Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃</h2> <h2 style="text-align: center;">မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ၏ ဆယ်နှစ်တာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သူတော်စင် ကျိုးယွင်၊ တာ့ကန်းအင်ပါယာ၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးရာက တာ့ကန်းအင်ပါယာတွင် သိုင်းပညာကိုသာ တန်ဖိုးထားပြီး ပညာတတ်များကိုမူ အလေးမထားခဲ့သဖြင့် သူတို့မှာ ထူးချွန်ကြောင်း ပြသခွင့် မရခဲ့ကြချေ။</p> <p>သူတော်စင် ကျိုးယွင်သည် စစ်သူကြီးမိသားစုတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သော်လည်း သိုင်းတာအိုကို မကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး လှပသော ကဗျာများဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ရာ သူ၏ မိသားစုက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကျိုးယွင်မှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ လောကရှိ အကောင်းဆုံး ကွန်ဖြူးရှပ်လက်ရာများကို ရှာဖွေရန် နိုင်ငံအသီးသီးသို့ သွားရောက်ခဲ့ရုံသာမက လောကကို ပညာပေးရန်အတွက် ကျမ်းစာများနှင့် စာအုပ်များကို ပြုစုရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချကာ ကျေးလက်ဒေသတွင် တဲအိမ်လေးတစ်လုံး ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် တာ့ကန်းအင်ပါယာသည် စစ်ရှုံးခဲ့ပြီး တာ့ယွဲ့အင်ပါယာ၏ တပ်ဖွဲ့က ဖိအားပေးလာခဲ့၏။</p> <p>တာ့ကန်းအင်ပါယာသည် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။</p> <p>ထိုနေ့တွင် ကျိုးယွင်သည် သူ၏ တဲအိမ်လေးထဲမှနေ၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး၊ “ကမ္ဘာမြေရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားရတဲ့သူတွေက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပြဿနာတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ် ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို ခံစားရတဲ့သူတွေက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေကို မျှဝေခံစားပေးရမယ်” ဟု ရွတ်ဆိုခဲ့၏။</p> <p>ဤကျမ်းစာ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တာ့ကန်းအင်ပါယာအတွင်း မြေကြီးထဲမှ ရွှေကြာပန်းများ ပေါက်ဖွားလာပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအို၏ ပါရမီချီများက မိုင်သုံးထောင်ခန့်အထိ ရိုက်ခတ်သွားကာ နိုင်ငံနှစ်ခု၏ နယ်စပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်ဟု ဆိုကြပေသည်။</p> <p>ကျိုးယွင်သည် လေကိုစီးကာ တိမ်တိုက်များကို နင်းလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နိုင်ငံနှစ်ခု၏ နယ်စပ်တွင် ဤသို့ ဟစ်ကြွေးခဲ့သည်။</p> <p> “စုတ်တံနဲ့ လောကကို ငြိမ်းချမ်းစေနိုင်တယ် တက်လှမ်းခြင်းနဲ့ စကြဝဠာကို တည်ငြိမ်စေနိုင်တယ်”</p> <p>ထို့နောက် ကျိုးယွင်သည် ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တာ့ယွဲ့အင်ပါယာ၏ တပ်မတော်အင်အား တစ်သန်းကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် တာ့ကန်းအင်ပါယာသည် မိမိ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပိုင်နက်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့၏။</p> <p>ကျိုးယွင်အား ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် တာ့ကန်းဧကရာဇ်သည် ကျိုးယွင်အတွက် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပေးခဲ့ပြီး သူတော်စင်ဘွဲ့ကို အပ်နှင်းခဲ့ရာ ထိုအချိန်မှစ၍ တာ့ကန်းအင်ပါယာတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုတို့ ထွန်းကားလာခဲ့ပေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ကျိုးယွင်သည် လူအများ၏ အမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ဆယ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ချင်းဖျင်မြို့တွင် အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင် အင်မော်တယ်တစ်ပါး အဖြစ် ပေါ်လာတတ်ပြီး၊လောကကြီးတွင်လည်း နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရန် မဟာဗျူဟာများနှင့် ခမ်းနားသော အရေးအသားများ ပိုမိုရရှိလာသည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီများ ရံဖန်ရံခါ ရှိနေခဲ့၏။</p> <p>ဤအရာများမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာက အဖြစ်အပျက်များဖြစ်ပြီး လူအများစုက မေ့လျော့နေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း လင်းရီသည် တော်ဝင်မိသားစုထံမှ ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို သိရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p>သူတော်စင် ကျိုးယွင်။</p> <p>တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ရသည်ကို နှစ်သက်သည်။</p> <p>တစ်ဝက် ကွန်ဖြူးရှပ်၊ တစ်ဝက် တာအို။</p> <p>အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော ဝိုင်နှင့် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော သေရည်များကို နှစ်သက်သည်။</p> <p>ယခင်က ချင်းဖျင်မြို့၏ အင်မော်တယ် ဒဏ္ဍာရီမှာ ကျိုးယွင် ဟုတ်မဟုတ်ကို လင်းရီ သေချာမသိခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် သူသည် လက်မလျှော့ခဲ့ဘဲ ဤအင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင် အင်မော်တယ်ကို မြှားခေါ်ရန်အတွက် ချင်းဖျင်မြို့တွင် မူးယစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>ယခုအခါ ကျိုးယွင် ကိုယ်တိုင် သူတော်စင်၏ ဆောင်ပုဒ်ကို ပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အထောက်အထားကို သဘာဝကျကျ နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကျိုးယွင်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးရာက ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော သူတော်စင်။</p> <p>“သူတော်စင်…”</p> <p>“နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက် ငါ့ကို မှတ်မိနေတဲ့သူ ရှိဦးမယ်လို့ မထင်ထားဘူး…”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် လင်းရီကို ကြည့်ကာ ကြင်နာစွာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>“ဂျူနီယာ လင်းရီပါ စီနီယာနဲ့ တစ်ခါမှ မဆုံဖူးပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က စိတ်ဝိညာဉ်အရ ရင်းနှီးနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ…”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီသည် မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိတော့ဘဲ ရင်ခွင်ထဲမှ လက်ဖဝါးအရွယ် ဝိုင်အိုးတစ်အိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်ရာ အိုး၏ အဝကို စာတမ်းတစ်ရွက်ဖြင့် ပိတ်ထားပြီး ထိုစာတမ်းအပေါ်တွင် “အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်” ဟူသော ခမ်းနားလှသည့် စာလုံးကြီးသုံးလုံး ရေးသားထားပေသည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ လက်ရေးက ကောင်းသားပဲ…”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် အပိတ်စာတမ်းပေါ်ရှိ “အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်” စာလုံးသုံးလုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားခဲ့၏။</p> <p>စုတ်ချက်များမှာ ဓားသွားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>စီးဆင်းနေသော စုတ်ချက်များကြားတွင် ကျိုးယွင်ကိုပင် ငေးမောသွားစေသည့် နုပျိုသော ထက်မြက်မှုနှင့် တောက်ပမှုတို့ ရှိနေခဲ့၏။</p> <p>“ဒီဝိုင်ကို အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်လို့ ခေါ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဂျူနီယာက တာ့ကန်းတော်ဝင်နန်းတော်မှာ ဓားတစ်လက်တည်းနဲ့ သံချပ်ကာစစ်သည် နှစ်သောင်းခြောက်ထောင်ကို ချိုးဖျက်ပြီး မြင့်မားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ချီတွေကို ဝိုင်ထဲမှာ စုစည်းပြီးမှ ရရှိခဲ့တာပါ…”</p> <p>“ဒီနေ့ စီနီယာနဲ့အတူ စိတ်ကြိုက် သောက်ချင်ပါတယ်…”</p> <p>လင်းရီသည် ပုလင်းအပိတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အိုးထဲမှ မြူခိုးကဲ့သို့သော ချီများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဝိုင်ရနံ့နှင့်အတူ ပန်းထွက်လာကာ လူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားထဲရှိ မြင့်မားသော ရည်မှန်းချက်များကို အလိုအလျောက် နိုးကြားလာစေခဲ့၏။</p> <p>“ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ…”</p> <p>ဝိုင်ကို နမ်းရှူလိုက်ရသောအခါ ကျိုးယွင်သည် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် တပ်မတော်အင်အား တစ်သန်းကို နောက်ဆုတ်စေခဲ့သော ထိုနှစ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အမှန်ပင်-</p> <p>လူငယ်တစ်ဦး အောင်မြင်မှုရရှိသောအခါ သူ၏ ချီမှာ သဘာဝအလျောက် မြင့်တက်လာရမည် ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>“ဒီဝိုင်က အင်မော်တယ်တာအိုနဲ့ နီးစပ်နေပြီပဲ…”</p> <p>“ ဒါကြောင့်လည်း မိတ်ဆွေငယ်က ငါးစာသုံးပြီး အင်မော်တယ်တစ်ပါးကို မြှားဖို့ ရဲတင်းနေတာ အံ့ဩစရာ မရှိ‌တော့ဘူးပဲ”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် လင်းရီကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းရီ၏ အကြံအစည်များ ပေါ်လွင်သွားသော်လည်း သူသည် နေရခက်ခြင်း မရှိဘဲ ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ဝိုင်ခွက်နှစ်ခွက်ကို ထုတ်ယူကာ တစ်ခွက်စီ လောင်းထည့်ပြီး ကျိုးယွင်ထံသို့ တစ်ခွက် ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p> “စီနီယာက ငါးစာမိသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား…”</p> <p>“အင်း… ဟားဟားဟား…”</p> <p>“မိတ်ဆွေငယ်မှာ အံ့မခန်း ပါရမီနဲ့ ထူးခြားတဲ့ သတ္တိတွေ ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ အခုကြည့်ရတာ ဒီစကားတွေက တကယ်ကို မှန်နေတာပဲ…”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးယွင်သည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး လင်းရီကို လေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာက ဂျူနီယာကို သိတယ်ပေါ့…”</p> <p>လင်းရီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်မှာ မင်းက သာမန်လူတွေရဲ့ တာအိုကနေတစ်ဆင့် တာ့ကန်းအင်ပါယာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး တာ့ကန်းက မင်းကို ဂုဏ်ပြုဖို့ သိုင်းကျောင်းတော်တစ်ခု တည်ထောင်ပေးခဲ့တယ်လေ ဒါက ပါရမီပဲ…”</p> <p>“သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကိုသုံးပြီး အင်မော်တယ်တစ်ပါးကို မြှားဖို့ ရဲတင်းတာ ဒါက သတ္တိပဲ…”</p> <p>“အင်မော်တယ်တွေက မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းမှာ နေထိုင်ကြတယ်ဆိုပေမဲ့ မိတ်ဆွေငယ်ရဲ့ နာမည်ကတော့ ကြားဖူးနေပါပြီ…”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် လင်းရီကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>လင်းရီသည် အင်မော်တယ်တစ်ပါးကို မြှားရန် ငါးစာကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ကျိုးယွင်ကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် အင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သော်လည်း ဤအင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင် အင်မော်တယ်၏ အမူအကျင့်ကို လေ့လာရန်အတွက် ၎င်းကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ချေ။</p> <p>ကျိုးယွင်အတွက်မူ သူသည်လည်း လင်းရီကို လေ့လာနေခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p>“စီနီယာရှေ့မှာ ဂျူနီယာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိုင်းသူတော်စင်လို့ မခံယူရဲပါဘူး…”</p> <p>လင်းရီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>လင်းရီ အနားမယူမီက သူသည် ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် သံချပ်ကာစစ်သည် နှစ်သောင်းခြောက်ထောင်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်သစ်ကို ထီးနန်းတက်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့၏။</p> <p>သူ၏ ရိုးသားမှုကို ဖော်ပြရန်အတွက် ဧကရာဇ်သစ်သည် လင်းရီအား သိုင်းသူတော်စင်အဖြစ် ကိုးကွယ်ရန် သိုင်းကျောင်းတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။</p> <p>လင်းရီက ဂရုမစိုက်သော်လည်း တဖက်လူသည် ဤကိစ္စကို သိရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက ငါ့ထက် မလျော့ဘူးပဲ…”</p> <p>“အဲဒီတုန်းက ငါ့အသက်အရွယ်ကို မင်းရောက်လာရင် သိုင်းသူတော်စင်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့ သေချာပေါက် ထိုက်တန်လာမှာပါ…”</p> <p>“နှိမ့်ချနေဖို့ မလိုပါဘူး…”</p> <p>ကျိုးယွင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ခွက်အတွင်းရှိ အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်၏။</p> <p>ဝုန်း။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရီသည် ကျိုးယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကို ငုံ့ကြည့်နေသည့် မားမားမတ်မတ် တောင်ထွတ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အံ့မခန်း ခန့်ညားမှုတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>လင်းရီသည် ကျိုးယွင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လူးလွန့်နေသော မြူခိုးကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်ချီတိမ်တိုက်တစ်ခုကို ဝေဝါးစွာ မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>ထိုတိမ်တိုက်သည် အိပ်မက်ဆန်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ကာ နက်နဲသော တာအိုနှင့် နိယာမများ ပါဝင်နေပေသည်။</p> <p>လင်းရီသည်လည်း အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ အဆုံးမဲ့ သူရဲကောင်းဆန်မှုများ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p>လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောချီများသည် လှိုင်းထကာ ရစ်ခွေလာပြီး သတ္တုနှင့် ပိုးသားများ ဆုတ်ဖြဲခံရသည့်အလား နားကွဲမတတ် အသံများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။</p> <p>အင်မော်တယ်များသည် အင်မော်တယ်တာအိုကို ကျင့်ကြံကြသည်။</p> <p>လင်းရီသည် သိုင်းတာအိုကို ကျင့်ကြံပေ၏။</p> <p>သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မွေးရာပါ စစ်မှန်သောချီတစ်မျှင်ကို ကျင့်ကြံထားပြီး ထိုချီက သူ့ကို လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p>ဝိုင်ဝိညာဉ်စနစ်ကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ဝိုင်ပိုကောင်းလေ သူ၏ အလားအလာကို ပိုမိုလှုံ့ဆော်ပေးနိုင်လေ ဖြစ်၏။</p> <p>ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ လောကီအရာများသည် အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်ထက် ပိုကောင်းသော ဝိုင်ကို မချက်လုပ်နိုင်တော့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လောကီကမ္ဘာတွင် နောက်ဆုံး၌ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ လင်းရီသည် အင်မော်တယ်တစ်ပါးကို မြှားရန် ငါးစာကို အသုံးပြုရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် တိမ်တိုက်များထဲတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ မိုးပေါက်များ ကျဆင်းလာသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အမှန်တကယ် ကျရောက်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ခဏအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက် ဖွင့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ…”</p> <p>“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ…”</p> <p>ကျိုးယွင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နီရဲသော အရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ စကားပြောလိုက်တိုင်း ဝိုင်အငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်နေကာ အမှန်တကယ် မူးယစ်နေသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို ပြသနေခဲ့၏။</p> <p>“စီနီယာ ဒီအင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်က အင်မော်တယ်တစ်ပါးကို မူးယစ်စေနိုင်လား…”</p> <p>လင်းရီက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“လုံလောက်တယ်…”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် လင်းရီကို ကြည့်ကာ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏ ။</p> <p>“မင်းရဲ့ ဝိုင်က လောကီကမ္ဘာရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ပိုတိုးတက်ဖို့ဆိုတာ လောကီကမ္ဘာမှာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး…”</p> <p>“ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး စီနီယာ…”</p> <p>လင်းရီသည် သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ကာ ဆရာတစ်ဦးအပေါ် ထားရှိရမည့် လေးစားမှုမျိုးဖြင့် ဆက်ဆံလိုက်သည်။</p> <p>“ငါက ချင်းဖျင်မြို့ကို ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ဘာလို့ လာလဲဆိုတာ မင်း သိလား…”</p> <p>ကျိုးယွင်က မေးလိုက်၏။</p> <p>“ကျွန်တော် မသိပါဘူး…”</p> <p>လင်းရီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>“လောကီကမ္ဘာရဲ့အပြင်ဘက်မှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေလို့ ခေါ်တဲ့ တခြားနယ်ပယ်တစ်ခု ရှိတယ်…”</p> <p>“ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ဝင်ဖို့အတွက် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်…”</p> <p>“မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ က ဆယ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ပေါ်လာတယ်…”</p> <p>“ဒါကြောင့် ဆယ်နှစ်ပြည့်တဲ့အချိန်ရောက်ရင် ငါက တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကိုယ်စား တပည့်တွေ စုဆောင်းဖို့ ဝိညာဉ်နယ်မြေကနေ ထွက်လာတာ…”</p> <p>“တစ်ကြိမ်ကို တစ်ယောက်ပဲ…”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် လင်းရီကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> “မင်း ငါနဲ့အတူ ဝိညာဉ်နယ်မြေကို လိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား…”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save