Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကီကမ္ဘာတွင် နှလုံးသားကို ချွေးထုတ်ခြင်း၊ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်၏ တောင်သခင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>“ဒီလောက်ထိကောင်းတဲ့ ဝိုင်ကို မင်းက တကယ်ပဲ ငါနဲ့ မျှသောက်ချင်တာလား...”</p> <p>ကျိုးယွင်က လင်းရီကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာမှာ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိတယ်လေ ကမ္ဘာမြေရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားချင်တဲ့သူတွေက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပြဿနာတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ် ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို ခံစားရတဲ့သူတွေက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေကို မျှဝေခံစားပေးရမယ် ဆိုတာလေ...”</p> <p>“ဂျူနီယာမှာ အရည်အချင်း မရှိပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်...”</p> <p>လင်းရီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>ကျိုးယွင်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့၏။</p> <p>“ငါ အသေးစိတ် ကြားချင်တယ်...”</p> <p>“ကျွန်တော့်မှာ လောကီကမ္ဘာကို နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်တဲ့ ဝိုင်ဘူးသီးခြောက်တစ်လုံး ရှိတယ် အဲဒါကို မြစ်တွေ ပင်လယ်တွေထဲ လောင်းထည့်ပြီး ကောင်းကင်အောက်က လူတိုင်းကို ပူဇော်ချင်တယ်...”</p> <p>လင်းရီ၏  အနီရောင်ဝတ်ရုံသည် လေနှင့်အတူ လွင့်ပျံနေကာ၊ သူသည်  အားအင် အပြည့်ဖြင့် လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p>“မြစ်တွေ ပင်လယ်တွေထဲ လောင်းထည့်ပြီး ကောင်းကင်အောက်က လူတိုင်းကို ပူဇော်ချင်တယ်ပေါ့...” ကျိုးယွင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>စွမ်းအားကြီးမားသူအားလုံးသည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် စကြဝဠာတစ်ခု ရှိနေရမည် ။</p> <p>ရိုးရှင်းသော စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် လင်းရီ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက်ကို ကျိုးယွင် ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူသည် လင်းရီကို ပို၍ပင် သဘောကျသွားခဲ့၏။</p> <p>လင်းရီသည် ဝိုင်ခွက်များကို ထုတ်ယူကာ တစ်ခွက်စီ လောင်းထည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် မိုင်ရှစ်ရာခန့်ရှိသော သဲဝါများနှင့် ပွင့်လန်းနေသည့် ထူးဆန်းသော ပန်းများကို ကြည့်ကာ သောက်ချလိုက်ကြ၏။</p> <p>ဝိုင်က လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုများနှင့် ခံစားချက်များက ဝိုင်နှင့်အတူ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားပြီး အဆုတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ နှစ်ဦးစလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းသည် ဝိုင်တစ်ခွက်သာ ဖြစ်သော်လည်း အရသာပေါင်း တစ်ရာ ပါဝင်နေပုံရပြီး၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုများနှင့် ခံစားချက်များကို ခံစားရစေကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လောကီကမ္ဘာ၏ အသွင်အပြင်ပေါင်းစုံကို မြည်းစမ်းနိုင်စေခဲ့၏။</p> <p>ဤဝိုင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ တိုးတက်လာသည်ကို နှစ်ဦးစလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>လင်းရီသည် တစွန်းတစ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက ဝိုင်နှင့်အတူ သူ၏ ချီပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အထက်သို့ လှိုင်းထကာ သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်ကိုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>လင်းရီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းရောင် အစက်အပြောက်လေးများက သာယာသော လေညင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်တက်လာပြီး မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းက လင်းရီကို ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့၏။</p> <p>အာရုံခံနိုင်စွမ်း။</p> <p>ခဏမျှ မြည်းစမ်းပြီးနောက် လင်းရီသည် ၎င်း၏ အဓိကအချက်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဝိုင်သောက်ခြင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေသည်။</p> <p>ဤစိတ်ဝိညာဉ်သည် လူသားစိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး၊ အကျိုးသက်ရောက်မှု အနေဖြင့် ဤကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ သဘာဝနိယာမများကို နားလည်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် လင်းရီသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား လည်ပတ်မှုအပေါ် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲများကို အသေးစိတ် သိရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည် ပေတစ်ရာအတွင်းရှိ မည်သည့်အပြောင်းအလဲကိုမဆို သူ အာရုံခံစားမိသည်။</p> <p>“ဒီဝိုင်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို အားဖြည့်ပေးနိုင်တယ်ပေါ့...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ဂရုတစိုက် မြည်းစမ်းပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာမှ ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကျင့်ကြံဖို့အခက်ဆုံးအရာမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။</p> <p>လုံလောက်သော ခိုင်မာသည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ပိုင်ဆိုင်မှသာ သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကျိုးယွင်သည် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ တိုးတက်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်သော ကျင့်ကြံသူ များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် ပြိုလဲသွားကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဆေးလုံး။</p> <p>အခွင့်အရေး။</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာ။</p> <p>ဤအရာများအားလုံးသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အချိန်တိုအတွင်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို များစွာ တိုးတက်စေနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့် ပတ်သတ်၍ တိုးတတ်မှုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မရရှိနိုင်ချေ။</p> <p>စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော အတွေ့အကြုံများ၏ စုဆောင်းမှုဖြစ်ပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အစက်အပြောက်လေးများကို မြစ်တစ်စင်း၊ ပင်လယ်တစ်စင်းအဖြစ် စုစည်းရပြီး၊ မည်သည့် ဖြတ်လမ်းမျှ မရှိချေ။</p> <p>ဤသည်မှာလည်း ကျင့်ကြံသူများ  ခရီးသွားရန် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့၏ ခရီးစဉ်များအတွင်း သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ချွေးထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံသူအားလုံးထဲတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ အတည်ငြိမ်ဆုံးသူများမှာ သေချာပေါက် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ လင်းရီ၏ ဝိုငိသည်  စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို အမှန်တကယ် တိုးတက်စေနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ကျိုးယွင်ကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် တိုးတက်မှုမှာ အလွန်သေးငယ်သော်လည်း ၎င်းသည် လုံလောက်စွာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>“ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ...”</p> <p>“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ...”</p> <p>“ဒီဝိုင်ရဲ့ ရနံ့ကို ရှူလိုက်ရုံနဲ့တင် ဒီတာအိုအိုကြီးက မူးတော့မလို ဖြစ်နေပြီ...”</p> <p>ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် လင်းရီ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသော အဘိုးအိုတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများ ရှိပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံသည် လေနှင့်အတူ လွင့်ပျံနေကာ၊ သူသည် အိပ်မက်ဆန်သော အင်မော်တယ် ရောင်ဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။</p> <p>အဘိုးအိုထံမှ ခပ်သဲ့သဲ့ ရနံ့တစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုရနံ့မှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေ၏။</p> <p>၎င်းသည် ဝိုင်ရနံ့ မဟုတ်သော်လည်း တန်းတူ မူးယစ်စေနိုင်သည်။</p> <p>အဘိုးအို၏ နောက်တွင် ကြောက်တတ်သော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး လိုက်ပါလာခဲ့၏။</p> <p>မိန်းမပျိုလေးမှာ လင်းရီနှင့် အသက်အရွယ်တူခန့်ရှိပြီး သူမ၏ ရောင်ဝါမှာ တိတ်ဆိတ်သော တောင်ကြားရှိ သစ်ခွပန်းလေးကဲ့သို့ အလွန် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ဟွေရှင်း...”</p> <p>“ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်ရဲ့ တောင်သခင် ကျိုးယွင်ကို မြန်မြန် အရိုအသေပေးလိုက်လေ...” အဘိုးအိုက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“တပည့် ဟွေရှင်း က တောင်သခင် ကျိုးကို အရိုအသေပေးပါတယ်...”</p> <p>ဟွေရှင်း သည်  အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစွတ်သော လက်ဖဝါးလေးနှစ်ဖက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်၏ တောင်သခင်။</p> <p>လင်းရီသည် ကျိုးယွင်၏ အဆင့်အတန်းကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်၏။</p> <p>“ဒီလောက်ထိ အရိုအသေပြုဖို့ မလိုပါဘူး...”</p> <p> ကျိုးယွင်က နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တာအိုအိုကြီးကို တွေးတောစွာ ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p>“ဟွေရှင်း၊ နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင် တကယ်ကို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး ကျက်သရေရှိတဲ့ မိန်းကလေးပဲ ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးတောင် မှာ နောက်ထပ် ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရလာတော့မယ့်ပုံပဲ...”</p> <p>တာအိုအိုကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အောင်ပွဲခံသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်ပြီး သူ၏ ဂုဏ်ယူမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားတော့ချေ။</p> <p> “ဒါ သဘာဝပဲလေ...”</p> <p>“သူမက  ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်လေ...”</p> <p>“သူမက ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိတွေအပေါ် သဘာဝအလျောက် အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိတယ် အကယ်၍ သူမသာ လောကီကမ္ဘာမှာဆိုရင် သမားတော်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပြီး သူမရဲ့ ပါရမီကို ဖြုန်းတီးပစ်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”</p> <p>“အခု ငါ့ရဲ့ တာလော့ တံခါးပေါက်ကို ဝင်လာပြီဆိုတော့ သူမက အနာဂတ်မှာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မယ်...”</p> <p>တာအိုအိုကြီးက ယုံကြည်မှုရှိရှိ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ဆေးတောင်။</p> <p>ဆေးဖော်စပ်သူ။</p> <p>လင်းရီသည် တာအိုအိုကြီးကို စပ်စုစွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အရှေ့ရှိ ဤအဘိုးအိုသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သင့်ပေသည်။</p> <p>“လင်းရီ ဒါက ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆေးတောင် တောင်သခင် ကဲ့ချင် တဲ့...” ကျိုးယွင်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဂျူနီယာ လင်းရီက တောင်သခင် ကဲ့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်...” လင်းရီကလည်း နှိမ့်ချခြင်း၊ မာနကြီးခြင်း မရှိဘဲ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“လင်းရီ...”</p> <p>“မင်းအကြောင်း ကြားဖူးတယ် ပါရမီရှင်ကြီး...”</p> <p>“အရင်က တောင်သခင် အများအပြားက မင်းကို သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတွေထဲ ခေါ်သွင်းချင်ခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ တာ့ကန်းက ကျိုးယွင်ရဲ့ ဇာတိဖြစ်နေတယ်လေ...”</p> <p>“အခု မင်းကို မြင်ရတာ မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ...” ကဲ့ချင် သည် လင်းရီကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး သေချာစစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ဟွေရှင်း ကလည်း လင်းရီကို ခိုးကြည့်လိုက်သော်လည်း လင်းရီ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသောအခါ လန့်ဖျပ်သွားသော ယုန်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကဲ့ချင် ၏ နောက်သို့ ဝင်ပုန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>“စီနီယာကလည်း ကျွန်တော့်အကြောင်း ကြားဖူးတာလား...” လင်းရီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။</p> <p>“ဒါ သဘာဝပဲလေ...”</p> <p>“မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ က ဆယ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ပွင့်တယ် တစ်ကြိမ်ကို တစ်လကြာတယ်...”</p> <p>“အကယ်၍ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ပွင့်တဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ လောကီကမ္ဘာကို ရှာမယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ အချိန်ဘယ်ရမှာလဲ...” ကဲ့ချင် က သဘာဝကျသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ယခင်က မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ထဲမှ ထွက်သွားသော သာမန်လူများကို စီစဉ်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင်လည်း လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း လောကီကမ္ဘာရှိ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပြုစုရန် တာဝန်ရှိသူများ သဘာဝကျကျ ရှိပေ၏။</p> <p>လင်းရီမှာလည်း သဘာဝကျကျ စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ဪ ဒီလိုကိုး...” လင်းရီက တွေးတောကာ သဘောတူလိုက်၏။</p> <p>ရီကွမ်အဖွဲ့က ဒဏ္ဍာရီအမျိုးမျိုးကို စစ်ထုတ်ခြင်းဖြင့် အင်မော်တယ်များ၏ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းနိုင်ပါက၊ ထိုနည်းတူစွာ အင်မော်တယ်များအတွက် လောကီကမ္ဘာရှိ လူအချို့၏ အချက်အလက်များကို ရရှိရန် မည်သို့ ခက်ခဲနိုင်မည်နည်း။</p> <p>ထို့ထက်ပို၍ လင်းရီ၏ နာမည်ကြီးမှုမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် တာ့ကန်းရှိ လူတိုင်းက သူ့အကြောင်းကို သိကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နိုင်ငံအချို့တွင်ပင် လင်းရီ၏ မှတ်တမ်းဖိုင်များကို စုပုံထားပါက တောင်တစ်လုံး ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>“မိတ်ဆွေငယ် လင်းရီ ဒီတာအိုအိုကြီးက ရိုင်းစိုင်းပေမဲ့ ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် တောင်းလို့ရမလား...” ကဲ့ချင် သည် လင်းရီ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်အိုးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူသည်လည်း သေရည်ကောင်းကို နှစ်သက်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေ၏။</p> <p>“ဘာလို့ မရရမှာလဲ...” လင်းရီသည် နောက်ထပ် ဝိုင်ခွက်တစ်ခွက်ကို ထုတ်ယူကာ ဝိုင်တစ်ခွက် လောင်းထည့်ပြီး ကဲ့ချင် ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ကြွယ်ဝသော ဝိုင်ရနံ့က ကဲ့ချင် အား စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာကို ပြသစေခဲ့ပြီး အနံ့ကို လောဘတကြီး ရှူရှိုက်ကာ တစ်စွန်းတစ်စမျှ လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် ခွက်ထဲတွင် ဝိုင်တစ်စက်မျှ မကျန်တော့သည်အထိ ဖြည်းညင်းစွာ အရသာခံ၍ သောက်လိုက်၏။</p> <p>“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ...”</p> <p>“ဒီတာအိုအိုကြီးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝိုင်ကျွမ်းကျင်သူလို့ သတ်မှတ်ထားတာ ငါ့ဘဝမှာ ကျိုးယွင်ထက် မနည်းတဲ့ ဝိုင်တွေကို သောက်ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို အားဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ ဒီဝိုင်ကတော့ တကယ်ကို ရှားပါးတာပဲ...”</p> <p>ကဲ့ချင် က ချီးမွမ်းစကားများ အပြည့်ဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာ ကြိုက်ရင် ပြီးတာပါပဲ...”</p> <p>လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟွေရှင်း အတွက်လည်း တစ်ခွက် လောင်းပေးလိုက်၏။</p> <p>လင်းရီကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဟွေရှင်း သည် ဝိုင်ကို မြင်သောအခါ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး လက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းပြသဖြင့် လင်းရီမှာ လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။</p> <p>“မိတ်ဆွေငယ် လင်းရီ ဒီဝိုင်ကို ဘယ်လိုခေါ်လဲ...” ကဲ့ချင် သည် လင်းရီကို စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>“ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ ခံစားချက်တွေကို ခံစားရစေပြီး လောကီကမ္ဘာကို နားလည်သဘောပေါက်စေနိုင်တဲ့ ဒီဝိုင်ကို ဟုန်ချန်ဝိုင် လို့ ခေါ်ပါတယ်...” လင်းရီက ဝိုင်ခွက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုန်ချန်ဝိုင်...”</p> <p>“ဒါက သာမန်လည်းဆန်ပြီး ကျက်သရေလည်း ရှိတာပဲ...” ကျိုးယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>“ဟုန်ချန်ဝိုင် အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေငယ်...”</p> <p>“မိတ်ဆွေငယ် စိတ်ချပါ ဒီတာအိုအိုကြီးက မင်းရဲ့ဝိုင်ကို အလကား မသောက်ပါဘူး အခုကစပြီး ဆေးလုံးတွေနဲ့ ပတ်သက်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ဒီတာအိုအိုကြီးကို လာရှာလို့ရတယ်...”</p> <p> ကဲ့ချင် က ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ ပြောလိုက်ရာ ကျိုးယွင်၏ ညင်သာသော ကျက်သရေရှိမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပို၍ပွင့်လင်းမှု အနည်းငယ်ကို ပြသနေခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီဂျူနီယာက စီနီယာနဲ့ တိုင်ပင်ချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု တကယ် ရှိပါတယ်...”</p> <p>လင်းရီ၏ မျက်လုံးများမှာ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ချက်နည်းကို တွေးမိပြီး တောက်ပသွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save