Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်စုပ်ယူခြင်း သွေးကန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးရောင်ရေများသည် မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဝဲဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ အငမ်းမရ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ရှိ သွေးကန်ငယ်လေးတွင် သွေးရေပမာဏ ကန့်သတ်ချက်ရှိသဖြင့် မုန့်ဝမ်၏ အစွမ်းအစကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ရန် အကန့်အသတ် ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ပဉ္စမတောင်ထိပ်ရှိ အိုင်ငယ်လေးတစ်ခုသဖွယ် ကြီးမားသော ပင်မသွေးကန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ မုန့်ဝမ်သည် မည်သည့်ထိန်းချုပ်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်တော့ပေ။ သူမသည် အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကိုယ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လောဘတကြီး ဝါးမြိုတော့သည်။</p> <p>သွေးရေများသည် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှိုင်းထန်နေပြီး လျင်မြန်စွာ သန့်စင်ကာ သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံရသည်။</p> <p>အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဝမ်၏ သွေးပင်လယ်မှာလည်း အပြင်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်က တည်ငြိမ်ခဲ့သော သွေးပင်လယ်မှာ ယခုအခါ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေပြီး အတွင်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ရေများမှာလည်း နီရဲသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပိုမို ပေါများလာခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်မသွေးကန်အတွင်းရှိ ရေမျက်နှာပြင်မှာ သိသိသာသာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းလာနေချေပြီ။</p> <p>သွေးကန်အပြင်ဘက်တွင် မျက်စိမှိတ် အနားယူနေသော ခြောက်ကပ်ကပ် အဖိုးကြီးသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ပင်မသွေးကန်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဒီ... ဒီစုပ်ယူမှုနှုန်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ နတ်သားတော်ရဲ့ စုပ်ယူမှုနှုန်းထက်တောင် မနိမ့်ဘူးပဲ။</p> <p>အဖိုးကြီးသည် သွေးကန်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်နေသည်။ ပင်မသွေးကန်၏ ရေမျက်နှာပြင် ကျဆင်းသွားသည့်နှုန်းမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။</p> <p>ဤအတိုင်းဆိုလျှင် မုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံမှု ပြီးဆုံးချိန်တွင် ပင်မသွေးကန်အတွင်းရှိ သွေးရေများ အားလုံး ခန်းခြောက်သွားဖွယ် ရှိနေသည်။</p> <p>အဖိုးကြီးသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤကိစ္စကို နတ်သားတော် ရွှယ်ဝူယာထံ အသိပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဝူယာ... ဟိုမုန့်ဝမ်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ပဉ္စမတောင်ထိပ် ပင်မသွေးကန်က သွေးတွေကို အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူနေတယ်။ ကန်ရေမျက်နှာပြင်ကလည်း သိသိသာသာကို ကျဆင်းနေပြီ......”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှယ်ဝူယာ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မူလက မုန့်ဝမ်တွင် ပါရမီ အနည်းငယ်ရှိသည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှအထိ ထူးခြားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ပဉ္စမတောင်ထိပ် ပင်မသွေးကန်ရှိ သွေးရေများတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပါရှိသည်။ သာမန်တပည့်များမှာ အနည်းငယ်မျှ စုပ်ယူရုံဖြင့်ပင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်တတ်ကြပြီး နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ အဆင့်ရှိသူများသာ ခံနိုင်ရည် ရှိကြသည်။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာမူ ဝေလငါးကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝါးမြိုနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းမှာ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တည်ဆောက်ပုံ ထူးခြားမှုနှင့် သူမ၏ ကြီးမားလှသော အလားအလာကို ပြသနေခြင်းပင်။ ရွှယ်ဝူယာ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ပေါ်လာသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုက ပို၍ ကြီးမားလာသည်။</p> <p>“ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့။ သူမကို စုပ်ယူခိုင်းလိုက်ပါ။ အဲဒီအတွက် ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ငါ့ရဲ့ အကောင့်ထဲမှာပဲ ထည့်ထားလိုက်”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း ငြင်းပယ်၍မရသော အာဏာ ပါရှိနေသည်။ မုန့်ဝမ်က သွေးရေများကို ပိုမို စုပ်ယူနိုင်လေလေ သူမ၏ အလားအလာက ပိုကြီးလေလေ ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမကို “ရိတ်သိမ်း” သောအခါ သူရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးက ပိုမို ကြီးမားလာမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှု တစ်ဆင့်တိုးလာသည်နှင့် သူမကို သူ သန့်စင်ပစ်လိမ့်မည်။ ထိုစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကိုးသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာ၏ အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက်တွင် အဖိုးကြီးသည်လည်း ထိုကိစ္စကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ပင်မသွေးကန်အတွင်းတွင် မုန့်ဝမ်သည် ပြင်ပလောကကို မေ့လျော့ကာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သွေးရေများမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်ကာ သန့်စင်ပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာပြီး အတွင်းရှိ သွေးပင်လယ်မှာ လှိုင်းထန်ကာ သွေးအငွေ့အသက်များမှာ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>၁၅ ရက် ကြာပြီးနောက်တွင် တစ်ချိန်က ပြည့်လျှံနေခဲ့သော သွေးကန်မှာ ခန်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ ကန်အောက်ခြေရှိ ရှုပ်ထွေးသော ပုံရိပ်လွှာများ ပေါ်ထွက်လာတော့မှသာ မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလိုက်သည်။</p> <p>သူမ ထလိုက်ကာ ကန်အောက်ခြေရှိ ပုံစံများကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သွေးကန်အတွင်းမှ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဆူပွက်နေသော သွေးစွမ်းအင်များကို ခံစားမိရင်း မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းဟာ အသာအယာ ကွေးညွှတ်သွားသည်။</p> <p>သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယခုအခါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လေး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ အဆင့် ငါးသို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ဤသည်မှာ မုန့်ဝမ်၏ တမင်ရည်ရွယ်သော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်တွင် ကျင့်ကြံစဉ်က သွေးကန်၏ သန့်စင်မှုမှာ သူမ၏ သွေးဝိညာဉ်ရေများကို ပိုမို ပျစ်ချွဲစေသည်ကို သိလိုက်ရကတည်းက မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းရှိ သွေးရေများကို တမင်တကာ ဖိသိပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်လနီးပါး ကြိုးစားပြီးနောက်တွင် သူမ၏ သွေးပင်လယ်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲသွားကာ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်နေချိန်တွင်ပင် အခြားသူများအပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မုန့်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာလည်း သွေးသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ သန့်စင်မှုအောက်တွင် အရည်အသွေးပိုင်းအရ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သန်မာလာသည့် ခံစားချက်မှာ မုန့်ဝမ်ကို စွဲလမ်းစေသော်လည်း ကျင့်ကြံသည့် အချိန်မှာ အမြဲတိုတောင်းလွန်းလှသည်။ သူမအနေဖြင့် အားမရသေးသော်လည်း အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အဖိုးကြီးသည် ပင်မသွေးကန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ခန်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သွေးကန်ကို မြင်သောအခါ အဖိုးကြီး၏ မျက်ခုံးများ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဒီမျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကတော့ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းပါလား။</p> <p>အကယ်၍ စီထျန်းချီ ဆိုသော အဘိုးကြီးက မုန့်ဝမ်အပေါ် လောင်းကြေးထပ်မထားဘဲ ရွှယ်ဝူယာကလည်း သူမကို မျက်စိကျမနေဘူးဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်ပင် မုန့်ဝမ်အပေါ် လောင်းကြေးထပ်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ရွှယ်ဝူယာ ရှိနေသရွေ့ ထိုမိန်းကလေး၏ ပါရမီမှာ မည်မျှပင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေပါစေ၊ သူမသည် ခုတုံးလုပ်ခံရမည့် ကံကြမ္မာသာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ရွှယ်ဝူယာသည် နတ်သားတော်အဖြစ် သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစု၏ အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်များကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားလာခဲ့သူ မဟုတ်ပါလော။ မုန့်ဝမ်၏ အခြေခံမှာ အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရရန်အတွက် အလွန် နုနယ်လွန်းလှပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ပဉ္စမတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဖီးနစ်တောင်ကြားသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အသစ်တည်ဆောက်ထားသော ခန်းမကြီးအတွင်းတွင် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။ ခန်းမအတွင်းတွင် တောင်ထိပ်အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ ရပ်နေကြပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက် -</p> <p>“နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာကို ဂါရဝပြုပါတယ်..... ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို ဘာကြောင့် ခေါ်ယူရသလဲဆိုတာ သိပါရစေရှင်”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ - “ပြောစမ်း... ဒီလအတွင်းမှာ ဘာတွေ ထူးခြားသလဲ။ ပြဿနာရှာတဲ့သူတွေ ရှိလား”</p> <p>“တင်ပြပါတယ်... တောင်ထိပ်တွေပေါ်မှာ အရာအားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ။” အကြီးအကဲ တစ်ဦးက မုန့်ဝမ်ကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ရဲဘဲ သတိကြီးစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>“ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာက မြွေဖြူကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းလိုက်ကတည်းက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းစုဘက်က ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့ပါဘူး”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မေးခွန်းအချို့ ထပ်မေးပြီးနောက် ယခုလအတွက် ကမ်းလှမ်းမှုများကို လက်ခံကာ လူအုပ်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ရက်အနည်းငယ်တွင် မုန့်ဝမ်သည် မည်သည့်နေရာမှ မသွားဘဲ ဖီးနစ်တောင်ကြားတွင်သာ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ခဲ့သည်။ နတ်သားတော်နှင့် တတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင် သူမသည် ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ် သွေးကန်တွင် နောက်ထပ် ၁၂ ရက်ကြာ ကျင့်ကြံခွင့် ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအခါမှသာ မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဖိနှိပ်ထား၍ မရတော့ဘဲ အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ငါးသို့ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ခိုင်မာပြီး အားကောင်းလှသော သွေးအငွေ့အသက်များကို ခံစားမိရင်း မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် သွေးကန်မှ ထွက်လာစဉ် ချင်းလင်နှင့် ထိပ်တိုက် တိုးပြန်သည်။</p> <p>၁၀ ရက်ကျော် ခွဲခွာခဲ့ပြီးနောက် ချင်းလင်မှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ခိုင်မာလာပြီး ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ခြောက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။</p> <p>ချင်းလင်သည် မုန့်ဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“နောက် ၁၀ ရက်နေရင် တုပေါင်းဆောင် ပွင့်တော့မယ်လို့ နတ်သားတော်က နင့်ကို သတိပေးခိုင်းလိုက်တယ်။ ညီမလေး မုန့်... ဒါကို လုံးဝ မေ့လို့မရဘူးနော်။ အချိန်လွန်သွားပြီး နတ်သားတော်ရဲ့ အရေးကြီးကိစ္စတွေကို နှောင့်နှေးစေမယ်ဆိုရင် ညီမလေးမှာ အသက်ကိုးချောင်းရှိရင်တောင် မလုံလောက်ပဲ နေလိမ့်မယ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နူးညံ့သော လေသံဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်မရဲ့ စကားကို ကျွန်မ မှတ်သားထားပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မအပေါ် ထားတဲ့ အစ်မရဲ့ ရန်လိုမှုတွေကို လျှော့ချဖို့ စိတ်ရင်းနဲ့ အကြံပေးချင်ပါတယ်။</p> <p>တို့တွေ တုပေါင်းဆောင် ထဲ ရောက်သွားရင် နတ်သားတော်ရဲ့ လက်ရုံးတွေအဖြစ် အတူတူ အလုပ်လုပ်ရမှာလေ။ သူများတွေ ရှေ့မှာ အချင်းချင်း မသင့်မမြတ် ဖြစ်နေတာကို ပြလို့ ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ”</p> <p>ချင်းလင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျော်ဖြတ်ကာ သွေးကန်ဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။ ချင်းလင်က သူမ၏ စေတနာကို လျစ်လျူရှုသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p>“သခင်မ... ဟိုချင်းလင်ကတော့ ရည်မှန်းချက် မသေးဘူးနော်..... ကျွန်တော်သာ သူမရဲ့ အတွေးတွေကို မတော်တဆ မကြားလိုက်ရဘူးဆိုရင် သူမမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကိုး ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိမှာ မဟုတ်ဘူး.....”</p> <p>နှလုံးစားပိုးကောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ စိတ်ထဲမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာတဲ့သူတိုင်းမှာ ရည်မှန်းချက် ကိုယ်စီ ရှိကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ဒီချင်းလင်ကတော့ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တော်တော်လေး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှု ကျင့်စဉ်ကတောင် ဘာမှ မရိပ်မိသလို ရွှယ်ဝူယာလည်း ဒါကို သိမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>နှလုံးစားပိုးကောင်က ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် - “သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားပါစေ... သခင်မနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အသတ်ခံရဖို့ပဲ ရှိမှာပါ...........”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save