Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအို၊ တာအိုဗုဒ္ဓ၊ နတ်ဆိုးများနှင့် မှားယွင်းသော လမ်းစဉ်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“စီနီယာ ချီသန့်စင်ခြင်းဆိုတာ ဘာလဲလို့ မေးလို့ရမလား...”</p> <p>လင်းရီက မေးလိုက်၏။</p> <p>“သာမန်လူတွေရဲ့ သိုင်းပညာက ကြွက်သားတွေနဲ့ အရိုးတွေကို သန်မာစေဖို့နဲ့ ချီနဲ့ သွေးတွေကို အားဖြည့်ပေးဖို့ကိုပဲ အဓိကထားလေ့ရှိတယ်...”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ်တာအို ဆိုတာကကျတော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နက်နဲမှုတွေကို အတွင်းကနေ နားလည်သဘောပေါက်တာကို ခေါ်တာ...”</p> <p>“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက ချီကို ကိုင်တွယ်အသုံးပြုတာက ဒီနက်နဲမှုတွေရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး အသုံးချမှုပဲ...”</p> <p>“ဆိုရိုးစကားရှိတယ်လေ တာအိုက ဘာမှမရှိတဲ့နေရာကနေ ချီတစ်မျှင်ကို မွေးဖွားပေးတယ် အဲဒီချီတစ်မျှင်ကနေ ယင် နဲ့ ယန် ဖြစ်လာတယ် ပြီးတော့ ယင် နဲ့ ယန် ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အခါ အရာသုံးခု ဖြစ်လာပြီး အဲဒီအရာသုံးခုကနေ ရှင်သန်နေတဲ့ အရာခပ်သိမ်းကို ပြန်လည်မွေးဖွားပေးတယ်တဲ့...”</p> <p>“မိတ်ဆွေလေး မင်းက သိုင်းပညာကနေတစ်ဆင့် အင်မော်တယ်တာအိုထဲကို ဝင်ရောက်လာတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အားဖြည့်ထားတဲ့ မွေးရာပါချီက ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ မူလပုံစံပဲ...”</p> <p>“အခု အဲဒီမွေးရာပါချီက မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတော့ မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးပြီး နားလည်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း လင်းရီသည် အဓိကအချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်ဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ချီသန့်စင်ခြင်းဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့ချီကို အားဖြည့်ဖို့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုတာပေါ့...”</p> <p>လင်းရီ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုများ ပြေလျော့သွားခဲ့၏။</p> <p>“အတိအကျပဲ...”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုသို့သော နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>“သွားကြစို့...”</p> <p>“လမ်းခရီးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ငါ သဘာဝကျကျ ရှင်းပြပေးပါ့မယ်...”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံကို ဖြန့်ချလိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက လင်းရီကို ထပ်မံလွှမ်းခြုံသွားပြီး လေနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားတော့၏။</p> <p>လင်းရီသည် ကျိုးယွင်၏ သယ်ဆောင်ခြင်းကို ထပ်မံခံရသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခံစားချက်မှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေခဲ့သည်။</p> <p>လင်းရီ လေကိုစီးလာစဉ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ သူ ယခင်က သိမြင်ခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုမိုသိသာထင်ရှားနေသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာကို လာရောက်ပွတ်သပ်နေသော လေညင်းလေးဖြစ်စေ၊ တောင်တန်းများနှင့် လယ်ကွင်းများရှိ သဘာဝချီများဖြစ်စေ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ထူးခြားသော ဝိညာဉ်ရေးရာတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပုံရသည်။</p> <p>လင်းရီ၏ ချီပင်လယ်ဒန်တျန်အတွင်း၌ ထိုလည်ပတ်နေသော ချီအစုအဝေးမှာ အတက်အကျဖြစ်နေပြီး လေနှင့် မိုးကြိုးအသံများကို ထုတ်လွှတ်နေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ရန် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ချီများကို ဆွဲငင်နေခဲ့၏။</p> <p>“မိတ်ဆွေငယ် လင်းရီက တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ သူက ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို အခုမှ ဝင်ရောက်လာတာ ဆိုပေမဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ချီနဲ့ ဘယ်လိုဆက်သွယ်ရမလဲဆိုတာကိုတောင် သိနေပြီ...”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် ကြည့်လေလေ ပိုမိုကျေနပ်လေလေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ချီသန့်စင်ခြင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ထောင့်ချွန်းကျောက်လည်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မွေးရာပါချီတစ်မျှင်ဖြင့် မွေးဖွားလာသော ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ ဒေသခံသတ္တဝါများပင်လျှင် လင်းရီကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်ရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။</p> <p>လင်းရီသာ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကျင့်စဉ်များကို ရရှိသွားပါက သူသည် လူငယ်မျိုးဆက်များကြားတွင် အလျင်အမြန် ဦးဆောင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွင် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။</p> <p>လင်းရီသည် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်၊ မည်မျှဝေးသည်ကို မသိခဲ့ချေ။</p> <p>သူတို့ လေကိုစီးကာ ခရီးသွားနေသည်မှာ သုံးရက်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း မရောက်သေးကြောင်းကိုသာ သူ သိခဲ့၏။</p> <p>ဤသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လေကိုစီးစဉ် ကျိုးယွင်၏ အမြန်နှုန်းမှာ တိမ်များကိုကျော်လွန်ပြီး လကိုလိုက်နိုင်စွမ်းရှိရာ သုံးရက်အတွင်း နိုင်ငံပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>သူတို့သည် တောင်များနှင့် တွေ့သောအခါ တောင်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပင်လယ်နှင့် တွေ့သောအခါ ပင်လယ်ထဲသို့ ဆင်းခဲ့ကြသည်။</p> <p>လင်းရီသည် ရေဆာသောအခါ ဝိုင်ကိုသောက်ပြီး ဆာလောင်သောအခါ ကျိုးယွင် ပေးသော ဆေးလုံးများကို စားခဲ့၏။</p> <p>အစာရှောင် ဆေးလုံး။</p> <p>အစာရှောင် ဆေးလုံး တစ်လုံးသည် သူ့ကို ဗိုက်ပြည့်စေရုံသာမက မိမိကိုယ်ကို ခွန်အားဖြည့်ရန် ၎င်းထံမှ ချီအနည်းငယ်ကိုပါ စုပ်ယူနိုင်စေသည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျိုးယွင်သည် အခြေခံ ကျင့်ကြံခြင်း ဗဟုသုတများကို လင်းရီအား အတတ်နိုင်ဆုံး သင်ကြားပေးခဲ့၏။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် အင်မော်တယ်တာအို နယ်ပယ်များကို အောက်ပါအတိုင်း ခွဲခြားထားသည်-</p> <p>ချီသန့်စင်ခြင်း၊ အခြေတည်အဆင့်၊ ရွှေရောင်အမြူတေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း၊ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း၊ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်၊ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်။</p> <p>ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ အင်မော်တယ်တာအိုမှာ ပန်းပေါင်းတစ်ရာ ပွင့်လန်းပြီး အတွေးအခေါ်ကျောင်းပေါင်းတစ်ရာ ယှဉ်ပြိုင်နေသကဲ့သို့ ပို၍ပင် ကွဲပြားလှပေ၏။</p> <p>ရိုးရာလမ်းစဥ်၊ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၊ နတ်ဆိုးတာအိုနှင့် မှားယွင်းသော ဘေးလမ်းစဉ်များပင် ရှိသည်။</p> <p>တာအိုအင်မော်တယ်များ၊ တာအိုဗုဒ္ဓအင်မော်တယ်များ၊ နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်များ၊ သားရဲအင်မော်တယ်များနှင့် အခြားအရာများ။</p> <p>သူတို့အားလုံးသည် အင်မော်တယ်များ ဖြစ်ကြပေ၏။</p> <p>မည်သည့်လမ်းစဉ်ကို လိုက်သည်ဖြစ်စေ အဆုံးစွန်သော ပန်းတိုင်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်...”</p> <p>“စီနီယာ ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ အင်မော်တယ်တွေ တကယ် ရှိလား...”</p> <p>လင်းရီသည် ကျိုးယွင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>“အင်မော်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ပြုံးကာ ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“သာမန်လူတွေအတွက်တော့ ငါက အင်မော်တယ်တစ်ပါးပဲ...”</p> <p>“ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ကတော့ ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ကမှ အင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်တာ...”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် တစ်ပါးအတွက်ကတော့ လေဟာနယ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး အဆုံးအစမဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေကိုပဲ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သူတော်စင်တွေကမှ အင်မော်တယ်တွေပဲ...”</p> <p>“အင်မော်တယ်တွေက မရှိနိုင်ပေမဲ့ အင်မော်တယ်တာအို ကတော့ အမြဲရှိနေတာပဲ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြောပြခဲ့၏။</p> <p>အင်မော်တယ်များမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းလှပြီး ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ အဆုံးစွန်သော ပန်းတိုင်ဖြစ်ကာ အင်မော်တယ်များဆီသို့ သွားရာလမ်းမှာ အင်မော်တယ်ခရီးစဉ် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“အင်မော်တယ်တာအိုက အမြဲရှိနေတာလား...”</p> <p>လင်းရီက သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>“အင်မော်တယ်တာအိုက ဒီမှာရှိတယ်...”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် နက်နဲပြီး မှန်းဆ၍မရနိုင်အောင် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ဝုန်း။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုက အရှေ့မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အဆုံးအစမဲ့ ရေခိုးရေငွေ့များက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။</p> <p>သဘာဝကျပြီး လန်းဆန်းသော ရောင်ဝါတစ်ခုက လင်းရီကို လန့်နိုးသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်လား...”</p> <p>လင်းရီက မော့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>အရှေ့တွင်မူ အဆုံးအစမဲ့ ပြာလဲ့နေသော ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်ပြာကြီး ရှိနေပြီး ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများက စစ်သည်နှင့် မြင်းထောင်ပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက် ချီတက်လာသကဲ့သို့ လိမ့်ဆင်းလာရာ ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် စင်ရော်ငှက်များ ပျံဝဲနေကြပြီး ရံဖန်ရံခါ လှိုင်းတံပိုးများကို မြေပြန့်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ နင်းလျှောက်နေသော ပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့ရပေ၏။</p> <p>ထိုလူများ၏ ဘေးတွင် လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးအချို့ ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ တွေဝေနေသော်လည်း အံ့ဩထိတ်လန့်နေပုံရသည်။</p> <p>“စီနီယာ ဒီလူတွေအကုန်လုံးက ဝိညာဉ်နယ်မြေကနေ လာတာလား...”</p> <p>လင်းရီသည် ထိုပုံရိပ်များကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသား အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့၏။</p> <p>“မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ က ဆယ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ပွင့်တယ်လေ တပည့်လာရှာတာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တာ သဘာဝကျပါတယ်...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“ဝိညာဉ်နယ်မြေက သတ္တဝါတွေက မွေးရာပါချီတစ်မျှင်နဲ့ မွေးဖွားလာကြတာဆိုတော့ ဘာလို့ တပည့်ရှာဖို့ လောကီကမ္ဘာကို လာကြသေးတာလဲ...”</p> <p>လင်းရီက စပ်စုစွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>“ဝိညာဉ်နယ်မြေက သတ္တဝါတွေမှာ သူတို့ရဲ့ အားသာချက်တွေ ရှိသလို လောကီကမ္ဘာမှာလည်း သူ့ ကိုယ်ပိုင်အားသာချက်တွေ ရှိတာပေါ့...”</p> <p>“မင်း ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ရောက်သွားရင် ဒါတွေအကုန်လုံး သိလာမှာပါ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ရှင်းပြပြီးနောက် လင်းရီကို ထပ်မံ၍ ရှေ့သို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့၏။</p> <p> “မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ က မြောက်ပိုင်းပင်လယ်မှာ ရှိတာ...”</p> <p>“ဒါကို သာမန်လူတွေက ကွေ့ရွှီ လို့ ခေါ်ကြတယ်...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ထပ်မံ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>“ကွေ့ရွှီ...”</p> <p>လင်းရီ၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။</p> <p>ကွေ့ရွှီ။</p> <p>မြောက်ပိုင်းပင်လယ်တွင် ကွေ့ရွှီ ဟုအမည်ရသော အောက်ခြေမရှိသည့် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုကြပေသည်။</p> <p>အရပ်ရှစ်မျက်နှာနှင့် နယ်မြေကိုးခုမှ ရေများနှင့် ကောင်းကင်မြစ်၏ ရေစီးကြောင်းများအားလုံးသည် အတိုးအလျော့မရှိဘဲ ၎င်းထဲသို့ စီးဝင်ကြရာ ၎င်းမှာ အရာခပ်သိမ်း ငြိမ်သက်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>မူလက လင်းရီသည် အကယ်၍ သူသာ အင်မော်တယ်များကို မမြှားနိုင်ပါက မြောက်ဘက်သို့သွားကာ ဒဏ္ဍာရီလာ ကွေ့ရွှီကို စူးစမ်းလေ့လာရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ သည် ထိုကွေ့ရွှီအတွင်း၌ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>“အခုဆို ကွေ့ရွှီကို သိပ်မဝေးတော့ဘူး...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ကာ လင်းရီကို ရှေ့သို့ ထပ်မံဦးဆောင်သွားရင်း၊ အခြားကျင့်ကြံသူများနှင့် ရံဖန်ရံခါ တွေ့ဆုံခဲ့၏။</p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ကျိုးယွင်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းရပ်တန့်ကာ နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ဦးညွှတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကျိုးယွင်က အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြရုံသာ ညိတ်ပြခဲ့၏။</p> <p>ယင်းကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် ကျိုးယွင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ မနိမ့်ကျကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လောကီကမ္ဘာသို့ လာရောက်ကြသော ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် မည်သူ၏ အဆင့်အတန်းကမျှ ကျိုးယွင်ထက် မမြင့်မားချေ။</p> <p>ဝုန်း။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး မြောက်ပိုင်းပင်လယ်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ အရှေ့တွင် အဆုံးအစမဲ့ ခမ်းနားလှသော မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းသည် မြူခိုးများဖြစ်သော်လည်း အရောင်ခုနစ်မျိုးရှိသော အင်မော်တယ်အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး၊ အနီးသို့ ရောက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေများမှာ လည်ပတ်နေကာ နေရာတစ်ခုတည်းသို့ စုဆုံသွားခဲ့၏။</p> <p>လင်းရီသည် မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုသို့ တက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များက အရောင်ခုနစ်မျိုးရှိသော ရေဝဲကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရေဝဲကြီး လည်ပတ်နေစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှိုင်းတံပိုးများအားလုံးသည် ၎င်းထံသို့ စုဆုံသွားခဲ့၏။</p> <p>ရေဝဲအတွင်း၌ ပရမ်းပတာ အလင်းရောင်များ လူးလွန့်နေပြီး မိုးကြိုးများ ရောယှက်နေကာ မပြတ်တမ်း နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါက ကွေ့ရွှီလား...”</p> <p>လင်းရီသည် ကွေ့ရွှီကို ငေးမောစွာ ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p>“ကွေ့ရွှီက ဆယ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ပွင့်တယ်...”</p> <p>“ပွင့်သွားရင် တစ်လကြာတယ် နေ့ဘက်မှာတော့ ဘာမှထူးခြားမှုမရှိပေမဲ့ ညဘက်မှာတော့ ကွာခြားသွားပြီ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်၏ ။</p> <p>“ငါတို့ စောင့်နေတာက လမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာဖို့ပဲ...”</p> <p>“ဪ ဒီလိုကိုး...”</p> <p>လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ကွေ့ရွှီ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရပ်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ မဝင်ရောက်ကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ဆည်းဆာချိန် ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ ပင်လယ်ပြင်၏ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှနေ၍ တောက်ပသော လမင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>တောက်ပသော လမင်းကြီးသည် အမြင့်တွင် ချိတ်ဆွဲထားချိန်၌၊ ကွေ့ရွှီအတွင်းမှ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာပြီး မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်ရှိ ပင်လယ်ရေကို တောက်ပသော အလင်းရောင်အလွှာတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save