> ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက ထပ်မံလှုပ်ရှားလျားပြီး ဝေ့ရှန်း၏ဘေးတွင် ပေါ်လာကာ သူ့အပေါ် ဆောင့်နင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p>"မင်းက ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်ကဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ ခွေးသေတစ်ကောင်လို လဲကျရတုန်းပဲ။ ဟားဟားဟား"<br /> ထိုဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းခြေထောက်တွေကို အခုချက်ချင်း ဖယ်လိုက်သင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း‌ သေခြင်းဆိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်"<br /> ထိုစဉ်၊ အဝေးမှ အလွန်အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ လူရိပ်ဆယ်ခုကျော်က သူတို့အနီးတွင် ပေါ်လာကြ၏။</p> <p>ဤလူများမှာ လုမင်နှင့် အခြားသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်"<br /> လုမင်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ရှန်းက အော်ခေါ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်တို့ ပေါ်လာပေသည်။</p> <p>"ဒါက လုမင်ပဲ"<br /> ဟဲမိသားစုဝင်တစ်ဦးက လုမင်ကို မှတ်မိပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>အခြား ဟဲမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>လုမင်က ကြာပန်းကမ္ဘာတွင် သူ့ကိုယ်သူ နာမည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ဟန်ရှင်းဟဲကိုပင် အနိုင်ယူခဲ့၏။ သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်အောက်တွင် သူက မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ပေ။</p> <p>"မင်းရဲ့ခြေထောက်တွေကို ဖယ်လိုက်လို့ ငါပြောနေတာ မကြားဘူးလား"<br /> လုမင်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေသည်။ သူက ဝေ့ရှန်းကို တက်နင်းထားသော ဟဲမိသားစုဝင်ထံ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွား၏။</p> <p>ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။<br /> "လုမင်၊ ဒါက ငါ့ဟဲမိသားစုရဲ့ ကိစ္စပဲ။ မင်း ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တဲ့ကိစ္စကို ဝင်မစွတ်ဖက်တာ ပိုကောင်းမယ်"</p> <p>"မင်းက တကယ်သေချင်နေပုံပဲ"<br /> လုမင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လုမင်၏ စကားသံအဆုံးတွင် ဟဲမိသားစုဝင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကို ကြည်လင်သော ပူဖောင်းတစ်ခုက ဖုံးအုပ်သွား၏။ ထိုဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း အေးခဲသွားကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူတော်စင်စွမ်းအင်က မြင့်တက်လာပြီး လုမင်၏လက်ထဲတွင် လှံရှည်တစ်လက်အဖြစ် စုဖွဲ့သွားသည်။ လှံရှည်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းကျမ်း၏ ရွန်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထား၏။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ရပ်လိုက်"<br /> ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ရင်း အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လိုက်၏။ သို့သော်၊ များစွာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။</p> <p>"ဝှစ်..."<br /> လုမင်၏ လှံရှည်က မိုးကြိုးလျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည်။ ၎င်းက ထိုဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ ဦးခေါင်းကိုထိုးဖောက်ပြီး မီတာထောင်ချီအကွာသို့ သယ်ဆောင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ် ထိုးစိုက်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>"သူတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ မလွတ်စေနဲ့"<br /> လုမင်၏ အသံက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဟားဟားဟား၊ ငါ ဒါကိုစောင့်နေတာကြာပြီ"<br /> ဟွမ်လီက အေးစက်စက်ဖြင့် ဟဲမိသားစုဝင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်လင်၊ လုံချန်နှင့် အခြားသူများကလည်း ဟဲမိသားစုဝင်များကို စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။</p> <p>"လုမင်၊ မင်းက ဟန်မိသားစုကို စော်ကားပြီးပြီ။ ဒီအချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ ဟဲမိသားစုကို စော်ကားတာက မင်းအတွက် ဘာမှ အကျိုးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"<br /> ဟဲမိသားစုဝင်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"သတ်"<br /> လုမင်က အပိုစကားမပြောဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လက်သီးအင်အားက အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ဟဲမိသားစုဝင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ဦးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပေါက်ကွဲသွား၏။</p> <p>လုမင်၏အမြင်တွင် ဟဲမိသားစုဝင်အားလုံးက အမှိုက်များဖြစ်ပြီး သေသင့်သည်။</p> <p>"သွားကြစို့"<br /> ဟဲမိသားစုဝင်များက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က လုမင်နှင့် အခြားသူများကို မယှဉ်နိုင်မှန်း ကောင်းကောင်းသိ၏။ သူတို့၏ပုံရိပ်များက လှုပ်ရှားလာပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လူစုခွဲကာ ပြေးတော့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့က ဝေးဝေးမရောက်မီတွင် မမြင်ရသော နံရံတစ်ခုနှင့် တိုက်မိပြီး အားလုံး ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p>ပေါင်ပေါင်က လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>"လုမင်၊ ငါ့ရဲ့ ဟဲမိသားစုက အကျော်အမော်တွေအားလုံး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ပြန်လာနေကြပြီ။ အနားမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် အကျော်အမော်တွေလည်း အများကြီးရှိတယ်။ မင်း ငါတို့ကို သတ်ရင် မင်းလည်း သေရလိမ့်မယ်"<br /> ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ဦးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါကို မြန်မြန်အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်"<br /> လုမင်၏ တုံ့ပြန်မှုက ရိုးရှင်းသည်။ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ငရဲဖိနှိပ်ကျောက်စာတိုင်ပုံရိပ် ကိုးခု ပေါ်လာကြပြီး သူတို့ကို ဖိချလိုက်၏။ ဟဲမိသားစု၏ ကျင့်ကြံသူများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးကုန်ကြတော့သည်။ </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ပေါင်ပေါင်နှင့် အခြားသူများကလည်း လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဒါက တစ်ဖက်သတ်ပင်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ဟဲမိသားစု၏ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>"လုမင်၊ ငါတို့ သတင်းပို့ပြီးပြီ။ မင်း သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်"<br /> နောက်ဆုံး ဟဲမိသားစု၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက လုမင်၏လက်သီးဖြင့် ထိုးသတ်ခြင်းမခံရမီ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အော်ဟစ်ခဲ့သည်။</p> <p>"ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်ကို ပြန်သွားကြရအောင်"<br /> လုမင်က သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူတော်စင်စွမ်းအင်ဖြင့် ဝေ့ရှန်းကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်သို့ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ပျံသန်းသွား၏။</p> <p>သူတို့ထွက်သွားပြီး မကြာမီတွင် ဝေ့မျိုးနွယ်စုအထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့ထံမှ တုနှိုင်းမယှဉ်သာအောင် ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါများလည်း ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။</p> <p>သူတို့အားလုံးက သိုင်းဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးက ဟဲမိသားစု၏ အကျော်အမော်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။</p> <p>"လုမင်... ဒီကောင်က တကယ်ကို သေချင်နေတာပဲ"</p> <p>"အထက်ကို သတင်းပို့လိုက်၊ ဒီတစ်ခါတော့ လုမင်ကို သတ်ရမယ်"</p> <p>အေးစက်ပြီး လျစ်လျူရှုထားသော စကားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p>


Save