Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယောင်ဟန်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများသည် လှောင်အိမ်မှ လွတ်လာသော သားရဲများပမာ သားကောင်များကို အငမ်းမရ လိုက်လံရှာဖွေနေကြတော့သည်။</p> <p>အင်အားကြီးသူက အနိုင်ယူစတမ်းဟူသော နိယာမတစ်ခုသာ ဤဂိမ်းတွင် အလုပ်ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လူတိုင်းသည် နတ်သားတော်နှင့် နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများကို ရှောင်ရှားပြီး အားနည်းသူများကိုသာ ရွေးချယ်တိုက်ခိုက်ကြသည်။</p> <p>“လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်တန်ပြီ မုန့်ဝမ်”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာက တိုးတိုးလေးပြောပြီးနောက် အစွန်အဖျားရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏အရှိန်မှာ လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သွေးရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အလောင်းများ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“နတ်သားတော်က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ....”</p> <p>မုန့်ဝမ်က အခွင့်ကောင်းယူကာ မြှောက်ပင့်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို သူမ၏ဓားဖြင့် သုတ်သင်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူမက ပါးနပ်စွာဖြင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း တုန်လှုပ်နေသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို အရှင်ဖမ်းဆီးကာ ဘေးတွင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။</p> <p>အခြားသော နတ်သားတော်များနှင့် နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများသည်လည်း သိုးအုပ်ထဲရောက်သော ကျားများအလား အစွမ်းပြနေကြသည်။ သူတို့ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အော်ဟစ်သံများနှင့် သွေးချောင်းစီးမှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>ကွေ့ရန် (ဝိညာဉ်ဓား) သည် အနက်ရောင်ဓားရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အေးစက်သော လေပြင်းများနှင့်အတူ အသက်ဝိညာဉ်များကို ရိတ်သိမ်းနေသည်။ လုရှောက်သည်လည်း မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးအလား နုနယ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ရက်စက်လှသည်။ သူမ၏လက်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော မြရောင်အဆိပ်မြူများကို ထိမိသူတိုင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပုပ်ပွကာ သေဆုံးကြရသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် အစွမ်းထက်သော နတ်သားတော်များသည် သူတို့၏ “သတ်ဖြတ်မှုပမာဏ” ကို ပြည့်မီသွားကြပြီး “အကျဉ်းသား” များကိုလည်း ဖမ်းဆီးပြီးဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် စင်မြင့်အနီးရှိ သတ်ဖြတ်မှုများမှာမူ ရပ်တန့်မသွားပေ။ အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများသည် သတ်ဖြတ်မှုပမာဏ ပြည့်ရန်အတွက် အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြရဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ နည်းပါးလာပြီး လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတိကြီးစွာထားရင်း စမ်းသပ်မှုပြီးဆုံးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>“ဟင်း... ဒီစမ်းသပ်မှုက အရင်အတိုင်းပဲ ရိုးစင်းလွန်းလို့ ပျင်းဖို့တောင် ကောင်းနေပြီ”</p> <p>စင်မြင့်ထက်မှ ယောင်ဟန်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အနီရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အေးစက်လှသော အကြည့်များဖြင့် လူတိုင်းကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်....။ ဒီစည်းမျဉ်းတွေသာ မရှိရင် ငါ့စိတ်ကြိုက် သတ်ပစ်လိုက်မှာ။ အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ ကောင်တွေကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား....”</p> <p>ကွေ့ရန်က သူ၏ဓားရှည်ကို လျှာဖြင့် လျက်ရင်း ရွှယ်ဝူယာကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟမ့်... တကယ်လို့ မင်းက အားရပါးရ သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ‘သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး’ ကို အရင်ရွေး၊ ပြီးမှ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကယ်ဘဲ ‘နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး’ ပြောင်းသွားအောင် လုပ်လိုက်ရင် မင်းဆန္ဒ ပြည့်သွားစေရမယ်..”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာက ခနဲ့တဲ့တဲ့ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အရူးပဲ ခွေးလေးတစ်ချို့အတွက်နဲ့ အနိုင်ရမယ့် အခွင့်အရေးကို အဆုံးရှုံးခံလိမ့်မယ်...... ”</p> <p>ကွေ့ရန်က တုန်လှုပ်နေသော ကျင့်ကြံသူများကို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်ကုန်ခါနီးတွင် သူတို့အားလုံးသည် ဖမ်းထားသော “သားကောင်” များကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာဖုံးများမှာ ‘နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံး’ မှ ‘သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး’ (အဖြူ) သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>“အချိန်ကုန်ပြီ.... သူရဲကောင်းမျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသူအားလုံး ဂုဏ်ယူပါတယ်။ သင်တို့ဟာ တုပေါင်းဆောင်ရဲ့ ဒုတိယထပ်ကို တက်လှမ်းဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပါပြီ။ ရတနာတွေကိုတော့ စမ်းသပ်မှုပြီးမှ စာရင်းတွက်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်”</p> <p>အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးက စင်မြင့်ထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မုန့်ဝမ် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ထူးဆန်းသော ကျောက်ဆောင်များရှိသည့် တောင်ကုန်းတစ်ခုတွင် တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ တယ်လီပို့သည် လူတိုင်းကို ထပ်မံ လူစုခွဲပစ်လိုက်ပြန်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သော ဖန်ရှုံရှိရာသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအား များက သူမကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဟီးဟီးဟီး... သွေးလမ်းစဉ်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ လာဆုံတာပဲ။ ဒါဆိုလည်း ငါက မညှာတော့ဘူးနော်....”</p> <p>ယောင်ဟန်၏ ရက်စက်သော အသံသည် အရပ်မျက်နှာမသိသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံးကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကြားမှ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် ယောင်ဟန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>“မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်သမီး ယောင်ဟန်... ကျွန်မတို့ သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်သားတော်က လမ်းမှာလာနေပြီ။ ရှင် တကယ်ပဲ ကျွန်မကို တိုက်ချင်တာလား....”</p> <p>မုန့်ဝမ်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သွေးလမ်းစဉ်နှင့် ဆက်ဆံရေး အဆိုးဆုံးဖြစ်သော မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နတ်သမီးနှင့် လာဆုံရခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကံဆိုးမှုပင်။</p> <p>“ဘာလဲ... ကြောက်နေတာလား....”</p> <p>ယောင်ဟန်က ပါးစပ်ကိုလက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ရွှယ်ဝူယာရဲ့ နာမည်က ငါ့ကို ခြောက်လို့မရပါဘူး။ သူ မရောက်ခင် မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲ မဟုတ်လား....”</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ယောင်ဟန်၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော လက်ကို ထက်မြက်သော မြေခွေးလက်သည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မုန့်ဝမ်၏ လည်ပင်းကို လက်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာ နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်လျက် သူမ၏ သွေးဓားဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။</p> <p>“အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်တွေ....”</p> <p>ယောင်ဟန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်၏ ဓားချက်မှာ ယောင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရခဲ့ပေ။</p> <p>“ကောင်မလေး... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြင်တော့ စိတ်ပျက်သွားပြီလား....”</p> <p>ယောင်ဟန်၏ အသံက မုန့်ဝမ်၏ နားနားတွင် ကပ်ပြောသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “အသာတကြည် လက်နက်ချလိုက်ရင် အေးအေးချမ်းချမ်း သေခွင့်ပေးမယ်....”</p> <p>ထိုစဉ် ယောင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြောင်းလဲလာပြီး ကြီးမားလှသော အနီရောင် မိစ္ဆာမြေခွေး အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။ သူမ၏ နောက်ကျောတွင် မီးလျှံများပမာ လှုပ်ရှားနေသော အမြီး သုံးချောင်း ရှိနေသည်။</p> <p>ဦးခေါင်းအလယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးတစ်လုံး ထပ်မံ ပွင့်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ရှားပါးလှသော အမြီးသုံးချောင်းရှိ မျက်လုံးသုံးလုံး မိစ္ဆာမြေခွေးနီ ပင် ဖြစ်သည်....။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save