Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၄၇၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟင်းငါးမျိုးစလုံးက အရမ်းကောင်းတယ်။ ပြဿနာက ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဟင်းတွေက နည်းနေတာပဲ" ယွမ်ကျိုးက သူရရှိထားသော ဒေါင်ကျင်းဟင်းလျာအတွဲအတွက် ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိလိုက်သော ဆုလာဘ်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟင်းလျာငါးမျိုး ရရှိခြင်းဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ကျေနပ်စရာကောင်းလှသည်။ ကံစမ်းမဲနှိုက်အပြီး ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် ယွမ်ကျိုးက သူသိချင်နေသောအရာကို ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စနစ်... 'အထူးဆုလာဘ်' က ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>"လက်ခံပြီးရင် သိရပါလိမ့်မယ်" စနစ်ကထုံးစံအတိုင်း လျှို့ဝှက်ချက်လုပ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးမှာ စနစ်၏ ကြိုတင်မပြောတတ်သော အကျင့်ကို သိနေသဖြင့် ပခုံးတွန့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>"ဒါဆို အလယ်အလတ်အဆင့် စားဖိုမှူးအတွက် ဆုလာဘ်ကို အရင်စစ်ဆေးကြည့်တာ ပေါ့" သို့သော် သူက စနစ်ကို ကလိမ်ကကျစ် ဉာဏ်သုံးကာ စတင်မေးခွန်းထုတ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"စနစ်... အခု ငါက အလယ်အလတ်အဆင့် စားဖိုမှူး ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ အရင်က ငါက ဂျူနီယာစားဖိုမှူးပဲပေါ့... ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ဂျူနီယာစားဖိုမှူးတုန်းက ဆုလာဘ်က ဘယ်မှာလဲ" ယွမ်ကျိုးက တိုက်ရိုက်ပင် အကြွေးတောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျူနီယာစားဖိုမှူးအတွက် ဆုလာဘ်မရှိပါ"စနစ်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ဘာလို့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကျမှ ဆုလာဘ်ရှိနေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"အဆင့်တက်ပြီးနောက်ပိုင် အလယ်အလတ်အဆင့်စားဖိုမှူး၏ ဆုလာဘ်ကို အလိုအလျောက် ရရှိမှာဖြစ်ပြီး တကယ်လို့ဆိုင်ရှင်မလိုချင်ရင် အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်နိုင်ပါတယ်" စနစ်ကပြန်လည်ခြိမ်းခြောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"အဟမ်း... အဟမ်း... လက်ခံတယ်" ယွမ်ကျိုးသည် စနစ်ကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဆုလာဘ်ကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။ သူသာ ဆက်ပြီး ငြင်းခုံနေပါက ဤခမ်းနားသော ဆုလာဘ်ကို ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အလယ်အလတ်အဆင့် စားဖိုမှူး၏ ဆုလာဘ်မှာ "လက်ဆောင်ထုပ်" ပုံစံဖြင့် ပေါ်လာသည်။ ယွမ်ကျိုး ထိုသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အတော်ကြာအောင် မှင်သက်သွားရသည်။ အကြောင်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဟင်းလျာစုစုပေါင်း (၁၀) မျိုးအထိ ပါဝင်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ပုံမှန်ဆိုရင် ကပ်စေးနှဲတဲ့စနစ်က အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တစ်ခါတည်းနဲ့ ဟင်းဆယ်မျိုးတောင် ပေးနေပါ့လား... ဘယ်လောက်တောင် ရက်ရောလိုက်လဲ" ယွမ်ကျိုးက ကျေနပ်အားရစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" နောင်ပိုင်းအကြီးတန်းစားဖိုမှူးအဆင့်ကိုရောက်ပြီး မာစတာစားဖိုမှူး ဖြစ်လာတဲ့အခါ ဒီထက်ပိုတဲ့ဆုလာဘ်မျိုးကို ရရှိပါအုံးမယ်"</p> <p> </p> <p>ယခုရရှိလိုက်သော ဆုလာဘ်မှာ "ငါးဟင်းပွဲတော်" ပင် ဖြစ်သည်။ ငါးတစ်ကောင်လုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို အသုံးပြု၍ ချက်ပြုတ်ရသော ထူးခြားသည့် ဟင်းလျာ (၁၀) မျိုးမှာ ယွမ်ကျိုး၏ မီနူးတွင် ထပ်တိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... အခုဆိုရင် ငါက ပွဲတော်တစ်ခုလုံးရဲ့ ဟင်းလျာတွေကို ကျွမ်းကျင်စွာ ချက်တတ်တဲ့ စားဖိုမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ" ယွမ်ကျိုးက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးသည် အမြဲတမ်း နောင်တရနေခဲ့သော အချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အရေးကြီးသော ပွဲတော်တစ်ခု သို့မဟုတ် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်များအတွက် အသင့်စားဟင်းလျာ၊ ပူပူနွေးနွေးဟင်းလျာ၊ ဟင်းချိုနှင့် အချိုပွဲများအထိ အစီအစဉ်တကျ ပါဝင်သော "ပြီးပြည့်စုံသော ဟင်းလျာပွဲတော်"ကို မချက်ပြုတ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ချူးရှောင် ဆိုင်သို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးသော်လည်း၊ ယွမ်ကျိုးသည် ဥက္ကဋ္ဌကျိုးနှင့် ချူးရှောင်တို့ကို ညစာစားရန် ဘယ်သောအခါမှ တကူးတက ဖိတ်ခေါ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတော့ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ ယွမ်ကျိုးသည် စနစ်ထံမှ "ငါးဟင်းပွဲတော်" ကို ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ပြီးပြည့်စုံသော ပွဲတော်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။ ပြင်ပစားသောက်ဆိုင်များတွင် ငါးဟင်းများစွာ ရှိသော်လည်း ငါးတစ်ကောင်လုံးကို အစိတ်အပိုင်းအလိုက် အနုစိတ်ချက်ပြုတ်ရသော စစ်မှန်သည့် "ငါးဟင်းပွဲတော်" ကို ချက်နိုင်သည့် စားဖိုမှူးမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးပေါ်တင်ကာ ကျေနပ်စွာ ပြုံးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ဖုန်းမှာ မြည်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>*“တင်းလင်းလင်း... တင်းလင်းလင်း...”*</p> <p> </p> <p>ဖုန်းမျက်နှာပြင်တွင် "ဥက္ကဋ္ဌကျိုး"ဟူသော နာမည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ယွမ်ကျိုးက ချက်ချင်း ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့အကြောင်း တွေးမိတာနဲ့ ဖုန်းဆက်လာတာပဲ... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>"သူဌေးလေးယွမ်... အခု အလုပ်တွေ ပြီးပြီလား" ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက ကြင်နာစွာ မေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကျိုး... အခုမှ သိမ်းပြီးတာပါ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ငါ မင်းကို အချိန်မီ ဖုန်းဆက်လိုက်တာပဲ။ ချူးရှောင် ပြန်ရောက်‌နေပြီဆိုတာ မင်းသိမှာပါ" ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... သိပါတယ်" ယွမ်ကျိုးက ပြီးခဲ့သော တစ်လတာအတွင်း ချူးရှောင်၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူများကို ပြန်တွေးရင်း ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူပြန်ရောက်ရင် ငါတို့ မင်းရဲ့ဆိုင်မှာ ညစာသွားစားကြမယ်လို့ ကတိပေးထားတာ မှတ်မိလား။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းရဲ့ဆိုင်မှာစားကြမယ်။ အဆင်ပြေတယ်မလား" ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာမရှိပါဘူး" ယွမ်ကျိုးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဖြေသည်။ မနေ့ကသာဆိုလျှင် သူ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုတော့ သူ့တွင် လက်နက်ကောင်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ... ချူးရှောင်ရဲ့ မာနကို ဖိနှိပ်ချင်ရင်တော့ ဒီတစ်ခါ မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပြရလိမ့်မယ်နော်" ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက ပြုံးရွှင်စွာ တိုက်တွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... သေချာပေါက်ထုတ်ပြပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ယခင်က ချူးရှောင်အား "မာနကြီးသော ချူး" အမည်ပြောင်ပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ထိုလူက သူ့အား အနိုင်ယူနိုင်ဖွယ် မရှိတော့ကြောင်း ယွမ်ကျိုး သေချာနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ဒါဆို ငါ မင်းကို အားကိုးလိုက်တော့မယ်။ နောက်လေးရက်နေရင် ညနေခင်းမှာ တွေ့ကြတာပေါ့" ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက ကျေနပ်အားရစွာ ပြောလိုက်ပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း... ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ပြင်ဆင်မဲ့ ဟင်းပွဲတော်ကို နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ ကုန်အောင် စားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် နောက်ထပ် နှစ်ယောက်လောက် ထပ်ခေါ်လာခဲ့ပြီး စောစောစီးစီး တန်းစီဖို့ မမေ့နဲ့ဦး" ယွမ်ကျိုးက ခဏစဉ်းစားပြီး သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်းပွဲတော်လား... အိုကေ၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ မင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ငါသိပြီးသားပါ ခေါင်းမာတဲ့ မြည်းလေးရာ" ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက အတူလိုက်ပါမည့်သူ နှစ်ဦးအကြောင်းကို ချက်ချင်း စဉ်းစားမိသွားပြီး အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို လေးရက်နေရင် တွေ့ကြတာပေါ့ ဥက္ကဋ္ဌကျိုး" ယွမ်ကျိုးက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ... ငါ မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး" ဥက္ကဋ္ဌကျိုးက ဖုန်းကို အသာအယာ ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချပြီးသည်နှင့် ဥက္ကဋ္ဌကျိုးသည် သူခေါ်လာရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ကိုယ်စားလှယ်များထံသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်တော့သည်။ တစ်ဖက်တွင်ယွမ်ကျိုးသည် ငါးကို ကိုင်တွယ်ပုံနှင့် ချက်ပြုတ်နည်း အမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်လာစေရန် စတင်ပြင်ဆင်တော့သည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသော အခြားဆုလာဘ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ငါးဟင်းလျာများအပေါ်မှာသာ အာရုံအပြည့် ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး၏အမြင်တွင် ချူးရှောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် တော်သော ပြိုင်ဘက်ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယွမ်ကျိုးသည် မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း ပေါ့လျော့၍ မရကြောင်း နားလည်ထားသည်။ ဤဟင်းလျာများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန် လေးရက်ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် လုံလောက်သော အချိန်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ လေ့ကျင့်မှု မစတင်မီ ဟင်းလျာအမည်များကို စစ်ဆေးရန် မီနူးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ မီနူးအောက်ခြေတွင် စနစ်မှ ရေးသားထားသော စာလုံးငယ်လေးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>[မှတ်ချက်] - ငါးဟင်းလျာအတွဲကို ပွဲတော် အတွက်သာ အထူးပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အချိန်များတွင် သီးခြားခွဲ၍ ရောင်းချ၍ မရပါ။</p> <p> </p> <p>"သေစမ်း" ထိုစာကို ဖတ်ပြီးနောက် ယွမ်ကျိုး မနေနိုင်ဘဲ ဆဲဆိုလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"စနစ်... အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ယွမ်ကျိုးမှာ သူ၏ တရုတ်စာ နားလည်နိုင်စွမ်းကိုပင် သံသယ ဝင်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"မွေးနေ့ပွဲ၊ အရေးကြီးသော ဧည့်ခံပွဲ၊ မင်္ဂလာဆောင်နှင့် အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနားတွေမှာပဲ  ငါးပွဲတော်ကို ကျင်းပနိုင်ပ်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါးဟင်းလျာအတွဲကို တစ်ပွဲချင်း မှာလို့မရဘူး၊ တစ်စုံလုံးမှာရမယ်လို့ မင်းပြောနေတာပေါ့။ ဒါက သက်သက်ညစ်တာပဲ စနစ် မင်းက ဒီစာတွေကို ငါမမြင်ရအောင် တမင် ဖျောက်ထားတာလား" ယွမ်ကျိုးက ဒေါသတကြီး ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စနစ်က ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ ယွမ်ကျိုးသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ကို အေးအေးထားလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို တရုတ်စားဖိုမှူးများအဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌက လာစားတာဆိုရင်ရော အရေးကြီးတဲ့ ပွဲတော်အဖြစ် သတ်မှတ်လို့ ရမလား"</p> <p> </p> <p>"အရေးကြီးသော ဧည့်ခံပွဲ ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို ဆိုင်ရှင်ကသာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါသည်"</p> <p> </p> <p>"စနစ်... မင်းက တစ်ခါတလေကျတော့လည်း သိပ်မဆိုးပါဘူး" ထိုအခါမှသာ ယွမ်ကျိုး သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအဖြေက ယွမ်ကျိုးကို အလွန်ကျေနပ်စေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းက ဟင်း (၁၀) မျိုး ပါဝင်သော ငါးပွဲတော် တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ စားနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့ စားနိုင်၊ မ</p> <p>စားနိုင်ထက် စည်းမျဉ်းကတော့ စည်းမျဉ်းပင် မဟုတ်ပါလား...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save