"အရှေ့တောင်ဘက် မိုင်သုံးရာအကွာမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်ကို တွေ့ပြန်ပြီ။ သူတို့ ဝတ်စုံတွေက ဆင်တူနေတော့ ဂိုဏ်းသားတွေ ဖြစ်ရမယ်"
လေသင်္ဘောသည် ဦးတည်ချက်ကို ချက်ချင်းပြောင်းကာ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။
နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း မုန့်ဝမ်သည် ဓားပြတစ်ယောက်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမနှင့်တွေ့သမျှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ကိုယ်ပေါ်ရှိသမျှ အကုန်အစင် လုယက်တော့သည်။
လူအများအပြားကို လုယက်ပြီးနောက်တွင် သူမတွင် အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းအချို့ကို စုဆောင်းမိလာခဲ့သည်။
သို့သော် သူမ လုယက်ရသည်ကို ဇိမ်တွေ့နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေသည်ဟူသော ပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်ကြောင့် မုန့်ဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
"နှလုံးစားပိုးကောင်... သတိထား၊ တစ်ယောက်ယောက် ချဉ်းကပ်လာနေပြီ"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် 'သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံး' ကို အသက်သွင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"သခင်မ... အဲဒါ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ရဲ့ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖန်ရှုံ (ဝက်ဝံကြီး) ပဲ....... သူ ကျွန်တော်တို့နောက်ကို လိုက်နေတာ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပုံရတယ်" နှလုံးစားပိုးကောင်၏ အသံတွင် ထိတ်လန့်ရိပ် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။
ဖန်ရှုံသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ခွန်အားကြီးမားလှသဖြင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများထဲတွင် အသန်မာဆုံးဟု နာမည်ကျော်သူ ဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိသည့်အပြင် လေသင်္ဘောကို တမင်တကာ အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ငါ့ကို ကိုင်တွယ်ချင်တာလား....... ဒါဆိုလည်း ဘယ်သူက မုဆိုး၊ ဘယ်သူက သားကောင်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့......."
လေသင်္ဘောသည် ဖန်ရှုံကို ဆွဲဆောင်သည့် ငါးစာအလား တဖြည်းဖြည်း ခရီးနှင်နေသည်။ မကြာမီမှာပင် တောင်ငယ်တစ်ခုအလား ထွားကျိုင်းလှသော လူရိပ်တစ်ခု မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်လာတော့သည်။
ဖန်ရှုံသည် သူ၏အမည် (ဝက်ဝံကြီး) နှင့် လိုက်ဖက်လှစွာပင် အရပ်ရှည်ပြီး ဝက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝဖြိုးသန်မာလှသည်။ သူက မုန့်ဝမ်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဝင်စားရိပ်များ ပေါ်လာသည်။
"မိန်းကလေး... လှေကို ရပ်လိုက်စမ်း....... မင်းရဲ့ ဘိုးဘိုး ဝက်ဝံကြီးကို လိုက်ပို့ပေးစမ်းပါဦး......." ဖန်ရှုံ၏ အသံမှာ အိုးစည်တီးသကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာပြီး ကျီစယ်လိုသည့် အသွင်ဆောင်နေသည်။
သူ့စကားမဆုံးမီမှာပင် လက်သီးဖြင့် ရုတ်တရက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် မုန့်ဝမ်၏ လေသင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။
ချက်ချင်းပင် မုန့်ဝမ်မှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၍ လေသင်္ဘောကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့ပြင် အခန်းအတွင်းရှိ ရှန်ယီကိုယ်ပွားကိုလည်း သူမ တိတ်တဆိတ် ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမသည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ ဖန်ရှုံ၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်....... ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော လက်သီးနှင့် ကလေးခေါင်းတစ်ဝက်ခန့်ရှိသော လက်သီးကြီးတို့ ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့မိကြသည်။
“ဘုန်း.......”
လေထုထဲတွင် အသံကြီးစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး စူးရှသော ဆွဲဖြဲသံများနှင့်အတူ စွမ်းအင်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။ ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိမ်တိုက်များပင် လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။
မုန့်ဝမ်မှာ ညည်းတွားလိုက်ရင်း နောက်သို့ ကိုးလှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာသွားရပြီး လက်မောင်းမှာ ထုံကျဉ်သွားသည်။
ဖန်ရှုံသည်လည်း သက်သာလှသည်မဟုတ်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ ခုနစ်လှမ်းခန့် ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားရပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ.............."
ဖန်ရှုံ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားရသည်။ သူသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော ခွန်အားအတွက် ဂုဏ်ယူနေသူ ဖြစ်ရာ ခွန်အားချင်းယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် အခြားကျွမ်းကျင်သူများထက်ပင် ပို၍ သန်မာသူ ဖြစ်သည်။
ဤမျှနုနယ်လှသော မိန်းကလေးမှာ သူ့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဖန်ရှုံ၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာပြီး "ထပ်တိုက်မယ်......." ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။ မုန့်ဝမ်ကမူ စိတ်ထဲမှ မျက်လုံးလှန်လိုက်မိသည်။
ဤလူဝကြီးမှာ ခွန်အားသာရှိပြီး ဦးနှောက်မရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရှာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် အတင်းတိုးဝင်မည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်သော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ဖြစ်သော သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက် ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။
သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်ကို ခေတ္တမျှ တွန့်လိမ်သွားစေပြီး ဖန်ရှုံကို အတွင်းသို့ လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။ သွေးရောင်မြူများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်နှင့် ဖန်ရှုံသည် သူ၏ဦးခေါင်းမှာ လေးလံလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင်မူ သူသည် မိစ္ဆာပင်လယ်ကြီးအတွင်း ရောက်နေပြီး ရုပ်ဆိုးလှသော မိစ္ဆာသားရဲပေါင်းများစွာနှင့် တိုက်ခိုက်နေရတော့သည်။
သူ၏ လက်သီးချက်တိုင်းမှာ ကျောက်ဆောင်ကြီးများကို ထိုးနှက်နေရသကဲ့သို့ လက်မောင်းများ ထုံကျဉ်လာသည်။ ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးနေသော်လည်း အဆုံးမရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများကို သူ မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
မုန့်ဝမ်သည် ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း လက်ချောင်းလေးဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်ကာ ဖန်ရှုံ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဖန်ရှုံ၏ ခွန်အားမှာ တကယ်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။ လက်သီးချက်တိုင်းတွင် တောင်ဖြိုကျောက်ခွဲနိုင်သော အစွမ်းများ ပါဝင်နေသည်။
သူသည် ဤမျှ ပြင်းထန်သော ခွန်အားကို မည်သို့ကျင့်ကြံခဲ့သနည်းဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် မုန့်ဝမ်သည် သဲလွန်စအချို့ကို တွေ့ရှိလာသည်။ ဖန်ရှုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာဝက်ဝံပေါင်းများစွာ၏ ခွန်အားနှင့် ပေါင်းစပ်ထားပုံရပြီး ၎င်းက သူ၏ ခွန်အားကို သာမန်ထက် သာလွန်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် မိစ္ဆာသားရဲစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော အန္တရာယ် ရှိသည်။ အကယ်၍ ကောင်းစွာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲကာ သေဆုံးနိုင်သည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမက ဖန်ရှုံကို ဦးနှောက်မရှိသူဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပါရမီပါသူဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်သစ်ကို ရှာဖွေနိုင်သူ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖြစ်လာသူတိုင်းမှာ ထူးခြားသော အရည်အချင်း ကိုယ်စီ ရှိကြသည်မဟုတ်ပါလား။
မုန့်ဝမ်သည် ဖန်ရှုံကို ကြည့်ရင်း ပို၍ သဘောကျလာသည်။ သူမသည် စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့် ရှန်ယီကိုယ်ပွားကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ကိုယ်ပွားအတွင်းရှိ သူမ၏ ဝိညာဉ်စိတ်ကို လုံးဝ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
ရှန်ယီကိုယ်ပွားမှာ ချက်ချင်းပင် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး အလောင်းခြောက်တစ်ခု ဖြစ်သွားရာ မုန့်ဝမ်က ၎င်းကို အမှုန့်ခြေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် မုန့်ဝမ်သည် ဖန်ရှုံဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖျားတွင် သွေးရောင်အလင်းလုံးလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ဖန်ရှုံ၏ မျက်ခုံးအလယ်သို့ အသာအယာ တို့လိုက်သည်။
"ပျော်ပျော်ကြီး ခံစားလိုက်ပါဦး"
ဖန်ရှုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ပို၍ နက်ရှိုင်းသော ပုံရိပ်ယောင်အလွှာအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ မုန့်ဝမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူသည် အဆုံးမရှိသော ပုံရိပ်ယောင်အတွင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု အမျိုးမျိုးကို ခံစားနေရသည်။
ပထမဦးစွာ သူသည် မိစ္ဆာသားရဲခွန်အားကို စုပ်ယူရင်း ခွန်အားတိုးလာသည့် ပီတိကို ခံစားရပြီးနောက် ထိုစွမ်းအားများ၏ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံရကာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသေဆုံးသွားပြီး နာကျင်စွာဖြင့် ပြန်လည် မွေးဖွားလာရပြန်သည်။
ထိုသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်အတွင်း ဖန်ရှုံ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ ဝေဝါးနေသော မျက်ဝန်းထဲတွင် သတိဝင်လာသည့် အရိပ်အယောင် ခေတ္တ ပေါ်လာတတ်သည်။
တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။ သူ ခံစားနေရသမျှမှာ အကြိမ်များစွာ ကြုံဖူးသလို ဖြစ်နေသည်။
ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသဖြင့် ဖန်ရှုံက ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ ကြွက်သားများကို ဖောင်းကားစေပြီး ကိုယ်တွင်းမှ ဝက်ဝံစွမ်းအားများကို အပြင်းအထန် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ရှေ့မှ ပုံရိပ်ယောင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ခဲ့သည်....... အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း မြေလွတ်တစ်ခုတွင် ရပ်နေကာ ထိုထူးဆန်းသော ပုံရိပ်ယောင်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီဟု ထင်ကာ ကျိတ်၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သို့သော်... ဖန်ရှုံ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်မှာ ပထမဆုံး ပုံရိပ်ယောင်အလွှာသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် မုန့်ဝမ် သေသေချာချာ ရက်လုပ်ထားသော အိမ်မက်ဆိုးကြီးအတွင်း ပိတ်မိနေဆဲပင်။ ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ၍ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် ဖန်ရှုံမှာ ပုံရိပ်ယောင်မှ ပြန်လည်နိုးထလာလိုက်၊ ပို၍ နက်ရှိုင်းသော အလွှာထဲသို့ ပြန်ကျသွားလိုက်နှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေတော့သည်။
အပြင်းအထန် ရုန်းကန် ခုခံမှု ပြုလုပ်သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ သူ လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ "လွတ်မြောက်မှု" တိုင်းသည် နောက်ထပ် သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားသော လှောင်အိမ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်နှင့် စိတ်ပျက်မှုကြားတွင် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေတော့သည်။
သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပြိုလဲလာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယဝင်လာသည်၊ အရာအားလုံးကို သံသယဝင်လာပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုကိုပင် သံသယဝင်လာတော့သည်။
ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် အချိန်တန်ပြီဟု သိလိုက်သည်။ သူမသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဖန်ရှုံ၏ မျက်ခုံးအလယ်သို့ တိုးဝင်သွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် က နေရာယူလိုက်ပြီး ဖန်ရှုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ ဝိညာဉ်စိတ်ကို ဖန်ရှုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူ့ကို ကိုယ်ပိုင် ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဖန်ရှုံ၏ မျက်တောင်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်ကာ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် အာရုံခံကြည့်သည်။
မဆိုးပေ... ဖန်ရှုံ မသေဆုံးမီတွင် သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သဖြင့် မည်သည့် ခုခံလိုစိတ်မျှ မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အသက်ရှင်စဉ်က မှတ်ဉာဏ် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
မုန့်ဝမ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သားတော်ဓားကို ထုတ်ယူကာ ရွှယ်ဝူယာ၏ တည်နေရာကို စတင် အာရုံခံလိုက်သည်။
"သွားကြစို့... ရွှယ်ဝူယာနဲ့ သွားဆုံရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"
မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ခွန်အားကြီးမားလှသော ဖန်ရှုံကို လက်ရုံးအဖြစ် ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ရွှယ်ဝူယာနှင့် အခြားနတ်သားတော်များကို အနိုင်ယူရန် သူမအတွက် အခွင့်အလမ်း ပို၍ သာသွားပြီဖြစ်၏။
***